Tibetan
།དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བ་ཡ་རེ་ཆ། །ལྕགས་ཀྱི་ཁང་པ་སྒོ་མེད་ན། །སྣང་མེད་མུན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། །ཉི་མ་ཟླ་བ་འོད་གསལ་ཡང༌། །སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི། །སོ་སོའི་དབང་པོའི་ཡུལ་གསལ་བ། །མཐོང་བ་མེད་པ་ཡ་རེ་ཆ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་འཛིན་ལྟ་བ་བཤད། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གཞི་སྟོང་པས། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཕྱགས་མས་བཏབ། །མ་རིག་འཁོར་བ་རྩད་བཅད་པས། །སྐུ་གསུམ་འབྲས་བུ་དྲུངས་ནས་ཕྱུང༌། །མུན་པས་གོ་གྱོན་ཉི་མ་བསྣུབས། །གསལ་བའི་མཐོངས་ཕྱེ་མུན་པས་གཏིབས། །རྣོ་བའི་ངར་བཏབ་གཅིག་མ་ཆོད། །རྒྱ་ཆེ་དཀྱིལ་སྟོངས་གཅིག་མ་ཤོང༌། །སྣ་ཚོགས་འདུས་པར་གཅིག་མ་རྙེད། །ཡོད་མེད་མཐའ་ཡི་རྟོག་བསལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་གནད་ཅུང་ཟད་བཀྲོལ་ན། བརྗོད་བྱ་དབྱིངས་ཀྱི་ལྟ་བས་ལ་བཟླ་སྟེ། འཁོར་བའི་སྲོག་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མ་བཅད་ན་སངས་མི་རྒྱ་བས་ཡེ་སྟོང་རྩ་བྲལ་ཆེན་པོར་བཅད་དོ། །ཤེས་པ་སྣང་བ་ལ་ལྟ་བའི་སྐར་ཁུང་ཅོག་གཞག་རང་བབས་དག་པས་མ་བཀག་ན་འཁོར་བའི་མུན་པ་མི་སངས་པས། རང་བྱུང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་མ་ཡེངས་རྗེན་པར་གཞག་གོ །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་དམྱལ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཐོང་བ་ལ་སྐྱོ་ནས་ཐར་བ་འཚོལ་བ་སྟེ། དང་པོར་འཁོར་བ་ལས་བློ་ལོག་པ་གཅེས་པའོ། །སྤང་བླང་བྱ་རྩོལ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ལས་མི་འཕགས་པས་བར་དུ་གཉེན་པོ་རང་སར་གྲོལ་བ་གཅེས་སོ། །རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྡིག་པ་ཡིན་ཡང་རང་གྲོལ་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཉིད་དུ་དག་པ་ནི་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་དགེ་བ་སྟེ། མཐར་ཐུག་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་པ་གཅེས་སོ། །གཉིས་བཅས་ཀྱི་ལྟ་བས་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་ཐར་བ་དང༌། དམིགས་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་པས་ཁམས་གོང་མའི་ལས་སོག་པ་དང༌། བླང་དོར་གྱི་སྤྱོད་པས་གོལ་སྒྲིབ་ཀྱི་འཕྲང་ལས་མི་ཐར་བ་དང༌། རེ་དོགས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ཁ་བརྒྱུད་པའི་ཕྱིར། རིག་པ་ཆོས་ཟད་དུ་རྟོགས་པ་གཅེས་སོ། །རང་བྱུང་དོན་གྱི་དགོངས་པར་ལ་བཟླ་སྟེ། རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་རྟོགས་པའི་མི་གཅིག རང་རྩལ་འཁོར་བའི་མེ་ནང་ན་འདུག་ཀྱང་མི་གནོད་ལ། སྣང་བ་ཕྱོགས་ཡན་ལ་རིག་པ་ཁ་ཡན་དུ་ཤར་བའི་ཆོས་བཤད་ཅིང༌། ཀུན་རྟོག་གི་སྲོག་རྩ་བྲལ་དུ་བཅད་པས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་འཕེལ་བ་ཡ་ཆ་སྟེ་ངོ་མཚར་རོ། །རིག་པའི་ཉི་ཟླ་ཡེ་ནས་འོད་གསལ་བ་དེ་འཁོར་བའི་ལྕགས་ཁང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་མུན་པ་ཅན
Chinese
「善行增长，妙哉！」 「如果铁房子没有门， 在无明的黑暗中心， 即使日月光芒万丈， 也没有人能看见， 这就是各自感官的清晰显现。」 「看不见，妙哉！」 「此外，讲述执境之见。 三界轮回之基是空性， 涅槃被扫地出门。 斩断无明轮回之根， 从根拔起三身之果。 黑暗穿上衣服，太阳被遮蔽。 光明的空间被打开，黑暗却将其封闭。 磨砺锋芒，却无法斩断。 广阔的中心空虚，无法容纳。 在各种聚集之处，无法找到一个。 破除有无边际的分别念。」 如是说。 如果稍微解释金刚语的要点， 就是将所说之义融入于法界的见地中。 如果不斩断轮回的命脉——能取所取二执，就无法成佛，因此要彻底斩断，达到完全空性，断绝根本。 如果不让觉性观看显现的窗户保持开放，自然而然地清净，不加阻碍，轮回的黑暗就不会消散。 因此，要毫不散乱地安住在自生、离戏的境界中。 三世诸佛的导师，是因厌倦见到轮回的剧烈痛苦、地狱和阎罗王而寻求解脱。 首先，珍视从轮回中解脱的决心。 用取舍、造作的法，无法超越轮回和恶趣，因此，珍视让对治法自然解脱于自性之中。 从自性中显现的烦恼，虽然是罪恶，但因证悟其自解脱的本性而清净为法性，这是安住于实相之义的善。 最终，珍视因果的重复。 以二取执著的见地，无法从三界中解脱。 以有相的修持，会积累上界的业。 以取舍的行为，无法从迷途和障碍的险境中解脱。 因为希望和恐惧会使果报流向轮回。 因此，珍视证悟觉性耗尽诸法。 将自生义的证悟融入其中， 证悟觉性通透无碍之人， 即使安住于自性轮回之火中也不会受损。 显现向四面八方散开，觉性也随之开放地显现，宣说此法， 斩断一切分别念的命脉，自生智慧的体验增长，真是奇妙啊！ 觉性的日月本自光明，却被轮回的铁屋和烦恼的黑暗所笼罩
