Tibetan
་སུ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་འདྲ་ལ། གཞན་རྣམས་སྤྲིན་དང་མུན་པ་བསལ་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་གདོད་ཉི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ལྟར། རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་པའི་མཐར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བར་ཞུགས་པས་ཐེག་པ་དེ་དག་སོ་སོའི་གཞུང་ནང་འགལ་བ་སྟེ། དེས་ན་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ད་ལྟ་ནས་སངས་རྒྱས་རང་བབས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་སྟེ། འོག་མ་དེ་དག་གིས་དོན་རྣལ་མ་མ་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། རྩལ་རྫོགས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །གསང་སྔགས་གཅིག་ལ་འཁྱེར་སོ་དགུ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་སྣང༌། །རིམ་པ་དགུ་ཡིས་ངོ་བོ་ཡི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་རྟོགས། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ལ༑ ༑དོན་དམ་དང་ནི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས། །ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་གི་ངང༌། །ཡེ་ནས་རྟོགས་པའི་ངོ་གང་ལ། །མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་བ། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཙམ། །རིག་པ་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོར་སྣང༌། །སྐུ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང༌། །སྣང་དང་མི་སྣང་ཆོས་མ་ཡིན། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མཐའ་ལས་གྲོལ། །སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོར་གནས། །འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་གྱི་བདག །ཅེས་སོ། །ད་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་གཞན་བྱུང་གི་རྟོག་ཚོགས་གཉིས་མ་ཕྱེད་པའི་རྨོངས་པ་བཟློག་པ་ནི། དེང་སང་ཨ་ཏིར་རློམ་པའི་གླང་ཆེན་དག །འགྱུ་འཕྲོའི་རྟོག་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ལོ། །རྨོངས་པ་འདི་ཀུན་མུན་པའི་ཀློང་ཉིད་དང༌། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་རིང༌། །རྩལ་དང་རྩལ་ལས་ཤར་བའང་མི་ཤེས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཐེག་པ་འདིར་མོས་པ་ཙམ་དང་ལྡན་ཡང་ལེགས་པར་མཐོང་བའི་སྐལ་བ་ནི་སྐྲའི་ཉག་མ་ལ་བརྒྱར་བགོས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པའི་གཏི་མུག་གིས་ལུས་བསྒྱིངས་ཤིང༌། ཕྲག་དོག་དང་ལོག་པར་རྟོག་པའི་གསེར་གྱི་དྲ་བས་གདོང་བརྒྱན་པ། གླང་པོའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པར་རློམ་ལ་ཁ་གསག་དང་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་དག་རང་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཏི་མུག་དང་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་མ་ཟད། ཐར་པར་ཕྱོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་འཕྲད་པར་ཉེས་པ་དག་དང་འཕྲད་པ་ཀུན་ལ་འདི་སྐད་དུ་འདོམས་ཏེ། གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན། རྟོག་པ་ཟང་མ་འདི་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། ཏིང་འཛིན་ཡིན་བཞིན་མ་རིག་ཡིད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་བསླུ་བའི་བཅོས་མ་ཉེ་བར་
Chinese
犹如彼等一般，其他诸众认为，如同由遣除云雾的因缘而得见太阳一般，通过因缘勤作之究竟，方能成就佛果。此与任运自成相违，故这些乘各自的宗义中存在着矛盾。因此，自生智慧之觉性，当下即是本自安住之佛，有无之差别即在于此。下乘诸众未证悟真实义而作如是宣说。如《功德藏》中所说：一坛城中说诸义，一密咒中执持九，彼亦唯是现相尔，九次第中体性之，自生智慧义未悟，显现自性于显现，胜义谛与世俗谛，非是异体一体性，本来自证之面目，名相分别何曾有，一切皆是智慧戏。一觉性中说诸义，三身胜者体性显，身中智慧现神变，显与不显非法性，证与未证离边际，显现智慧体性住，生起金刚缘之主。如是宣说。如今，为遣除未能区分自生智慧与他生分别念之愚昧，故而宣说如下：如今自诩为阿底瑜伽之大象们啊！流动闪烁之分别念，竟然是菩提心耶？此等愚昧实乃黑暗之深渊，与自性大圆满之义相去甚远。若连功用与功用所生亦不能了知，又何须提及菩提心之体性？于此乘中，纵然仅具少许信解，然欲得见真实之分，亦如将毛发分为百份之一般稀少。以未经观察之愚痴而自满，以嫉妒与邪分别之金网装饰面容，某些自诩为具大象之智慧，且善于谄媚者，不仅自身步入烦恼、愚痴与邪道，且对于趋向解脱之薄福众生，亦教诲所有与之相遇之罪恶，如是说道：一切显现皆是法身自性，此等虚假分别念即是自生智慧。以及“本是禅定却成无明意”等等，以虚伪之言语欺骗众生。
English
