Tibetan
གྲོགས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པས་སྤང་བར་གདམས་སོ། །ལེན་མཁན་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་ནི། བསྟན་པ་འཛིན་ནུས་པའི་རྟགས་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྙིང་པོའི་ཡང་རྩེ་འདི་གཏད་པར་བྱས་པས། བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཤིང༌། སྐྱེ་དགུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་འདྲེན་པའི་སྲོལ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་སྤྱི་མཐུན་གྱི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་ཅད་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལས། ལྟ་བ་སྒོམ་པ་འཛིན་པ་ནི། །དད་པ་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། །གཏོང་བར་ནུས་ཤིང་བླ་མར་གུས། །བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན་ལ་སྡིག་ལ་འཛེམ། །འགྱུར་མེད་རབ་ཏུ་བརྟན་པོས་འཛིན། །ཡང་ན་ངང་རིང་ཤུགས་དལ་བ༑ ༑ལྷུག་པ་གླེན་པའི་ལྷོད་ཡོད་པ། །རྟོག་པ་ཆུང་ཞིང་རང་བཞིན་དལ། །ལུས་ངག་བྱ་བ་བྲལ་བ་དང༌། །ཤེས་རབ་ལྡན་པས་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། ཡན་ལག་རགས་ཤིང་ཁ་དོག་ནག །སོ་ཉིད་ཐགས་བཟང་དཀར་ལ་འདྲིལ། །མིག་རྩ་ཡིད་ཙམ་དམར་བ་དང༌། །སྐྲ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡང༌། །གཡས་སུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཁམ་ནག་མདོག །ལུས་ལ་བཀུར་སྟི་ཆུང་བ་དང༌། །ཕྱི་ཡི་སྤྱོད་ལམ་ཐ་མལ་མདོག །ཚིག་རྣམས་ཤུགས་འབྱུང་སྨྲ་བ་དང༌། །ཡང་ན་ཚིག་གི་རྣམ་པ་ཀུན། །གཅིག་གིས་གང་ལྟར་སྨྲས་པ་ལྟར། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་སྨྲ༑ ༑རྫོགས་ཆེན་གདམས་ངག་བསྟན་པར་གསུངས། །དེ་རྣམས་གཅིག་ལ་ཚང་བ་ན། །ཤན་པའི་རིགས་སམ་སྨད་འཚོང་རིགས། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་རིགས་ཀྱང་རུང༌། །རིགས་ངན་གང་དག་སུ་ཡིན་ཀྱང༌། །གསང་བའི་མན་ངག་བཅུད་འདི་གཏད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་མན་ངག་ངེས་པའི་དོན་ཆོས་ཉིད་ཅོག་གཞག་ཆེན་པོར་བསྡུ་བའི་གནམ་གཟེར་ནི། མདོར་ན་གང་སྣང་ཡུལ་སེམས་རྐྱེན་རྣམས་ལ༑ ༑གཉེན་པོ་མི་འཇུག་རྩོལ་བས་མ་སྤངས་པར། །རང་གཞག་ཅོག་གཞག་རང་བབས་རིག་པའི་གནད། །རྐྱེན་སྣང་རང་སར་གྲོལ་བ་རང་བབས་ཅོག་གཞག་རིག་པ་རྗེན་པའི་གནད་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཐ་མལ་པ་འཆིང་བ་རྣལ་འབྱོར་པའི་གྲོལ་ལམ་དུ་ཤར་བ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་གཞི་ནས་ཤར་ཏེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྒྲིབ་བྲལ་ཅོག་གཞག་བསླད་པ་མེད་པའི་ལམ། །མཐོང་མེད་མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དངོས། །འཁྲུལ་པ་ཡུལ་ལ་གཟུང་བའི་ལྟོས་བྲལ་ཉིད། །རང་བཞིན་ཡུལ་ལ་འགག་མེད་སྙིང་པོའི་རྗེས། །སྟོང་ཡུལ་མ་དཔྱད་རང་སར་བཞག་སྟེ་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང༌། གང་གིས་མ་བསླད་རང་རིག་གྲོལ་བའི་གནད། །ལུས་དང་སེམས་དང་ཉོན་མོངས་རང་གི་ཆོས། །མི་ཤེས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱར་སྣ
Chinese
不应交友！以此劝诫应舍弃。接受者的弟子的特征是：具有能够持有教法的征相。因此，将此精华中的精华交付于他，则教法将长久住世，并且能使无数众生引入菩提道，此传统不会衰败，这是由众生共同的福德和特殊的福德所成就的。如《现观庄严论》中说：见、修、持者，具足信心与精进，能布施且敬 गुरु (藏文，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु )，具足苦行且畏惧罪恶，以不变的坚定持有。或者，有耐心，语速缓慢，随和，有愚者的迟缓，思虑少且本性迟缓，身语行为寡少，且具足智慧者才能持有。如是说。又如《宝饰经》中说：肢体粗大且肤色黑，牙齿洁白且排列整齐，眼角略微发红，头发的特征也很显著，向右旋且呈深棕色，不重视身体，外在行为举止寻常，言语自然流露，或者，所有言辞的形式，都如他人所说的那样，此人也如是说。宣说此乃大圆满诀窍。如果这些特征集中在一个人身上，无论是屠夫种姓，还是妓女种姓，还是扫垃圾的种姓，无论属于哪个恶劣种姓，都可交付此秘密心髓。如是说。现在，将诀窍的决定性意义汇集为法性大圆满任运自成之钉：总而言之，对于任何显现的对境、心和因缘，不引入对治，不以努力而舍弃，自住、任住、自性安住是觉性的要诀。因缘显现于自身解脱，自性安住是觉性赤裸的要诀。平凡人束缚，瑜伽士解脱之道显现，这是此法的特殊之处。如《鹏程经》中说：无障无碍任运自成之道，不可见，无等同，是所有智慧的本体。不依赖于将错觉执为对境，自性于对境无碍是心髓的足迹。不观察空性对境，于自身安住而解脱。如是说。任何未被染污，自性觉性解脱的要诀，身体、心和烦恼是其自身的法性，不了解的孩童们会将其视为
