Tibetan
བུའི་ཐེག་པ་ཡིན། །སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ལམ་དུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་བྱེད་ན་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ལས། བསྒོམ་པའི་དང་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི་ཆོས་སྐུ། དེའི་ངང་ནས་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པ་ལོངས་སྐུ། འོད་ཟེར་གྱི་སྤྲོ་བསྡུས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྤྲུལ་སྐུ། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཐབས་ཀྱིས་དག་པ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། གསང་འདུས་ལས། འདི་ཡིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེ། །སྐུ་གསུམ་མི་ཕྱེད་ལས་བྱུང་བ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་རྣམ་པར་བརྒྱན། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་དང༌། དུར་ཁྲོད་རྒྱན་ལས། སྟོང་པ་མངོན་འགྱུར་ཆོས་སྐུ་ལ། །མཚན་དཔེ་བདེ་བ་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ༑ ༑རོལ་པ་མཛད་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ལ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལས། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་རྨད་དུ་བྱུང༌། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བ། །སྤྲུལ་སྐུ་རྨད་བྱུང་རོལ་བར་ཤར། །ཅེས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་དྲི་མ་སྦྱོང་བྱེད་ལམ་གྱི་ཆར་གྱུར་ན། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་གང༌། རྒྱུའི་ཐེག་པ་དྲི་མ་སྦྱོང་བྱེད་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཅིག་ཅར་དག་ནས་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པར་གཅིག་མོད་ཀྱང༌། དུས་ཉེ་རིང་དང༌། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡུན་རིང་འབད་པའི་ལམ་གྱི་དྲོད་ཙམ་སྔགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་ཀྱང༌། དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱའང་གྲོགས་སུ་འཆར་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱིས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བ་དངོས་སུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྒོམ་དགོས་པར་བྱུང་ངོ༌། །སྤྱིར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་ནས་ཀུན་རྫོབ་གོ་བར་བྱེད་པས། འབད་པ་ཚེགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བའི་ལམ་ལ་རྒྱུ་ཞེས་བཏགས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་དང་འབད་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུར་བཞག་པ་དེས་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་དང་པོ་ནས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་གཞག་ལམ་གཙོ་བོར་བསྟན་ནས་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་དང༌། དང་པོ་ནས་དབྱིངས་དག་པ
Chinese
是果的乘。三身不离是金刚乘。如是说。如何在道上做身和智慧呢？从生起次第和圆满次第二者来说，修行的最初修空性是法身，其状态中修本尊身是报身，光芒的放出和收摄做有情的事业是化身，五烦恼以方便清净是五种智慧。密集金刚续中说：以此是法之自性大，从三身不分中产生，智慧如海完全庄严，此生即能获得。如是说。尸林庄严续中说：空性现证是法身，相好安乐是报身，嬉戏事业是化身。如是说。智慧海任运成就续中说：从法界大智慧中，大乐的自性，圆满报身稀有，从大悲中产生，化身稀有显现嬉戏。如是说。密咒的乘也成为清净垢染之道的组成部分时，什么是说果为道呢？如果认为因的乘是为了生起清净垢染而相同，虽然体性的垢染同时清净而成就佛陀是一样的，但是时间有远近，体性以长久努力的道的暖相，密咒的刹那也能作为道，因为观修安住于界中的坛城和如其所是相同，应断除的也显现为助伴。所以说是果为道，但并非究竟的果如其所是真实地作为道，因此必须修习深广之道。总的来说，以因果的形态安立而使世俗易于理解，以努力巨大辛苦的因所生起的等持等果的集合圆满并且清净障碍的道称为因，是体性的乘。以微小辛苦所获得的等持等集合，因为不是以集合和努力的因所生起，安立为果，因此说以其清净垢染是果的乘。这些法的类别也是从最初就主要开示因缘的安立，然后显示究竟的果，从最初就清净
English
It is the vehicle of the fruit. The indivisibility of the three bodies is the Vajra Vehicle. Thus it is said. How to practice the body and wisdom on the path? From the two stages of generation and completion, meditating on emptiness as the first meditation is the Dharmakaya. Meditating on the deity's body in that state is the Sambhogakaya. The emanation and absorption of light rays to accomplish the welfare of sentient beings is the Nirmanakaya. The purification of the five afflictions through skillful means is the five wisdoms. The Guhyasamaja Tantra says: "Through this, the nature of Dharma is great, arising from the indivisibility of the three bodies, the ocean of wisdom is completely adorned, and it will be attained in this very life." Thus it is said. The Cemetery Ornament Tantra says: "The direct realization of emptiness is the