Tibetan
ཞི་དང་རྒྱ་མཚོར་ཕོག་པས་དྲོད་སྐྱེས་པའི་རླངས་པ་ན་བུན་ལང་ལོང་པོ་ནམ་མཁར་འཁྲིགས་པས་སྤྲིན་དུ་སོང་བ་དེས་ཉི་མ་ཉིད་བསྒྲིབས་པ་ལྟར། རིག་པའི་རང་རྩལ་གཞི་སྣང་དུ་གཡོས་པ་ལ་རང་དུ་མ་ཤེས་པར་བདག་དང་གཞན་དུ་བཟུང་བ་ལས། རོལ་པ་སེམས་དང་སེམས་ཀྱི་ངོ་ན་སྣང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་སྣོད་བཅུད་སྣང་སྲིད་དུ་ཤར་ཏེ། ལུས་དང༌། ངག་དང༌། སེམས་གསུམ་གྱིས་རིག་པ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་བཞུགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་བསྒྲིབས་ནས། མི་སྣང་བས་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་རྩལ་མ་དག་པ་དང་དེའི་རོལ་པས་རིག་པ་ཉིད་བསྒྲིབས་པར་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲིབས། །སྤྱན་གསུམ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་སར་དངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་དང་རོལ་པས་བསྒྲིབས་པ་དེ་ཉིད་སེལ་བྱེད་དུ་ཡང་ཉི་མ་ཉིད་བྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ། ཉི་ཟེར་རྩལ་ལས་རླུང་བསྐྱོད་སྤྲིན་དེངས་ལྟར། །རང་ངོ་རྟོགས་ལས་རོལ་པ་རྒྱན་དུ་ཤར། །འཁྲུལ་པ་ཡེ་གྲོལ་རང་སར་དེ་གྲོལ་བས། །འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་མ་སྤངས་དབྱིངས་སུ་དག །གར་སོང་ཆ་མེད་དྭངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཉི་མ་ཤར། །གཞན་ནས་མ་འོངས་རང་སྣང་དག་པ་ཙམ། །ཉི་མ་བསྒྲིབས་པ་མེད་པར་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཡང་ཉི་མ་ཉིད་ལ་ཐུག་སྟེ། ཉི་ཟེར་འཕྲོས་པས་ཀུན་ཏུ་གསེང་བྱེད་ཀྱི་རླུང་རང་སོར་གནས་པ་བསྐྱོད་དེ་ལངས་པ་ལས། སྤྲིན་རྣམས་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་སྟོར་བས། ཉི་མ་འོད་གསལ་བ་ལྟར། རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ལས་རང་རྩལ་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པས། རང་ངོ་རྟོགས་པར་ཤར་བ་དེས་སྣང་བ་དང་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་སུ་ཤེས་ཏེ། སྤང་བླང་བྱེད་དོན་མེད་པར་མཐོང་ནས་ཅོག་གཞག་ཏུ་བཏང་བས། སྣང་སེམས་དེ་དག་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཤར་ཏེ༑ མ་སྤངས་ལ་རང་སར་དག་པས། གང་དུ་སོང་བའི་སོང་ས་དང༌། སོང་བ་པོ་གཞི་མེད་དུ་སངས་པ་དང༌། ལྷུན་གྲུབ་རང་ཆས་སུ་རང་ངོར་འཆར་བ་དུས་མཉམ་པའོ། །དེ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་རབ་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་ཕྱི་ནང་གི་གདོས་བཅས་དག་པས་སྐུ་གསུམ་རང་སྣང་དུ་ཤར་ཏེ། ཀ་དག་གི་གཞི་དབྱིངས་སུ་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བ་ཐོབ་དུས་རང་ངོ་ཆོས་སྐུ་ལས། རང་སྣང་ལོངས་སྤྲུལ་དུ་ཤར་ཏེ། འགྲོ་བའི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང
Chinese
就像平静的海洋被触动而产生温暖的蒸汽，浓密的雾气在空中聚集变成云，遮蔽了太阳一样。觉性的自力在基础显现中涌动，却不认识自己，反而执着于自我和他者。由此，显现的幻象，即器情世界，在心和心的面貌上显现出来。」「身。」「语。」「意」三者遮蔽了觉性本自安住为佛陀的身语意，因为不显现，所以被称为六道众生的迷惑是迷惑之心的显现。也就是说，觉性自身的自力不纯净，并且它的作用遮蔽了觉性自身，如《狮吼圆满》中所说：「佛陀自身被佛陀自身所遮蔽，三目清明的智慧在自处清澈。」如此说道。觉性自身的自力和作用所遮蔽的，为了消除它，也出现了太阳，如此说道。如阳光之力驱散风，云雾消散一样，认识自面后，作用显现为庄严。迷惑本自解脱，在自处解脱，不舍弃迷惑显现和迷惑执着，于法界中清净。去向无踪，在清净的虚空中，身和智慧任运成就的太阳升起。并非从他处而来，仅仅是自显清净。太阳没有被遮蔽，在天空的中央自然发光，这也归于太阳自身。阳光照射，驱散了普遍分隔的风，使其恢复原位，云朵在空中消散，就像太阳光芒四射一样。觉性从法身心髓中，自力显现之门不间断，认识自面而显现，由此了知显现和心的作用是无根无基，远离根本的空性自性。见到无须取舍，放下不管，显现和心识自解脱，显现为智慧的庄严。不舍弃而于自处清净，去向何处，去向之处，以及去者都无根地消散，任运成就自然具足地在自面显现是同时的。也就是说，对于精进者来说，在此生中内外障碍清净，三身显现为自显。在原始清净的法界中，获得将果凝聚为一之时，从自面法身中，自显报化身显现，为了利益众生二者任运成就而生起。那也
English
