Tibetan
ཤེས་རྒྱལ་པོ་གདན་ལ་བཞུགས། །འདུ་འཕྲོར་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་རྩལ་རྣམས་ཀུན། །བློན་པོར་གྱུར་པས་ཡུལ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཞིང༌། །རང་གནས་བསམ་གཏན་བཙུན་མོ་དམ་པ་དང༌། །དགོངས་པ་རང་ཤར་སྲས་དང་བྲན་གཡོག་བཅས། །བདེ་ཆེན་ཀློང་འཁྱིལ་རང་གསལ་རྟོག་པ་མེད། །དེ་ལ་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་པ་ནི་ཕོ་བྲང་གི་བཀོད་པ་སྟེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ང་ལ་ཕྱི་དང་ནང་མེད་པས། །གསལ་བའི་ཆོས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ང་ལ་སྟོང་དང་དངོས་མེད་པས། །སྣང་བའི་ཆོས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་ལས་མི་གཡོ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ལ་རང་གནས་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་ནི་རིག་པ་དང་བྲལ་མ་མྱོང་བས་བཙུན་མོ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་དོན་རྟོགས་ནས་དགོངས་པའི་དྲོད་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་སྲས་དང་བྲན་གཡོག་ལྟ་བུའོ། །རིག་པའི་ངང་ནས་རང་རྩལ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཕྲོ་བའི་ཤེས་པ་ནི་བློན་པོ་ཡུལ་འཁོར་ལ་དབང་བསྒྱུར་ནས་འདོད་པ་བསྒྲུབས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་ན་སྨྱོན་པ་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་བ་དང་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དུས་ཐམས་ཅད་པ་ན་རང་གནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡུལ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང༌། རིག་བྱེད་རྩལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཏེ། གློད་མ་ཤེས་ན་རྐྱེན་རྟོག་པ་རང་ག་མ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ན། ནང་རང་བྱུང་ལ་ངོས་ཟིན་ནས་རྩལ་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཀ་དག་ཆོས་ཟད་ཀྱི་ངང་དུ་ལ་བཟླ་ལ། མ་ཟིན་ན་རང་བྱུང་གི་ཆ་དེ་ལུང་མ་བསྟན་ལས། རྩལ་རྟོག་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དགོངས་པ་བར་མཚམས་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་བཅས་པ་རང་ངོ་ཤེས་པ་གཅེས་སོ། །འདིའི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་ནི་ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས་པ་ཡིན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས། །ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡུལ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བྱུང་མིན། །ཡུལ་མེད་ཙམ་ན་གསལ་མི་བྱེད། །དེས་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེས། །ཡེ་ནས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ། །འཁོར་གྱི་སྟོན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཡུལ་ལ་བརྟགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས། །གང་དུ་ཡུལ་ལ་རྟོག་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རིག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡུལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཡེ་ཤེས་རང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་མི་བྱེད། །ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་མི་བྱེད་པས། །ཏིང་འཛིན་བག་ཆགས་སོག་མི་འགྱུར། །བག་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པར་བཤད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དགོངས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་སྟེ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གནས། །ཞེས་སོ། །རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པ་དེ་ལ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་ལ། ཡུལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཞི་ལྷག་འཇིག་རྟེན་བྱིས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས། བག་ཆགས་སོག་མི་སོག་གི་ཁྱད་ཡོད་དོ། །རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་ལ་འཆར་བའི་ཤེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བས། འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཡང་ངོས་ཟིན་ནས་ངང་ལ་གློད་ཤེས་དུས་རང་བྱུང་གི་རྩལ་གཞི་ལ་ཐིམ་པས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་འཆར་བའོ། །དོན་འདི་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཆེ་བས་ཡང་བཤད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་དེ་ལ། །ཡེ་ནས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མི་མཛད་དེ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་ནི་ཀུན་དང་བྲལ། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གང་ཟག་གང༌། །སུ་ཡང་རུང་བ་དེ་ཡིས་ནི། །རྟོག་པ་མེད་ལ་གནས་གྱུར་ན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མཛད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པས། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་གོས་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ༑ ༑དེ་ལྟར་དབྱིངས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དགོངས་པ་རིག་པའི་གཏན་ཡུལ་ངེས་པ་ནི། མི་གཡོ་བསམ་བརྗོད་འདས་པའི་ངང་ཉིད་ལས། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན་ལ་མངའ་དབང་བསྒྱུར། །ཆོས་དབྱིངས་ཡངས་པའི་ཡུལ་ཁམས་རྒྱ་ཆེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བསྡུ་བ་སྟེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་ཀྱི་ངང་དང༌། ངང་ལས་ཤར་བའི་དབང་པོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རང་སངས་རང་གྲོལ་ལ་སོང་བ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས། སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་བ་སྟེ། འདས་རྗེས་ལས། ཡིན་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་རིག་པ་འདི། །རང་སྣང་འཆར་ཚུལ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པས། །སྣང་སྲིད་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་དུ་ཤར། །ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། མི་རྟོག་པ་ཡི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །སེམ
Chinese
智慧之王安坐于宝座之上。 显现于积聚和散发中的一切智慧力量， 因成为大臣而统治着国土。 安住于自性的禅定是贞洁的明妃， 以及自然显现的意念，连同王子和仆役， 皆在无有造作的大乐虚空中回旋，自明自显。 因此，自生任运的觉性是宫殿的布局， 身与智慧无二无别，一切法皆圆满。 从无有文字中说： “我无有内外， 故清明的法完全圆满。 我无有空与实， 故显现的法完全圆满。” 如是说。 因此，任运成就之精华的体性是自生智慧，犹如国王安坐于王位之上不动摇。 于彼体性中，安住于自性的禅定，与觉性从未分离，犹如明妃。 了悟彼义后，意念之暖自然成就，犹如王子和仆役。 觉性之自力于境上散发之知识，犹如大臣统治国土后成办所欲之事。 若未辨别此差别，则与疯子胡言乱语无有差别。因此，自生之智慧于一切时中，自住任运之体性不依赖于境，而觉知之力量于境上显现则依赖于境。若不知放任，则因缘造作与自然而然二者之差别极大。故于内认识自生，则力量于基位上解脱。于原始清净法尽之状态中安住。若未认识，则自生之分成为无记，因力量造作融入于境。意念无有间断，连同自性之禅定，认识自面至关重要。 此之体性和差别于《普作续》中说： “嗟！大菩萨谛听。 智慧，所谓智慧者， 智慧是本来就有的智慧。 自生智慧是本来就有的。 缘于境的智慧， 并非从境中产生的自生。 仅仅无有境时，不会显现。 因此，自生智慧， 是本来就有的智慧， 智慧即是对它的称谓。 轮涅之导师的智慧， 即是缘于境的智慧， 于何处对境进行分别， 那就是觉知智慧。 所要觉知的境， 是从菩提心所生。”
English
The King of Wisdom sits upon the throne. All the powers of wisdom that appear in gathering and scattering, because they have become ministers, rule the country. Dwelling in one's own state, the meditation is a virtuous consort, and the naturally arising thoughts, together with the prince and servants, whirl in the great bliss expanse, self-illuminating and without fabrication. Therefore, the spontaneously accomplished rigpa is the arrangement of the palace, body and wisdom are inseparable, and all dharmas are complete. From the absence of letters, it is said: "I have no outer or inner, therefore the clear dharma is completely perfect. I have no emptiness or substance, therefore the appearing dharma is completely perfect." Thus it is said. Therefore, the essence of spontaneously accomplished nature is self-born wisdom, like a king sitting on a throne without moving. In that essence, the meditation of one's own nature, never separated from rigpa, is like a consort. Having realized its meaning, the warmth of thought is naturally accomplished, like a prince and servants. The knowledge that radiates from the state of rigpa onto the object is like a minister ruling the country and accomplishing what is desired. If this difference is not distinguished, it is no different from a madman speaking nonsense. Therefore, self-born wisdom is always in its own state, the spontaneously accomplished nature does not depend on the object, and the wisdom of knowing power appearing on the object is dependent on the object. If one does not know how to let go, the difference between conditioned fabrication and naturalness is very great. Therefore, recognize the self-born within, and the power will be liberated on the ground. Abide in the state of original purity and exhaustion of dharma. If one does not recognize it, then the aspect of self-born becomes unpredicted, because the fabrication of power enters the object. It is crucial to recognize one's own face with uninterrupted thought and with the meditation of one's own nature. The nature and difference of this are stated in the Kunje Gyalpo Tantra: "O Great Bodhisattva, listen! Wisdom, what is called wisdom, Wisdom is wisdom that has always been there. Self-born wisdom has always been there. The wisdom that contemplates the object, is not self-born that arises from the object. It does not appear when there is only no object. Therefore, that self-born wisdom, is the wisdom that has always been there, Wisdom is what it is called. The wisdom of the teacher of the retinue, is the wisdom that relies on the object, Wherever one distinguishes the object, That is the knowing wisdom. The object to be known, arises from the bodhicitta."
