Tibetan
་དུས་ནུབ་པའི་ཕྱིར་ན། རང་རང་གི་རོལ་པ་དེ་རང་རང་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་ལ། སྤྱིའི་དེ་སྤྱི་དང་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པས། ཕྱེ་ནས་ལན་འདེབས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་རང་མེད་དུས་རང་སྣང་གི་རི་མེད་པར་མ་སོང་བས་རོལ་པ་ཤུལ་དུ་ལུས་སོ་སྙམ་ན། ཤུལ་གྱི་དེ་སྣང་ཡུལ་སྤྱི་བཙན་པ་ཡིན་པས། ཤུལ་མའི་སྣང་བ་ཡིན་གྱིས། ཤི་བ་དེའི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ལ། སྤྱིའི་རོལ་པ་འགག་པར་ནི་ཁས་མ་བླངས་པ་དང༌། སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་ལ་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མིང་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྣང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པས་བརྟག་པ་དང་བརྟགས་དོན་མ་གྲུབ་པས་ཅིར་སྣང་ཅིར་བརྟགས་ཀྱང་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ལ་ལ་དག་ལ་བུ་བཙས་ཏེ། །དེ་ཡི་མིང་ནི་ཐ་སྙད་དེར་བཏགས་ཀྱང༌། །མིང་དེ་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང༌། ཡུམ་ལས་ཀྱང༌། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྡ་ཙམ་བཏག་པ་ཙམ་མིང་ཙམ་གློ་བུར་བ་ཉིད་དེ། དེ་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་ནང་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ལ། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ལ། དེ་གཉིས་ཀའི་བར་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས། འཆར་གཞིའི་ངོ་བོ་དང་རྩལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། དབྱེ་བསལ་མེད་དོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་དོ་ཐིག་ལེའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཅིར་ཡང་འཆར་རོ་ངེས་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གྲོལ་ལུགས་གཉིས་ཏེ། རང་ངོ་ཀ་དག་ཏུ་གྲོལ་བ་དང༌། ཆོས་རྣམས་དེའི་ངང་དུ་གྲོལ་བའོ། །རང་ངོ་ནི་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ལྡོག་པ་ནས། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ལས་གྲོལ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བརྗོད་པའོ། །ཆོས་རྣམས་དེའི་ངང་དུ་གྲོལ་བ་ནི་རིག་པ་ཟང་ཀར་རྟོགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཡུལ་མེད་དུ་སངས་ཏེ། རིག་པ་ཉིད་རྗེན་ལ་སོང་བ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ལ་དེའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བརྗོད་ཀྱང་མཚོ་ནང་དུུ་དངོས་པོ་ནུབ་པ་ལྟར་རིག་པའི་ངང་དུ་སོང་སོང་པོ་གྲོལ་གྲོལ་པོ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ལ་ངོ་བོ་མེད་པ་དང༌། རིག་པ་ལ་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ནང་དུ་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་ངོ་སྤྲད་པ་དང་ངང་སྐྱོང་བ། རྩལ་སྦྱོང་བ་གསུམ་རང་རིག་ཟང་ཀའི་སྟེང་འདིར་བརྩི་སྟེ། རིག་པ་དབྱེ་བསལ་མེད་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་ངོ་སྤྲད་པས། ཡང་རབ་ཀྱི་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་ངོ་ཤེས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་གི་རང་ས་ཐུག་ས་དེར་རྗེན་ལ་ཐུག་པའོ། །དེ་ལས་ཡར་གཤེགས་ཀྱང་དགུང་ལ་ཤུལ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐུག་ས་ཟད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་རིག་པའི་ངང་དངས་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་འོད་གསལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་གཏད་འཛིན་གྱི་ཆོས་གྲོལ་ནས་རྗེན་པར་དངས་སང་ངེ་མཐོང་བས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་བསམ་གཏན་དུ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། དགོངས་པའི་ཐུག་ས་ཟད་པའོ། །དེའི་དངས་ཆའི་རྩལ་ལས་མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར་སྣང་སེམས་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པ་ཉིད་རང་སར་གཞི་མེད་ངེས་མེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བར་རྩལ་སྦྱངས་པས། མ་སྤངས་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ལ་གོམས་ནས། རྗེས་མེད་རང་ཡལ་དུ་ཐག་ཆོད་དེ། ཟང་ཐལ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གདེང་ཚུད་པས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཡངས་པར་རང་ས་ཟིན་པའི་གཟེར་བུ་གསུམ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ནི། །རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ངོ་བོར་གྲུབ། །སྣང་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས། །འཇུག་པའི་ལམ་ཡང་ཐ་དད་དོ། །ངོ་དང་ཤེས་དང་གྲོལ་མཐོང་གི །འཇུག་དང་མཐོང་དང་གོམས་པ་ལས། །ངོ་ཤེས་པ་ལ་རང་ངོ་སྟེ། །ཡིད་ཆེས་པ་ཡི་ཐུག་སའོ། །ཐག་ཆོད་པས་ནི་གདེང་དུ་ཚུད། །དེ་ལྟར་གསུམ་གྱིས་ངེས་པའི་ལས། །ངོ་བོ་རྫོགས་པས་རྒྱུ་འགགས་སོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་བའི་སྣང་བ་རང་ས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ་སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ། །སྒྲ་རུ་གྲག་གོ་གྲག་པ་རང་སར་གྲོལ། །དྲི་རུ་ཚོར་རོ་ཚོར་བ་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །རོ་མྱོང་རེག་གོ་རང་སའི་ངང་དེར་གྲོལ། །དྲན་རིག་བྱུང་ཚོར་གཞི་རྩ་རྟེན་མེད་གྲོལ། །ཡུལ་དྲུག་གི་སྣང་བ་ནི་སྟོང་གཟུགས་མེད་པ་གསལ་སྣང་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་དུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་ལ། དབང་པོ་དྲུག་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་སྟོང་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་ལ། སྣང་སེམས་རྟེན་མེད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་ངོ་བོ་དང་ངོས་གཟུང་གི་ཆོས་སུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། བརྫུན་པར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་བརྫུན་པར་གྲུབ་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། མཐའ་གྲོལ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་རུམ་ན
Chinese
由于时间消逝的缘故，各自的显现与各自相随而行。总体的就与总体相随而行。因此，分开来回答没有过失。如果认为，自我消失时，自显现的山没有消失，所以显现遗留了下来。遗留的那个是显现境的总集坚固，是遗留的显现。不是死者的显现。总体的显现灭绝，这是没有承认的。由于显现和显现境有差别，所以没有过失，而且是合理的。因此，名与义没有关联。由于显现的缘故，没有自性，因此，考察和考察的意义没有成立，无论显现什么，无论考察什么，都要知道只是空性的名言而已。如圣者《三摩地王经》中说：犹如有些人有了孩子，给那孩子取了名字，如果到处寻找那个名字也找不到，一切法也应如是知晓。又如《母经》中说：善现，一切法都只是假立的名言，只是名称，只是暂时的。如果到处寻找，内中也没有，不可见。外边也没有，不可见。两者之间也没有，不可见。因为自性是空性的缘故。现在从开初解脱之理广说。 开显基的体性和妙力的自性开初解脱是：没有分别，任运成就的界中解脱。没有聚合分离，明点的界中解脱。无论显现什么，无定界的界中解脱。觉性的体性有两种解脱的方式：自性本来清净中解脱，以及诸法于彼之中解脱。自性是从未成立，从事物和相的法性空性的角度，说是从轮回和涅槃的法中解脱。诸法于彼之中解脱，是觉性现量证悟，诸法于无境中清净，觉性本身成为赤裸，仅仅是显现，就说是于彼之中解脱。虽然说是如物体沉入海中一般，融入觉性之中，融入的什么也没有解脱的什么也没有。因为法没有体性，觉性也没有体性的缘故。就像石女的儿子不可能在海市蜃楼的水中解脱一样。此时
English
Since time has passed, each of their appearances follows its own course, and the general follows the general. Therefore, there is no fault in answering separately. If you think that when the self is gone, the mountain of self-appearance has not disappeared, so the appearance remains. That which remains is the general collection of the appearing object, which is firm, and is the appearance of the remainder. It is not the appearance of the dead. The cessation of the general appearance is not admitted. Since there is a difference between appearance and the object of appearance, there is no fault and it is reasonable. Therefore, there is no connection between name and meaning. Since there is no self-nature due to appearance, the examination and the meaning of the examination are not established, and whatever appears and whatever is examined should be known as merely empty terms. As the noble Samadhiraja Sutra says: Just as some people have children, and give that child a name, but if you search everywhere for that name, you will not find it, so should you know all dharmas. Also, as the Mother Sutra says: Subhuti, all dharmas are just nominal designations, just names, just temporary. If you search everywhere, there is nothing inside, and it is invisible. There is nothing outside, and it is invisible. There is nothing in between the two, and it is invisible. Because the self-nature is empty. Now, from the extensive explanation of the way of liberation from the beginning. The manifestation of the nature of the ground and the nature of the power of the original liberation is: without distinction, liberation in the spontaneously accomplished space. Without aggregation and separation, liberation in the space of the bindu. Whatever appears, liberation in the space of the indeterminate realm. There are two ways of liberation in the nature of awareness: liberation in the original purity of self-nature, and liberation of all dharmas within it. Self-nature is never established, from the perspective of the emptiness of things and characteristics, it is said to be liberated from the dharmas of samsara and nirvana. The liberation of all dharmas within it is the direct realization of awareness, the purification of all dharmas in the absence of objects, awareness itself becomes naked, and it is said to be liberated within it merely by manifestation. Although it is said that it is like an object sinking into the sea, merging into awareness, there is nothing that merges and nothing that is liberated. Because dharma has no nature, and awareness has no nature. It is as impossible for the son of a barren woman to be liberated in the water of a mirage. At this time
