Tibetan
པ་ཅིར་མིང་བཏགས་ཀྱང༌། ངོ་བོ་ཟང་མ་རྗེན་པ་ཀ་ནས་དག་པའི་རང་གསལ་འདི་ངོ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་བརྗོད་བྱའི་ངོ་ཏི་ཟང་མ་ནི་གནས་ལུགས་དེ་ཡིན་པས། ཁྲེགས་ཆོད་ཅེས་བྱ། རྗེན་པ་ཞེས་བྱ། ཟང་ཐལ་ཞེས་བྱ། ཡེ་གྲོལ་ཞེས་བྱ། ཀ་དག་ཅེས་བྱ། ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་ཡང༌། མིང་སོ་སོ་ལས་དོན་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཟང་མ་རྗེན་པ་འདི་ཀ་ཡིན་པས། གནད་འདི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་དེ། སྙིང་ཐིག་གི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་ནི་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པས། གནད་འདི་རྟོགས་དུས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པས། དབང་པོ་ཡང་རབ་མ་བསྒོམས་པར་སངས་རྒྱ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད། བསྐྱང་བྱ་དང་སྐྱོང་བྱེད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དོན་འདི་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ནང་གནས་དང༌། ཕྱིར་འཕྲོ་ལ་རྩལ་སྦྱོང་བྱེད་པའི་ལྟ་སྒོམ་གཟུང་འཛིན་ལས་མ་གྲོལ་བ་ཀུན་ལས་འཕགས་པའི་ཕྱིར། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། ཆོས་ཀུན་སྤྲོས་དང་བྲལ་ཞིང་རྙོག་མེད་པས། །བྱས་མེད་རང་སར་གྲོལ་བའི་གནད་འདི་རབ་ཏུ་ཆེ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུས་གཅིག་པ་ལས་ཀྱང༌། །སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་མི་གཉིས་ཀྱང༌། །ཆ་ཤས་ཉིད་དུ་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་མི་རྟོག་ཀྱང༌། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀུན་ཏུ་བཟང༌། །ཟིན་པས་རྩོལ་བའི་ནད་སྤངས་ཏེ། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །འདི་ལ་སུ་ཡང་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ནི། །མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་དེ་ལ་གནས། །ཞེས་དང༌། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་དང༌། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་དབྱེ་བ་ནི། རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རིག་པ་སྤྲོས་པའི་བློ། །དེས་བསྐྱེད་གཟུང་འཛིན་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཅན། །ཡུལ་མེད་ཡུལ་དུ་བཟུང་བས་ཡུལ་ལྔ་དང༌། །བདག་མེད་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་ལྔ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་འཁྲུལ་སྣང་ཇི་སྙེད་དེ། །འཁོར་བར་སྣང་བ་རྩལ་ལས་ཡང་ཤར་བ། །མ་རྟོགས་ལོག་པར་བཟུང་བས་སྣང་བ་ཉིད། །རིག་པ་ཐུགས་རྗེའི་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་རྗེན་གྱིས་རང་གསལ་བ་མེ་ལོང་གཡའ་དག་པ་འདྲ་བ་དེ་དང༌། འཆར་གཞི་ལས་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ཟང་མ་དེ་མ་རྟོགས་པས། རྩལ་ལས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤ་ར་ར་ཤར་ཟིན་ཤར་བདོའི་རྟོག་པ་གཉིས། གསལ་བ་དང༌། མི་འགག་པའི་ཆ་ཕྲ་བ་ལས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ་རིག་པ་འཆར་བ་ལ་མ་བཟུང་ན་ཡེ་ཤེས། བཟུང་ན་རྟོག་པ་ཟེར་ནས། ཤ
Chinese
即使安立种种名称，也应认识到，其体性是赤裸本净、本来清净的自明。由于大圆满的所诠精要即是此种实相，故称之为“彻却”，称之为“赤裸”，称之为“本来清净”，称之为“任运成就”。虽然名称各异，但其意义皆为此唯一的赤裸本净之明点。 此处对要点进行了非常清晰的阐述： 宁提教法的究竟精髓即是此。证悟此要点之时，无需特意作为和勤作。因此，此法也被称为无需修持即可成佛之法。因为其中没有任何需要修持之物、修持者，需要守护之物、守护者等等。 此意义超越了一切尚未从专注内住和向外散乱的训练中解脱的见修取舍。其乃是自生智慧，远离戏论。 如雄钦所说： 诸法皆离戏，无有诸垢染， 无为自解脱，此乃最胜要。 同样，在《同时俱生》中也说： 种种自性非二元， 亦于分段离戏论， 如实不思即彼性， 普贤如来普光明， 执取勤作诸病除， 任运安住即为持。 此外，《普作王续》中说： 如何显现即如是， 无需于此作修正， 无改平等之王前， 安住不思法身意。 关于大悲妙力与取舍分别念之差别： 从妙力所生之觉性，乃是戏论之分别念。 由彼所生之取舍习气，具有种种差别。 无境执为有境，故生五境； 无我执为有我，故生五烦恼。 外内情器之种种错乱显现， 轮回之显现亦是从妙力中生起。 由于未证悟而颠倒执取，故有此显现。 觉性乃是大悲之体性，本来清净，赤裸而自明，犹如明镜离垢。 由于未能证悟从本初所生之大悲妙力，故从妙力中生起于境上之“已显现、正显现、将显现”之二取分别念。 若不执著于从光明和不灭之细微部分中错乱为一而生起之觉性显现，则称之为智慧；若执著，则称之为分别念。 ཤ
English
Even though various names are given, one should recognize that its essence is the naked, pristine, primordially pure self-clarity. Since the essential point of the Great Perfection that is to be expressed is this reality, it is called "Trekchö," it is called "Naked," it is called "Primordially Pure," it is called "Self-Liberated," it is called "Primordial Purity," and it is called "Spontaneous Fulfillment." Although the names are different, their meaning is all this single, naked, pristine bindu. This point is explained very clearly: The ultimate essence of the Nyingtik teachings is this alone. When this point is realized, there is no need for deliberate action or effort. Therefore, this dharma is also called the dharma of attaining Buddhahood without meditation. Because there is nothing to be meditated