Tibetan
།དབང་པོ་མི་བསྡུ་མིག་ཀྱང་མི་འགུལ་བས། །བདག་ལ་མི་བསམ་གཞན་ལ་མི་རྟོག་པར། །ཕྱམ་ཕྱལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ངང་གིས་ཞོག །རྒྱ་བསྐྱེད་དཔང་བསྟོད་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བའི་སེམས། །ཀུན་མཉམ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པ་ལ། །ཕྱི་ནང་བར་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲེས་པའི་ཉམས། །བདེ་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་འཛིན་འཆར། །གཞི་གཞག་མི་གཡོ་མཉམ་པའི་དགོངས་པ་ལ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཡུལ་ཞེས་གཞན་དུ་ཞེན་པའི་སེམས་མེད་པས། །གཟུང་བའི་ཆོས་མེད་སྣོད་བཅུད་སྣང་ཞེན་བྲལ། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རང་ཞེས་སེམས་ལ་ནང་དུ་མི་རྟོག་པས། །འཛིན་པའི་ཆོས་མེད་སྲིད་པའི་ཀུན་རྟོག་ཞི། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་ནས་ཆོད། །དེ་ཚེ་མཁའ་འདྲ་ཕྱི་ནང་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། །གང་ཡང་མི་དམིགས་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཟད་པའི་སར་ཐུག་འགྲོ་དང་འོང་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཀློང་འབྱམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང༌། །ཆོས་སྐུའི་ཕོ་བྲང་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ད་ལྟའི་རིག་པ་གཞི་ལས་མ་གཡོས་ན། །དེ་ཉིད་གོམས་ཆས་ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་སྟོངས། །ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་ལས་དང་བག་ཆགས་བྲལ། །རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་འཁོར་འདས་མཉམ་པར་བརྗོད། །སྲིད་ཞིར་མི་གནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཕྱིན། །འདིར་ཡང་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ཕྱེད་པ་གཅེས། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཡིན། །ངང་ལས་གཡོས་ན་ཡིད་དཔྱོད་འཁོར་བ་ཉིད། །དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དེ་ལ་མ་ཟློས། །ནོར་བའི་སྐྱེ་བོ་འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ། །དེས་ན་མཆོག་གསང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། །དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་རྩལ་རྣམས་གཞི་ལ་འཁྱོལ། །དགོངས་པ་མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན། །འདི་ཡི་ངང་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་རྩོལ་མེད། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་ཏེ། །མཐའ་དབུས་གཉིས་མེད་འགོག་པའི་ཚུལ་བརྗོད་ཀྱི། །གཞན་དུ་ངང་ལས་ཕྱིར་འཁྱམ་རྩལ་ཉིད་ལས། །རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་སྲིད་དགུ་འཆར་བས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་ཅེས་ནམ་ཡང་མ་བརྗོད་ཅིག །རྟེན་འབྲེལ་རྐྱེན་འབྱུང་འདུས་བྱས་གྲངས་བསམ་འདས། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཞི་བདེའང་གྲངས་བསམ་འདས། །དེ་ཀུན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད། །གཤིས་ལ་གཞལ་ན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ལྟར། །ལམ་དུ་བྱེད་པས་གཤིས་ཐོག་མི་གཡོའི་དུས། །གང་ཡང་མི་དམིགས་དགོངས་པའི་དུས་ན་རྩི། །གཤིས་ཐོག་མཐར་ཕྱིན་གང་ཡང་གོས་མི་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀློང་ཆེན་འདི། །རྟེན་མེད་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པའི་རྩེད་
Chinese
不收摄诸根，眼睛也不动摇， 不思及自己，也不分别他人， 坦然安住于广阔无垠之中。 远离扩张赞叹，以及散乱和收摄之心， 于普皆平等、自然本智之意， 显现内外无别，与虚空融合之觉受， 显现乐明无执的禅定。 于不动摇根本，平等之意， 无有内外，远离能取所取之执着， 由于没有执着于外境之心， 故无所取之法，器情显现皆离执。 没有轮回转生的处所，如同虚空。 不向内于自心作意， 故无能取之法，寂灭有之分别念， 断绝轮回转生之主。 彼时如虚空，内外迷乱之法， 任何也不可得，趋入法身之意。 到达穷尽之地，无有来去， 一切皆是法界，普贤王如来之刹土， 是到达法身佛之清净宫殿。 若当下觉性不离本基， 彼即串习，来世之有便空寂， 远离取受来世之业与习气， 可说因果不昧，轮回涅槃平等。 不住于有寂，趋入菩提心要。 于此亦应珍爱止观双运， 是自性大圆满之意。 若离本性，则是心识之轮回， 于此因果自作自受， 迷乱之辈将每况愈下。 因此至上秘密大圆满， 是不离法界，诸般妙用皆回归本基， 意不摇动，安住于平等。 于此状态，无有因果造作， 以及无有能见所见等， 宣说无边无中之遮止之理， 否则从本性外散，仅是妙用， 显现种种游舞，九有情境， 故切莫说无有因果。 缘起、因生、有为，数量不可思议， 轮回之迷乱显现，寂静安乐亦不可思议， 彼等皆是因缘聚合之缘起。 若以本性衡量，则如一切皆不成立， 于道上修持，于本性不动的时侯， 任何也不缘念，于意之境地衡量， 于本性究竟之时，任何也不沾染。 烦恼、业及习气之浩瀚深渊， 是无根幻化之游舞。
