Tibetan
།ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་མཐོང་ན་འབྱུང་བའི་གདོས་ཐག་ཆོད། །སྣང་བའི་སྒྲིབ་ཤིང་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ལ་གསལ། །ཞེས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་ལུས་ལ། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་གནས། །དཔེར་ན་མངལ་དང་སྒོ་ངའི་རྒྱ། །མངོན་དུ་མི་འབྱུང་བསྒྲིབས་གྱུར་ཀྱང༌། །རང་རྩལ་རྫོགས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་ལུས་འདི་བོར་མ་ཐག །རང་སྣང་ཡུལ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་རྟོག་མེད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་དང༌། །སངས་རྒྱས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ལུས་མིར་སྣང་ཡང་དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་སུ་དག་པས་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ད་ལྟ་འཁོར་ཚོམ་བུ་རེའི་དོན་བྱེད་ལ། ཕྱི་ནས་ནམ་མཁའི་མཐའ་མཉམ་གྱི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ལུས་ནི་གང་ཟག་ལྷ་མི་ཡང༌། །དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན། །དེ་ཡིས་སེམས་ཅན་དོན་བྱས་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་མི་བྱེད་བདེ་བར་གནས། །ཞེས་པ་དང༌། རང་ཤར་ལས། བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། །རང་གི་རྒྱུད་འགྲོལ་མངོན་སངས་རྒྱས། །དེ་ནས་སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པའོ། །ཕྱི་ནང་བྱ་བ་རྫོགས་པ་དང༌། །བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཕྱི་ནས་དོན་མཛད་ཚུལ་ནི། ཕྱོགས་བཅུར་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་ཚད་མེད་པས། །སྤྲུལ་པ་འཕྲོ་བས་འགྲོ་བའི་དོན་ཀུན་མཛད། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མཛད་པ་ཉེ་བར་སྟོན། །འདི་ནི་རང་བཞིན་བབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས། །རྩལ་གྱི་ཐུགས་རྗེ་ཕྱོགས་མེད་ཤར་བ་ལས། །རོལ་པས་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། །རང་སྣང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བདེ་བའི་ཚེ། །ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྣང་བ་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུར་ཐིམ་ནས། དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གནས་ཏེ། སྐུ་གདུང་འབར་བ་ལས། དེ་ནས་ངོ་བོ་ཀ་དག་ལ། །ཉི་མ་ལ་ནི་ཟེར་འདུས་ལྟར། །རང་གི་སྤྲུལ་པར་བཅས་པ་ནི༑ ༑རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་ནས། །དབྱེར་མེད་འབྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང༌། གདུལ་བྱའི་ལས་འཕྲོ་དག་པ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་གང་ལ་གང་འདུལ་བའི་སྤྲུལ་པ་ཚད་མེད་པ་འཕྲོ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུ་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པའི་ཞིང་དུ་ཤར་ནས་གཞན་དོན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང
Chinese
如果得见智慧自显现，就能斩断产生的粗重之绳索。如果不存在显现的遮蔽之树，智慧就能彻底明晰。如是说。一切有情自身的身体上，存在着清净智慧的显现。譬如胎藏和蛋壳的阻碍，虽然不会显现而被遮蔽，但当自身的能力圆满时就会显现。一旦舍弃这个分别念的身体，就会与自显的境相遇。原本就存在的自性觉性，其本体无分别将会被见到。清净智慧的显现和，佛陀的真谛将会被见到。如是说。像这样的瑜伽士，虽然身体显现为人，但其意是清净为佛陀，因此被称为事业圆满的化身。现在利益着每一群眷属，未来利益着如同虚空边际的所有的有情。在《普作续》中说：身体是人或天神，意是法性佛陀。他利益有情后，不需勤作安乐住。如是说。在《自显》中说：事业圆满的化身是，自身相续解脱而现证成佛，之后示现化身。内外事业圆满和，被称为事业圆满的化身。如是说。从外在利益的方式是：以十方无量慈悲的游舞，化身散发利益一切有情，示现尽轮回之际的事业。这是从自性本然的体性中，自然流露出无偏颇的慈悲，以游舞圆满利他。当自显现前证悟安乐之时，法性中阴的显现融入原始清净的法身中，安住于无别的唯一法身中，从燃烧的遗体中。之后，对于原始清净的体性，如太阳的光芒汇聚一般，自己的化身连同，融入自己的体性中，变得无别而不可分。如是说。虽然未曾从法身的境界中移动，但任运成就的慈悲和，调伏者的业缘清净，创造见佛的善根的众生们的世界中，对于何者应以何种方式调伏，就示现无量化身，这是慈悲的游舞。在十方无边无际的刹土中显现，直到轮回未空之际，持续不断地利益他者。这
English
If one sees the self-appearing wisdom, the heavy rope of arising is cut. If there is no obscuring tree of appearance, wisdom will be completely clear. Thus it is said. In the very body of all sentient beings, there exists the appearance of pure wisdom. For example, the hindrance of the womb and the eggshell, although they do not manifest and are obscured, they will appear when their own capacity is complete. As soon as this body of conceptual thought is abandoned, one will meet with the realm of self-appearance. The self-awareness that has existed from the beginning, its essence, the non-conceptual, will be seen. The appearance of pure wisdom, and the truth of the Buddha will be seen. Thus it is said. Such a yogi, although the body appears as a human, but the intention is pure as a Buddha, therefore it is called the Nirmanakaya of accomplished activity. Now it benefits