Just as the warm vapor generated by the touch of the calm ocean condenses into a thick fog in the sky, turning into clouds that obscure the sun itself. The self-energy of awareness stirs in the ground appearance, but without recognizing itself, it clings to self and other. From this, the illusion of appearance, the container and essence of existence, arises in the face of mind and mind." "Body." "Speech." "Mind" obscures the body, speech, and mind of awareness that naturally abides as the Buddha. Because it does not appear, the delusion of the six types of beings is said to be the appearance of the deluded mind. That is to say, the self-energy of awareness itself is impure, and its activity obscures awareness itself, as stated in the "Lion's Roar Perfection": "The Buddha himself is obscured by the Buddha himself, and the wisdom of the three clear eyes is clear in its own place." So it is said. That which is obscured by the self-energy and activity of awareness itself, in order to eliminate it, the sun also appears, so it is said. Just as the power of sunlight dispels the wind and the clouds dissipate, so too, upon recognizing one's own face, activity appears as adornment. Delusion is primordially liberated, liberated in its own place, without abandoning the appearance of delusion and the clinging to delusion, purified in the dharmadhatu. Gone without a trace, in the clear sky, the spontaneously accomplished sun of body and wisdom rises. It does not come from elsewhere, it is merely the purification of self-appearance. The sun is not obscured, it shines naturally in the center of the sky, and this also returns to the sun itself. The sunlight shines, dispelling the universally separating wind, restoring it to its original position, and the clouds dissipate in the sky, just as the sun shines brightly. Awareness, from the heart essence of the dharmakaya, the door of self-energy manifestation is uninterrupted, manifesting as the recognition of one's own face, thereby knowing that the activity of appearance and mind is rootless and baseless, the empty self-nature that is separated from the root. Seeing that there is no need to accept or reject, letting go, appearance and mind self-liberate, appearing as the adornment of wisdom. Without abandoning, it is purified in its own place, where it has gone, the place to which it has gone, and the one who has gone all dissolve rootlessly, and the spontaneous accomplishment naturally and fully manifests in one's own face simultaneously. That is to say, for the diligent, in this very life, inner and outer obscurations are purified, and the three bodies manifest as self-appearance. In the primordial purity of the dharmadhatu, when the fruit of condensing into one is obtained, from the self-face dharmakaya, the self-appearance sambhogakaya and nirmanakaya manifest, for the benefit of beings, the two spontaneously accomplish and arise. That also
Tibetan
