Tibetan
་ཐལ་དུ་བསྡམ་པ་ནི། དེ་བཞིན་འདོད་ཅིང་ཡིད་ལ་དགའ་བའི་སེམས། །ཟུང་བདེ་གཉེན་དང་གཏམ་སྙན་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །གནས་དང་ཕྱོགས་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེར། །རང་བཞིན་དགའ་བས་བརྒྱན་པའི་སེམས་ཤར་བ། །དེ་ཉིད་ངོས་གཟུང་རང་བབས་ཅོག་གཞག་གིས། །གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་ཡལ་གྱིས་སྐྱེ་དུས་རིག་པའི་གདངས་ཡིན་པས་ཟང་ཀ་ངོས་གཟུང་བའི་བབས་ལས་མ་གཡོས་པར་བཞག་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཕྱིར་སྣང་ཚེ། །ང་ཡི་ཤེས་རབ་རང་དག་ཡིན། །འདི་ལ་རྗེས་སུ་གཅོད་མེད་ན། །ང་ཡི་སྒྲ་རྣམས་འདི་ཡིས་ཐོས། །ཞེས་སོ། །རང་མལ་འཕྲོ་འདུའི་ཤེས་པ་གཉིས་མེད་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་གནམ་གཟེར་ནི། རང་བཞིན་བར་མ་འགྲོ་འདུག་གྱིན་འདར་གནས། །དགའ་དང་མི་དགའ་གཉིས་མིན་ཅི་ཤར་ཡང༌། །ཤར་དུས་ངོས་གཟུང་སྤང་བླང་མ་བྱས་པས། །རང་བབས་ཆོས་ཉིད་དབྱེ་བསལ་མེད་པ་ནི། །གཏི་མུག་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་གྲོལ་ཞེས་བྱ། །དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཡལ་ཡུལ་འཆར་ཚད་ཀྱི་དུས་སུ། འཆར་ས་དེར་མི་ལྟ་བར། འཆར་གཞི་ཟང་ཀ་དེ་ངོས་བཟུང་བས། ཕྱི་སྣང་བ་མ་སྤངས་སྣང་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་དང༌། ནང་འགྱུ་བ་མ་སྤངས་འགྱུ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་དུས་མཉམ་པ་ནི། དོ་ཕུར་བཀྲོལ་བས་ཁ་ལ་དོ་གཉིས་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་དུས་མཉམ་ལ་གྲོལ་བ་བཞིན་ནོ། །བར་མའི་ཤེས་པ་གྲོལ་བའི་ཆ་དེ་ལ་གཏི་མུག་འོད་གསལ་སྟོང་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །རིག་པ་རང་ངོ་རྗེན་པར་ཟིན་དུས་དེའི་རྩལ་ཐམས་ཅད་རང་དྭངས་རོལ་པར་སྣང་ངོ་ཅོག་མི་གྲོལ་བའི་ས་མེད་དེ། གཞི་མེད་ལ་བསམ་རྟོག་མ་ཞུགས་པས་རང་སར་གྲོལ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གནས་པའོ། །མདོར་ན་བློས་བཟུང་ན་འཆིང༌། ཐེངས་ན་གྲོལ། གང་དུའང་མ་གྲོལ་བ་འཆིང་གྲོལ་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ངེས་པ་མེད་པའི་འབྱུང་བ་ཡིས། །ངེས་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་གྲོལ། །གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་དུ་གྲོལ། །གཟུགས་མེད་རྣམས་ནི་དངོས་པོར་གྲོལ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ལས། །མེད་པ་ལ་ཡང་མེད་པས་གྲོལ། །གཅིག་ནི་གཅིག་གིས་གྲོལ་བ་ལ། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་གཉིས་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གཏི་མུག་འོད་གསལ་དུ་འཆར་བ་རྨི་ལམ་གཉིད་ཀྱི་གནམ་གཟེར་ནི། མཚན་མོ་ལ་སོགས་གཉིད་ཀྱིས་མྱོས་པ་ནའང༌། །རང་བབས་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བའི་ངང་ཉལ་བས། །རགས་པར་སྣང་བ་ནུབ་པས་དེར་འཛིན་ནུབ། །ཕྲ་བ་ཆེས་ཕྲ་འཛི
Chinese
彻底收摄是： 如此希求且心中欢喜之心， 夫妇安乐亲眷语妙受用等， 处所方向适意之处， 生起以自性欢喜所庄严之心。 彼即是认识，以自性安住姿势， 于原始法界中，不作任运成就。 依赖何者而生起喜悦消逝之时，以是觉性之音声，故安住于认识觉性之姿势而不动摇。 如云： 堆积珍宝之上， 心之忆念向外显现时， 我之智慧自性清净是， 此上若无有随行之断灭， 我之音声皆由此而听闻。 如是说。 自处放收之觉性于无二法性中解脱之天钉是： 自性中于中阴行住而摇动安住， 非喜非不喜，无论显现何者， 显现之时，不作认识取舍， 自性安住，无有分别， 即说为痴暗解脱于大光明中。 喜与不喜二者之外的觉性，于境上消失，于境显现之量之时， 不看显现之处， 而是认识显现之基础觉性， 不舍弃外境而于显现上解脱， 不舍弃内动摇而于动摇上解脱，同时者， 如同解开轭木，口上二轭同时于二方解脱一般。 中间的觉性解脱之分，即称为痴暗解脱于光明空性中。 觉性赤裸裸地抓住自面目之时，彼之一切力量皆显现为自明嬉戏，无有不解脱之处， 无有基础，未涉入思虑，故于自处解脱，法性本自安住是。 总之，若以分别念执取则束缚， 放下则解脱， 于任何处皆不解脱，即称为超越束缚解脱之边。 如《珍珠鬘》云： 以无有定准之生起， 解脱确定显现之心性， 显现为色之所有一切， 皆于无有自性之状态中解脱， 无色者则解脱为实有， 法以法而解脱， 无有者亦以无有而解脱， 一以一而解脱， 显现为二者，二者皆解脱。 如是说。 显现为痴暗光明之梦境睡眠之天钉是： 于夜晚等睡眠所迷醉之时， 亦以自性离于放收之状态而睡卧， 粗大显现隐没，故执着亦隐没， 细微极细微执
