Tibetan
ས་བསྡུས་པ། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཕུང་པོས་བསྡུས་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ནི་ངོ་བོ་ཚིག་གི་ཚོགས། རྒྱུད་འཆད་པ་པོས་བསྡུས་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པར་འདོད་ཀྱང༌། འདིར་སྟོན་པ་དང་འཁོར་གཉིས་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་ལས་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བའི་ངོ་བོ། གཙོ་བོར་ཉོན་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང༌། གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གྲུབ་ཅིང༌། མཛོད་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དག །གང་རྣམས་ཐུབ་པས་གསུང་དེ་དག །ཚིག་གམ་མིང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །གཟུགས་སམ་འདུ་བྱེད་དག་ཏུ་འདུས། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དབྱེ་ན་ལྔ་ལས།ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་དེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་འཛིན་བྱེད་དང་སྨྲ་བྱེད་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་སོ། །ལུང་གི་ཆོས་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང༌། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་རྟོགས་པ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་བྱུང་དང་གླེང་གཞི་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་དང་སྐྱེས་རབས་བཅས། །གཏན་ཕབ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནི། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་བཤད་པའོ། །རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་བཞུགས་པའི་ས་དང༌། ལམ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་བཀའ་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལའང་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ་གཟུང་འཛིན་རང་རྒྱུད་པས་བཅིངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་སྤང་གཉེན་བླང་དོར་བྱེད་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པས་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང༌། བར་བ་གཉེན་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ཐ་མ་གཤིས་ཇི་ལྟར་གནས་ཚུལ་བསྟན་པ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་སྟེ། གསུམ་ཉིད་མཚན་བརྗོད་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་སོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཞལ་ནས་གསུངས་པ་དང༌། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌
Chinese
总摄：认为由不相应行蕴所总摄。经部宗则认为是体性词句的集合，经教师所总摄，也认为由色蕴所总摄。但此处显现为导师和眷属二者聚集之因缘，显现为名、词、字母的体性，主要由烦恼识所总摄，是色蕴和行蕴二者的相状。由“从其他的识所生”等所成立。如《俱舍论》中也说：“八万四千法蕴，凡是能仁所说者，彼等或是词或是名，彼等总摄于色或行。”如是宣说。若从分类上讲，有五种。从体性的角度分类，有教法和证法两种。如彼论云：“导师之圣法，即是二种，具有教与证之自性，彼唯是执持者、宣说者、修行者。”如是说。教法是十二部经，如《八千颂大释》中说：“契经、应颂与记别，讽颂、自说并譬喻，如是本生及广解，希有事与正教诫，如是十二种类别，即是圣教之十二分。”如是宣说。证法是学习者和非学习者的圣士夫们的心相续中所安住的地、道、禅定和特殊的证悟等。从时间的角度分类，有三转法轮。其中，最初对初学者，为了从被自相执著所束缚的烦恼中守护心，主要宣说取舍对治的次第，即四谛之法类；中间为了遮破对对治的执著，宣说无相；最后宣说如实安住之方式，即真实义决定的法类三种。从根基的角度分类，有声闻、缘觉和无上大乘。三者于《三戒品名句》中说：“以三乘而决定出离，以一乘而安住于果。”如是说。从所有者的角度分类，有如来亲口所说和加持所说。
English
Summary: It is considered to be summarized by the non-associated compositional aggregates. The Sutra School considers it to be a collection of words and phrases, summarized by the expounders of the scriptures, and also considers it to be summarized by the form aggregate. However, here, the nature of names, words, and letters appears due to the gathering of the teacher and retinue, mainly summarized by afflictive knowledge, and is in the nature of both the form and compositional aggregates. It is established by "arising from other consciousnesses," and so on. As it is also said in the Treasury of Knowledge: "The eighty-four thousand aggregates of Dharma, whatever the Sage has spoken, those are either words or names, those are summarized into form or composition." As it is explained. If divided, there are five types. From the perspective of essence, there are two types of Dharma: scriptural and realization. As it says in the same text: "The sacred Dharma of the Teacher is of two kinds, possessing the nature of scripture and realization. It is only the one who holds it, speaks it, and practices it." So it is. The scriptural Dharma is the twelve branches of scripture, as stated in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: "Sutras, songs, prophecies, verses, self-statements, metaphors, such as birth stories and extensive explanations, rare events and precepts, thus twelve kinds of categories, are the twelve divisions of the Holy Scriptures." As it is explained. The Dharma of realization is the grounds, paths, samadhi, and special realizations that abide in the mindstreams of the noble individuals who are learners and non-learners. From the perspective of time, there are the three turnings of the Dharma wheel. Among them, for beginners, in order to protect the mind from the afflictions bound by self-grasping, the order of abandoning and adopting antidotes is mainly taught, that is, the categories of the Dharma of the Four Noble Truths; in the middle, in order to refute attachment to the antidotes, the absence of characteristics is taught; and finally, the way of abiding as it is is taught, that is, the three categories of the Dharma of the definitive meaning. From the perspective of faculties, there are Hearers, Solitary Buddhas, and the Unsurpassed Vehicle. The three are stated in the "Nomenclature of the Three Vows": "With the three vehicles, there is definite emergence, with one vehicle, one abides in the result." So it is. From the perspective of the condition of the owner, there are those spoken from the mouth and those blessed.