Chinese
在此，将介绍、安住和勤修三者视为自性觉智的根本。通过介绍，使智慧在无分别的任运自成之界中本来解脱。进一步，进入认识自性的状态，通过认识，在法性本净的自性之地相遇。超越此地，则被称为“空中无迹”，即相遇之地已尽。如此证悟后，在觉性的清明状态中，与光明点（藏文：ཐིག་ལེ།）无有分离，在唯一的明点之界中，解脱了执持之法，从而赤裸裸地、清晰地见到，并确信这是自性任运的禅定。证悟的终点已尽。从那清明之力的运作中，如镜中显现影像般，显现与心识的显现方式无有阻碍，在自性之地，于无根无定的界中解脱，从而勤修。习惯于不舍自解脱之要点，并确信无迹自灭，从而在赤裸本初的智慧中生起定解。这就是大圆满无为任运广阔的自性之地所持有的三个要点。在《Thal 'gyur》中说：“此外，法性之体性，从自性中成就体性。显现方式不确定，进入的道路也各不相同。认识、了知和解脱见，从进入、见到和习惯中，认识是自性的认识，确信是终点。通过确信而生起定解。如此三者确定后，体性圆满则因已断。”现在，所显示的是，从力量中显现的现象，从自性之地解脱到无自性的界中：显现为色，显现于自性中解脱；发出声音，声音于自性中解脱；嗅到气味，气味于法界中解脱；品尝味道，接触到，在自性的状态中解脱；记忆、觉知、生起、感觉，无根无基而解脱。六境的显现是空无形的光明显现，本来就在无自性的状态中解脱。六根及其所伴随的意识，因各自的体性是空性，所以从未存在过，在空性的法界中解脱。显现和心识无有依靠，本来就在虚空的体性中解脱，因此，在体性和所执持的法中，真实成立的连微尘许也没有，仅仅是虚假的显现，但连虚假成立也没有。因此，在无边解脱的大空性法界中
English
Here, introduction, abiding, and cultivation are regarded as the basis of self-awareness. Through introduction, wisdom is primordially liberated in the realm of spontaneous perfection, free from discrimination. Furthermore, entering the state of recognizing one's own nature, and through recognition, meeting nakedly at the very point where the self-ground of the nature of reality, primordial purity, is met. Ascending beyond that, it is said to be "without a trace in the sky," meaning the point of meeting is exhausted. Having realized this, in the clear state of awareness, inseparable from the luminosity, in the realm of the single bindu (Tibetan: ཐིག་ལེ།), the dharma of clinging is liberated, and seeing clearly and nakedly, one has faith in the spontaneously perfect contemplation of self-nature. The end point of contemplation is exhausted. From the power of that clarity, like images appearing in a mirror, the ways in which appearances and mind arise are unimpeded, and through cultivating in the self-ground, liberated in the realm of groundlessness and uncertainty. Becoming accustomed to the key point of non-abandonment and self-liberation, and deciding on traceless self-dissolution, confidence arises in the naked, original wisdom. These are the three nails of the Great Perfection, effortless spontaneous perfection, vast self-ground. In the Thal 'gyur, it says: "Moreover, the essence of reality, the essence is established from self-nature. Because the manner of appearance is not fixed, the paths of entry are also different. From entry, seeing, and habituation of recognition, knowing, and liberation-seeing, recognition is the recognition of self-nature, faith is the point of meeting. Through decision, confidence arises. Thus, through these three certainties, when the essence is perfected, the cause is stopped." Now, what is shown is that appearances arising from the play of power are liberated from the self-ground into the realm of non-self-nature: Appearing as form, appearance is liberated in its own place; sounding as sound, sound is liberated in its own place; smelling as scent, scent is liberated in space; tasting flavor, touching, liberated in the state of its own place; memory, awareness, arising, feeling, liberated without root or basis. The appearances of the six objects are empty, formless, luminous appearances, primordially liberated in the state of non-self-nature. The six senses together with consciousness are empty in their own essence, so they have never existed, liberated in the space of emptiness. Appearances and mind are without support, primordially liberated in the very essence of space, therefore, there is not even a particle of truth in the essence and the dharma of grasping, it is merely a false appearance, but even false establishment does not exist. Therefore, in the realm of the great emptiness of boundless liberation