each group of retinue, and in the future it benefits all sentient beings equal to the extent of space. In the Kunje Gyalpo Tantra, it says: The body is a person, god, or human, but the intention is the Dharmata Buddha. He benefits sentient beings, without effort, he abides in bliss. Thus it is said. In the Rangshar, it says: The Nirmanakaya of accomplished activity is, one's own lineage is liberated and manifestly enlightened, and then emanates manifestations. Inner and outer activity is accomplished, and it is considered the Nirmanakaya of accomplished activity. Thus it is said. The way of benefiting from the outside is: With the immeasurable play of compassion in the ten directions, the emanations radiate, accomplishing all the benefit of beings, showing the activity until the end of samsara. This is from the nature of inherent essence, from the unobstructed arising of skillful compassion, the play is the perfection of benefiting others. When self-appearance manifestly awakens to bliss, the appearance of the Bardo of Dharmata dissolves into the Dharmakaya of primordial purity, abiding in the single, indivisible Dharmakaya, from the burning of the body. Then, for the essence of primordial purity, like the rays of the sun gathering, one's own manifestations together with, dissolve into one's own essence, becoming inseparable and indivisible. Thus it is said. Without moving from the state of Dharmakaya, the spontaneously accomplished compassion and, the purification of the karmic connections of those to be tamed, in the world of beings who create the root of virtue of seeing the Buddha, for those who should be tamed in whatever way, countless manifestations radiate, this is the play of compassion. Appearing in the boundless and infinite realms of the ten directions, until samsara is not empty, the continuous benefit of others occurs without ceasing. That is
Tibetan
་འབད་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ནི། །མཛད་པའི་རྩོལ་བ་ཡེ་མེད་པར།། མ་བྱས་སྣང་བའི་ཚུལ་དག་ཏུ། །ཡེ་ནས་འབྱེད་པ་མེད་པར་སྣང༌། །ཉི་མ་ལས་ནི་འོད་བཞིན་དུ། །རང་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་གི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནས་ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་བའི་འཐད་པ་ནི། མ་དག་ཆ་ཤས་རོལ་པ་ཉེར་ཞི་ཡང༌། །མ་དག་འགྲོ་ལ་སྤྲུལ་པ་སྣང་བ་ནི། །སྟོན་པ་ཇི་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང༌། །འགྲོ་སེམས་གཙང་མའི་ལས་སྨོན་དག་པས་འཆར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་གཅིག་ཏུ་ཞི་བར་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ། རང་ངོ་སྣང་མི་སྣང་དང་བྱ་བྱེད་ལས་འདས་པས་སྣང་བའི་ཕྱོགས་ལས་ལོག་ཅིང༌། འཁྲུལ་སྣང་ཆ་དང་བཅས་པ་སྤངས་ལ། མི་སྣང་བས་འཁྲུལ་སྣང་གི་སྣོད་བཅུད་རང་ངོ་ན་མེད་དེ། བད་ཀན་ལོག་པས་རབ་རིབ་དང་སྐྲ་ཤད་དང་དུང་སེར་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ལོག་ནས་རང་ངོར་མི་སྣང་བ་བཞིན་དུ། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཆ་དང་བཅས་པ་གཟིགས་ཡུལ་རང་མཚན་དུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དུ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཐུགས་རྗེའི་གཟིགས་པ་འཇུག་པ་འདི་ལ། ཁ་ཅིག་གི་འདོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི༵་རླབས་ལས་གཞན་སྣང་དུ་གཟུགས་སྐུ་སྣང་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་གཏན་ནས་མི་སྣང་བས་སེམས་ཅན་མི་གཟིགས་སོ་ཞེས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་མཆོད་སྡོང་དང་ནོར་བུ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་གི་དཔེ་འགོད་པའང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་རང་ངོར་མི་སྣང་བ་དེ་འཐད་ཀྱང༌། གདུལ་བྱ་མི་མཁྱེན་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་འགལ་ཞིང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འཁྲུལ་སྣང་རང་མཚན་དུ་གཟིགས་ནས་དོན་མཛད་པར་འདོད་པའང༌། གདུལ་བྱ་མཁྱེན་ངོས་དེ་འཐད་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་རང་མཚན་པ་རང་ངོ་ན་སྣང་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ཞིང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་མ་རྫོགས་པར་ཐལ་ཏེ། མ་དག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གནས་གྱུར་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཐོབ་པར་ཐལ་ཏེ། འཛིན་བཅས་དབང་པོ་ལྔའི་སྣང་ཡུལ་འཁྲུལ་པ་མ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྒྲིབ་པ་མ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། དག་པ་ས་གསུམ་ནས་འཁྲུལ་སྣང་གནས་གྱུར་ཏེ་ཞིང་དག་པར་བཤད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཡིད་དང་འཛིན་དང་རྣམ་པར་རྟོག །གྱུར་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་དང༌། །ཞིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་དག་ལ། །དབང