English
Without retracting the senses, nor moving the eyes, Without thinking of oneself, nor discriminating others, Rest naturally in vast, expansive openness. A mind free from expansion, praise, distraction, and contraction, In the intention of all-encompassing, self-arisen wisdom, The experience of inner, outer, and in-between merging with the sky, A clear, blissful, and non-elaborate samadhi arises. In the unwavering foundation, the intention of equality, There is no inner or outer, free from the elaboration of grasping and being grasped. Since there is no mind attached to otherness as "object," There is no object to be grasped, the appearance of vessel and essence is free from attachment. There is no place to be born in samsara, like the sky. Without inwardly conceiving of oneself as "self," There is no subject to be grasped, the conceptualization of existence is pacified, The root of the one who is born in samsara is severed. At that time, like the sky, the phenomena of inner and outer delusion, Are not perceived at all, reaching the intention of the Dharmakaya. Reaching the point of exhaustion, without going or coming, Everything is the expanse of the field of Samantabhadra, It is reaching the supreme palace of the Dharmakaya. If the present awareness does not move from its base, That very habit empties the existence of future lives, Free from karma and imprints that take rebirth, It is said that cause and effect are not confused, samsara and nirvana are equal. Not abiding in existence or peace, reaching the heart of enlightenment. Here, too, it is precious to cultivate the union of calm abiding and insight, It is the intention of the Great Perfection of self-nature. If it moves from its natural state, it is the very cycle of mental activity, In that, cause and effect are self-made, self-experienced. The confused beings go from lower to lower. Therefore, the supreme secret Great Perfection, Is not moving from the Dharmadhatu, all activities return to the base, The intention does not waver, abiding in equality. In this state, there is no cause, effect, action, or effort, And so on, there is no view or meditation, It speaks of the way of negation, without beginning, end, or middle, Otherwise, wandering outward from the natural state, it is only activity, Various plays appear, the nine realms of existence, Therefore, never say that there is no cause and effect. Interdependence, arising from conditions, compounded things, are beyond calculation, The deluded appearances of samsara, peace and happiness, are also beyond calculation, All of them are the interdependence of the gathering of causes and conditions. If measured by nature, it is as if nothing is established, Practicing on the path, when the nature does not move, Nothing is fixated upon, it is counted in the state of intention, When the nature is perfected, nothing is stained. This vast expanse of afflictions, karma, and imprints, Is the play of illusion conjured without a basis.
