Chinese
器情世间不可能知晓，因为它们是由众生的烦恼和业产生的，并且所有不净的显现都已转化为清净的缘故。 佛陀的智慧是遍知智吗？如果不是，那么不了解众生的错觉就消失了。如果不是，那么佛陀的智慧就丧失了。因此，所有这些观点仅仅是看到了相似之处，或者因为没有看到不同之处而产生的，所以不是正确的。第二，建立正确的观点分为两种：了解所知的方式和消除争论。第一种是，就自显现而言，所有的错觉都是非常清净的，因此，连一丝一毫的错觉也看不到，因为错觉已经被彻底消除，没有成立。就他显现的错觉而言，众生各自的显现方式，包括因果，都像把余甘子放在手掌中一样了如指掌。而且，一个智慧同时了解自他和他的所有显现，因为它是遍知智。在《二谛论》中说：“仅以一瞬间的智慧，就能遍及一切所知的坛城。”这两个意思可以通过一个例子来理解：比如，在一座装饰着无量珍宝的宫殿里，有两个兄弟，哥哥先睡醒了，他具有了解他人心思的神通，在他的梦中，弟弟也睡着了，梦见六道众生各自的错觉，各种各样的快乐、痛苦和中间状态。就在那时，弟弟还没有醒来，即使叫醒也没有用。哥哥就化现成天人等，享受快乐和痛苦，在他的面前化现成沙门或婆罗门，或男人或女人，或佛陀或声闻缘觉，或菩萨，或凡夫等任何一种形象，然后教导佛法说：“唉！一切有为法都是无常的，没有实义，不是真实的，不要执着于这个虚假的错觉，要行持佛法。”等等，通过这样的教导，舍弃不善，行持善法，就像不断地转生一样。
English
It is impossible to know the container and its contents, because they are produced by the afflictions and karma of sentient beings, and because all impure appearances have been transformed into purity." "Is the wisdom of the Buddha omniscient wisdom? If it is, then not knowing the illusions of beings is a contradiction. If it is not, then the wisdom of the Buddha is diminished. Therefore, all these views are not correct because they only see similarities or arise from not seeing differences. Second, establishing the correct view is divided into two: the way of seeing the knowable and refuting arguments. The first is that, in terms of self-appearance, all illusions are extremely pure, so not even a trace of illusion is seen, because illusion has been completely abandoned and not established. In terms of the illusion of other-appearance, the way each being appears, including cause and effect, is known as clearly as if an Emblica fruit were placed in the palm of the hand. Moreover, one wisdom knows all the appearances of self and others simultaneously, because it is omniscient wisdom. In the Two Truths it is said: "With a single moment of wisdom, one pervades the entire mandala of the knowable." The meaning of these two can be understood by an example: For example, in a palace decorated with infinite treasures, there are two brothers. The elder brother woke up earlier, and he had the psychic power to know the minds of others. In his dream, the younger brother also fell asleep and dreamed of the illusions of the six realms, various kinds of happiness, suffering, and intermediate states. At that time, the younger brother had not yet woken up, and even waking him up was useless. The elder brother then manifested as gods and others, enjoying happiness and suffering, and in front of him manifested as a renunciate or a Brahmin, or a man or a woman, or a Buddha or a Hearer or Solitary Realizer, or a Bodhisattva, or an ordinary person, or any other form, and then taught the Dharma, saying: "Alas! All conditioned things are impermanent, without essence, and not truly existent. Do not cling to this false illusion as true, practice the Dharma." And so on, through such teachings, abandoning non-virtue and practicing virtue, just like constantly transmigrating.