upon, no meditator, nothing to be guarded, no guardian, and so on. This meaning is superior to all those who have not been liberated from the grasping and fixation of view and meditation that train in focusing inward and scattering outward. It is self-arisen wisdom, free from elaboration. As Khyungen says: All dharmas are free from elaboration and without impurity, This is the supreme key point of effortless self-liberation. Similarly, in the "Simultaneous Arising": Various natures are non-dual, And also free from elaboration in segments, Without thinking of it as it is, The Samantabhadra, the Illuminator, By abandoning the disease of grasping effort, Remaining spontaneously is the holding. Furthermore, in the Kunje Gyalpo Tantra: How it appears is just as it is, Do not correct anything in this, In front of the uncorrected, equal king, Abide in the meaning of the non-conceptual Dharmakaya. The distinction between the power of compassion and the differentiation of grasping and fixation is: The awareness that arises from the power is the mind of elaboration. The habits of grasping and fixation that arise from it have various differences. By grasping the objectless as having an object, the five objects arise; By grasping the selfless as having a self, the five afflictions arise. All the confused appearances of the outer and inner world and its contents, The appearance of samsara also arises from the power. Because of not realizing and grasping wrongly, there is this appearance. Awareness is the essence of compassion, primordially pure, naked, and self-clear, like a clear mirror free from dirt. Because the power of compassion that arises from the beginning is not realized, the two thoughts of "already appeared, appearing, will appear" arise on the object from the power. If one does not grasp the appearance of awareness that arises from confusing the subtle part of clarity and non-cessation as one, it is called wisdom; if one grasps it, it is called thought. ཤ
Tibetan
ར་བ་དེ་ལ་གློད་པའམ་ལྟ་བ་ནི་ཕྱོགས་མ་མཐོང་བའི་སྟོང་ལྡན་ཆེན་པོ་གླང་ཆེན་བསྒྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེ་གཉིས་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ནི། མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་ཚུར་སྣང་བ་ལྟར། ཡུལ་སྣང་རིག་པ་ལ་སྣང་དུས་ཤེས་པ་རྗེན་སང་ངེ་བ་རྟོག་པར་མ་འཕྲོས་པ་དེ་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་གཞི་རྩལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལས། ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤེས་པ་ཕར་འཕྲོ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དུ་འཛིན་པ་ལ་གོམས་པས་ཕྱི་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་མཐུ་བརྟས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་སྟེ། ནང་སེམས་སུ་འཛིན་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔར་ཤར་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཁོར་བ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རིག་པ་རང་གསལ་མལ་ལས་མ་གཡོས་པ་དང༌། ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤོར་བའི་ཁྱད་ཡོད་པས་ན། འདྲ་གཞི་གཅིག་ལ་གོལ་ས་ཆེ་སྟེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རང་སྣང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ། །སྟོབས་ཀྱི་རིག་པ་མ་འགགས་པས། །རང་གི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལ་དྲིས། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །བྱ་བརྩལ་བྲལ་བའི་ངང་དུ་དྲིས། །ཡུལ་གསལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་སེམས། །རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ལ་དྲིས། །དེ་ནི་དགོངས་པའི་དོན་དུ་བསྟན། །ཀུན་གཞི་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་དང༌། །རང་རིག་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་གཉིས། །འདྲ་བའི་གཞི་ལ་གོལ་ས་ཆེ། །མ་རིག་སེམས་སུ་སྣང་བ་དང༌། །རིག་པ་རྟོག་མེད་སྣང་བ་གཉིས། །འདྲ་གཞི་གཅིག་ལ་གོལ་ས་ཆེ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་རིག་བསམ་པ་བྲལ་བ་དང༌། །སེམས་ཀྱི་བྱུང་ཚོར་སྣ་ཚོགས་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཤེས་རབ་རང་རྩལ་རྫོགས་པ་དང༌། །ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཕྱིར་ཤོར་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཞེས་སོ། །གནད་འདི་ནི་གལ་པོ་ཆེ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཕྱེད་པ་ནི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པ་འགའ་དང་འགའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུའི་གསལ་བར་བཀོད་ཀྱང༌། མ་གོ་བ་དག་གམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་ན། དཔལ་ས་ར་ཧས། བྱོལ་སོང་འཇིག་རྟེན་མི་གོ་ཇི་ལྟར་བྱ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའི་ཐོག་ཏུ་བབས་པར་ངེས་སོ། །ད་ནི་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འགྱུ་འཕྲོར་སྣང་བ་དང་ཡུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོ་ཙམ་ལས་གོས་པ་མེད་པའི་གནད་ནི། གང་ནས་མ་འོངས་གང་དུ་མ་སོང་ལ། །གར་ཡང་མི་གནས་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་དུ། །རྟོགས་པས་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་དགོངས་པ་ཞེས། །ཨ་ཏི་ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལུང༌། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ནས་ཤར། །རྫོགས
Chinese
因此，安住或观察，即是那不偏不倚、具足空性的大象之姿。在此，将二者区分开来，如同镜中显现影像一般，当境相显现于觉性时，那赤裸裸的觉知，未及于概念分别，即名为大悲的显现之基。若不识此，则知觉向外投射于境上，即是能取所取的分别念。由于习惯于执着外境，外境的错觉便增强，显现为种种现象。由内执着于心，烦恼显现为五毒，由业和烦恼各自形成错觉的轮回。因此，觉性未从自明之境中移动，与向外投射于境上，二者之间存在差异。相似的基础上有巨大的谬误之处。如雄狮圆满力量中所说：于自显现方便之王，力量之觉性未曾止息，于自之智慧中提问。无有对境之等持，于离于作为勤作之状态中提问。境相明晰无始之心，于完全清净之法界中提问。此乃显现证悟之义。俱生心之根本，与自明境之根本二者，相似的基础上有巨大的谬误之处。无明显现为心，与觉性无念显现二者，相似的基础上有巨大的谬误之处。如《六界》中所说：自明离于思虑，与心之生起感受种种二者，相似啊相似啊，是错谬之处。智慧自力圆满，与心之念头向外散失二者，相似啊相似啊，是错谬之处。此要点至关重要，区分其差异，唯有具足智慧之眼者方能领会。即便如此清晰地阐述，若有人不理解或依赖于颠倒之见，正如萨ra哈所说：畜生世间如何能理解？必定落入其所说之境地。现在，对于证悟的瑜伽士而言，显现的动摇和境相仅仅是幻化的游戏，毫无沾染的关键在于：从何处而来，未往何处而去，亦不住于何处，于法性广阔虚空中，证悟即是三界解脱之见。阿底无为金刚藏之教言，从普贤浩瀚广大之虚空中显现，圆满。
English
Therefore, abiding or observing is the posture of the great elephant, which is impartial and possesses emptiness. Here, distinguishing the two is like the reflection appearing in a mirror. When the appearance of objects arises in awareness, the naked knowing that does not extend to conceptualization is called the basis of the manifestation of great compassion. If this is not recognized, then the knowing that projects outward onto objects is the conceptual thought of grasping and being grasped. Because of the habit of clinging to external objects, the illusion of external objects is strengthened and manifests in various ways. From clinging inwardly to the mind, afflictions manifest as the five poisons, and karma and afflictions separately form the cycle of illusory appearances. Therefore, there is a difference between awareness not moving from its self-luminous state and projecting outward onto objects. There is a great error on a similar basis. As it is said in the Lion's Complete Power: In the king of self-appearing means, the awareness of power has not ceased, ask your own wisdom. The samadhi without an object, ask in the state of being free from action and effort. The mind that is clear and without beginning, ask in the completely pure realm of reality. This shows the meaning of realization. The root of the co-emergent mind and the root of self-aware objects, on a similar basis, there is a great error. Ignorance appears as mind, and the appearance of awareness without thought, on a similar basis, there is a great error. As it is said in the Six Spaces: Self-awareness is free from thought, and the various feelings that arise in the mind, similar, similar, it is a mistake. The perfection of the power of wisdom, and the thoughts of the mind scattered outward, similar, similar, it is a mistake. This point is very important, and distinguishing the difference is only within the scope of those who have the eye of wisdom. Even if it is explained so clearly, if someone does not understand or relies on perverse views, as SaraHa said: How can a sentient being understand the world? It is certain to fall into what he said. Now, for the realized yogi, the key to the fact that the fluctuation of appearances and the appearance of objects are only a play of illusion, without any contamination, is: From where did it not come, where did it not go, and where does it not abide, in the vast expanse of the nature of reality, realization is the view that liberates the three realms. The words of Ati Lhun Grub Dorje Nyingpo, arise from the vast expanse of Kuntuzangpo, complete.