English
"May virtuous deeds increase, how wonderful!" "If the iron house has no door, In the center of the darkness of ignorance, Even if the sun and moon shine brightly, No one can see it, This is the clear manifestation of each sense object." "Unseen, how wonderful!" "Furthermore, explain the view of grasping objects. The basis of the three realms of samsara is emptiness, Nirvana is swept away with a broom. Cutting off the root of ignorance and samsara, Uprooting the fruit of the three kayas. Darkness puts on clothes, the sun is obscured. The expanse of clarity is opened, but darkness closes it. Sharpening the edge, but unable to cut through. The vast center is empty, unable to contain. In the gathering of various things, one cannot be found. Eliminating the thoughts of existence and non-existence." Thus it is said. If we slightly explain the key points of the Vajra words, It is to integrate the object of expression into the view of the Dharmadhatu. If the life force of samsara, the duality of grasping and being grasped, is not cut off, one cannot attain Buddhahood, therefore it must be completely cut off, reaching complete emptiness, severing the root. If the window of awareness looking at appearances is not left open, naturally pure and unobstructed, the darkness of samsara will not dissipate. Therefore, remain unscattered in the state of self-arising, free from elaboration. The teacher of the Buddhas of the three times is one who seeks liberation out of weariness from seeing the intense suffering of samsara, hell, and the Lord of Death. First, cherish the resolve to turn away from samsara. With Dharma of acceptance and rejection, action and effort, one cannot transcend samsara and the lower realms, therefore, cherish the dissolution of antidotes into their own place. The afflictions that arise as play from skill, although they are sins, are purified into Dharmata by realizing their self-liberation, which is the virtue of abiding in the meaning of reality. Ultimately, cherish the repetition of cause and effect. With the view of dualistic attachment, one cannot be liberated from the three realms. With meditation with objects, one accumulates the karma of the higher realms. With actions of acceptance and rejection, one cannot be liberated from the perilous path of straying and obscuration. Because hope and fear cause the fruition to flow towards samsara. Therefore, cherish the realization that awareness exhausts all phenomena. Integrate the realization of self-arising meaning into it, A person who realizes awareness as completely unobstructed, Even if he dwells in the fire of self-nature samsara, he will not be harmed. Appearances scatter in all directions, and awareness also manifests openly, teaching this Dharma, Cutting off the life force of all conceptualizations, the experience of self-arising wisdom increases, it is truly wonderful! The sun and moon of awareness are inherently clear, but they are shrouded by the iron house of samsara and the darkness of afflictions.
