Tibetan
་སྒྲིབ་ཀུན་ངེས་པར་གྲོལ། །ཅེས་སོ། །མཉམ་རྗེས་སུ་བཏགས་པ་ནི་རང་དོན་ཆོས་སྐུ་ལས་མི་གཡོ་བ་མཉམ་གཞག་ལ། དེའི་ངང་ལས་གཞན་དོན་འཕྲིན་ལས་འབྱུང་བ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །མི་རྟོག་པ་དང་དེ་ཡི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདོད། །ཅེས་བརྡ་ཙམ་གྱི་ཆ་ལ་དགོངས་ནས་བརྗོད་ཀྱང༌། རྟག་ཏུ་མཉམ་གཞག་ལས་མི་གཡོ་བར་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། གླང་ཆེན་བཞུགས་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག །གླང་ཆེན་གཟིམས་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག །གླང་ཆེན་མནལ་ཡང་མཉམ་གཞག་ཡིན། །ཅེས་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ཡོད་མི་ནུས། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། ཆོས་ཉིད་དེ་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་གསུངས་ཀྱང༌། བརྗོད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཐའ་བྲལ་ཙམ་དུ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་མཁྱེན་ཏེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མ་དག་པ་རང་མཚན་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། བདེན་པ་མེད་ཀྱང་རྫུན་པ་ཡོད་པས་མཁྱེན་ནོ། །ཤེས་བྱའི་མཐའ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་དང༌། འཁོར་བའི་ཐོག་མཐའ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཞེ་ནའང༌། ཤེས་བྱ་ལ་སྲིད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་ཁས་བླངས་ཀྱིས་མི་སྲིད་པ་དེ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེའང་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་བར། ཐོག་མེད་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ། །ཞེས་གསུངས་པས། ནམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱི་མ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གསུམ་པ་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ནི་ལོངས་སྐུའི་ངང་ལས་སྤྲུལ་སྐུ་འགྲོ་བས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཕྲོ་བའི་མོས་པ་བཞིན་འབྱུང་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདིའི། །ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད། །ཅེས་པ་དང
Chinese
一切障碍必定解脱。如是说。 所谓的俱生是，不离自身法身的等持，从它的状态中产生利他事业，被称为后得。如《宝性论》所说： “远离二障之，因是二种智，无分别及其，后得是为智。” 虽然是就表面的部分而说的，但恒常不离等持，如《宝积经》所说：“大象安住亦等持，大象睡眠亦等持，大象入睡亦等持。” 这样就成立了。 第二，破除争论分为两点： 如果说，因为如实知之境，法性不存在，所以见彼之智慧也不可能存在，因为《金刚经》中说：“法性非所知，彼不能被知。” 回答是：虽然法性不是以自性成立的所知，所以那样说，但它是不可言说、不可思议、远离边际，唯有各自自证智慧的对境，所以是能知的。如罗睺罗赞扬圣母般若波罗蜜多时说：“言思断绝般若波罗蜜多，不生不灭虚空之自性，各自证知智慧之行境，三世诸佛之母我顶礼。” 这样说的。 如果说，因为如所有智的对境，不清净的自相不存在，所以见彼之智慧也不可能存在。回答是：虽然没有真实的，但有虚假的，所以是能知的。 如果说，因为所知的边际、有情众生的数量、轮回的起始和终结都不存在，所以见彼之智慧也不可能存在。回答是：对于所知，承认佛陀是能知的，不存在的那些不是所知，所以不是所见的，如同兔角一样。 而且，《宝性论》的解释中说：“虽无始却具有终结。” 这样说，何时获得完全清净者，彼等之后面的烦恼是清净的，是善为了知的。 第三，事业利生是，从报身的自性中，化身利益有情，只要轮回存在，就恒常不断地，如所愿地发生。如《现观庄严论》所说：“如是轮回尽，此业恒不断，如是说。
English
All obscurations will surely be liberated. Thus it is said. The term "co-emergent" refers to the samadhi that does not waver from the Dharmakaya for one's own benefit. From that state, the activity of benefiting others arises, which is called subsequent attainment. As stated in the Uttaratantra: "That which is free from the two obscurations, its cause is the two wisdoms, non-conceptual and its subsequent attainment is considered wisdom." Although this is said with regard to the superficial aspect, it is always unwavering from samadhi. As stated in the Ratnagotravibhāga: "Even when an elephant is sitting, it is in samadhi. Even when an elephant is sleeping, it is in samadhi. Even when an elephant is dreaming, it is in samadhi." Thus it is established. Second, refuting objections is divided into two points: If it is said that since the object of knowing as it is, the nature of reality, does not exist, therefore the wisdom that sees it cannot exist, because the Vajracchedika states: "The nature of reality is not an object of knowledge, it cannot be known." The answer is: Although the nature of reality is not an object of knowledge established by its own essence, therefore it is said that