Tibetan
ས་སོ། །དེའང་ཆོས་སྐུ་ལ་གཟུགས་སྐུར་གནས་ཏེ། སྐུ་གསུམ་བརྙེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ༑ དེ་ཉིད་ལས། འདིར་ནི་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །ཕྱི་མ་དག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་གཟུགས་གནས་བཞིན། །དང་པོ་ལ་ནི་ཐ་མ་གནས། །ཞེས་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྐུ་གསུམ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རང་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། །གཞན་ནི་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ཡིན་ནོ༑ ༑སྐུ་གསུམ་དག་གིས་རང་བཞིན་གྱི། །དོན་འདི་རྟེན་དང་བཅས་པར་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་གིས་རྟེན་སྐུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལའང་བརྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། སོ་སོའི་རང་བཞིན། ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དབྱེ་བའི་གཞིའོ། །དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའོ། །དང་པོ་ནི་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། ཆོས་གཅིག་མཁྱེན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཞི་བའི་རྣམ་པའོ་ཞེས་སོ། །གཞུང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་དབྱེ་བ། རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པ་གང་དག་དང༌། རྟགས་གང་དག་དང༌། མཚན་མ་གང་དག་གིས་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང༌། རྟགས་དེ་དག་དང༌། མཚན་མ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཞི་སྟེ། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེལ་བྱེད་གཉེན་པོའི་རྒྱུ་དང༌། བསལ་བྱ་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི་སློབ་ལམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་ལ་ཆོས་སྐལ་བ་དང་འཚམས་པར་སྟོན་པ་དང༌། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་བྱས་པས་ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་རང་ལ་ཡོད་པའི་ས་དྲི་མ་དག་ནས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་མཉམ་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཆོས་རབ་སྟོན་ཕྱིར་དང༌། །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་
Chinese
地界（ས་སོ།）。 並且法身安住於色身，即是獲得三身的如來薄伽梵。 就在那裡說：「此處最初是法身，後者是色身，如同色身安住於虛空，最後者安住於最初者。」 以及，《經莊嚴論》中說：「應知以三身，攝持佛陀之身，即是自性、圓滿受用，以及其他化身。 以三身，此自性之義，被闡釋為具有所依。」 如是，已經闡述了所依之身。 其中，關於闡述所依之智慧，有三點：共同的分類、各自的自性、以及了知所知的方式。 第一個是僅僅分類佛陀智慧的基礎。 分類的本質是如所有性智和盡所有性智。 第一個是，本質上，對於本質、因果等一切所知，以遠離戲論邊際的方式現量了知。 如《中觀母經》所說：「了知一法即是了知一切法，即是法性寂靜之相。」 在某些論典中，稱之為法界智。 第二個有三點：自性分類、因。 第一個是，本質上，對於本質、因果等一切所知，如幻現量了知。 如經中所說：「以何等相、何等徵象、何等標誌宣說諸法，如來將如實通達彼等相、彼等徵象、彼等標誌。」 第二個，盡所有性智有四種：如鏡智、平等性智、妙觀察智、成所作智。 這些的因有二種：遣除對治之因，以及所遣自性之因。 第一個是，在學道位時，多聞受持諸多法類，修習自他平等性，為所化機宣說與其根器相應之法，以及作為成辦他利的助伴，由此四種智慧，清淨自身本具之垢染，成為成就之因。 如《經莊嚴論》所說：「以執持故，以及心平等故，以及如實宣說正法故，以及成辦事業之自性故，智慧
English
And also, the Dharmakāya abides in the Rūpakāya, that is, the Tathāgata Bhagavān who has attained the three bodies. It says in that very text: "Here, the first is the Dharmakāya, the latter is the Rūpakāya. Just as the Rūpakāya abides in the sky, the latter abides in the former." And in the Ornament of the Sūtras, it says: "It should be known that the body of the Buddha is condensed by the three bodies, namely, the Svābhāvikakāya (自性身), the Saṃbhogakāya (圓滿受用身), and the Nirmāṇakāya (化身). With the three bodies, this meaning of Svābhāva (自性) is shown to be with a basis." Thus, the basis body has been explained. Among them, regarding the explanation of the wisdom that relies on it, there are three: the common classification, the individual nature, and the way of knowing the knowable. The first is the basis for classifying only the wisdom of the Buddha. The nature of the classification is the knowledge of reality as it is (如所有性智) and the knowledge of reality in its extent (盡所有性智). The first is, in essence, the direct knowledge of all knowable things such as essence, cause, and effect, free from the extremes of elaboration. As it says in the Intermediate Mother: "Knowing one dharma is called knowing all dharmas, that is, the aspect of the peace of dharmatā." In some texts, it is referred to as the wisdom of the Dharmadhātu. The second has three aspects: the classification of nature, the cause. The first is, in essence, the direct knowledge of all knowable things such as essence, cause, and effect, as if they were illusions. As it says in that very text: "Whatever aspects, whatever signs, and whatever marks are used to explain the dharmas, the Tathāgata will truly understand those aspects, those signs, and those marks." The second, the wisdom of knowing the extent of reality, has four: the mirror-like wisdom, the wisdom of equality, the wisdom of discernment, and the wisdom of accomplishing activities. The causes of these are two: the cause of eliminating the antidote and the cause of the nature to be eliminated. The first is that, on the path of learning, hearing and retaining many categories of dharma, meditating on the equality of self and others, teaching the dharma to be tamed in accordance with their capacity, and acting as a helper in accomplishing the benefit of others, the four wisdoms purify the stains of the ground that are inherent in oneself and become the cause of accomplishment. As it says in the Ornament of the Sūtras: "Because of holding, and because of equality of mind, and because of truly teaching the excellent dharma, and because of the very nature of accomplishing activities, wisdom"
Tibetan
