Tibetan
ལམ་ཅི་ཤར་ཡང༌། །དོན་ལ་མེད་དེ་རང་རིག་བདེ་བའི་མལ། །ལྷུན་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ཕྱམ་གདལ་ལོ། །ལེའུ་འདིའི་གནས་ནི་དབྱིངས་དང་དེའི་ངང་ནས་ཤར་བའི་འཁོར་འདས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་གཞི་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་མཇལ་བ་ལས། དེ་དག་གི་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་སྟེ། རིག་པའི་ངང་ནས་འཁོར་འདས་སྣང་སྲིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅི་ཤར་ཡང༌། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ལ་རོལ་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པར་རང་ཤར་བ་ཙམ་ལས། དོན་ལ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་རྨི་ལམ་བཟང་ངན་ཅི་ཤར་ཡང་རང་གི་རིག་པ་མལ་ན་ཉལ་བ་ལས་གུད་དུ་སོང་བ་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་རང་སྣང་བདེན་མེད་དུ་རང་ཤར་བ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། ཡེ་ནས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མེད་པའི་སེམས། །འཁོར་དང་ངན་སོང་སུ་ལ་གྲུབ་སྣང་བ། །མི་བདེན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །རྫུན་སྣང་བདེན་པའི་ནུས་པ་འདི་ལ་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། སངས་རྒྱས་མེད་པས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད། །སྲིད་པ་མིང་ཙམ་བཏགས་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། འཁོར་འདས་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་སྟེ། ལེའུ་དང་པོའི་འགྲེལ་པའོ།། །།དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་འཆར་གཞིར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། ད་ནི་དབྱིངས་དང་དབྱིངས་སྣང་ཞིང་ཁམས་སུ་ཡེ་ནས་རང་ཤར་བའི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ལས། ཐོག་མར་དལ་བ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བརྗོད་པ་ནི། དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་གདལ། །མཐའ་ཡི་མུ་མེད་སྟེང་འོག་ཕྱོགས་མཚམས་འདས། །ཡངས་དོག་གཉིས་མེད་རིག་པ་མཁའ་ལྟར་དག །དམིགས་བསམ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཀློང་ཉིད་དོ། །མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ལ། ཕྱི་ནང་དང༌། ཕྱོགས་ཆ་དང༌། ཡངས་དོག་དང༌། ངོ་བོ་དང༌། ངོས་གཟུང་གི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དང་ཕྱོགས་ཙམ་འདྲ་བའི་དཔེ་དོན་སྦྱར་བ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་གཅིག་ཅེས་བགྲང་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ནས། འཁོར་འདས་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་ཤར་བར་བསྟན་པ་ནི། སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས། །ཅིར
Chinese
无论显现何种道路，实际上并不存在，而是安住在自明觉性的安乐之床上，在广阔无垠的平等性中舒展。这一章的要点在于，轮回与涅槃从法界及其自性中显现，如同梦境一般，因此在无根的伟大平等性中相遇。将这些要点归纳为一个意义，即无论从觉性中显现轮回、涅槃、现象和存在等任何法，都只是自发显现，而没有阻碍在任运自成的门上嬉戏的显现方式，实际上并没有任何成就。这就像无论梦中显现好坏，自己的觉性都安睡在床上，没有离开一样。在没有局限和偏袒的情况下，自显现以无实的方式自发显现。如《大鹏经》所说：“本来没有偏袒的自性，轮回和恶趣在谁那里显现？如同虚假的梦境、幻觉、乾闼婆城市一般，虚假显现不可能具有真实的力量。”又如《普作王经》所说：“没有佛陀，因此也没有众生的名称，存在超越了仅仅是名称的法。”在《法界宝藏论》中，讲述了轮回与涅槃不离法界的自性，这是第一章的注释。如此确定了法界的自性作为基础后，现在广泛地讲述了法界和法界显现的清净刹土本来就是自发显现的意义。首先，将广阔的寂静状态比喻为虚空，即法界的自性本来就是任运自成的，没有内外，普遍存在，没有边际，超越上下四方，没有宽窄，觉性如同虚空般清明，是远离目标、思维和戏论的境界。如同虚空般的菩提心，其自性本来就是清净的，没有内外、方向、宽窄、本体和所取的法，因此将虚空的自性与意义结合起来进行比喻。如《普作王经》所说：“心性是如是之性，在如是无二的大乐中，具足一切相，完全没有相，远离戏论，如虚空般本然存在，没有所缘，不可数，不可说。”如此，从觉性空性的法界中，显现了轮回与涅槃空性的自相。
English
Whatever path may appear, it does not exist in reality, but rests on the bed of self-aware bliss, spread out in vast, spontaneously co-emergent equality. The point of this chapter is that samsara and nirvana arise from the dharmadhatu and its nature, like a dream, and therefore meet in the great equality of groundlessness. To summarize these points into one meaning: whatever phenomena such as samsara, nirvana, appearances, and existence may arise from awareness, they are merely spontaneous appearances without obstructing the way of playing in the spontaneously accomplished gate, and in reality, nothing is established. This is like how, no matter what good or bad appears in a dream, one's own awareness is asleep on the bed and does not go away. Without limitation or bias, self-appearance spontaneously arises as unreal. As the Garuda says: "The mind that has never been biased, to whom do samsara and the lower realms appear? Like false dreams, illusions, and cities of gandharvas, false appearances cannot have the power of truth." And as the Kunjed Gyalpo says: "There is no Buddha, therefore there is no name of sentient beings, existence transcends the dharma that is merely a name." In the Dharmadhatu Treasury, it explains the nature of samsara and nirvana not moving from the dharmadhatu, which is the commentary on the first chapter. Having thus established the nature of the dharmadhatu as the basis, now the meaning of the dharmadhatu and the pure realms appearing as the dharmadhatu is extensively explained as being spontaneously arisen from the beginning. First, the vast state of stillness is described as being like the sky, that is, the nature of the dharmadhatu is spontaneously accomplished from the beginning, without inside or outside, universally present, without limit, transcending above and below, without width or narrowness, awareness is clear like the sky, and is the state free from object, thought, and elaboration. Like the sky, the nature of bodhichitta is pure from the beginning, without inside or outside, direction, width or narrowness, essence, or the dharma of grasping, so the nature of the sky is combined with the meaning as a metaphor. As the Kunjed Gyalpo says: "The nature of mind is suchness, in the great bliss of suchness non-duality, possessing all aspects, completely without aspects, free from elaboration, naturally abiding like the sky, without an object of focus, uncountable, unspeakable." Thus, from the dharmadhatu of emptiness of awareness, the self-appearance of emptiness of samsara and nirvana arises.