Tibetan
ན་ལས་འདས་ནས། ལོ་སུམ་བརྒྱ་ལྷག་བཞི་བརྒྱར་ཉེ་བ་ན། ཁ་ཆེ་ཛ་ལནྡྷ་རའི་གནས། མེ་ཏོག་བརྩེགས་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བར། གཟུངས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་སློང་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་འདུས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བ་སུ་མི་ཏྲ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཆེན་པོ་པུརྞི་ཀས་བསྡུས་ཏེ། གསོལ་བ་འདེབས་པའང་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་ནས། གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཆོས་ཆོས་སུ་གཅིག་པར་བྱས། དེ་ལ་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། དེ་ལས་གྱེས་པ་འོད་སྲུངས་པའི་སྡེ། ཆོས་སྲུངས་པའི་སྡེ། ས་སྟོན་པའི་སྡེ། མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སྡེ། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་བདུན་ནོ། །འདི་དག་རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན། ཤཱཀྱ་པའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད། སྐད་ནི་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་ལེགས་པར་སྒྱུར་བ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མན་ཆད་དེ་ཟུང་མ་གཏོགས་པ་ཡར་འབྱུང་ལ༑ རྟགས་ནི་ཨུཏྤལ་དང༌། པདྨ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་བྲིས་པའོ། །ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་དང༌། དེ་ལས་གྱེས་པ་ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། གངས་རིར་གནས་པའི་སྡེ། བཏགས་པ་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་ལྔའོ། །འདི་དག་གི་རྩ་བའི་མཁན་པོ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་པྲ་ཀྲྀ་ཏ་ཡུལ་སྡེ་སོ་སོའི་སྐད་དོ། །འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མན་ཆད་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་བྱུང་བ་ལ། རྟགས་སུ་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བ་དང༌། དཔལ་བེའུ་བྲིས་པའོ། །གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ལ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི་སྡེ། འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པའི་སྡེ་དང་གསུམ་མོ། །འདི་དག་སྨྱུག་མ་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཞེས་བྱ་བ། མཐའ་འཁོབ་འདུལ་བའི་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད་དེ། སྐད་ནི་ཨ་ཝ་བྷྲཾ་ཤ་ཏ་ཟུར་ཆག་སྟེ་ཤ་ཟ་
Chinese
在那之后，大约三四百年后，在克什米尔（Khache）的札兰达拉（Jalandhara）的地方，在鲜花堆砌的寺院里，聚集了五百位获得陀罗尼的菩萨、五百位阿罗汉和六万位凡夫僧人。迦腻色迦王（Kaniska）作为施主，由最后的菩萨婆须蜜多（Vasumitra）和伟大的阿罗汉 પૂર્ણི་迦 (Pūrṇika) 组织，国王亲自祈请，将十八部派统一为同一法。这十八部派是：一切有部，从它分出的有：贤护部、法护部、地论部、多闻部、赤衣部、分别说部，这七部。这些人中，如果不是王族罗睺罗跋陀罗出家，就会成为释迦族的国王，因为出家而成为世尊教诲中最受尊敬的人的传承。他们的语言是完美翻译的梵语（梵文天城体：Sanskrit，梵文罗马拟音：saṃskṛta，汉语字面意思：完善的语言），与三十三天众相同。他们的僧裙的碎片是九块以上，二十五块以下，除了成双的以外。标志是莲花（梵文天城体：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：乌 উৎপল），莲花（梵文天城体：padma，梵文罗马拟音：padma，汉语字面意思：莲花），和宝石的图案。大众部，以及从它分出的有：东山部、雪山部、假名部、出世部，这五部。这些部的根本堪布是从婆罗门种姓出家的，名为大德贤护。是“在精通学问的人中最受尊敬的人的传承”。他们的语言是俗语，是各个地区的语言。与光明的诸神相同。他们的僧裙碎片是九块以上，二十三块以下，除了成双的以外。标志是卍字符和吉祥结的图案。上座部，有：胜林住部、无畏山住部、寺院住部，这三部。这些人是从竹匠种姓出家的圣者迦旃延（Kātyāyana），是调伏边地的最受尊敬的人的传承。他们的语言是阿avadbhraṃśa，是方言的变体，是吃
English
After that, about three or four hundred years later, in the place of Jalandhara in Kashmir (Khache), in the monastery adorned with stacked flowers, five hundred Bodhisattvas who had attained dharani, five hundred Arhats, and sixty thousand ordinary monks gathered. King Kaniska acted as the patron, and Vasumitra, the last Bodhisattva, and the great Arhat Pūrṇika organized it. The king himself made the request, unifying the eighteen schools into one Dharma. These eighteen schools are: the Sarvāstivāda, and from it branched off: the Haimavata, the Dharmaguptaka, the Kāśyapīya, the Bahuśrutīya, the Saṃkrāntika, and the Sautrāntika, these seven schools. Among these, if the royal Rahula-bhadra