Tibetan
ང༌། སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བློ་ལྡན་གྱིས། །ཤིན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྐྱེ་འདིར་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། །སྐྱེ་གཞན་སྲིད་པར་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །ཐ་མའི་འབྲིང་ནི་སྐྱེ་བ་བདུན་ན་གྲོལ་ཏེ། གསང་བ་མཛོད་ལས། དབང་བསྐུར་ཡང་དག་སྦྱིན་ལྡན་ན། །སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་བར་དབང་བསྐུར་འགྱུར། །དེ་ཡིས་སྐྱེ་བ་བདུན་ལ་ནི༑ ༑མ་བསྒོམས་ཀྱང་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །ཐ་མའི་ཐ་མས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་ན་འགྲུབ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པས་ནི། །བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་མི་འཐོབ་པ། །གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་བརྩོན། །ཚེ་འདི་ ཉིད་ལ་མྱ་ངན་འདའ། །ཡང་ན་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི། །སྐྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་མྱ་ངན་འདའ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱིས་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་འབྲས་བུར་བཞག་པ་ནི། དཔེར་ན་གཅིག་གིས་ཉིན་བདུན་དུ་འབད་པའི་བྱ་བ་དེ། གཅིག་གིས་སྐད་ཅིག་ལ་ཐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དེ་གྲུབ་དུས། བྱ་བ་དེ་གཉིས་ཀྱི་འབད་པ་ཆེ་ཆུང་མི་འདྲ་ཡང་ངོ་བོ་འདྲ་བ་ལྟར། མཚན་ཉིད་དུ་སེམས་རབ་ཏུ་འབད་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཞི་ལྷག་ལོ་དང་ཟླ་བས་མི་འགྲུབ་པ་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་འགྲུབ་ནས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད། སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཉིན་ཞག་གཅིག་ཙམ་ལ་ལུས་དང་རྩའི་གནད་ལས་འཆར་བ་དངོས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཀྱང༌། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པར་བཞག་སྟེ། པདྨ་རྩེ་མོ་ལས། ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་མི་གྲུབ་པ། །སྐད་ཅིག་ཡང་དག་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་སྔོན་སོང་ལ་མ་ལྟོས་པར། །གནད་ལས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་རང་དང་འདྲ་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་འབྲས་བུའི་ཐེག་པར་གཞག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དེ་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་དུས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འཆར་བ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་བསྒོམས་པས། དབྱིངས་ལ་དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་དྲི་མ་བསལ་སྟོབས་ཀྱིས། མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༑ དེ་ཉིད་ལས། དྲི་མེད་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཞིང་དང་བཅས། །གང་ཚེ་དག་པ་དེ་ཉིད་དུ། །རང་གསལ་མངོན་དུ་འཆར་བ་དང༌། །འདྲ་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ། །འབྲས་བུའི་ཐེག་པར་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་བྱུང་བས། དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དམ་པར། ཡེ་ནས་
Chinese
又，出自《佛顶续》中说： 因此，具慧瑜伽士， 以极勤精进之心， 今生虽未得成就， 来世亦必得成就。 如是说。 下等中的行者于七世解脱，出自《秘密藏》中说： 若具足灌顶及布施， 生生世世得灌顶， 彼于七世之中， 纵不修亦得成就。 如是说。 下等下者亦于十六世成就，出自《金刚顶》中说： 渡到彼岸之乘， 无数劫不能得， 若彼瑜伽士精进， 即于此生入涅槃， 或仅由见之， 十六世入涅槃， 凡夫亦成佛， 除此无他途。 如是说。 第二，以殊胜方便安立为果，譬如一人七日所作之事，另一人刹那间以方便之法完成，二者所费力气虽有大小之别，然其本质相同。如是，于体性上以极大精进修习止观，经年累月亦不能成就，需时日长久方能成就，并安住于平等性中等等。然于密咒道中，仅需一日一夜，即可从身体及脉之要害处，将生起次第真实确定，故安立为果为道。出自《莲花顶续》中说： 极难不能成就者， 以刹那间之正行， 不观待往昔之因， 以要害生出果故， 故名果乘。 如是说。 第三，以与果相同者作为道用，安立为果乘。 佛陀远离一切垢染之时，身与智慧无二无别，圆满显现净土功德庄严，如是观修，以清净法界中如是存在之垢染之力，而能现前之故，故名果乘。出自彼续中说： 无垢法界之自性， 具足三身智慧与净土， 何时清净之时， 自显现前显现， 与此相同者作为道用， 称为真实之果乘。 如是说。 法界自性之殊胜果， 本来
English
Also, from the *Buddha-uṣṇīṣa Tantra*: Therefore, the wise yogi, With a mind of intense application, Even if siddhis are not attained in this life, Siddhis will be attained in another life. Thus it is said. The lowest of the middling attains liberation in seven lives, from the *Guhyagarbha Tantra*: If empowerment is perfectly endowed with generosity, Empowerment will occur in life after life. By that, in seven lives, Even without practice, accomplishment will occur. Thus it is said. Even the lowest of the lowest attains accomplishment in sixteen lives, from the *Vajraśekhara Tantra*: What is not attained in countless eons By the vehicle of the pāramitās, If