Dharmakaya, the marks and examples of bliss are the Sambhogakaya, the playful activities are the Nirmanakaya." Thus it is said. The Spontaneously Accomplished Ocean of Wisdom Tantra says: "From the great wisdom of the Dharmadhatu, the very nature of great bliss, the perfect Sambhogakaya is marvelous, arising from great compassion, the Nirmanakaya marvelously arises in play." Thus it is said. When the vehicle of mantra also becomes a part of the path that purifies defilements, what is meant by saying that the fruit is taken as the path? If it is thought that the vehicle of the cause is the same because it generates the purification of defilements, although the simultaneous purification of the defilements of the elements and the attainment of Buddhahood are the same, the time is near or far, and the characteristic is that the warmth of the path of long-term effort can be taken as the path in an instant of mantra. However, because meditating on being the same as dwelling in the mandala of the sphere, what should be abandoned also appears as a friend. Therefore, it is said that the fruit is taken as the path, but it is not that the ultimate fruit is actually taken as the path as it is, so it is necessary to meditate on the profound and vast path. In general, by establishing the aspect of cause and effect, the conventional is made easy to understand. The path that perfects the collection of fruits such as samadhi, which is generated by the cause of great effort and hardship, and purifies obscurations, is called the cause, and it is the vehicle of characteristics. Because the collection of samadhi and so on, which is obtained with little effort, is not generated by the cause of collection and effort, it is established as the fruit. Therefore, it is said that purifying defilements with it is the vehicle of the fruit. The categories of these dharmas also show the establishment of cause and condition as the main path from the beginning, and then show the ultimate fruit, pure from the beginning.
Tibetan
འི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་འདུས་མ་བྱས་པ་བླང་དོར་རོ་མཉམ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ལྟར་དབྱེ་དུས་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པ་ལམ་དུ་བླངས་པས་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་སྐྱེ་བར་རིགས་ཏེ། ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་དེ་དག་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གསར་དུ་སྣང་བ་ནས་མཐར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཐོབ་ངེས་སོ། །མཚན་ཉིད་ལས་ཚོགས་གཉིས་ཙམ་ལས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒོམ་པ་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཡུན་རིང་དུ་མི་ཐོབ་པའང་རྒྱུ་འབྲས་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ནང་འགལ་བའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་འཕགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གསང་སྔགས་ཉིད་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང༌། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་དུས་ནས། གྲངས་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་རིམ་པས་བྱོན་ཅིང་བཞུགས་ལ་སླད་ཀྱིས་འབྱོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ། རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་གསུངས་ཏེ། མཚན་བརྗོད་ལས། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་པ་གང༌། །ཞེས་པས། དུས་དང་ཚད་དང་རིས་སུ་ཆད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བྱོན་ནས་གསུངས་པ་རྣམས། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སེམས་དཔའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པ་ཚད་མེད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས། བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱུད་སྡེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་གཟུང་ཞིང༌། ཞིང་ཁམས་འདི་དང་ཕྱོགས་བཅུ་གཞན་དུ། རྡོ་རྗེ་འཆང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྔ་ཕྱིར་གཤེགས་ཏེ། ད་ལྟར་བཞུགས་པ་དང་བཅས་པའི་མདུན་དུ་དུས་རྟག་པར་གནས་པས་ཐོས་པ་བཟུང་ནས། ཞིང་དེ་དག་ནས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། ཞིང་ཁམས་ཐ་དད་པ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་ནང་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་དང་རྣམ་གྲངས་ཚད་མེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེའང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ། གསུང་རྡོ་རྗེ་སྤྱན་རས་གཟིགས། སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཇམ་དབྱངས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་སེམས་དཔའ་ཚད་མེད་པས་རང་གིས་གསུང་པ་པོ་དང༌། ཞུ་བ་པོ་དང༌། སྡུད་པ་པོ་དང༌། ཆོས་དང་གནས་ཀྱི་རོལ་པ་མཛད་ནས་གསང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྣང་བར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཧེ་བཛྲ་ལས། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང༌། །རང་གི
Chinese
的坛城果位的体性，是不作取舍、轮涅平等、本来成佛为主要显示的。如果按照因果来区分，将三身智慧全部取为道用，那么果位也理应生出同样的结果。从自性（khams）的垢染，以力量显现新的功德，最终必定获得圆满佛陀的身和智慧所庄严的果位。从体性上来说，只有积累二资粮等。 由于没有观修身和智慧，因此因果关系相违背。长久不能获得成就也是因为因果自身的宗义内部相违背，所以密宗被认为是殊胜的。第二，宣说具有特点的密宗本身，分为两个方面：密宗是如何产生的道理；密宗的体性真实。第一，从无始无终之时起，无数的金刚持依次出现、安住，并且未来将要出现的所有金刚持，都为根器极为敏锐的所化众生，以无数的法类进行宣说。如《名号赞》中所说：“已逝诸佛所宣说，未来诸佛亦当说，如今出现之圆满佛，亦曾屡屡宣说者。”因此，时间和数量以及界限等任何限制都没有。从无始之初，金刚持出现并宣说，以金刚手等佛陀本身显现为菩萨形象的无量眷属，受持着无上之法的法类，不可思议的续部。在这个刹土和十方其他地方， 无数的金刚持先后示现，与现在安住的金刚持一起，恒时安住于面前，听闻并受持。 虽然没有从那些刹土中移动，但在不同的刹土中，于各自的众生界内，示现着无量续部的名称和法类。其中，诸佛的意金刚手，语金刚观世音， 身金刚文殊等无量果位菩萨，自己作为说法者、请问者、结集者，以及以法和处所的游舞，为了利益众生而显现广大的秘密。如《黑汝嘎续》中所说：“宣说者我即是法，自己
English
The nature of the mandala fruition is to primarily demonstrate the non-dualistic, equal acceptance and rejection, and the naturally enlightened state. If we differentiate according to cause and effect, by taking the three kayas and wisdoms as the path, then the fruition should also arise in the same way. From the defilements of the essence (khams), through the power of newly appearing qualities, one will definitely attain the ultimate complete Buddha adorned with kaya and wisdom. From the perspective of characteristics, there are only the accumulation of two accumulations, etc. Because there is no meditation on kaya and wisdom, the cause and effect are contradictory. The reason for not attaining it for a long time is also because the tenets of cause and effect themselves are internally contradictory, so tantra is considered supreme. Secondly, the explanation of the distinctive tantra itself is divided into two aspects: how tantra arose, and the actual nature of tantra. Firstly, from the time without beginning or end, countless Vajradharas have successively appeared and resided, and all future Vajradharas will teach beings with extremely sharp faculties through countless categories of teachings. As stated in the "Namasamgiti": "The Buddhas of the past have spoken, the Buddhas of the future will also speak, the perfect Buddhas who appear now have also repeatedly spoken." Therefore, there are no limitations of time, quantity, or boundaries. From the beginningless past, Vajradharas have appeared and taught, with immeasurable retinues such as Vajrapani, who are Buddhas themselves appearing as bodhisattvas, holding the categories of the supreme Dharma, the inconceivable tantras. In this realm and in the ten other directions, countless Vajradharas have appeared in the past and present, and together with the Vajradharas who are now residing, they constantly abide in front, hearing and holding. Although they do not move from those realms, in different realms, within the respective realms of beings, they demonstrate the names and categories of countless tantras. Among them, the mind of all Buddhas is Vajrapani, the speech is Vajra Avalokiteshvara, the body is Vajra Manjushri, and so on. Countless fruition bodhisattvas themselves act as speakers, questioners, compilers, and play the roles of Dharma and places, revealing the great secrets for the benefit of beings. As stated in the Hevajra Tantra: "The speaker, I, am also the Dharma, myself