Like those others, all others think that just as the sun is seen from the cause and condition of dispelling clouds and darkness, Buddhahood is achieved at the end of the cause and condition of diligent effort. This is contrary to spontaneous accomplishment, so these vehicles contradict each other in their respective tenets. Therefore, the very nature of self-born wisdom is the naturally abiding Buddha from the present, and the difference between existence and non-existence lies in this. The lower ones teach without realizing the true meaning. As it is said in the Treasury of Qualities: In one mandala, all meanings are spoken; In one secret mantra, nine holdings are held. That too is only an appearance. In the nine stages, the essence of Self-born wisdom is not realized. The nature of appearance is in appearance. The ultimate truth and the conventional truth are not different, but one in nature. In the face of original realization, What conceptual thoughts of signs have arisen? All are merely the play of wisdom. In one awareness, all meanings are spoken. The nature of the three kayas, the victorious ones, appears. From the kayas, wisdom miracles arise. Appearance and non-appearance are not Dharma. Realization and non-realization are free from extremes. The nature of the wisdom of appearance abides. The arising vajra is the lord of conditions. So it is said. Now, to dispel the delusion of not distinguishing between self-born wisdom and other-born collections of thoughts, it is said: Nowadays, elephants who pretend to be Atiyoga! The collection of wandering and flashing thoughts is Bodhicitta! This delusion is the abyss of darkness, and far from the meaning of the Great Perfection of self-nature. If you do not know the skill and what arises from the skill, what need is there to mention the nature of Bodhicitta? In this vehicle, even if you only have a little faith, the chance to see well is as rare as dividing a hair into a hundred parts. Swollen with unexamined ignorance, Adorned with a golden net of jealousy and wrong thoughts, Some who pretend to be knowledgeable with the attitude of an elephant and are good at flattery, not only enter the path of afflictions, ignorance and wrongness themselves, but also teach all the sins they encounter to the small fortunate beings who are heading for liberation, saying: Whatever arises is the nature of Dharmakaya. These false thoughts are self-born wisdom. And "Although it is Samadhi, it is the mind of ignorance," etc., with false words to deceive beings.
Tibetan
སྟོན་པས། གཞན་ལ་མེད་པའི་ཟབ་ཆོས་སུ་འཆད་པ་དག་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་ཐེག་པ་འདིའི་ཆོམ་རྐུན་པ་ཞིག་དེང་སང་བྱུང་བར་ཟད་མོད། འདི་ལྟར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་གཡོས་ཏེ། ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རོལ་པ་ཞེས་བཤད་ཀྱི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་སྲིད་པར་འཇུག་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་རང་བཞིན་འཁོར་བའི་རང་ངོ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བྱེད་ལས་ཀྱང༌། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས། །ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡུལ་ལས་བྱུང་བས་རང་བྱུང་མིན། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་བདེན་གཉིས་ལས་བཤད་པ་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཀྱང༌། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྔམས་ཆེ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟ་བུའི་འདོད་པ་ཐོས་པར་ཡང་མི་བྱ་ན། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨཽས་སོ། །འདིར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ལེགས་པར་བཤད་པ་ནི། འདིར་ནི་གདོད་ནས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་ནི། །སྨྲ་བསམ་འདས་པས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ངང་གིས་མི་གཡོ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞིང༌། །འགྱུ་འཕྲོའི་སྤྲོས་དང་ཡེ་ནས་བྲལ་བ་ལ། །ངོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་འདྲ། །དེ་ཡི་རྩལ་ནི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པའི། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་བྲལ། །སལ་གྱིས་གསལ་ཡང་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཡིན། །རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་རིག་པ་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཤེལ་གོང་དག་པ་ལྟ་བུ་ཡུལ་ལ་མི་དཔྱོད་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་དེ་ཡིན་ལ། འཆར་གཞིའི་ཆར་གནས་ཀྱང༌། རང་ངོ་ལ་ཤར་དང་མ་ཤར་མེད་པས་རང་གསལ་དུ་ལྷག་གེ སྟོང་པར་ཟང་ངེ༌། ཀ་དག་ཏུ་སངས་སེ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངང་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བའི་ཆ་དེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་སྟེ། ཤར་བ་དེའི་རང་ངོ་རྗེན་སངས་སེ་བ་དེ་རིག་ཆ་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་པས། ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ངོ་སྤྲད་ལ་མ་འཕྲོད་པ་ཀུན་ཤར་ཐོག་དེར་གློད་པ་ལ་ལྟ་བར་ངོས་འཛིན་ཏེ། རྟོག་པ་ཉིང་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བའི་གནད་མ་གོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤར་དུས་ནས་ཤར་ས་
