Tibetan
།རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་བཞི་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་པ་འདོད་པ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་ལྟ་བ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལྟ་ན། །ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འདི་ལ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པར་ཀུན་བྱེད་ལས། ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བསྟན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དབྱིངས་འོད་གསལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་འཕོ་འགྱུར་དང་དག་མ་དག་གི་ཆོས་གང་དུའང་མ་ཆད་པ། སྣང་ཞིང་གསལ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཕྱང་ཆད་མ་ཡིན་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ། ངོ་བོ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་ཆད་ལ། གང་གིའང་འཆར་གཞི་བྱེད་པས་དབྱིངས་ཞེས་གོ་འབྱེད་པའམ། ཆོས་ཀུན་འབྱུང་བའི་གནས་སམ་རྟེན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་གཞི་ཡིན་པ་ལ། ཐེག་པ་འོག་མས་རྩོལ་སྒྲུབ་སྤོང་ལེན་དུ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གོལ་ཞིང་བསྒྲིབས་སོ། །དེའང་གཞི་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ལམ་ཟེར་ན། གཞི་བཅོས་བསྒྱུར་མེད་པ་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་མ་བྱས་པས། གཞི་ལམ་དུ་བྱས་པར་མ་སོང་སྟེ་གཞི་ལམ་འགལ་ལོ། །དེས་འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉིད་ལ་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་མི་དགོས་པ་ཉིད་བསླད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་སྤྱོད་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་སྒྲུབ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། །ལྟ་སྤྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་འདས། །གང་ཞིག་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད་པ་དེས། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་བཞིན་མི་འགྲུབ། །ལྟ་སྤྱོད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །གང་ཞིག་གཟུང་དང་འཛིན་བྱེད་པ། །ནམ་མཁའ
Chinese
在自性清净的坛城中，修持四种次第的修法。阿底瑜伽的大乐，是超越勤作修持的菩提心。勤作修持被超越者所遮蔽，大圆满勤作修持，据说会迷失于玛哈瑜伽。阿努瑜伽想要无分别，进入法界和智慧之门后，对于如此显现的诸法，视原因为清净的法界，视结果为智慧的坛城。阿底瑜伽的大乐，是超越因果的菩提心。因果被超越者所遮蔽，如果大圆满视因果为二，据说会迷失于阿努瑜伽。 如是说。自性大圆满光明法界的体性是自生智慧。因为这没有生者和所生者的因果和缘起，所以像虚空一样的自性本来就存在。《普贤王如来根本续》中说：“如前一样，后来也一样，是不变的法性。”以及“非造作且任运成就。”等等也说明了这一点。胜义谛是法界光明，无有迁变，空性如虚空，不属于迁变和净与不净的任何法。显现而明亮，任运成就，所以不是断灭，如日月之轮。体性上没有因果，所以不属于轮回和涅槃的任何一方。因为是任何事物的计划基础，所以称为法界，或者说，一切法生起之处或所依之处，那本身就是基础。下乘以勤作修持的取舍，因此而迷失和遮蔽。因此，如果说以基础作为道，那么因为基础没有改造，没有成为事物本身，所以基础没有成为道，基础和道是相违的。因此，没有获得果的时候，因为虚空般的自性不需要改造，这本身就被玷污了。如《普贤王如来根本续》中说：“奇哉，大心者！大圆满的见行，与因果修持不同。见行菩提心，是虚空般的自性。虚空是超越思维的。谁思维，谁就不能成就如虚空般的菩提。对于见行虚空的自性，谁执取能取和所取，虚空
English
In the mandala of self-purified lineage, one practices the four stages of approach and accomplishment. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends effort and practice. Effort and practice are obscured by transcendence. It is said that practicing Dzogchen with effort and practice is straying into Maha Yoga. Anu Yoga desires non-duality, and after entering the gate of Dharmadhatu and wisdom, for all phenomena that appear in this way, one sees the cause as the pure Dharmadhatu and the result as the mandala of wisdom. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends cause and effect. Cause and effect are obscured by Anu. If Dzogchen views cause and effect as two, it is said to stray into Anu Yoga. Thus it is said. The essence of the Great Perfection, the luminous Dharmadhatu, is self-arisen wisdom. Because there is no cause, effect, or condition of what is to be produced and what produces it, it exists from the beginning in a nature like the sky. In the Kunje Gyalpo Tantra, it says, "As it was before, so it is later, it is the unchanging nature of Dharma." And it is also shown by "Uncompounded and spontaneously accomplished." The ultimate truth is the Dharmadhatu, luminosity, unchanging, emptiness like the sky, not belonging to any Dharma of change and purity