had not renounced, he would have become the king of the Shakya clan, but because he renounced, he became the lineage of the most respected among those who revered the teachings of the Blessed One. Their language is Sanskrit (Sanskrit, saṃskṛta, meaning: perfected language) perfectly translated, similar to the gods of the Thirty-Three Heavens. Their monastic robes have fragments of nine or more, and twenty-five or less, except for pairs. The symbols are the utpala (utpala, utpala, meaning: blue lotus), the padma (padma, padma, meaning: lotus), and the pattern of jewels. The Mahāsāṃghika, and from it branched off: the Pūrvaśaila, the Uttarāśaila, the Prajñaptivāda, and the Lokottaravāda, these five schools. The root abbot of these schools was a Brahmin who renounced, named Great Elder Haimavata. It is "the lineage of the most respected among those who are proficient in learning." Their language is Prakrit, the language of each region. Similar to the gods of clear light. Their monastic robe fragments are nine or more, and twenty-three or less, except for pairs. The symbols are the swastika and the auspicious knot pattern. The Sthavira school has: the Tāmraparṇīya, the Mahīśāsaka, and the Dharmalakṣaṇa, these three schools. These people are the noble Kātyāyana, who renounced from the bamboo craftsman caste, and is the lineage of the most respected in subduing the border regions. Their language is Avabhraṃśa, a variant of the dialect, which is eating
Tibetan
རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་མན་ཆད་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་འབྱུང༌། རྟགས་ནི་དུང་བྲིས་པའོ། །མང་པོས་བཀུར་བ་ལ། ས་སྒྲོགས་རིགས་ཀྱི་སྡེ། སྲུང་བ་པའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་བ་དང་གསུམ་མོ། །འདི་དག་འདྲེག་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ། འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད་དེ། བི་ཤཱ་ཙི་ཏ་ཤ་ཟའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང་མཐུན་ལ། རྟགས་ནི་དུང་འབྱུང་བའོ། །དེའང་བསྡུ་བ་དང་པོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པས་བསྟན་ཞིང༌། ཐ་མ་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྣམས་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ཏེ་བསྡུས་པའོ། །བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། ལེགས་པར་གསུངས་པ་བཀའི་རྣམ་གཞག དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཇི་ལྟར་བཤད་ཅིང་མཉན་པའི་ཚུལ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི་གསུང་པ་པོ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ལས་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བ་གང་ཞིག་མདོའམ་རྒྱུད་སྡེར་གནས་པའོ། །དེའང་བརྗོད་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ་སྟོན། རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་དྲི་མེད། སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་གསུམ་ལྡན། འབྲས་བུ་ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ༑ བྱམས་པས། བསླབ་པ་གསུམ་བརྗོད་ངག་ཚིག་དྲི་མ་མེད། །ཚད་མ་གསུམ་ལྡན་ཐོག་མཐའ་བར་དགེ་བ། །དེ་ནི་ཆེན་པོར་གསུངས་པ་རྒྱལ་བའི་བཀའ། །བཟློག་པ་གཞན་གྱི་གཞུང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བསླབ་པ་གསུམ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ཚད་མ་གསུམ་ནི་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་དཔག་དང༌། ལུང་ཚད་མའོ། །མཚན་གཞི་ནི་སྟོན་པའི་གསུང་དུ་སྣང་བ་གདུལ་བྱའི་ཡིད་ཤེས་ལ་ཤར་བའི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེའང་མདོའམ་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷུག་པའམ་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་རྣམས་ཏེ་འཁོར་གྱིས་མོས་པ་ལས། གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་སྟོན་པའི་བྱིན་རླབས་ལས། སྒྲ་བརྙན་ལྟར་མིང་ཚིག་ཏུ་དོན་ལ་མེད་ལ། རྣམ་པར་སྣང་བས་ཏེ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ༑ ༑ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་ངོ་བོ་མིང་གི་ཚོགས་ཡིན་པ། རྒྱུད་ཉན་པ་པོ