that yogi strives, He will attain nirvāṇa in this very life. Or, merely by seeing, In sixteen lives, nirvāṇa is attained. An ordinary being becomes a Buddha, It will be accomplished, not otherwise. Thus it is said. Second, establishing the result through supreme means: For example, the work that one person does diligently in seven days, another person accomplishes in an instant through skillful means. Although the effort of those two actions differs in magnitude, their essence is the same. Likewise, the śamatha and vipaśyanā that are accomplished through intense effort in the characteristics, which cannot be accomplished in years and months, are accomplished after a long time, and abiding in equanimity, etc. However, in the path of mantra, in just one day and night, one can actually ascertain the arising stage from the key points of the body and channels. Therefore, it is established as taking the result as the path. From the *Padmaśekhara Tantra*: What is not accomplished with great difficulty, Because of the correct application in an instant, Without relying on past causes, Because the result arises from the key points, It is called the Result Vehicle. Thus it is said. Third, establishing the Result Vehicle by taking what is similar to the result itself as the path: When the Buddha is free from all defilements, the form and wisdom are inseparable, and the qualities of the field are fully manifested. By meditating on something similar to that, by the power of purifying the defilements that exist in that way in the dharmadhātu, it is manifested. Therefore, it is called the Result Vehicle. From that very tantra: The nature of the undefiled dharmadhātu, Possessing the three kāyas, wisdom, and fields, When it is pure, In that very moment, Self-luminous manifestation arises, And taking what is similar to this as the path, It is rightly called the Result Vehicle. Thus it is said. The supreme result of the nature of dharmadhātu, from the very beginning,
Tibetan
བཞུགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་གཞིར་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་དྲི་མ་སེལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པ་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྦྱངས་པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ལྷ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་ཡང༌། དབྱིངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་ལམ་དུ་བྱས་ཏེ་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། དབྱིངས་དེའི་དོན་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཟབ་མོ་སླུུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པར་ལྟའོ། །དེས་ན་དབྱིངས་དངོས་ལམ་དུ་བྱ་མི་ནུས་པར་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང་འདྲ་ཡང༌། རྣམ་པ་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཀྱིས་ལམ་ཉེ་རིང་ལ་ཁྱད་ཆེ་སྟེ། ནོར་བུ་དང་མར་མེ་གཉིས་མཚན་མོ་བསྒྲིགས་ཡོད་པ་ལས་རྐུན་པོ་གཉིས་ཀྱིས་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཞེན་ནས་བླངས་བ་ལས། རྐུན་བུུ་རྨོངས་པ་དེས་མར་མེ་ཐོབ་ལ། མ་རྨོངས་པའི་མཁས་པ་དེས་ནོར་བུ་ཐོབ་པ་བཞིན་དུ། འདོད་དོན་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་དང་མི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བ་ཉིད་དེ་རྣམ་ངེས་ལས། ནོར་བུ་སྒྲོན་མེའི་འོད་དག་ལ། །ནོར་བུའི་བློ་ཡིས་མངོན་རྒྱུག་པ། །ལོག་པའི་ཤེས་པར་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་ལ་ཁྱད་ཡོད། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་འབྲས་བུ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡིན་ལ། དེ་དང་འདྲ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ཡང༌། དང་པོ་དབང་བསྐུར་བའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས། བསྙེན་པ་དང༌། ས་ཆོག་དང༌། སྟ་གོན་བྱས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་དང༌། བསྒྲུབ་པ་དང༌། མཆོད་པའི་རྗེས་ལ། སློབ་དཔོན་ཉིད་བདག་འཇུག་བླངས་ནས། སློབ་མ་བཅུག་སྟེ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཕོག་ནས་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་ཕབ་པ་ནི་ཐུགས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། མེ་ཏོག་དོར་གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་ནི། སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའོ། །དབང་བསྐུར་བའི་རྗེས་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རྗེས་གནང་སྦྱིན་པ་ནི། གསུང་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་དབང་བཞི་བསྐུར་བས་དྲི་མ་དག་ནས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་མངོན་དུ་བྱས་པ་སྟེ་དང་པོར་དབང་མནོས་ནས། གྲོལ་ལམ་གྱི་ཚེ་དེའི་རྒྱུན་སྒོམ་ཞིང་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གསང་བ་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ལས། ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྐུ་གསུམ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གསང་སྔགས་ཐེག་ཆེན་ཏེ། །སྐུ་གསུམ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་འབྲས་
Chinese
以了知安住之自性为基础，为了修学彼，故称为果乘。即是说，依赖于清除垢染，修习生起次第和圆满次第，通过修习彼本身，能使忽然产生的垢染得以清净。因此，以意念修习本尊及坛城等，虽然是自心的显现，但并非将虚空的果位本尊和坛城真实地作为道来修习，而是因为接近于虚空之义，所以被视为无欺骗的甚深道。因此，虽然不能将虚空真实地作为道，与因乘相似，但以相同与不相同的差别，道路的远近有很大的差异。譬如，夜晚同时放置宝珠和灯火，两个盗贼因光芒而执着于宝珠并试图盗取，愚笨的盗贼得到了灯火，而聪明的盗贼则得到了宝珠。同样，迅速获得和不能获得所欲之事的因，其差异极大。《释量论》中说：“宝珠灯火之光芒，以宝珠之念而趋近，虽与邪见无差别，然于成办义有别。”如是宣说。因此，此处所说的果是身语意，而显现与之相似之法，即是首先在灌顶之时，具相的阿阇黎，进行供养、地基仪轨和准备，然后绘制坛城、修持和供养之后，阿阇黎自己首先入坛，然后引导弟子进入，授予誓言和戒律，并将智慧显现出来，这便是意的显现。献花、揭开面罩并展示坛城，这便是身的显现。灌顶之后，给予真言和手印的随许，这便是语的显现。以四灌顶清净身语意三者的垢染，从而显现身语意，即是首先接受灌顶，在解脱道之时，持续修习彼，并了知三身五智之自性，故称为以果为道。《秘密海续》中说：“所知之坛城无余一切，三身圆满成就秘密真言大乘，入于三身本身果。”
English
Based on understanding the nature of abiding, it is called the Resultant Vehicle in order to study that very nature. That is to say, relying on the removal of defilements, one cultivates the generation stage and the completion stage, and by practicing that very nature, one purifies the adventitious defilements. Therefore, although the deities and mandalas, etc., that are meditated upon by the mind are manifestations of one's own mind, they are not meditated upon by taking the deity and mandala of the fruition of space as the actual path, but because they are close to the meaning of that space, they are regarded as the profound and infallible path. Therefore, although space cannot be taken as the actual path and is similar to the Causal Vehicle, the difference between similarity and dissimilarity makes a great difference in the proximity of the path. For example, if a jewel and a lamp are placed together at night, and two thieves, attracted by the light, are attached to the jewel and try to steal it, the foolish thief gets the lamp, while the wise thief gets the jewel. Similarly, there is a great difference in the cause of quickly obtaining or not obtaining the desired result. As it is said in the Pramāṇavārttika: "Although approaching the light of a jewel or a lamp with the thought of a jewel is no different from a false view, there is a difference in how it accomplishes the purpose." Thus it is taught. Therefore, here the result is the body, speech, and mind, and the way to manifest what is similar to them is as follows: First, at the time of empowerment, the qualified master, having performed the recitation, the ground ritual, and the preparations, then draws the mandala, performs the practice, and makes offerings. After that, the master himself takes self-entry, then leads the disciples in, bestows vows and precepts, and manifests wisdom, which is the manifestation of the mind. Offering flowers, uncovering the face covering, and showing the mandala is the manifestation of the body. After the empowerment, giving the subsequent permission of mantras and mudras is called the manifestation of speech. By bestowing the four empowerments on the three doors of body, speech, and mind, the defilements are purified, and the body, speech, and mind are manifested. That is, first receiving the empowerment, and at the time of the path of liberation, continuously meditating on it and knowing the nature of the three bodies and five wisdoms, it is called taking the result as the path. As it is said in the Guhyagarbha Tantra: "All the mandalas of knowable objects are the Great Secret Mantra Vehicle, which is the complete accomplishment of the three bodies, entering into the three bodies themselves, the result."