or impurity. Appearing and clear, spontaneously accomplished, so it is not annihilation, like the orb of the sun and moon. Because there is no cause and effect in essence, it does not belong to either Samsara or Nirvana. Because it is the basis of planning for anything, it is understood as Dharmadhatu, or the place or basis where all Dharmas arise, that itself is the ground. The lower vehicles, with their efforts of practice, of acceptance and rejection, are thereby misled and obscured. Therefore, if one says that the ground is taken as the path, since the ground is not transformed and not made into a mere object, the ground has not become the path, and the ground and the path are contradictory. Therefore, there is no time to obtain the result, because the very nature of mind, like the sky, does not need to be transformed, and this itself is defiled. As it is said in the Kunje Gyalpo Tantra: "O great hero! The view and conduct of the Great Perfection are different from the practice of cause and effect. This view and conduct of Bodhicitta is the nature of the sky. The sky is beyond thought. Whoever thinks, does not accomplish enlightenment like the sky. For the nature of the view and conduct of the sky, whoever grasps the grasper and the grasped, the sky
Tibetan
་བྱང་ཆུབ་དེས་མི་འགྲུབ། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྱུང་གོལ་སྒྲིབ་བོ། །ལྟ་སྤྱོད་རྣམ་པ་གཉིས་བྱུང་ནས། །ནམ་མཁའ་གཉིས་སུ་མེད་པ་བཞིན། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་གཉིས་སུ་མེད། །གང་ཞིག་གཉིས་སུ་བྱེད་པ་དེས། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་དེ་མི་འགྲུབ། །ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་བྱུང་གོལ་སྒྲིབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་བླང་དོར་མེད། །གང་ཞིག་བླང་དོར་བྱེད་པ་དེས། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་དེ་མི་འགྲུབ། །བླང་ཞིང་དོར་བ་གོལ་སྒྲིབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད། །གང་ཞིག་རྩོལ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་དེ་མི་འགྲུབ། །རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབ་པ་གོལ་སྒྲིབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །གང་ཞིག་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལྟ་བས། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་དེ་མི་འགྲུབ། །རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བ་གོལ་སྒྲིབ་བོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའི་དོན་དམ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་ཀྱིས། མ་དག་པ་འཁོར་བ་དང་ལམ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་སོ་ཅོག་རྣམས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པས་རྐྱེན་གྱིས་འཇིག་པར་བསྟན་པས། རྒྱུ་འབྲས་ལ་ལྟོས་པའི་དོན་གལ་ཆེ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེའང་རྒྱུ་རྐྱེན་བླང་དོར་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུང་དང་ཁྱད་པར་དུ་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་རང་བཞིན་བཅུས་རྣལ་མའི་དོན་ལ་བཅོས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད། །ས་ལ་སྦྱང་མེད་ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད། །འཕྲིན་ལས་བཙལ་མེད་དབང་ལ་བསྐུར་དུ་མེད། །སྒོ་གསུམ་རྩོལ་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་དུ་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡེ་ནས་མ་ནོར་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་ཡེ་ནས་ནོར་བ་མེད། །ནོར་བ་མེད་ལ་བདེན་རྫུན་སྒྲོས་མི་འདོགས། །རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་སྒོམ་པས་འགྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ༑ ༑འོ་ན་ལམ་བླང་དོར་གྱིས་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་ནས་སངས་རྒྱས་མི་འདོད་ན་ཇི་ལྟར་བྱ། ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པས། སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་སུ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ལོགས་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པས། འདི་ཉིད་མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་པའི་ངང་ནས་མ་གཡོས་པས་འགྲུབ
Chinese
以此菩提不能成就。若生起能取所取二者即是歧途迷障。若生起见行二种分别，犹如虚空不可能一分为二，菩提之中本来没有二元对立。如果有人执着于二元分别，则不能成就菩提虚空。若生起见行二者即是歧途迷障。菩提本性犹如虚空，虚空之中没有取舍。如果有人执着于取舍，则不能成就菩提虚空。取舍即是歧途迷障。菩提本性犹如虚空，虚空之中没有勤作和成就。如果有人勤作和成就，则不能成就菩提虚空。勤作和成就即是歧途迷障。菩提本性犹如虚空，虚空之中没有因果。如果有人执着于因果二者，则不能成就菩提虚空。执着因果即是歧途迷障。如是说。 彼等，于本体自性清净之胜义谛中无有因果，然不净之轮回及道等一切有为法皆由因果所生，故以缘起而坏灭，是故显示了观待因果之重要性。 彼等，一切以因缘取舍之法，尤其内外密咒之自性十事，显示了于真实义中无可改造，亦即彼等之中：见解无修，誓言无需守护，地道无需修习，道无需行进，事业无需寻觅，灌顶无需授予，三门无需勤作，坛城无需建立。犹如因果二者不立，如同虚空一般。如是说。菩提心本来没有错谬，本来如是，本来没有错谬，没有错谬，故不着真假之言说。因缘果，勤作成就，皆超越一切。若于已成、勤作、已逝之事，因无明而执着，若观待勤作、所作、修习而成就，则没有比这更大的菩提之障碍了。如是说。那么，如果不愿以取舍之道来清净界之垢染而成就佛果，那该如何做呢？如果有人认为这与凡夫俗子有何区别？自生之智慧大圆满本身，本来就具备佛陀伟大功德，任运成就。由于三身本自具足，故无需向外寻求。因此，安住于此未加改造的本然状态，不为所动，即可成就。
English
Thereby, enlightenment cannot be achieved. If the duality of grasper and grasped arises, it is a mistaken obscuration. If the two aspects of view and conduct arise, just as space cannot be divided into two, there is no duality in enlightenment. If someone clings to duality, then that enlightenment-space cannot be achieved. The arising of view and conduct as two is a mistaken obscuration. The nature of enlightenment is like space; in space, there is no acceptance or rejection. If someone engages in acceptance and rejection, then that enlightenment-space cannot be achieved. Acceptance and rejection are mistaken obscurations. The nature of enlightenment is like space; in space, there is no effort or accomplishment. If someone makes effort and accomplishes, that enlightenment-space cannot be achieved. Effort and accomplishment are mistaken obscurations. The nature of enlightenment is like space; in space, there are no causes and effects. If someone views in terms of cause and effect, then that enlightenment-space cannot be achieved. Viewing in terms of cause and effect is a mistaken obscuration. Thus it is said. Moreover, in the ultimate truth of the essence, which is pure by its very nature, there are no causes and effects. However, all conditioned phenomena, such as impure samsara and the path, are generated by causes and effects and are destroyed by conditions. Therefore, it is shown that the meaning of relying on causes and effects is important. Moreover, concerning all the teachings that involve accepting and rejecting causes and conditions, especially the ten aspects of the nature of outer and inner mantras, it is shown that there is no alteration in the true meaning. That is, within them: there is no meditation on the view, no need to keep vows, no need to purify the ground, no need to travel the path, no need to seek activities, no need to bestow empowerments, no need to exert effort in the three doors, no need to create mandalas. Like cause and effect being non-dual, like space. It is said. The mind of enlightenment is primordially without error. It is primordially as it is, and primordially without error. Since there is no error, there is no attachment to the fabrications of truth and falsehood. Cause, condition, result, effort, and accomplishment are all beyond everything. If, due to ignorance, one clings to what is already done, effort, and what has passed, if one looks to achieve through effort, action, and meditation, then there is no greater obstacle to enlightenment than that. Thus it is said. Then, if one does not wish to purify the defilements of the realms through the path of acceptance and rejection and achieve Buddhahood, what should one do? If one thinks, what is the difference between this and an ordinary person? The Great Perfection of self-arisen wisdom itself, from the beginning, possesses the great qualities of Buddhahood, spontaneously accomplished. Since the three bodies are inherently complete, there is no need to seek them elsewhere. Therefore, by remaining unmoving in this unaltered, natural state, one achieves.