English
One should not befriend! Thus, it is advised to abandon. The characteristics of the student who receives it are: having the signs of being able to uphold the teachings. Therefore, by entrusting this essence of the essence to him, the teachings will abide for a long time, and it will lead countless beings to the path of enlightenment, and this tradition will not decline, which is accomplished by the common merit and special merit of sentient beings. As it is said in the Madhyamaka: The one who sees, meditates, and holds, is endowed with great faith and diligence, is able to give and respects the Guru (藏文，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु ), is endowed with asceticism and is wary of sin, and holds with unwavering steadfastness. Or, one who is patient, slow in speech, easygoing, has the slowness of a fool, is small in thoughts and slow in nature, has little activity of body and speech, and is endowed with wisdom will be able to hold it. Thus it is said. Also, as it is said in the Jeweled Garland: One who has coarse limbs and black complexion, teeth that are white and well-aligned, eyes that are slightly red, and hair that has great characteristics, swirls to the right and is dark brown, has little respect for the body, has ordinary external behavior, speaks words that flow naturally, or, all forms of words, just as one speaks, that person also speaks in the same way. It is said that this is the teaching of the Great Perfection instructions. If these qualities are all present in one person, whether they are of the butcher caste, or the prostitute caste, or the garbage sweeper caste, no matter which bad caste they belong to, entrust them with this secret essence. Thus it is said. Now, the sky peg that gathers the definitive meaning of the instructions into the great natural state of "just as it is": In short, for whatever appears, objects, mind, and conditions, without introducing antidotes, without abandoning them through effort, self-abiding, just as it is, self-settled, is the key to awareness. Conditions appearing and dissolving in their own place, self-settled, is what arises from the key to naked awareness. The bondage of ordinary people and the path of liberation for yogis arising is the special quality of this teaching that arises from the ground. As it is said in the Great Garuda: The path of unobstructed, natural, just as it is, without defilement, unseen, unequaled, is the essence of all wisdom. Not relying on grasping illusion as an object, the nature of being unobstructed by objects is the trace of the heart essence. Without examining empty objects, abiding in one's own place and being liberated. Thus it is said. The key to self-awareness being liberated without being defiled by anything, the body, mind, and afflictions are their own nature, children who do not understand will consider it as