་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཤིང༌། གང་དུའང་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་པ་ལས། དངོས་པོ་རིས་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཀྱང་གདགས་གཞིར་མེད་ལ། གཟུགས་སྐུ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞིར་འབྱུང་བ་ཡང༌། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ལས། གདུལ་བྱའི་ངོར་སྐད་ཅིག་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་སྣང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་འདུལ་བྱེད་དུ་སྣང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་གཞིར་སྣང་བ་ཡང༌། ཐུགས་རྗེ་དང་འཇུག་ཡུལ་དུ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དག་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་མཉམ་པ་ལ། །སྒྲ་ཚིག་མིང་དུ་ག་ལ་སྲིད། །ལྟོས་གཞི་རང་དག་འཁྲུལ་པ་དག །འཁོར་འདས་མིང་དུ་མི་གྲགས་སོ། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་འགག་པ་མེད། །ཀུན་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་གང་མ་ཡིན། །ལེན་པ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་མེད། །རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཞི་མར་སྣང༌། །དུ་མ་ཆ་ཤས་ཀུན་བྲལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གདོས་བཅས་ལུས་རྒྱ་དང་བྲལ་བས་རང་ངོ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་འཐད་པ་བསྟན་པ་ནི། གཉིས་སྐྱེས་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་རྒྱས་པ། །སྒོང་རྒྱས་འཐུམས་ལྟར་ད་ལྟར་མི་སྣང་ཡང༌། །སྒོང་རྒྱ་རལ་བས་མཁའ་དཀྱིལ་ལྡིང་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་རྟོག་ཟག་པ་སྔར་ཟད་ཀྱང༌། །ཟག་འབྲས་ལྷག་བཅས་སྒོང་རྒྱ་རལ་མ་ཐག །ལྷུན་གྲུབ་རིག་པ་རང་གསལ་རང་ལ་འཆར། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ། །རང་ངོ་ཤེས་པས་ཀུན་བཟང་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཁྱུང་གི་ཕྲུ་གུ་ནི་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པས། སྒོང་རྒྱ་ལས་གྲོལ་མ་ཐག་ནམ་མཁར་ལྡིང་ནུས་པ་ལྟར། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང༌། གདོས་བཅས་ཀྱི་ལུས་རྒྱ་ནས་རྟོགས་པའི་འདབ་གཤོག་རྫོགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཟག་པ་ཚེ་འདིར་ཟད་ཀྱང༌། གདོས་བཅས་ཟག་འབྲས་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆ་དོར་བྱར་ལུས་པ་འདི་དང་མ་བྲལ་བས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དངོས་སུ་རྒྱ་ཆེར་སྣང་བར་མ་ནུས་ཀྱང༌། གདོས་པ་དང་བྲལ་དུས་ཆོས་ཉིད་དག་པའི་བར་དོར་རང་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་གང་བ་འཆར་བ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ང་བདག་འཛིན་པ་མེད་ན་ཆོས་ཉིད་མ་དང་འཕྲད། །འབྱུང་བའི་མདུད་པ་གྲོལ་ན་འཛིན་པའི་བརྟོད་ཕུར་ཐེངས། །བག་ཆགས་སྦུབས་དང་བྲལ་ན་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ།
Chinese
从法界的法身、法性的状态中未曾移动，在任何地方都未曾分开、不可分割。从那样的状态中，作为具有类别的事物的佛陀，连安立的基础都没有。并且，作为所有色身的显现基础，也是从任运自成的部分，对于所化众生来说，在刹那间无有先后地显现。佛陀的显现，作为众生的调伏者而显现，众生也显现为佛陀的所调伏对象，这是慈悲与进入之处相关联而成就的清净缘起。因此，中观应成派（Thal 'gyur）中说：诸佛之法性，不分亦不离，平等性之中，何来有言语？所依自清净，错觉皆消除，轮回涅槃名，亦不可得闻。不生亦不灭，非为诸有生，亦非为智慧。无取亦无舍，无有行与往，于离因缘之刹那，佛陀众生本然显，远离多与分。如是说。远离具有物质的身体束缚，从而证悟自性的瑜伽士获得佛果的道理是：如同二次生的鸟儿在蛋中长出翅膀，虽然像被蛋壳包裹一样现在看不见，但当蛋壳破裂时，就能在天空中飞翔一样。虽然能取所取的错觉之垢染早已耗尽，但由于残留的业果，一旦蛋壳破裂，任运自成的觉性就会自明自显。身体和智慧的光芒遍布虚空，认识自性就能在普贤的境界中解脱。如同鹏鸟的幼鸟在蛋中长成翅膀，一旦破壳就能飞向天空一样，自性大圆满的瑜伽士也是如此，从具有物质的身体束缚中证悟，长成翅膀。虽然能取所取的执着之垢染在此生中已经耗尽，但由于尚未脱离具有物质的业果异熟之身，身体和智慧的功德无法真实广大地显现。然而，一旦脱离物质，在法性清净的中阴中，自显现的身和智慧的光芒充满显现，认识自性就能在普贤的境界中解脱。如雄狮奋迅力中说：若无我执，则与法性之母相遇。若解开五蕴之结，则能拔除执着的橛子。若脱离习气之壳，则能回旋于法性虚空。
