Tibetan
རང་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན། མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་ང་ཡི་རང་བཞིན་ལས། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡི། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་སྟེ། །ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཆོས་སྐུར་གྲུབ། །ང་ཡི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེ་མངོན་ཕྱུང་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། །བཙལ་ནས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་མིན། །སྐུ་གསུམ་ཀུན་བྱེད་ང་རུ་བསྡུས་པ་དེ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་མ་བཅོས་གསུམ། །སྐུ་གསུམ་ང་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན། །ང་དང་ང་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའི་ཡོན་ཏན་སྒྲོས་ཀྱང་མེད། །སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའི་སྐྱོན་གྱིས་སྐུར་བ་མེད། །མི་རྟོག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་གནས། །འདི་ལས་མ་གཏོགས་པ་ནི་གཞན་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལས་ལྷག་པ་ཡི། །ཀུན་བྱེད་ང་ལ་དེས་ལུང་མནོས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་ན་འགྲོ་དྲུག་ཞིང་སྣང་དུ་ཤར་བ་སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཟླུམ་པ་ནི། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་འགྲོ་དྲུག་གྲོང་ཁྱེར་ཀྱང༌། །ཆོས་དབྱིངས་ངང་ནས་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ཙམ། །སྐྱེ་ཤི་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང༌། །སེམས་ཉིད་ཀློང་འདིར་སྤྲུལ་པའི་ལྟད་མོ་བཞིན། །མེད་ལ་ཡོད་ལ་སྣང་ལ་གཞི་མེད་པས། །མཁའ་ལ་སྤྲིན་བཞིན་གློ་བུར་རྐྱེན་འབྱུང་ཙམ། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་རང་བཞིན་མཐའ་འདས་པས། །སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེའི་ངང་དུ་འུབ་ཆུབ་བོ། །སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཁྲུལ་སྣང་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་རང་བཞིན་འདི་དག་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་གཟུགས་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་མཐོང་བ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཉིང་འཁྲུལ་དུ་སྣང་བ། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤར་བ་སྟེ། མེད་པ་གསལ་སྣང་གློ་བུར་བའི་རང་བཞིན་འདི་མ་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཤར་ཡང༌། ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ། མིག་སྔགས་ལས་མིག་འཕྲུལ་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད། བརྟགས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རང་སྣང་སྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །སྒྱུ་མའི་ཆུ་སྟེ་གཟུགས་ལས་བྱུང
Chinese
因为是自圆满的缘故，安住于不寻自成的体性中。《普作王》中说： “嗟，大菩萨谛听！ 普作菩提我之自性中，不寻自性任运成就之，诸佛之精华乃三身也。 我之自性不作法身成，我之体性不作圆满受用身，我之大悲任运化身也，寻而成就之果非所诠示。 三身普作总集于我者，如何显现之诸法皆是也。” “自性体性大悲不作三，三身我之如是性中示，我与我之如是性之中，名曰佛陀功德之辞亦无有，名曰有情过失之诽谤亦无有，不思无别性中如是住。 除此以外则无有他者，诸佛亦由此外，于普作我处未曾得彼授记。”如是。 如是菩提心之界中，六道刹土显现为离戏独一明点而圆融者，乃是： 轮回自性六道城市亦，法界性中影像显现尔，生死苦乐种种显现亦，心性界中幻化之戏乐。 无而似有显而无基故，如空之云朵骤然生起尔，非有非无自性离边故，离戏明点性中寂灭也。 显现世间之法，特别是迷乱显现六道众生之自性，此等自性无有之空色，如梦境之时见幻化之戏乐般，于未证悟之众生显现为真实现象，于瑜伽士则仅显现为幻化也。“无有光明骤然性，此未证悟之因稍许而显现，然体性与自性无有，如眼咒术中显现眼幻之影像般，未观察时唯一而喜悦，观察则体性自性空寂也。 雄鹰大鹏云： 无因离缘之自显无碍性，离勤唯一谁亦未造作，本初圆满精华任成境中乐，幻化之水乃色所生。
English
Because it is self-perfected, it abides in the nature of being spontaneously accomplished without seeking. The All-Creating King says: "O Great Bodhisattva, listen! From the self-nature of the All-Creating Bodhi, the spontaneously accomplished nature without seeking, the essence of all Buddhas is the three bodies. My self-nature is the unmade Dharmakaya, my essence is the unmade Sambhogakaya, my compassion is the spontaneously arising Nirmanakaya. The fruit of accomplishment through seeking is not what is taught. The three bodies, the All-Creating, are all gathered into me. All phenomena that appear, just as they are." "Self-nature, essence, and compassion, the