Chinese
因为减少的缘故。那是无处菩提心，因为智慧自生之故。于此不修禅定，因为不修禅定，禅定习气不会增加。无有习气的法性，是三世诸佛之意。三世一切诸佛的意，是不缘于境的，本来安住于平等性中。如是说。自生之智慧不缘于境，那不作自住之禅定，任运而有，即是瑜伽士之禅定。于境专注一处，作意之止观，是世间孩童之禅定。有习气与无习气有差别。觉性自住之体性是菩提心。 名为法性之意。 。于境显现之识，名为轮回之心，是具有能取与所取之相而生起的。 。彼亦于认识之后，知解脱之时，自生之功能融入于基中，意显现为法性。此二义极其差别大，故又说，彼经中说：奇哉！大心者谛听！三世一切诸佛的自生智慧心，本来无有分别之故，诸佛不作意，分别之境与一切皆离。极其瑜伽之人，任何人都好，谁若安住于无分别中，彼即是诸佛作意。自生智慧不缘于境，故不染着分别之习气。如是说。如是，了知界不变异之意，觉性之定处，乃是不动、思言超越之自性中，对显有世间器情一切掌握自在，法界广阔之境甚大。名为意义总摄，自生之智慧自住之状态，与从状态中生起的五根之识，自解脱自解脱，亦未动摇法性，显有世间显现为法身之刹土。超越之后说：无有是处之觉性，自显现之显现方式任何也不遮止，显有世间一切也显现为法身之刹土，显现之彼亦于自己之当下解脱。如是说。普作续说：不分别之自生五智慧，心
English
Because of reducing. That is the unlocalized Bodhicitta, because wisdom arises from itself. Therefore, one does not meditate on Samadhi. Because one does not meditate on Samadhi, the habit of Samadhi will not increase. The Dharmata without habits is said to be the intention of the Buddhas of the three times. The intention of all the Buddhas of the three times does not conceptualize objects, but naturally abides in equality. Thus it is said. The self-born wisdom that does not conceptualize objects is the naturally present Samadhi without making self-abiding meditation, which is the meditation of a yogi. The Samadhi of worldly children, which focuses the mind on one object, is the Samadhi of worldly children. There is a difference between having habits and not having habits. The nature of self-abiding awareness is Bodhicitta. It is called the intention of Dharmata. . The consciousness that appears in the object is called the mind of Samsara, which arises with the aspect of the grasper and the grasped. . Also, after recognizing it, when one knows how to release it, the self-born function dissolves into the base, and the intention appears as Dharmata. These two meanings are very different, so it is said again. It is said in that same text: Listen, great Bodhisattva! Because the self-born wisdom mind of all the Buddhas of the three times is originally without conceptualization, the Buddhas do not intend, and the object of conceptualization is separated from everything. The person who is extremely a yogi, whoever it may be, if he abides in non-conceptualization, then he is the intention of the Buddhas. Because self-born wisdom does not conceptualize objects, it is not stained by the habits of conceptualization. Thus it is said. Thus, the intention of the unchanging realm, the definite place of awareness, is that in the self-nature of immovability and transcendence of thought and speech, one masters all phenomena and beings, and the realm of the vast Dharmadhatu is very great. This is called the summary of meaning, the state of self-abiding self-born wisdom, and the consciousness of the five senses arising from the state, self-liberating and self-liberating, also does not move the Dharmata, and the phenomena and beings appear as the pure land of Dharmakaya. After transcendence, it is said: This awareness without being or establishment, because the way of self-appearance is not obstructed in any way, all phenomena and beings also appear as the pure land of Dharmakaya, and that which appears is also liberated in its own moment. Thus it is said. The Kunjed Gyalpo Tantra says: The five self-born wisdoms of non-conceptualization, mind