Tibetan
་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་ཀྱང་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མི་མཐོང་བ་སྟེ། དྲན་རིག་ཡུལ་ལ་འཆར་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་དུས་ན་རིག་ཆར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྗེན་པར་ཤར་ཡང་ངོ་མ་ཤེས་པས་མ་མཐོང་བ་ནི་རང་རིག་གི་མིག་རྡུལ་གཅེས་པ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། བདག་དང་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་ནི། །དང་པོ་ཉིད་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ། །འདི་ཀུན་རང་གིས་རང་སྣང་བར། །ཡེ་ནས་སྣང་བ་སྔར་མ་རིག །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ༑ ༑སྤང་བྱ་རང་ལོག་པས་དེའི་གཉེན་པོ་ལོག་པ་སྤང་གཉེན་ཡེ་གྲོལ་གྱི་ལ་བཟླ་སྟེ༑ སྤང་བྱ་རང་རྩལ་རོལ་པ་དང་བཅས་པའི་ཀུན་རྟོག་འཁོར་བ་སྟོངས་དུས། དེའི་གཉེན་པོ་རིག་པ་ངོས་འཛིན་པའི་ཆ་མྱང་འདས་ཀྱང་མེད་པས་ཕྱགས་མས་བཏབ་པའོ། །མ་རིག་པའི་རྩ་བ་རིག་པར་ཆོད་དུས་རིག་པ་སྐུུ་གསུམ་དུ་བཏགས་པའང་འཛིན་མེད་ཡེ་གྲོལ་དུ་སོང་བས་དྲུངས་ཐོན་པའོ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་མུན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མ་མཐོང་དུ་མི་སྟེར་ལ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོངས་ཕྱེ་སྟེ་རྗེན་ལ་བུད་དུས། སེམས་སེམས་བྱུང་གི་མུན་པ་སངས་ཏེ། ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཏིབས་པའོ། །ཀུན་རྟོག་རྣོ་ངར་ཅན་དེས་དཔྱད་ཅིང་བརྟགས་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་ཆོད་པར་རྟོག་པ་ཕྱིར་མཆེད་ལ། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་སྣང་གི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་ལ། སྙིང་པོའི་དོན་མེད་དེ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་དཀྱིལ་སྟོངས་ནས་ཆུ་ཤིང་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཕྱིར་འདུས་ཀྱང༌། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་གི་ཆ་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་གི་དོན་མི་རྙེད་དེ། ནང་དབྱིངས་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ནས་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འདོད་ན། སེམས་ཡུལ་སྣང་ལ་ཕྱིར་སྤྲོ་བསྡུ་ཞོག་ལ། དོན་མ་བཅོས་རང་གསལ་དུ་ནང་དུ་ལྟོས་དང་རྙེད་པར་ངེས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །བཤེས་གཉེན་ཀུན་ལས་བྱུང་བའི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན། །དམིགས་པ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བའི་གནས་ལ་མི་ལྟོས་པར། །རང་གི་རང་བཞིན་ལེགས་པས་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐོང༌། །བརྟགས་ན་མེད་ལ་བཞག་ན་ལེགས་པ་འབྱུང་བས་ཆེ། །ནང་ནས་མ་གཡོས་ནང་དུ་བཙལ་བའི་ཡུལ་མེད་དེ། །ཡུལ་ཕྱིར་ཆགས་ཤིང་ཡུལ་ལ་བསྡོ་བའི་དམིགས་པ་མེད། །མི་འབྱུང་མི་འཇུག་བདག་མེད་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡིས་ནི། །གཞན་གྱི་ནོར་མིན་མི་འོང་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འགག་བསྡམ་པའི་གནད་འགག་ནི། ཡོད་མེད་ཡེ་གྲོལ་མཐའ་ལས་འདས་པར་གྲོལ། །རྟག་ཆད་ཡེ་གྲོལ་གཞི་རྩ་
Chinese
虽然本觉存在于一切众生心中，但却无法凭自身力量看见。当忆念觉知显现于对境时，在诸如感官意识生起之际，觉性光芒虽然一再赤裸显现，却因未能真正认识而无法看见，这实在是自性光明之眼的尘垢啊！如《宝性论》中所说：“我与所执之耽著境，最初即是法性中，此等皆是自显现，本来自显却未识。”正是如此。当所断之物自行消退时，其对治法也随之消退，此即是断除对治、原始解脱之境界。当所断之物，即包含其自身力量展现的轮回妄念止息之时，其对治法，即执着于觉性之部分涅槃也同样不复存在，如同被扫帚扫除一般。当无明之根在觉性中被斩断时，觉性被命名为三身，也因无执而原始解脱，从而彻底根除。心与心所的黑暗无法使智慧之日显现，当觉性开启智慧之空间，赤裸显现之时，心与心所的黑暗便会消散，原始清净智慧之法性便会显露。即使以锐利的妄念进行分析和考察，也无法斩断自生智慧之根，反而会使妄念向外扩散。六根所对之境的显现虽然广大，但却毫无意义，因为它们并未真实存在，所以中心空虚，如同水中的树木一般。虽然显现会向内汇聚成各种各样的现象，但从外境显现的角度来看，却无法找到自生智慧唯一的意义，因为其从未脱离内在虚空光明之状态。如果想要看见自生智慧，就停止将心向外投射于对境，而是向内观察未经改造、自然明亮的本性，必定能够找到。如《普贤行愿品》中所说：“极其迅速之智慧，远离一切思念。如从一切善知识处所生之珍宝。无有目标，不依赖于变化之境。因自身之本性良好，而满足一切希望。考察则无，安住则生起广大之利益。从内未动摇，向内寻找则无处可寻。对外境执着，对外境争斗，毫无目标。不生不灭，无我之慈悲，并非他人之财物，不会消失，本自存在。”正是如此。闭关禅修的关键是：存在与不存在原始解脱，超越一切边见而解脱。常与断原始解脱，乃是根本。