unmade three, the three bodies are shown in my suchness. From me and my suchness, there is not even the utterance of the qualities called 'Buddha,' nor the accusation of faults called 'sentient beings.' It abides thus in non-conceptual equality. Since there is nothing other than this, the Buddhas have not received any prophecy from me, the All-Creating, beyond this." Thus it is. Thus, in the realm of the Bodhicitta, the appearance of the six realms as fields, rounded into a single, indivisible bindu, is: The nature of samsara, the city of the six realms, is merely an image arising from the nature of reality. The various appearances of birth, death, happiness, and suffering are like a magical display in the expanse of mind itself. Because it is non-existent yet appears, appears yet has no basis, it is merely a sudden occurrence like clouds in the sky. Because it is neither existent nor non-existent, its nature transcends extremes, it is completely absorbed in the nature of the indivisible bindu. The phenomena of appearance and existence, and especially the nature of the deluded appearances of the six classes of beings, are empty forms without inherent existence. Like seeing a magical display in a dream, they appear as truly real to those who have not realized them, but to yogis, they appear merely as illusion. "The nature of non-existence, clarity, and suddenness arises from a slight cause of non-realization, but it has no essence or self-nature. It is like the image of an eye-illusion appearing from an eye-spell. It is delightful to experience it alone without examination, but when examined, its essence is emptiness itself. The Great Garuda says: The self-appearance, unobstructed, without cause or condition, is the spontaneously accomplished essence of primordial perfection, enjoyed in the realm of effortless uniqueness, unmade by anyone. The illusory water arises from form.
Tibetan
་བ་ཡི། །སྙིང་པོ་བརྒྱ་དང་བརྟག་དཔྱད་ཡིད་ཟད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། འགྲོ་བ་དྲུག་ཅེས་མིང་ཙམ་བཏགས་པས་སྟོང༌། །ཞེས་སོ༑ ༑སེམས་ཅན་དུ་འཇོག་པའང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དཔྱད་ན་གཞི་མེད་པས་གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་ཞིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། གཞི་ནས་འདོད་པ་མི་སྲིད་སེམས་འདི་ལ། །རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་གཞི་མེད་སུ་ལ་བརྟེན། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་རྟེན་བྲལ་ལྟར། །ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་མེད་བག་ཆགས་རྟེན་མི་སྲིད། །ཅེས་པ་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་ནི། །དོན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ། །གློ་བུར་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ཉིད། །སྤྲིན་དེ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལས་བྱུང༌། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁར་ཐིམ་ཤེས་ན། །དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངང་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་དྲི་མ་ཉིད། །རང་བྱུང་རང་ཞི་ཉིད་ཤེས་ན། །སེམས་ཅན་འཆིང་བར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སུ་བསྡུ་བ་ནི། སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །མཁའ་ལྟར་དག་པས་སྐྱེ་ཤི་བདེ་སྡུག་མེད། །དངོས་པོ་རིས་མེད་འཁོར་འདས་ཆོས་ལས་གྲོལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་མཁའ་ཀློང་རབ་ཡངས་པས། །མི་འགྱུར་མི་འཕོ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས། །འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་སངས་རྒྱས་པས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ཀྱང་རང་བྱུང་བདེ་བའི་ཞིང༌། །ལྷུན་མཉམ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ངང་ཉིད་དོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ནི་ཇི་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་ངང་དུ་འཁོར་འདས་ཡེ་ནས་གྲོལ་ཟིན་པས། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་སངས་རྒྱས་ཏེ། ལྷུན་མཉམ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །འདི་ལ་སུ་ཡང་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ནི། །མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་དང༌། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པ