Chinese
与……相符。粗布或细布是九以上二十一以下，除了双数以外会增加。标志是用海螺书写。受到大众尊敬的。」「萨索种姓的部。守护者的部。母子住处的部，共有三个。这些从屠夫种姓中出家的人，被称为圣者近护。在持律者中被认为是最好的，是他的弟子传承。说毗舍遮达夏萨语，与清净处的诸神相符。粗布的细布与持戒者相符，标志是海螺出现。第一次结集是阿罗汉们在禅定中用心结集并展示，第二次是用口语表达并展示，最后是将口语表达的内容写在书本上并结集。」「关于佛语和论著的性质，善说即是佛语的分类。」「解释意趣即是论著的分类，佛语和论著的区别。」「如何讲述和听闻的方式等共有四种，第一种有五点。定义是讲述者导师佛陀的因缘，显现为名、词、字的任何事物，存在于经或续部中。它也阐述了所诠释的三种学，能诠释的语言清净无染，能成立的具有三种量，结果是始终善良，这是它的自性。如慈氏菩萨所说：所诠释的三学，能诠释的语言清净无染，具有三种量，始终善良，这是伟大的佛陀所说之语。相反的，要知道是其他宗派的论典。三种学是戒律、禅定和智慧之学。三种量是现量、比量和圣教量。例子是显现为导师所说之语，在所化众生的意识中显现的名、词、字的形态。它们以经或续部的散文或偈颂的形式显现，由于眷属的意愿，从与所化众生的根器相符的法，通过导师的加持，像声音的影像一样，在名、词中实际上没有意义，而是显现出来，如《宝性论》所说：就像声音的影像一样，从他者的意识中产生。这里，声闻部中的分别说者认为，其自性是名称的集合，是听闻续部者
English
It is in accordance with... The coarse cloth or fine cloth is from nine up to twenty-one, increasing except for even numbers. The sign is writing with a conch shell. To be honored by many. The Sa-so lineage group. The protector group. The mother-child dwelling group, there are three. These who have renounced from the butcher caste are called the noble Near Attendant. Among those who uphold the Vinaya, he is prophesied as the best, and is his lineage of disciples. Speaking the language of the Piśāca-daśa-śa, they are in accordance with the gods of the pure realms. The fine cloth of the coarse cloth is in accordance with the upholders of the Dharma, and the sign is the appearance of the conch shell. The first compilation was when the Arhats, in meditative equipoise, mentally compiled and taught. The second was when they taught by expressing it verbally. The last was when they wrote down the verbally expressed teachings on scrolls and compiled them. Regarding the nature of the Buddha's words and treatises, the well-spoken is the classification of the Buddha's words. Explaining the intention is the classification of treatises, the difference between the Buddha's words and treatises. There are four ways of how to speak and listen, etc. The first has five points. The definition is that which appears as names, words, and letters from the cause and condition of the speaker, the teacher Buddha, and abides in the Sutra or Tantra section. It also shows the three trainings to be expressed. The expressing words are immaculate. The establishing has three valid cognitions. The result is virtue in the beginning, middle, and end, which is its nature. As Maitreya says: The three trainings to be expressed, the expressing words are immaculate, having three valid cognitions, virtuous in the beginning, middle, and end. That is the greatly spoken word of the Victorious One. The opposite should be known as the doctrine of another. The three trainings are the trainings of ethics, concentration, and wisdom. The three valid cognitions are direct perception, inference, and scriptural authority. The example is the appearance of the teacher's words, the form of names, words, and letters that appear in the minds of those to be tamed. They appear in the form of prose or verses of the Sutras or Tantras, and from the blessings of the Dharma that accords with the capacity of those to be tamed, from the wishes of the retinue, like a sound's reflection, there is actually no meaning in the names and words, but it appears, as it says in the Uttaratantra: Just like the sound of a reflection, it arises from the consciousness of another. Here, the Specific Speakers among the Hearers believe that its nature is a collection of names, the one who hears the Tantra.