Tibetan
། རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པས་འོག་མིན་ལ་སོགས་པར་དངོས་སུ་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ། དེའང་སྐུའི་རྒྱུད་གསུངས་པའི་ཞིང་ནི་སྟུག་པོ་བཀོད་པ། སྟོན་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། གསུང་གི་སྟོན་པ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱིས་བདེ་བ་ཅན་དུ། ཐུགས་ཀྱི་གནས་མངོན་པར་དགའ་བ། སྟོན་པ་མི་འཁྲུགས་པ། ཡོན་ཏན་གྱི་རིན་པོ་ཆེས་གང་པར། སྟོན་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིས། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ལས་རབ་གྲུབ་པར་དོན་ཡོད་གྲུབ་པས་གསུངས་སོ། །འཁོར་ནི་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། མཁའ་འགྲོ་མའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །ཞིང་ལྔར་སྟོན་པ་ལྔས་བསྟན་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཧེ་རུ་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གཅིག་གི་རོལ་བ་ལས། གནས་སྐབས་དགོས་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཀྱང༌། འོག་མིན་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདུས་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྟོན་པ་དང་གནས་སོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་གནས་ཐ་དད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་གསུང་དབྱངས་དྲུག་ཅུར་སྣང་བས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ལ། སྐུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྤྱི་བོར་ཕྱག་བཞག་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་འཆད་པའི་སྤོབས་པ་སྐྱེས་ནས། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཟླ་བས་དྲིས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ནི་འཇམ་དཔལ་ལ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་སོལ་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་མདོ་བྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཐུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོན་ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱིན་རླབས་ལས། འོད་ཟེར་བཀྱེ་བ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྣང་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་འབུམ་གྱི་གླེང་གཞི་ལས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། རི་དང༌། ཤིང་དང༌། བྱ་དང༌། པདྨ་དང༌། རྔ་བོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ༑ བཤད་སྦྱར་ལས། སྟོན་པ་འདི་ཡི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །བྱའམ་ཤིང་བུ་རྡེའུ་དང༌། །པདྨོ་དག་དང་དཔག་བསམ་ཤིང༌། །རྔ་བོ་ཆེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང༌། །རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས
Chinese
随后许可之教言有三，第一是薄伽梵金刚持等在色究竟天等地亲自宣说者。其中，身之续部所说的刹土是密严刹土，导师是毗卢遮那佛。语之导师无量光佛在极乐世界。意之处所现喜刹土，导师是不动佛。功德之珍宝充满处，导师是宝生佛。事业之事业圆满处，由不空成就佛所说。眷属是诸佛和菩萨，以及空行母等不可思议之众。在五种刹土由五位导师所开示的那些，也是金刚持黑汝嘎之自性普贤王如来一个的幻化，因应暂时的需要而如此显现。同样，金刚瑜伽母的莲花等处所，也汇集了色究竟天等的自性，是圆满受用之法的导师和处所。化身之身的处所各异，薄伽梵释迦牟尼佛在眷属的中央，以六十种语调显现而宣说者。加持之教言中，以身加持之教言，是金刚藏的顶上放手加持，生起宣说《十地经》的勇气，如解脱月的提问等。以语加持之教言，是文殊菩萨对阿阇世王说：“消除你的后悔”，文殊菩萨消除阿阇世王的后悔之经出现等。以意加持之教言，是薄伽梵安住于甚深显现之三摩地中，加持舍利子和观世音菩萨，宣说《般若心经》等。功德和事业任运成就之加持中，从放射光芒中显现如来之身而说法，如《十万颂》的开端所说等。以及从山、树、鸟、莲花、大鼓等中发出佛法之音声等。如《释续》中说： “此导师之加持力，鸟或树木小石子，莲花以及如意树，大鼓之中所发出，也是胜者之加持。”
English
The subsequently permitted teachings are threefold. The first is those directly spoken by the Bhagavan Vajradhara and others in Akanishta and other realms. Among them, the field where the body's tantra is spoken is Ghanavyuha, and the teacher is Vairochana. The teacher of speech, Amitabha, is in Sukhavati. The place of mind is Abhirati, and the teacher is Akshobhya. In the place filled with the jewels of qualities, the teacher is Ratnasambhava. In the place where the activity of কর্ম is accomplished, it is spoken by Amoghasiddhi. The retinue consists of Buddhas and Bodhisattvas, as well as countless assemblies of dakinis and others. Those teachings taught by the five teachers in the five fields are also emanations of the single Samantabhadra, the essence of Vajradhara Heruka, appearing in that way due to temporary needs. Similarly, the places such as the bhaga of Vajrayogini also gather the nature of Akanishta and others, and are the teacher and place of the Dharma of complete enjoyment. In the different places of the emanation body, the Bhagavan Shakyamuni spoke in the center of the retinue, appearing with sixty kinds of speech. Among the teachings of blessing, the teaching of body blessing is the blessing by placing the hand on the crown of Vajragarbha, giving rise to the courage to explain the Dashabhumika Sutra, such as the questions of Vimukticandra. The teaching of speech blessing is when Manjushri said to Ajatashatru, "Erase your regret," and the sutra of Manjushri erasing Ajatashatru's regret appeared. The teaching of mind blessing is when the Bhagavan resided in the samadhi of profound appearance, blessing Shariputra and Avalokiteshvara, and spoke the Heart Sutra. Among the blessings of qualities and activities spontaneously accomplished, from radiating light, the body of the Tathagata appears and teaches the Dharma, as explained in the beginning of the Hundred Thousand Verses, and from mountains, trees, birds, lotuses, large drums, and so on, the sound of the Dharma arises. As stated in the commentary: "By the blessing of this teacher, birds or trees, pebbles, lotuses and wish-fulfilling trees, what arises from the large drum is also the blessing of the Victorious Ones."