Chinese
是无需努力和勤奋而自然成就的。如《空六法》中所说：自性力量的慈悲，没有造作的勤奋，在未作显现的方式中，本来就没有分别地显现。如太阳的光芒，不是自己所作，而是自己的自性如此显现。如此等等。从佛陀以慈悲利益众生的道理是：不净分的部分作用虽然止息，但在不净众生前显现化身，如导师一样，是力量的慈悲和众生清净之业愿所显现。当安住在法身中寂灭为一时，由于自相显现与不显现及超越能作所作，而从显现的方面返回，舍弃了具有迷惑显现的部分，由于不显现，迷惑显现的器情在自相中不存在。如胆病发作，眼花缭乱，出现毛发、贝壳变黄的幻觉消失后，在自相中不显现一样，轮回的迷惑显现及其部分，不是所见境的自相。虽然如此不存在，但对众生生起慈悲的垂视。对此，有些人的观点是，虽然由于众生的愿望和佛陀的加持而以外相显现色身，但佛陀完全不显现，因此不看众生，如同供奉虚空的宝幢、如意宝和如意树一样。这在某一方面，承认迷惑在自相中不显现是合理的。但不了解所化众生，则非常不合理。因为这与全知相违，并且有缺少如所有智的过失。有些人认为以自相观看迷惑显现而作利益，了解所化众生这一点是合理的，但迷惑的自相在自相中显现则非常不合理。因为这会导致净土的修持没有圆满，因为显现不净的迷惑显现；并且会导致没有获得转变的特殊之处，因为具有执着的五根的显现境是不净的迷惑。如果承认，则会有存在不净染污的佛陀的过失。如果说从清净三地开始，迷惑显现转变而成为净土，那么更不用说佛陀的果位了。如《经庄严论》中说：由于意和执着及分别转变，因此不分别，从净土和智慧中清净，
English
It arises spontaneously without effort or exertion. As it says in the Klong Drug Pa: The compassion of the power of self-nature, without any effort of action, in the manner of unmade appearances, appears without any separation from the beginning. Like light from the sun, it is not made by itself, but its own nature appears as such. So it is. The reason why compassion arises from the Buddha to benefit sentient beings is: Although the partial functions of the impure part are pacified, the manifestation of the emanation in impure beings, like the teacher, arises from the compassion of power and the pure karma and aspirations of sentient beings. At the time when one abides in the Dharmakaya, pacified as one, because self-appearance is non-appearance and beyond action, it turns away from the side of appearance, abandoning the part with deluded appearance. Because of non-appearance, the vessel and essence of deluded appearance do not exist in self-appearance. Just as when bile is disturbed, the illusion of dizziness, hair streaks, and yellow conch shells disappears, and it does not appear in self-appearance, so the deluded appearance of samsara and its parts are not the self-characteristics of the object of sight. Although it does not exist in this way, this is how the compassionate gaze is directed towards sentient beings. Regarding this, some people's view is that although the Rupakaya appears as an external appearance due to the aspirations of sentient beings and the blessings of the Buddha, it does not appear to the Buddha at all, so they do not see sentient beings, like the offering pillar of the sky-soaring, the jewel, and the wish-fulfilling tree. In one aspect, it is reasonable to acknowledge that delusion does not appear in self-appearance. However, it is very unreasonable not to know the beings to be tamed. This is because it contradicts omniscience and has the fault of lacking the wisdom of knowing as it is. Some people think that they see the deluded appearance as its own characteristic and act for the benefit of others. It is reasonable to know the beings to be tamed, but it is very unreasonable for the self-characteristic of delusion to appear in self-appearance. This is because it would be too extreme for the practice of pure land not to be complete, because impure deluded appearances appear; and it would be too extreme not to obtain the special characteristics of transformation, because the appearance of the five senses with attachment is impure delusion. If you admit it, there is the fault of the possibility of a Buddha with impure obscurations. If it is said that from the three pure grounds, deluded appearances are transformed and become pure lands, then what need is there to mention the ground of the Buddha? As it says in the Ornament of the Sutras: Because mind, grasping, and discrimination are transformed, therefore there is no discrimination, and it is purified from pure land and wisdom,