Tibetan
མོ་བྱེད། །འདི་ལས་ཐར་དགོས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་འཚལ། །དེ་ཡི་ཐབས་ནི་འདི་ལས་མཆོག་གཞན་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དགོངས་པ་མ་གཡོས་གཅེས། །འདི་ཉིད་ཁོ་བོའི་སྙིང་གཏམ་ཟབ་མོའི་ཀློང༌། །ཀུན་ཡིན་ཀུན་མིན་ཡིན་མིན་འདས་པ་གཅེས། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།ཐམས་ཅད་མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་ལ། །གཉིས་སུ་བཟུང་བས་རྒྱུ་འབྲས་སྲིད་པར་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་སྣང་རྟེན་མེད་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལ། །ཐུག་ཕྲད་རྗེས་མེད་རྩིས་གདབ་བྲལ་བར་སྐྱོང༌། །མི་འདོད་ཐོག་ཏུ་བབ་ལ་དོར་བྱའི་སེམས། །ཁྲོ་དང་མི་དགའ་ཕྲག་དོག་འཁྲུག་དང་འཚིག །སྐྱོ་བས་ཡིད་དབྱུང་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་སེམས། །འཆི་དང་སྐྱེ་བས་འཇིགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་དུས་ངོས་བཟུང་ལ། །མི་སྤོང་མི་སྦྱོང་མི་སྒྱུར་མི་ལེན་ཞིང༌། །མི་ལྟ་མི་སྒོམ་རང་བབས་ཕྱམ་གཅིག་ཏུ། །དམིགས་བསམ་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བར་ལྷུན་གྱིས་ཞོག །རྗེས་མེད་རང་ཡལ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་པའི་སེམས། །གསལ་དྭངས་ངར་དང་བཅས་པ་ཁོང་ནས་འཆར། །ཡིན་མིན་མེད་པའི་རིག་པ་ཕྱོགས་ཡན་ལ། །འདིར་གཏད་མེད་པའི་སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་ཀྱིས། །འདིར་གཟུང་མེད་པའི་ངང་དེར་རང་གཞག་པས། །འདིར་གྲོལ་མེད་པའི་དགག་སྒྲུབ་རྗེས་མེད་ཡལ། །འཛིན་ཞེན་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་ཁོང་རྡོལ་འབྱུང༌། །འདི་ཉིད་ཇི་བཞིན་དགོངས་ཀློང་ཡེ་ནས་ཡངས། །དེ་བཞིན་འདོད་ཅིང་ཡིད་ལ་དགའ་བའི་སེམས། །གྲུབ་བདེ་གཉེན་དང་གཏམ་སྙན་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །གནས་དང་ཕྱོགས་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེར། །རང་བཞིན་དགའ་བས་བརྒྱན་པའི་སེམས་ཤར་བ། །དེ་ཉིད་ངོས་གཟུང་རང་བབས་ཅོག་གཞག་གིས། །གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་བཞིན་བར་མ་འགྲོ་འདུག་གྱིན་འདར་གནས། །དགའ་དང་མི་དགའ་གཉིས་མིན་ཅི་ཤར་ཡང༌། །ཤར་དུས་ངོས་གཟུང་སྤང་བླང་མ་བྱས་པས། །རང་བབས་ཆོས་ཉིད་དབྱེ་བསལ་མེད་པ་ནི། །གཏི་མུག་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་གྲོལ་ཞེས་བྱ། །མཚན་མོ་ལ་སོགས་གཉིད་ཀྱིས་མྱོས་པ་ནའང༌། །རང་བབས་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བའི་ངང་ཉལ་བས། །རགས་པར་སྣང་བ་ནུབ་པས་དེར་འཛིན་ནུབ། །ཕྲ་བ་ཆེས་ཕྲ་འཛིན་པར་བཅས་ནུབ་པས། །ཆ་མཉམ་མི་རྟོག་ངང་དུ་རིག་པའི་སེམས། །འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་བྲལ་བར་རང་བཞིན་གནས། །ཀུན་རྟོག་ཆོས་དབྱིངས་གྲོལ་བའི་དུས་ཡིན་པས༌། །འཁོར་བ་མྱང་འདས་གྲོལ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །གཉིད་ཀྱང་རང་བྱུང་གདོད་མའི་ཀློང
Chinese
莫作！從此解脫，因果需重演。 除此之外，再無更殊勝之法。 因此，莫動搖法界之意。 此乃我心深處之密語。 超越全有、全無、亦有亦無最為珍貴。 法界寶藏中，不離法性意之章，第十。 所有一切皆同虛空之菩提心一體， 執著二元，因果便於輪迴中迷惑。 迷惑之顯現，無根之幻象， 無有相遇之跡，遠離計較。 不欲降臨之際，應捨棄之心， 忿怒與不悅、嫉妒、爭鬥與責罵， 厭倦而灰心、疾病、痛苦之念， 對死亡與出生之恐懼等等， 從本性中顯現之時，認知其本質， 不捨棄、不淨化、不轉變、不取捨， 不觀看、不禪修，於自性中安住， 遠離執著與收攝，任其自然。 無跡自滅，廣闊虛空之心， 清明澄澈，連同本質從內顯現。 超越有無之覺性，於無方向之處， 無所執著之顯現，以相遇之方式， 無所執取之狀態中，安住自性， 無所解脫之否定與肯定，無跡而消逝。 無有執著之體驗，從內湧現。 如是了知，本來廣闊之意界。 如是渴望且心中喜悅之念， 成就安樂、親友與甜言、享用， 以及住所與方向，於意所喜之境， 以自性喜悅所莊嚴之心顯現時， 認知其本質，安住於自性之中， 於原始之界，不作造作，自然成就。 自性中陰，處於行住坐臥之狀態， 無論顯現喜或不喜， 當顯現之時，認知其本質，不作取捨， 自性法爾，無有分別之時， 稱之為於大光明中解脫。 夜晚等入睡之時， 於自性中，無有執著與收攝之狀態安眠， 粗顯之顯現隱沒，故執著亦隱沒。 微細至極微細，連同執著一同隱沒， 於平等無念之狀態中，覺性之心， 遠離希冀與恐懼，安住於自性。 此乃妄念於法界中解脫之時， 故說輪迴涅槃皆得解脫。 睡眠亦是自生原始之界。
