Tibetan
བཅད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་མཚན་གཞི། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལས་འབྱུང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི་ས་བཅུའི་རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་སོ། །དབྱེ་ན་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ལས་གསུམ་གསུམ་ཕྱེ་བས་དགུའོ། །དེའང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུུ་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ༑ ༑ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྣང་པ་ཆེན་པོ་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་བྱེད་པ། །ཞེས་སོ། །ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་སྲེག་བྱེད་འོད་ལྟ་བུ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། །གཉིས་པོ་བསྲེགས་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་ནི།ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་ཅིང༌། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱང་དཀའ་བ། །དེ་ཕྱིར་སྦྱང་དཀའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བརྟེན་ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདིར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟོད་པ་ལས། འཁོར་བ་མཚོ་ཡིའདམ་བརྒལ་བས། །དེ་ལ་རིང་དུ་སོང་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུུ་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་མི་གཡོའི་ཕྱིར། །མི་གཡོ་བ་ཡི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཆེན་པོའི་འབྲིང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཅན་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ནི། དེ་ཉིད་ལས། སོ་སོ་ཡང་དག་རིགས་བློ་བཟང༌། །ས་དེ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱྀ་སྤྲིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། སྤྲིན་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས། །ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །ཅེས་སོ། །དེའང་ཏིང་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྤྲིན་གཉིས་གདུལ་བྱའི་ནམ་མཁར་ཁྱབ་པས། ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབབ་པས་དོན་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་འདི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་དང༌། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེའང་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་བྱེད་ཚུལ་འདྲ་བས་དེ་སྐད་བཏགས་ཀྱང༌། བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་གཉིས་ཀའི་ཚུལ་སངས་རྒྱས་ལྷག་པ་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་ས་རྡུལ་དང༌། །རྒྱ་མཚོ་བ་གླང་རྨིག་རྗེས་ཆུ། །ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སངས་རྒྱས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་དེ་ཉིད། །ཅེས་སོ༑ ༑དེ་ལྟར་སྒོམ་ལམ་ས་དགུ་ནི་རང་རང་གི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཆེ་འབྲིང་དགུའི་དབང་གིས། ཡོན་ཏན་གྱི་སྐྱེད་ཚུལ་དགུའི་དབང་གིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་ལྔ་ལས། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི་ས་དགུའི་དྲི་མ་སྤོང་པ་ལ་ལྟོས་ནས། སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཉིས་ནི་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའོ། །རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ནི་རྟེན་གྱི་གཉེན་པོའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོའོ། །དེའང་སའི་སྔོན་རོལ་རང་རྒྱུས་དེ་དང་དེའི་སྤང་བྱ་གེགས་སུ་གྱུར་པ་རགས་པ་སྤོང་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དེ་དང་དེ་དང་པོར་སྐྱེ་བཞིན་པས་དྲི་མ་ངོ་སྐལ་དེའི་ས་བོན་དངོས་སུ་སྤོངས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མོ། །ས་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་སའི་དངོས་གཞི་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མོ། །སའི་མཇུག་ཏུ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་ས་གོང་མར་བགྲོད་བཞིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། མཐོང་སྤངས་མ་ལུས་པ་སྤངས། སྒོམ་སྤངས་ངོ་སྐལ་པ་རྣམས་ཀྱི་རགས་པ་སྤངས། ཕྲ་བ་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེའང་ངོ་བོ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས་ཡིན་ལ། དབྱེ་ན་བཞི་ལས། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དྲུག་སྟེ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ། མཐར་འཛིན་བའི་ལྟ་བའོ། །ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འདོད་པ་ན་དྲུག ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་པ་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་དང་བསྡོམས་པས་བཅུ་དྲུག་གོ །སའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་
Chinese
断除之大乘道之体性： 象征可以称作大乘修道。 凡是大乘见道圆满之后生起，并且被大乘的善根所摄持，成为在相续中生起大乘无学道第一个刹那之因的法。体性是属于十地自性的功德。分类有修道小、中、大三种，每种又分三种，所以共有九种。其中，小的最小是第二地离垢地，是戒律波罗蜜多最殊胜的。如《经庄严论》云：‘离毁戒勤奋之垢，故名离垢之地。’小的中等是第三地发光地，是安忍波罗蜜多。如彼论云：‘乃是广大之法光明，故名发光。’小的最大是第四地发焰地，是精进波罗蜜多。如彼论云：‘如此菩提分顺法，如火焚烧，具彼之地，焚烧二者，故名发焰。’中的最小是第五地极难胜地。又如彼论云：‘令诸有情皆成熟，亦护自心，有慧者极难胜，是故说为极难胜。’中的中等是第六地现前地，是智慧波罗蜜多。如彼论云：‘依于智慧波罗蜜，轮回以及于涅槃，二者现前之故，名为现前之地。’中的最大是第七地远行地，是方便波罗蜜多。如彼论云：‘与唯一道相连故，是故名为远行地。’又如《法界赞》云：‘已度轮回海之泥，故彼称为远行地。’大的最小是第八地不动地，是力波罗蜜多。如《经庄严论》云：‘由二种想不能动，故名不动之地。’大的中等是愿波罗蜜多圆满具足之善慧。
English