Chinese
如是的（话语）。心要有一百种，考察也令人心灰意冷。如是说。在《普作续》中说：仅仅是安立了六道众生的名称，实际上是空性。如是。安立众生也是业和烦恼，但如果对此进行考察，则因为没有基础，所以远离了一和多的边，并且自性空寂。如《琼钦》中说：从根本上来说，这个心中不可能有希求，异熟习气没有基础，依赖于谁呢？就像虚空中的花朵没有出生的处所，没有所依赖一样，身体上没有心的处所，习气不可能有所依赖。如是说。在《牟帝嘎彭瓦》中说：众生五烦恼，实际上并不存在，就像虚空中的云一样，是具有突发因缘的。云是从虚空中产生的，同样，如果知道融入虚空，就被称为无别的自性。同样，如果知道烦恼垢染，是自生自灭的，那么众生怎么会被束缚呢？如是说。在《释量论》中也说：心的自性是光明，垢染都是突发的。就像这样。现在将这些意义汇集到大平等性的金刚界中：心性即是菩提心之自性，如虚空般清净，没有生、死、苦、乐。事物没有界限，从轮回和涅槃的法中解脱。无法用“这个”来表示，因为虚空广阔无垠，不变不迁，任运成就，非造作。光明金刚藏中成佛，一切万有皆是自生安乐的净土，是任运平等菩提之至高自性。觉性的体性如同虚空般，其自性不变异，是如实之体性。于此体性中，轮回涅槃本已解脱，故于金刚藏中成佛，此乃宣说任运平等之殊胜菩提自性。如《普作续》云：“显现为何，即是如是，唯一。”“于此，切莫加以改造。”“无为平等之王，于不思议法身之意境中，任运成就。”如是说。心是如实之体性，一切诸法皆于如是中成就。莫于如是加以改造，莫于体性之外另行修饰。若寻觅，则诸佛亦无法于法界中寻得，先前已作，故今无需再作。先前已成就
English
Like that (words). The essence has a hundred kinds, and the examination is exhausting. Thus it is said. In the Kunjed, it says: Merely establishing the name of the six realms of beings is emptiness. Thus it is. Establishing sentient beings is also karma and afflictions, but if you examine this, because there is no basis, it is free from the extremes of one and many, and the essence is empty. As the Khyunchhen says: From the root, it is impossible to desire in this mind. Who does the ripening habit depend on without a basis? Like a flower in the sky without a place to be born, without support, there is no place for the mind in the body, and it is impossible for habits to depend on. Thus it is said. In the Mutig Trengwa, it says: The five afflictions of sentient beings are not actually existent, like clouds in the sky, they are with sudden causes. The cloud comes from the sky itself. Likewise, if you know that it dissolves into the sky, it is called the state of indivisible oneness. Likewise, if you know that the stain of afflictions is self-born and self-pacified, how can sentient beings be bound? Thus it is said. In the Namdrel, it also says: The nature of the mind is clear light, and all stains are sudden. Like that. Now, to gather the meaning of these into the Vajra realm of great equality: Mind itself is the nature of Bodhicitta, pure like space, without birth, death, happiness, or suffering. Things are without distinction, liberated from the Dharma of Samsara and Nirvana. It cannot be indicated by "this", because the space is vast and boundless, unchanging, spontaneously accomplished, and unconditioned. By becoming a Buddha in the clear light Vajra essence, all things are naturally blissful pure lands, the supreme state of spontaneous equality Bodhi. The essence of awareness is like space, its nature is unchanging, it is the essence of suchness. In this state, Samsara and Nirvana are already liberated from the beginning, so becoming a Buddha in the Vajra essence is taught as the supreme nature of spontaneous equality Bodhi. As the Kunjed says: "Whatever appears is suchness, one." "Do not modify this." "The unconditioned king of equality is spontaneously accomplished in the inconceivable Dharmakaya intention." Thus it is said. The mind is the essence of suchness, and all Dharmas are accomplished in suchness. Do not modify suchness, do not fabricate anything other than the essence. If you search, the Buddhas will not find it in the Dharmadhatu. It has already been done before, so there is no need to do it now. It has already been accomplished before.