English
Thoroughly gathering in is: The mind that desires thus and is happy in the heart, The joy of union, relatives, sweet words, enjoyment, And the place and direction that are pleasing to the mind, When a mind arises adorned with natural joy, That itself is recognition, with a naturally abiding posture, Unfabricated, spontaneously accomplished in the primordial space. When joy arises and fades, it is the resonance of awareness, so remain without moving from the posture of recognizing the zang ka. As it is said in The Heap of Jewels: When the mind's memory appears outward, My wisdom is self-purified. If there is no subsequent cutting off of this, My sounds are all heard by this. So it is said. The sky-nail of the knowledge of letting go and gathering in one's own place, dissolving into the two-in-one nature of reality, is: In the intermediate state of nature, one trembles while going and staying. Whether joy or displeasure arises, When it arises, without recognizing or accepting or rejecting, The natural state, without differentiation, Is said to be ignorance dissolving into great clear light. Other than joy and displeasure, when awareness vanishes into an object, at the moment of the object's appearance, Without looking at the place of appearance, But recognizing the basis of appearance, the zang ka, Without abandoning the outer appearance, it dissolves on the appearance, And without abandoning the inner movement, it dissolves on the movement, simultaneously, Like untying a yoke, the two yokes on the mouth dissolve simultaneously in two directions. That part of the intermediate awareness that dissolves is called ignorance dissolving into clear light emptiness. When awareness directly grasps its own face, all its power appears as self-clear play, there is no place where it does not dissolve, Because there is no basis, and thought has not entered, it dissolves in its own place, the nature of reality is naturally present. In short, if grasped by the mind, it is bound; if released, it is liberated. Not liberated in any way is said to be beyond the extremes of bondage and liberation. As it is said in The Garland of Pearls: By the arising of uncertainty, The mind itself, which appears as certain, is liberated. All that appears as form Is liberated in the state of having no nature. The formless ones are liberated into entities. Dharma is liberated by dharma, And the nonexistent is also liberated by the nonexistent. One is liberated by one, And the two that appear as two are both liberated. So it is said. The sky-nail of dreams and sleep, appearing as ignorance and clear light, is: Even when intoxicated by sleep at night and so on, By sleeping in a state of naturalness, free from contraction and expansion, The coarse appearance subsides, so the grasping at it subsides. Subtle, extremely subtle graspi
Tibetan