Chinese
佛陀说：他们宣讲他人所没有的甚深法，这只不过是如今出现了这个宗派的盗贼。像这样，从自生智慧中涌现出慈悲的力量，显现在对境上的觉知，就被称为从力量中显现的游舞。但它不是自生智慧，因为它追随对境的有无，如果不能被方便所掌握，就会成为轮回的业和烦恼，并且其分别念和思辨的自性没有超出轮回的本性。在《普作续》中也说：自生智慧本来就知晓，对境的分别念的智慧，因为从对境产生所以不是自生。此外，在共同的宗派中也说：心和心所是三界中的，虚构的各种相状都是分别念。这是从二谛中宣说的。法称论师也说：分别念是巨大的无明，是沉溺于轮回大海的原因。因为这与上述说法相违背，所以错误的分别念非常可怕。像这样的观点，听都不要听，更何况是随顺它呢？这里，什么是自生智慧呢？下面详细解释：在此，本初清净的菩提心，胜义法界的法性真谛，是言思之外的般若波罗蜜多，自然不动，自性光明，与动摇戏论本初分离的，被称为本体，如同太阳的精华。它的力量是显现方式不间断的，觉性通彻，远离分别念和思辨，虽然清晰却无有能取所取。自生智慧是觉性空明，远离戏论，如同清净的水晶球，是不思虑对境的自性所生。显现的基础处也是，在本性上没有显现和不显现，所以是自明的，空性中空朗朗，本初清净中清亮亮。从那样的状态中显现出各种各样的部分，那就是能取所取的戏论。显现的本性赤裸裸清亮亮，那就是觉性，安住在智慧中，因为不是对境的分别念，所以称为自生智慧。在这里，不理解窍诀的人，把一切显现都看作是放任自流，这是没有理解被称为分别念的根本错误的要点。从显现时就显现的地方。
English
The Teacher said: They proclaim profound teachings that others do not have, but this is merely a thief of this vehicle who has appeared nowadays. Thus, from the self-born wisdom, the power of compassion arises, and the awareness that appears in the object is said to be the play that arises from the power. But it is not self-born wisdom, because it follows the presence or absence of the object, and if it is not grasped by skillful means, it becomes the karma and afflictions that lead to samsara, and because the nature of its conceptualization and analysis does not transcend the nature of samsara. The All-Creating King Tantra also says: Self-born wisdom knows from the beginning. The wisdom of conceptualizing objects, because it arises from objects, is not self-born. Moreover, in the common vehicle, it is said: Mind and mental factors are in the three realms. Fabricated appearances are conceptualization. This is what is taught from the two truths. Dignāga also said: Conceptualization is great ignorance. It causes one to fall into the ocean of samsara. Because this appears to contradict the above statements, mistaken conceptualization is very frightening. One should not even hear such views, let alone follow them. Here, what is self-born wisdom? It is well explained as follows: Here, the bodhicitta that is pure from the beginning, the truth of the dharma-nature of ultimate reality, is the Prajñāpāramitā beyond words and thoughts, naturally unmoving, its nature is clear light, and it is primordially free from the elaborations of movement and radiation. It is called essence, like the essence of the sun. Its power is the uninterrupted manner of appearance. Awareness is transparent, free from conceptualization and analysis. Although it is clearly manifest, there is no grasping or being grasped. Self-born wisdom is awareness, empty and clear, free from elaboration, like a pure crystal ball, born as the nature that does not contemplate objects. The basis of manifestation is also, in its own nature, there is no appearance or non-appearance, so it remains self-illuminated, empty and clear, and in primordial purity, it is clear and bright. The aspect that appears in various ways from that state is the elaboration of grasping and being grasped. The nature of that appearance, naked and clear, is awareness, abiding as wisdom. Because it is not conceptualization of objects, it is called self-born wisdom. Here, those who do not understand the introduction identify letting go of everything that appears as the view. This is because they have not understood the key point called the fundamental error of conceptualization. From the time of appearance, the place of appearance.