way, but it is inexpressible, inconceivable, and free from extremes, and it is the object of the wisdom that is self-aware by each individual, therefore it is knowable. As Rāhula praised the Mother Prajñāpāramitā: "Speech and thought are cut off, Prajñāpāramitā, unborn, unceasing, the nature of space itself, the object of the wisdom of self-awareness, to the mother of the Buddhas of the three times, I prostrate." Thus it is said. If it is said that since the object of the wisdom of knowing as it is, the impure self-character does not exist, therefore the wisdom that sees it cannot exist. The answer is: Although there is no truth, there is falsehood, therefore it is knowable. If it is said that since the limits of knowable objects, the number of sentient beings, and the beginning and end of samsara do not exist, therefore the wisdom that sees them cannot exist. The answer is: For knowable objects, it is acknowledged that the Buddha knows them. Those that do not exist are not knowable objects, therefore they are not seen, just like a rabbit's horn. Moreover, in the commentary on the Uttaratantra, it is said: "Although without beginning, it has an end." Thus it is said, when those who have attained complete purity, their subsequent afflictions are purified, and they are well known. Third, the activity of benefiting beings is that from the nature of the Sambhogakaya, the Nirmanakaya benefits beings, and as long as samsara exists, it continues without interruption, arising as desired. As stated in the Abhisamayalankara: "Thus, as long as samsara exists, this activity is said to be continuous."
Tibetan
༌། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གཞན་གྱི་དབང་གིས་ངེས་འབྱུང་དང༌། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་གཟིགས་དང༌། །མཛད་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཕྱིར། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མཛད་མི་འཆད། །ཅེས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང༌། དེ་ཉིད་གང་གིས་འདུལ་དང༌། ཐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དང༌། དུས་སུ་འདོམས་པ་ལས་ཡོལ་བ་མི་མངའ་བ་རྣམས་མཁྱེན་ནས་དོན་མཛད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་འདུལ་བའི་ཐབས་དང་ནི། །གདུལ་བྱའི་ཁམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་བྱ་བ་དང༌། །དེ་ཡི་ཡུལ་དང་དུས་སུ་གཤེགས་པ་ལ། །ཁྱབ་བདག་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག །ཅེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་ཅེ་ན་དཔེ་དགུས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཞིག་བརྒྱ་བྱིན་རྔ་དང་སྤྲིན་བཞིན་དང༌། །ཚངས་ཉི་རིན་ཆེན་ཡིད་བཞིན་ནོར་རྒྱལ་བཞིན། །སྒྲ་བརྙན་ནམ་མཁའ་ས་བཞིན་སྲིད་པའི་བར། །འབད་མེད་གཞན་དོན་བྱེད་དེ་རྣལ་འབྱོར་རིགས། །རིན་ཆེན་ལྷ་དབང་སྣང་ཞིང་སྟོན་པ་དེ། །ལེགས་པར་འདོམས་མཛད་ལྷ་ཡི་རྔ་དང་འདྲ། །ཁྱབ་བདག་མཁྱེན་དང་བརྩེ་ཆེན་སྤྲིན་ཚོགས་ནི། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་ཁྱབ། །ཚངས་བཞིན་ཟག་མེད་གནས་ལ་མ་བསྐྱོད་པར། །སྤྲུལ་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཉི་བཞིན་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རབ་སྤྲོ་གང༌། །རྣམ་དག་རིན་ཆེན་ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་ཐུགས། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་དེ་ཉིད། །བྲག་ཅ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་མེད། །སྐུ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཁྱབ་དང་གཟུགས་མེད་རྟག་པ་ཉིད། །ས་བཞིན་འགྲོ་བ་དཀར་པོ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་སྨན་ནི་མ་ལུས་པའི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གཞིར་གྱུར་པ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱང༌། འགྲོ་བའི་ཁམས་ལ་སྐལ་བ་གང་ཡོད་དེར། །ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ཉི་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ལས། གང་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་དག་པ་ཡི། །ཆུ་ཡི་སྣོད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །བདེར་གཤེགས་ཉི་མའི་གཟུགས་བརྙན་ནི། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཅིག་ཅར་འཆར། །ཅེས་སོ། །དེའང་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ལའང་དེ་ལས། ཇི་ལྟར་བཻཌཱུར་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ལྷ་དབང་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་སེམས་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོ་སྐུ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་འཆར། །འགྲོ་བར་གཟུགས་བརྙན་འཆར་ནུས་རྙོག་མེད་དང༌། །རྙོག་པའི་རང་སེམས་རབ་འཇུག་དབང་གིས་འཇུག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བའི་འཕྲིན་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའང་གདུལ་བྱ་རང་
Chinese
出自《宝性论》：由他力而生起出离心，以及自他众生平等视之，由于事业未能完全圆满，故轮回未尽事业亦不间断。如是者，谓知晓众生之根器，以及以何调伏之，方便之事业，于时机成熟时教诫，无有错失者，而行利益之事。彼论云：应化有情之根器及调伏之方便，应化有情之根器所应作之事，以及彼之境与时而往赴，遍主恒时任运而成就。如是说。如何任运成就耶？当以九喻了知之，彼论云：何者如帝释之鼓与云，如梵天、日、宝、如意宝王，如声响、虚空、地一般，乃至有轮回之间，不费力气成办他利，是瑜伽之族。如宝、天王显现并示现者，善为教诫犹如天鼓。遍主之智与大悲如云聚，无边众生遍及有顶之间。如梵天般不离无漏之境，而示现种种化身。如日般智慧光明普照，清净珍宝如如意宝般之心。诸佛之语即是，如山谷回音般无有文字。身如虚空一般，周遍且无色，是常恒之体性。如大地般，众生清净之，一切法药之，一切形相之所依。是佛之大地。如是说。如是任运成就之事业，于众生之根器有缘者，一时俱入如日一般。彼论云：何以故，所化清净之，一切水器中，善逝日之影像，无数一时显现。如是说。彼亦随顺所化之意乐，彼论云：如于毗琉璃清净之地上，天王身之影像显现般，如是众生心之清净地上，能仁之身影像现。于众生中影像现，能无垢，以染污之自心，由极入之自在而入。如是说。如是显现之事业，如佛陀之说法等，亦是所化自
English
From the Uttaratantra: Due to arising renunciation by the power of others, and viewing self and sentient beings equally, since the deeds are not completely perfected, as long as samsara exists, the deeds will not cease. As such, it means knowing the faculties of sentient beings, and by what to tame them, the means of activities, and teaching at the right time, without any mistakes, and doing beneficial deeds. That very text says: The faculties of those to be tamed and the means of taming, the activities to be done by the faculties of those to be tamed, and going to their places and times, the pervasive lord constantly accomplishes spontaneously. So it is said. How does it spontaneously accomplish? It should be understood by nine examples, that very text says: Whoever is like Indra's drum and clouds, like Brahma, the sun, jewels, the wish-fulfilling jewel king, like echoes, the sky, and the earth, until the end of existence, effortlessly accomplishing the benefit of others, that is the family of yogis. Like a jewel, the lord of gods appears and shows, teaching well is like the drum of the gods. The pervasive lord's wisdom and great compassion are like clouds, boundless beings pervading up to the peak of existence. Like Brahma, without moving from the uncontaminated state, he manifests various kinds of emanations. Like the sun, the light of wisdom radiates greatly, a pure jewel like the wish-fulfilling jewel's heart. The speech of the Buddhas is, like a mountain echo, without letters. The body is like the sky, pervasive and without form, it is the nature of permanence. Like the earth, purifying the white beings, the medicine of all dharmas, the basis of all aspects. It is the earth of the Buddha. So it is said. Thus, the spontaneously accomplished activity, in whatever realm of beings there is opportunity, enters all at once like the sun. That very text says: Because the disciples are pure, in all the vessels of water, the image of the Sugata sun, countless ones appear all at once. So it is said. That also follows the inclinations of those to be tamed, that very text says: Just as on a pure ground of lapis lazuli, the image of the body of the lord of gods appears, so on the pure ground of the minds of beings, the image of the body of the Sage's lord appears. The image appears in beings, able to be without defilement, with the defiled mind itself, it enters by the power of great absorption. So it is said. Thus, the activity of appearance, such as the Buddha teaching the Dharma, is also the self of those to be tamed.