ན་པར་བཅས་ནུབ་པས། །ཕྱམ་མཉམ་མི་རྟོག་ངང་དུ་རིག་པའི་སེམས། །འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་བྲལ་བར་རང་བཞིན་གནས། །ཀུན་རྟོག་ཆོས་དབྱིངས་གྲོལ་བའི་དུས་ཡིན་པས། །འཁོར་བ་མྱང་འདས་གྲོལ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །གཉིད་ནི་གཏི་མུག་གི་ས་པ་འཇུག་པ་རང་དབང་མེད་པར་སེམས་ནང་དུ་སྡུད་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ལས་ཕྲ་བ་བག་ལ་ཉལ་དུ་སོགས་པས། དེ་སྦྱང་བའི་ལམ་ཁྱེར་བསྟན་ཏེ༑ རྨི་ལམ་གཟུང་བ། སྦྱང་བ། བསྒྱུར་བ། གཅད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་རྣམས་གཞན་དུ་བསྟན་ལ། འདིར་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནད་གཅིག་གིས་སྦྱང་བ་ནི། སེང་གེའི་ཉལ་ལུགས་བྱས་ལ། ཤེས་པ་ཟང་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་མ་ཡེངས་པར་གཏད་པས། གཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་བསྡུས་ནས། ཇེ་ཕྲར་སོང་དུས་གདངས་མ་འགགས་པ་དེ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་དུས། རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཚུད་ནས་གང་ལའང་མི་རྟོག་པ་དེ་དང༌། ངོ་གཟུང་བའི་ཟང་ཐལ་གཉིས་འདྲེས་ཏེ། རླུང་སེམས་ཕྱིར་མི་འཕྲོ་བས་རྨི་ལམ་མེད་པར་འོད་གསལ་ཉག་གཅིག་གི་ངང་ལ་གནས་པའོ། །གོམས་དུས་ཉེ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་མཐོང་ཐོས་ཡོད་ལ་དེར་མི་རྟོག་པའི་གསལ་ཆ་དང་མི་རྟོག་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། རང་གནས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་གསུམ་མཉམ་དུ་འཆར་བ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལུས་དང་ངག་སེམས་ངེས་བསྡུས་ནས། །འོད་གསལ་ཆེན་པོ་གཉིད་དང་བསྲེ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། འདི་ལ་བླ་མ་དམ་པ་ནི་ཐུགས་རྩིས་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེའང་དང་པོ་རྨི་ལམ་མང་བ་ལས། མཐར་འགག་པ་སྟེ། རབ་ལ་བརྗེད་ངས་པ་ལས་འགག འབྲིང་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ལས་འགག ཐ་མ་ལ་དགེ་བར་རྨི་བ་ལས་འགག་གོ །རབ་འབྲིང་ནི་ཉལ་ཀའི་དངས་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ་རབ་དང་འབྲིང་དང༌། ཐ་མའི་བྱེད་པ་ལ་ཟེར་རོ། །རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། འདི་དག་རྨི་ལམ་ཐོག་མ་མང༌། །རབ་ལ་བརྗེད་ངས་ཐ་མ་འགག །འབྲིང་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ལ། །ཐ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །ཐ་མ་མི་གསལ་དེ་ནས་འགྱུར། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་ལ་ཕེབས། །ཞེས་སོ། །གཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། གཉིད་ཀྱང་རང་བྱུང་གདོད་མའི་ཀློང་ཆེན་ཏེ། །རྩལ་རྣམས་ངོ་བོའི་དབྱིངས་སུ་གཞི་ཐིམ་པས། །རོལ་པར་འཛིན་པས་སྤྲོས་ཀུན་ངང་གིས་ཞི། །བྱར་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པའོ། །ཉིན་དུས་ཤེས་པ་རྩལ་ལས་རོལ་པར་འཆར་བ་དེ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཕར་ཤར་བ་ཉིད། མཚན་དུས་རོལ་པའི་སྣང་ཞེན་རྩལ་ལ་ཐིམ། རྩལ་གཞི་ལ་ཐིམ་པས། དར་ཅིག་གང་དུའང་མི་རྟོག་པའི་འོད་གསལ་ལ་གནས་པ་ནི་གཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འཁོར་བ
Chinese
太阳连同光芒一同隐没时，觉性的心在平等无念的状态中，远离生灭希冀自然安住。一切分别念在法界中解脱之时，就被称为轮回涅槃解脱。睡眠是愚痴的种子生起，不由自主地将心收摄于内。梦的细微作用潜伏等等。因此，宣说了修习它的方法：如抓住梦境、修习、转变、断除等等的戏论在其他地方宣说了。这里以法性无戏论的一个要点来修习，即像狮子一样躺卧，不散乱地专注于觉性空明的体性。睡眠将对外境的分别念收摄，变得越来越细微时，不放松那未断绝的觉性，那时，气脉明点融入中脉，处于对任何事物都不分别的状态，与能觉知之空性融为一体。气脉明点不向外散发，因此没有梦境，安住于唯一的光明之中。习惯之后，能见闻到周围的显现，却不对此分别，觉性的明分和无分别融为双运。自身安乐和三者同时显现，如《超越思维》中所说：“身语意确定收摄后，将大光明与睡眠混合。”这是它的意义。对此，上师大德非常重视。那也是最初梦境增多，最终断绝。最好的是从昏沉中断绝，中等的是从非常清晰中断绝，最下等的是从梦见善事中断绝。最好和中等是指将心专注于睡眠的清明上，最下等是指行为。在那个续部中说：“这些最初梦境多，最好的是从昏沉中断绝，中等的是从非常清晰中断绝，要知道那是最低等的。最低等的不清晰，从那之后转变。那些都达到了标准。”这样说。将睡眠宣说为自生智慧，睡眠也是自生原始的大空性，所有能量都融入本体的法界中，执着于显现，所有戏论自然寂灭，是无为自生智慧的密意。白天觉性从能量中显现为显现，那是从自生智慧中向外显现。夜晚，显现的执着融入能量，能量融入基础中。因此，暂时安住于对任何事物都不分别的光明中，是睡眠自生智慧，轮回