English
Although awareness is present in all sentient beings, it cannot be seen through one's own power. When recollection and cognition arise in relation to objects, and during the arising of sensory consciousness, although the radiance of awareness repeatedly appears nakedly, it is not seen because it is not truly recognized. This is truly the dust in the eye of self-awareness! As stated in the Ratnagotravibhāga: "The objects of attachment to self and grasping, from the very beginning, are in the nature of reality. All of these are self-manifestations, primordially manifest but not recognized." It is exactly like that. When what is to be abandoned spontaneously reverts, its antidote also reverts. This is the mountain pass of abandoning antidotes and primordial liberation. When what is to be abandoned, namely the conceptual mind of samsara along with its own power of manifestation, is exhausted, its antidote, namely the aspect of recognizing awareness, even nirvana, is also non-existent, as if swept away by a broom. When the root of ignorance is severed in awareness, the awareness that is labeled as the three kayas also becomes primordially liberated without grasping, and is thus completely eradicated. The darkness of mind and mental events does not allow the sun of wisdom to be seen. When awareness opens the expanse of wisdom and emerges nakedly, the darkness of mind and mental events dissipates, and the nature of primordial purity wisdom is revealed. Even if one analyzes and examines with sharp conceptual thoughts, one cannot sever the root of self-arisen wisdom, but rather the conceptual thoughts will spread outwards. The appearances of the objects of the six senses are vast, but they are meaningless because they are not truly established. Therefore, the center is empty, like a water tree. Although appearances gather inwards into various phenomena, from the perspective of external object appearances, one cannot find the single meaning of self-arisen wisdom, because it has never moved from the state of inner space luminosity. If you wish to see self-arisen wisdom, stop projecting the mind outwards onto objects, but rather look inwards at the unadulterated, naturally clear nature, and you will surely find it. As stated in the Kunje Gyalpo Tantra: "The extremely swift wisdom is free from all thoughts. Like a precious jewel arising from all spiritual friends. Without an object and not relying on a changing place. Because one's own nature is good, it fulfills all hopes. If examined, it is non-existent, but if left alone, great benefit arises. Not moving from within, there is no place to search within. There is no object for attachment to external objects and contention with external objects. Unborn, unceasing, selfless compassion, it is not the wealth of others, it will not disappear, it is primordially present." It is exactly like that. The key point of closing and restraining is: existence and non-existence are primordially liberated, liberated beyond all extremes. Permanence and annihilation are primordially liberated, the root.