Tibetan
ང་ཡང༌། །རང་གཞག་མ་བཅོས་རྣལ་མའི་རང་རིག་པ། །ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་སུས་ཀྱང་བཤིག་པ་མེད། །མ་བཀྲོལ་རང་སར་གྲོལ་བས་འབད་ཅི་དགོས། །ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་མེད་ཉིད། །སྡིག་སྤྱོད་མི་དགེ་རྣམ་སྨིན་བདེ་བའི་གྲོགས་ཆེ་བས། །རང་ཤུགས་མ་བཙལ་འབད་པ་མེད་པའི་གནད། །འདི་ཉིད་རྟེན་བྲལ་དགེ་བས་སུ་ལ་ཕན། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སུ་ཡིས་བཅིངས་པའི་རྒྱ། །འཁྲུལ་དང་མ་རིག་སེམས་ཅན་སུ་ལ་སྲིད་མིང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ནས་མ་བཀྲོལ་ཕྱིས་གྲོལ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ༑ ༑དོན་འདི་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་གོམས་པས་སེམས་ལ་ལྟད་མོར་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བདེན་བསྒོམ་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་ལྡན་པ། །སུས་མ་རྙེད་པའི་ནོར་བུ་རྙེད། །འདི་ལ་རིན་ཐང་དཔག་ཏུ་མེད། །དཔག་མེད་ནོར་དང་འཕྲད་པའི་མིས། །སུས་མ་མཐོང་བའི་སྣང་བ་མཐོང༌། །འདི་ཉིད་རང་རིག་ལྟད་རེ་ཆེ། །དེ་ལྟར་སེམས་ལ་ལྟད་ཆེ་བ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུར་ཕྱགས་མས་བཏབ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུར་སུས་ཆོད་པ། །འདིས་ནི་རང་རིག་སྤར་གྱིས་ཟིན། །འདི་ལྟར་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་སྔར་སངས་རྒྱས། །བདེ་བ་ཡི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །སུ་ཡིས་བལྟ་བར་ནུས་པ་དེ། །རིག་སྔགས་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུ་ནི་གང་ཤར་ཅིར་སྣང་རེང་བུའོ། །ཕྱགས་མས་བཏབ་པ་ནི་རང་གསལ་རྟོག་པའོ། །བདེ་སྡུག་རོ་མཉམ་དུ་བསྲེ་བའི་གནམ་གཟེར་ནི། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་འཆར་ཚུལ་ལ། བླང་དོར་གཉིས་སུ་གཟུང་བས་སྲིད་པར་འཆིངས། །ཆུ་གཅིག་ལས་ཤར་བའི་དབའ་རླབས་གཉིས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་ན་མི་རིགས་པ་ལྟར། རིག་པ་གཅིག་ལས་ཤར་བའི་ཤེས་པ་ལ་བདེ་བ་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དོར་བྱར་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཆགས་སྡང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །སྤང་བླང་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། བདེ་བ་མ་ལེན་སྡུག་བསྔལ་མ་སྤངས་ཞེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་སྣང་ཡུལ་མཉམ་དབང་པོའི་ངོར་གསལ་ཙམ། །གང་ཤར་སེམས་མཉམ་དྲན་རིག་རྗེས་མེད་ཙམ། །གཉིས་ཀ་འཕྲལ་མཉམ་དགག་སྒྲུབ་འཆིང་བ་ཙམ། །དོན་ལ་ཕུག་མཉམ་གཞི་མེད་སྣང་བ་ཙམ། །ཡུལ་རྣམས་རིས་མཉམ་གཞིགས་ན་རྗེས་མེད་ཙམ། །བློ་རྣམས་ངོར་མཉམ་དཔྱད་ན་ནམ་མཁའ་ཙམ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་བར་སྣང་དག་པ་ཙམ། །དེ་ལྟར་སུས་ཤེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གདུང༌། །རྒྱལ་བ
Chinese
我也是。自住未修本然的自明。本自解脱，谁也无法破坏。无需解脱，本来就在自处解脱，何须努力？本自解脱，是无解脱之因。恶行不善，成熟为安乐的助伴更大。不寻自力，无勤是关键。此无所依，行善对谁有益？无有佛陀，谁来束缚的因？错乱和无明，众生对谁有，名字也没有。因此，本自未解脱，之后无解脱。如是。此义若能习惯于法性的真谛，则心生大欢喜，名为心之妙观。如《虚空六法》中说：修习真谛瑜伽士，获得无人寻获之宝。此宝价值无法衡量。与无量宝相遇之人，见到无人见过的景象。此乃自明之大妙观。如是心生大欢喜。现象如碎片般被扫帚击打。现象如碎片般被谁斩断？此乃自明被手掌握。如此掌握之士乃是： 比佛陀更早成佛。于安乐之坛城中，谁能观见者，将成为明咒之主。如是说。现象碎片是指任何显现的、所见的个别事物。扫帚击打是指自明的念头。将乐与苦混合为一味之天钉是：一切乐与苦皆是明觉的显现方式。若执著于取舍二者，则被束缚于轮回。如同从同一水中生起的波浪，若执著于取舍则不合理。同样，从同一明觉中生起的觉受，若执著于安乐为应取，痛苦为应舍则不合理。因为贪嗔是轮回之因，二者相同。在《分别自在》中说：一切乐与苦皆是明觉的幻化，执著于取舍二者也是一种错乱。如是说。在《普作王》中说：不取安乐，不舍痛苦。为何如此？因为，任何显现的境，皆平等显现于根识之前。任何生起的念，皆平等无有忆念明觉的痕迹。二者当下平等，否定肯定皆是束缚。究竟而言，深奥平等，皆是无根显现。诸境平等无别，观察则无痕迹。诸识平等无别，分析则如虚空。境与识二者无别，虚空清净。如是，谁能知晓，普贤王如来的血脉？胜者