English
When the sun sets with its rays, the mind of awareness, in a state of equanimity and non-thought, naturally abides, free from arising, ceasing, hope, and fear. When all conceptualizations are liberated in the Dharmadhatu, it is said to be liberation from Samsara and Nirvana. Sleep is the arising of the seed of ignorance, involuntarily gathering the mind inward. The subtle activities of dreams, such as latent tendencies, etc. Therefore, the methods for training in it are taught: seizing dreams, training, transforming, cutting off, and so on, are explained elsewhere. Here, training with one key point of the non-elaborate nature of reality is: lying down like a lion, focusing on the essence of awareness-emptiness without distraction. When sleep gathers conceptualizations of external objects, and as it becomes more and more subtle, not relaxing that uninterrupted awareness, at that time, the winds and mind enter the central channel, and that which does not conceptualize anything merges with the emptiness of awareness. The winds and mind do not scatter outward, therefore there are no dreams, and one abides in the state of single luminosity. When accustomed, one sees and hears the appearances of the surroundings, but does not conceptualize them, and the clarity of awareness and non-conceptualization become a union. The bliss of one's own place and the three appear simultaneously, as it says in the *Thal 'Gyur*: "Having definitely gathered body, speech, and mind, mix the great luminosity with sleep." This is its meaning. The noble Lama greatly values this. That is also, at first, dreams increase, and finally cease. The best is to cease from dullness, the intermediate is to cease from great clarity, and the lowest is to cease from dreaming of virtue. The best and intermediate refer to focusing the mind on the clarity of sleep, and the lowest refers to action. In that same Tantra, it says: "These dreams are many at first, the best cease from dullness, the intermediate cease from great clarity, know that to be the lowest. The lowest is unclear, and then transforms. All of those reach the standard." Thus it says. Explaining sleep as self-arisen wisdom, sleep is also the great expanse of self-arisen primordiality, all energies dissolve into the Dharmadhatu of essence, clinging to appearances, all elaborations naturally subside, it is the intent of uncreated self-arisen wisdom. During the day, awareness arises from energy as appearances, that is the very outward manifestation from self-arisen wisdom. At night, clinging to appearances dissolves into energy, energy dissolves into the base. Therefore, temporarily abiding in the luminosity that does not conceptualize anything, is the self-arisen wisdom of sleep, Samsara