Tibetan
ར་སྣང་དུས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཆོས་སྤྱོད་པའི་རིགས་སུ་གྱུར་ཏེ་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་བར་གྱུར་པ་ལས། གཉིད་ཀྱང་ཁད་ཀྱིས་བསྲབ་པའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་རྫུན་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་དེས་གཉིད་སད་པ་ན། སྔར་གྱི་མལ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་འབྱུང་བ་ཡང་མཐོང་ལ༑ ཕུ་བོས་སྤྲུལ་པ་བཀྱེ་ནས་དོན་བྱས་པའང་དྲན་བཞིན་དུ། ཕུ་བོ་དང་དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ཡིན་ཡང༌། དར་ཅིག་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ། སྤུན་གཉིས་བཞད་གད་དུ་དོན་དེ་གླེང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁང་བཟངས་ལ་མཉམ་དུ་དབང་ཡང་རེ་ཞིག་གློ་བུར་བསྒྲིབ་པའི་གཉིད་སད་མ་སད་ཁྱད་ལྟ་བུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེའང་ཤེས་བྱའི་མཁྱེན་ཚུལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་མཐའ་དག་ཆོད་ནས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཤེས་བྱ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང༌། ཞི་བ་ལྷས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་རྫུན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །དེའང་དབང་ཤེས་ལྟར་ཡུལ་སོ་སོར་འཛིན་པས་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ཀྱིས། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་དོན་ཀུན་རིག །ཅེས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་རྣམས་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། དུས་ཅིག་ཅར་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཅིག་བཏང་བས། །འགྲོ་བ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཅིག་ཅར་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མཉམ་གཞག་གི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་གཟིགས་ཀྱིས། རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་དེ། རྣམ་གཡེང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། ཐུབ་པ
Chinese
就像在拉囊（Ra-snang）时期，转生到天界享受安乐，并成为修行佛法的人，暂时获得了快乐。然而，当睡眠逐渐变浅，因为认识到轮回是虚假的，从而醒来时，仍然能看到自己未离开原来的床铺却在做梦。还记得哥哥变幻化身所做的事情。虽然哥哥和所做的事情本身没有好坏之分，但仅仅是暂时显现出好坏。就像两兄弟笑着谈论这件事一样。佛陀和众生共同拥有如来藏智慧的宫殿，但要理解这一点，就像突然被遮蔽，在似睡非睡之间有所区别一样。此外，关于所知（She-bya）的两种认知方式：如实知（Ji-lta-ba mkhyen-pa）是指，佛陀的智慧断除了对轮回和涅槃一切法之自性的生灭等戏论和执着于相的增益，从而证悟了连同自性在内的任何所知，都未被显现地觉察到。这被称为如实知法性。如经部所说：“无可见者，乃见法。”寂天菩萨（Zhi-ba-lha）说：“何时事物与非事物，不存于心识之前，彼时无有他种相，无所缘而得寂静。”如量知（Ji-snyed-pa mkhyen-tshul）是指，佛陀的智慧未从等持中移动，却能如实地了知一切所知皆如虚幻。这被称为如量知。如经部所说：“一切相智之所缘，乃无事物。”这并非像根识那样执着于各自的对境而知，而是以一个智慧本体就能了知所有法。如《华严经》所说：“诸佛无上之智慧，刹那顷能知一切义。”并非依次了知过去、现在、未来三时之所知，而是一次性了知。如《经庄严论》所说：“如同一道阳光照，世间万物皆显现，如是于一切所知，佛陀智慧一时明。”这些都是在未从等持之状态中移动而见到的，因此没有后得智（rjes-thob mtshan-nyid-pa），因为要断除散乱的习气。如该论所说：能仁
English
Just like in the Ra-snang period, being reborn in the heavenly realms to enjoy bliss and becoming a practitioner of the Dharma, temporarily gaining happiness. However, as sleep gradually lightens, due to recognizing samsara as false, upon waking up, one can still see oneself dreaming without having left the original bed. One also remembers the deeds done by the brother through emanations. Although there is no inherent good or bad in the brother and the deeds themselves, it is merely a temporary appearance of good and bad. It's like two brothers laughing and talking about the matter. Buddhas and sentient beings equally possess the palace of the Tathagatagarbha wisdom, but this should be understood as being akin to suddenly being obscured, with a distinction between being half-asleep and half-awake. Furthermore, regarding the two ways of knowing the knowable (She-bya): Knowing the suchness (Ji-lta-ba mkhyen-pa) refers to the wisdom of the Buddha severing all elaborations such as arising and ceasing, and the superimpositions of clinging to characteristics, regarding the nature of all phenomena of samsara and nirvana, thereby realizing that not even a single knowable, including its own nature, is apprehended manifestly. This is called knowing the suchness of the Dharma. As stated in the Sutra: "Not seeing anything is seeing the Dharma." Shantideva (Zhi-ba-lha) said: "When things and non-things, do not abide before the mind, at that time, there is no other aspect, utterly pacified without an object." Knowing the extent (Ji-snyed-pa mkhyen-tshul) refers to the wisdom of the Buddha, without moving from equipoise, manifestly knowing all knowables as illusory. This is called knowing the extent. As stated in the Sutra: "The object of the all-knowing wisdom is the absence of things." This is not knowing by clinging to individual objects like sense consciousnesses, but rather knowing all phenomena with a single essence of wisdom. As stated in the Avatamsaka Sutra: "The unsurpassed wisdom of the Buddhas, in an instant knows all meanings." The knowables of the three times are not known sequentially, but are known all at once. As stated in the Ornament of the Sutras: "Just as a single ray of sunlight, illuminates all beings, likewise, to all knowables, the Buddha's wisdom shines all at once." These are all seen without moving from the state of equipoise, therefore there is no subsequent attainment wisdom (rjes-thob mtshan-nyid-pa), because the habits of distraction are to be abandoned. As stated in that very text: The Able One