The characteristic basis of the Mahayana path of severance: It symbolizes what can be called the Mahayana path of meditation. Whatever arises after the completion of the Mahayana path of seeing and is encompassed by the virtues of the Mahayana, becoming the cause for the first moment of the Mahayana path of no more learning to arise in the mindstream. The characteristic basis is all the virtues belonging to the sphere of the nature of the ten grounds. Divided, there are three types of meditation paths: small, medium, and large, each divided into three, making nine in total. Among them, the smallest of the small is the second ground, the stainless ground, which is the most excellent of the discipline perfections. As stated in the Ornament of the Sutras: 'Because it is free from the defilement of immoral conduct and effort, it is called the stainless ground.' The medium of the small is the third ground, the illuminating ground, which is the perfection of patience. As stated in the same text: 'It is a great appearance of Dharma, therefore it is called the illuminating.' The largest of the small is the fourth ground, the radiating ground, which is the perfection of diligence. As stated in the same text: 'Thus, the Dharma in accordance with the aspects of enlightenment, like a fire that burns intensely, that ground possessing it, burning the two, is therefore called the radiating.' The smallest of the medium is the fifth ground, the very difficult to train ground. Again, as stated in the same text: 'Making all sentient beings fully ripen, and also protecting one's own mind, the wise find it very difficult to train, therefore it is said to be very difficult to train.' The medium of the medium is the sixth ground, the manifest ground, which is the perfection of wisdom. As stated in the same text: 'Relying on the perfection of wisdom, samsara and nirvana, because both are manifested here, it is called the manifest ground.' The largest of the medium is the seventh ground, the far-gone ground, which is the perfection of skillful means. As stated in the same text: 'Because it is connected to the one path of going, it is considered the far-gone ground.' And as stated in the Praise of the Dharmadhatu: 'Having crossed the mud of the ocean of samsara, therefore it is called the far-gone ground.' The smallest of the large is the eighth ground, the immovable ground, which is the perfection of strength. As stated in the Ornament of the Sutras: 'Because it is unmoved by the two conceptions, it is considered the immovable ground.' The medium of the large is the perfection of aspiration, the one fully endowed with excellent intelligence.
Chinese
名为理智贤善。此地是善妙的智慧。如是说。大中之大第十地法云，是智慧到彼岸的。彼经中说：如云二者遍虚空，故名之为法之云。如是说。彼亦是定与陀罗尼之云二者遍于所化之虚空。以法之雨降下而作利乐之事，如来是也。续经中说：菩提萨埵之行持，后得如来诸佛与，救度有情真实者，于世间中乃平等。如是说。彼亦是事业之行持相同故如是说，然作与作者二者之行相，佛陀超胜者，彼经中说：虽是如此土微尘，大海牛蹄迹中水，有何差别佛陀与，菩提萨埵之差别。如是说。如是修道九地是各自之障蔽对治大中小九之自性。是功德生起方式九种之自性而分也。第四差别之法有五，对治之差别是观待于九地之垢染而舍弃。加行与无间道二者是舍弃之对治。解脱道是所依之对治。差别道是延长的对治。彼亦是地之前行自续彼与彼之所断障碍所生粗大者舍弃是名为加行道。地彼与彼初生之时垢染份彼之种子真实舍弃是无间道。地彼之第二刹那起地之真实体性诸法是解脱道。地之末尾获得功德殊胜已往上地行进是名为差别道。舍弃之差别是，见断全部舍弃。修断份彼等之粗大者舍弃。细微者舍弃而趣入也。彼亦是体性俱生之烦恼障与所知障二者是也。分则有四，本体之门有六，即贪欲、嗔恚、我慢、无明、有身见、边执见。界之门而分者，欲界有六，上二界中除嗔恚外各有五五即十，总合为十六。地之门而分
English
Named Intellect Virtuous. This ground is excellent wisdom. Thus it is said. The greatest of the great, the tenth ground, the Dharma Cloud, is the perfection of wisdom. In that very sutra it says: Like two clouds pervading the realm of the sky, therefore it is called the Dharma Cloud. Thus it is said. That is also because the two clouds of samadhi and dharani pervade the sky of those to be tamed. By raining down the rain of Dharma, it accomplishes the benefit and happiness of beings, like the Tathagata. In the Uttaratantra it says: The conduct of the Bodhisattva, the subsequent attainment of the Tathagatas, and the true saviors of sentient beings, are equal in this world. Thus it is said. That is also because the manner of their activity is similar, hence it is said thus, but the manner of both the action and the agent, the Buddha is superior. In that very sutra it says: Although it is so, what is the difference between a speck of dust, the water in the hoofprint of an ox in the ocean, and the difference between a Buddha and a Bodhisattva? Thus it is said. Thus, the nine grounds of the path of meditation are divided according to the nature of the nine great, medium, and small antidotes to their respective obscurations. It is divided according to the nature of the nine ways of generating qualities. Fourth, among the five special dharmas, the difference of antidotes is in relation to abandoning the defilements of the nine grounds. The two, the path of application and the path of no interruption, are the antidotes of abandonment. The path of liberation is the antidote of the basis. The path of distinction is the antidote of prolongation. That is also because the coarse obstacles that have arisen as the object to be abandoned in the continuum prior to that ground are abandoned, and this is called the path of application. When that ground and that ground are first arising, the seed of that defilement is actually abandoned, and this is the path of no interruption. From the second moment of that ground, the actual nature of the ground is the path of liberation. At the end of the ground, having obtained special qualities and proceeding to the higher ground, this is called the path of distinction. The difference of abandonment is that all that is to be abandoned by seeing is abandoned. The coarse aspects of what is to be abandoned by meditation are abandoned. One enters into abandoning the subtle aspects. That is also because the nature of the innate afflictive obscurations and the cognitive obscurations are two. Divided, there are four. From the door of the entity, there are six: desire, anger, pride, ignorance, the view of the aggregates as a self, and the view of holding to extremes. Divided from the door of the realm, in the desire realm there are six. In the two upper realms, excluding anger, there are five each, that is, ten, totaling sixteen. Divided from the door of the ground