English
Do not! To be liberated from this, cause and effect need to be repeated. There is no other superior method than this. Therefore, do not waver the intention of Dharmadhatu. This is the secret word from the depths of my heart. Transcending all existence, non-existence, both existence and non-existence is most precious. From the Treasury of Dharmadhatu, Chapter Ten: Showing Non-deviation from the Intention of Dharmata. All things are one with the mind of Bodhi, equal to space. By grasping at duality, cause and effect are confused in samsara. Confused appearances, rootless illusory appearances, without any trace of encounter, are free from calculation. When the unwanted descends, the mind to be discarded, anger and displeasure, jealousy, strife and scolding, weariness and discouragement, sickness, the mind of suffering, fear of death and birth, etc., when they arise as play from the essence, recognize their nature, do not abandon, do not purify, do not transform, do not take, do not look, do not meditate, abide in the natural state, spontaneously, free from attachment and withdrawal. The mind of vast space, without trace, self-dissolving, clear and pure, arises from within with essence. Awareness beyond existence and non-existence, in a directionless place, appearances without attachment, in the manner of encounter, in the state of non-grasping, abide in self-nature, negation and affirmation without liberation, vanish without trace. Experiences without grasping arise from within. Know this as it is, the mind realm is originally vast. Likewise, the mind that desires and delights in, accomplished bliss, relatives and sweet words, enjoyment, and places and directions that are pleasing to the mind, when the mind adorned with natural joy arises, recognize its nature, abide in self-nature, spontaneously accomplished in the primordial realm, without fabrication. The intermediate state of self-nature, abiding in movement, stillness, trembling, whatever arises, whether joy or displeasure, when it arises, recognize its nature, without acceptance or rejection, the natural state of Dharmata, without distinction, is called liberation into the great luminosity of ignorance. Even when intoxicated by sleep at night, etc., in the natural state, sleeping without attachment or withdrawal, the coarse appearances subside, so grasping subsides. Subtle, extremely subtle, subsiding together with grasping, in the state of equanimity and non-thought, the mind of awareness, free from hope and fear, abides in self-nature. This is the time when conceptualization is liberated in Dharmadhatu, therefore it is said that samsara and nirvana are liberated. Sleep is also the spontaneously arising primordial realm.