English
Without moving from the state of Dharmakaya and Dharmata of the expanse, without being separated or indivisible in any way. From that state, as a Buddha who is established as a categorized object, there is not even a basis for designation. And, as the basis for the emergence of all Rupakayas, it is also from the spontaneously accomplished aspect that it appears to disciples instantaneously without any before or after. The appearance of the Buddha appears as the tamer of sentient beings, and sentient beings also appear as the objects to be tamed by the Buddha, which is the pure dependent arising that establishes the connection between compassion and the place of entry. Therefore, it is said in the Prasangika: The Dharmata of the Buddhas, is undivided and inseparable, in equality, where can there be words and names? The basis is self-purified, all illusions are eliminated, the names of samsara and nirvana are not heard. Unborn and unceasing, not any arising, not any wisdom. Without taking or leaving, without going or coming, in a moment free from causes and conditions, Buddhas and sentient beings appear as the basis, free from multiplicity and parts. So it is said. The reason why a yogi who realizes his own nature by being free from the limitations of a physical body attains Buddhahood is explained as follows: Just as a twice-born bird grows wings inside an egg, although it is not visible now as if wrapped in an eggshell, but when the eggshell breaks, it can fly in the sky. Although the stains of grasping and clinging to illusion have been exhausted before, as soon as the remaining karmic results break the eggshell, spontaneously accomplished awareness arises clearly to itself. The light of body and wisdom pervades the sky, and knowing one's own nature liberates one into the realm of Kuntuzangpo. Just as a Garuda chick perfects its wings inside an egg, and can fly into the sky as soon as it breaks out of the egg, so too, a yogi of the Great Perfection of Naturalness also perfects the wings of realization from the limitations of a physical body. Although the stains of clinging to grasping and clinging to illusion have been exhausted in this life, the qualities of body and wisdom cannot actually appear extensively because they have not been separated from this physical, karmic, and ripening body that remains to be discarded. However, once separated from the physical, in the Bardo of pure Dharmata, the self-appearing body and the light of wisdom fill the appearance, and knowing one's own nature liberates one into the realm of Kuntuzangpo. As it is said in the Lion's Vigorous Strength: If there is no clinging to self, then one meets the mother of Dharmata. If the knot of the elements is untied, then the peg of clinging is pulled out. If one is free from the sheath of habitual tendencies, then one revolves in the expanse of Dharmata.