English
And I too. The naturally abiding, uncorrected, genuine self-awareness. Primordially self-liberated, no one can destroy it. Since it's self-liberated in its own place without needing liberation, what need is there for effort? Primordially self-liberated, it is the very absence of a cause for liberation. Evil deeds and non-virtue are even greater companions to the ripening of happiness. Not seeking self-power, effortless is the key point. This very thing, without support, who does virtue benefit? There is no Buddha, and by whom is the cause of bondage bound? Delusion and ignorance, who has them, sentient beings, there is not even a name. Therefore, primordially unliberated, there is no later liberation. Thus it is. If one becomes accustomed to the truth of suchness, it is said to be a great spectacle for the mind. As it says in the Six Spaces: The fortunate yogi who meditates on truth, finds the jewel that no one has found. This has immeasurable value. The person who meets with immeasurable wealth, sees the appearance that no one has seen. This very thing is a great spectacle of self-awareness. Thus, the mind has a great spectacle. Phenomena are struck into pieces by a broom. Who cuts phenomena into pieces? This grasps self-awareness with the palm of the hand. The being who is grasped in this way is: Buddha before even the Buddhas. In the mandala of bliss, whoever is able to see, will become the lord of all vidyas. Thus it is said. Phenomena in pieces are whatever appears, whatever is seen, individually. Striking with a broom is self-illuminating thought. The hailstone that mixes happiness and suffering into one taste is: All happiness and suffering are the ways in which awareness appears. By grasping at taking and rejecting, one is bound in existence. Just as it is unreasonable to grasp at taking and rejecting the two waves that arise from the same water, it is unreasonable to grasp at happiness as something to be taken and suffering as something to be rejected from the same awareness. Because attachment and aversion are the cause of samsara, they are the same. In Distinguishing Freedom it says: All happiness and suffering are the magical displays of awareness, and it is also a delusion to grasp at taking and rejecting. Thus it is said. In The All-Creating King it says: Do not take happiness, do not reject suffering. Why is that? Because whatever appears, appears equally as mere clarity before the senses. Whatever arises, the mind is equal, merely without the trace of memory and awareness. The two are immediately equal, negation and affirmation are merely bondage. In essence, they are profoundly equal, merely rootless appearances. All objects are equally undifferentiated, when examined, there is no trace. All minds are equally undifferentiated, when analyzed, they are like the sky. Object and mind are non-dual, the space is pure. Thus, who knows, the lineage of Samantabhadra? Victorious Ones