བཞི་པོ་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་སྟེང་གི་སྒྲིབ་བྱེད་བྲལ་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་བའི་ཆ་ནས་གནས་གྱུར་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། མ་དག་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་རྟེན་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པ་ལོག་པས། ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་ལ། ཀུན་གཞི་དག་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དག་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས། ཡིད་དག་པས་མཉམ་པ་ཉིད། ཉོན་ཡིད་དག་པས་སོ་སོར་རྟོག་པ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དག་པས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་གཞི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱྀ་ཡིད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་སོ། །གནས་གྱུར་འདོད་པའང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་རྟེན་དང་བཅས་པ་དག་པའི་ཆ་ལ་དེ་སྐད་བཏགས་ཏེ། དེ་མ་དག་ན་དེ་དག་གི་ཆས་བཞག་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་མཚན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་གྱུར་པ་མི་སྲིད་དེ་ཡེ་ཤེས་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྤང་བྱར་བཤད་པས་དག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་ཁམས་ལ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། གསར་དུ་གནས་འགྱུར་གྱི་འདུ་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འཕོ་འགྱུར་བྱེད་པས། ཡང་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་ཐལ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་གནོད་ལ༑ འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་པས་དེ་ནི་ཐོས་པར་ཡང་མི་བྱ་ན། བདེན་པར་ཞེན་ནས་ཁས་བླང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་ལ་བཞི་ལས། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ངོ་བོ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ངར་འཛིན་གྱི་རིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་མེད་པས་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དང༌། ཡུལ་དེ་ན་ཡོད་པ་ཤེས་ལ་གཞན་ན་ཡོད་པ་མི་ཤེས་པ་མེད་པས་ཡུལ་མ་ཆད་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དུས་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པས་དུས་མ་ཆད་པ་དང༌། ཆོས་ཅན་མ་ལུས་པ་མ
Chinese
四者皆能正确产生，如是说。第二是对于自身所具有的智慧，凭借去除其上的障碍的力量，从显现的角度安立为转依。不清净时期的八识聚，连同所依阿赖耶识一起转变，显现为智慧。阿赖耶识清净则为法界性智，阿赖耶识的识清净则为如镜智，意清净则为平等性智，烦恼意清净则为妙观察智，五根识清净则为成所作智。在《入三身经》中说：阿赖耶识融入法界是法界性智，阿赖耶识的识融入法界是如镜智，意的识融入法界是平等性智，烦恼意融入法界是妙观察智，五根识融入法界是成所作智。所谓转依，也是指那些烦恼连同所依清净的部分而安立的名称，如果那些不清净，则那些所安立的功德都不会显现。自相上，烦恼本身转依为智慧是不可能的，因为与智慧极度相违，而且被说为应断除，所以必须清净。如果认为是自性，则与在界中本自具有的任运成就、非造作相违，因为需要新转依的造作。如果承认，则会变成无常，因为是有为法。如果承认，则解脱会发生变动，又会堕入痛苦的真谛等过失。并且，诸如“乃至轮回空尽，为利有情恒常住”之类的教证也相违，所以那是不应听闻的，更何况是执着为真实而承认呢？第二，关于各自的自性，有四种。如镜智的体性具有五种法：因为没有完全断除我执的习气，所以相续不断；因为没有了知此地有而不知彼地有的情况，所以境不断；因为没有无常和变动，所以没有世俗的三时，因此不可思议的智慧恒常存在，所以时不断；以及所有法
English
It is said that the four arise correctly. Secondly, it is the transformation of the basis, which is named from the aspect of appearance by the power of removing the obscurations on the wisdom that one has. When the eight consciousness aggregates of the impure time, together with the basis of the ālaya, are reversed, they appear as wisdom. When the ālaya is purified, it is the dharmadhātu wisdom. When the consciousness of the ālaya is purified, it is the mirror-like wisdom. When the mind is purified, it is the equality wisdom. When the afflicted mind is purified, it is the discriminating wisdom. When the five sense consciousnesses are purified, it is the accomplishing activity wisdom. In the Sutra Entering the Three Bodies, it says: The ālaya dissolving into the dharmadhātu is the dharmadhātu wisdom. The consciousness of the ālaya dissolving into the dharmadhātu is the mirror-like wisdom. The consciousness of the mind dissolving into the dharmadhātu is the equality wisdom. The afflicted mind dissolving into the dharmadhātu is the discriminating wisdom. The five sense consciousnesses dissolving into the dharmadhātu is the accomplishing activity wisdom. The desire for transformation of the basis is also named that way for the pure aspect of those afflictions together with their basis. If they are not pure, then the qualities established by them will not appear. In terms of self-characterization, it is impossible for the afflictions themselves to transform into wisdom, because they are extremely contradictory to wisdom and because they are said to be abandoned, so they must be purified. If it is considered to be self-nature, it contradicts the statement that it is spontaneously accomplished and unconditioned in the realm, because it requires the activity of newly transforming the basis. If it is accepted, it will become impermanent because it is conditioned. If it is accepted, liberation will change, and it will fall into the faults of the truth of suffering, etc. Furthermore, it is also contradicted by scriptures such as "Until samsara is empty, may I remain constantly for the benefit of beings." Therefore, it should not even be heard, let alone clinging to it as true and accepting it. Secondly, regarding the individual characteristics, there are four. The mirror-like wisdom has five qualities: because there is no complete cutting off of the imprints of self-grasping, it is continuous; because there is no knowing that it exists in that place but not knowing that it exists in another place, the object is not cut off; because there is no impermanence and change, there are no three times of conventional truth, therefore the inconceivable wisdom always exists, so time is not cut off; and all phenomena