Tibetan
་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་དུ་གཏོགས་པ་གང་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དབྱེ་ན་དྲོད། རྩེ་མོ། བཟོད་པ། ཆོས་མཆོག་བཞིའོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་དང༌། བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་སྟོབས་ལྔ་བསྒོམ་པ་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། དབང་པོ་རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་ལྔ་ནི། དད་པའི་དབང་པོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ། དྲན་པའི་དབང་པོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ། ཤེས་རབ་གྱི་དབང་པོ་དང་ལྔའོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས། བདེན་པ་བཞིའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའམ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་ལ། དད་པས་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ། བརྩོན་འགྲུས་གྱིས་སྤྲོ་བ། དྲན་པས་རྟོགས་པ་མ་བརྗེད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་མོ། །དེའང་རྣམ་བྱང་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་པོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། །འདུན་དང་སྦྱོར་བས་དབང་བྱེད་དེ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང༌། །མི་འཕྲོ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང་ངོ། །ཞེས་སོ། །སྟོབས་ལྔ་ནི། དད་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྟེ། སྒོམ་ཚུལ་དབང་པོ་དང་མཐུན་ནོ། །དེའང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བས་ན། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞི་བསྒོམ་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་གི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་རྟོག་པ་རྟོག་མེད་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་དོ། །འོ་ན་རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་རྟེན་པ་ཞེས་པས་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་ལྡན་པས་རྟོག་པར་འགྲོ་ན་ཞྭ་ཅན་ཞྭར་འགྱུར་ཏེ་ཞྭ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་བརྟེན་པ་མི་ཟེར་བའི་ཕྱིར། རང་རྒྱུ་འདྲ་བ་ལས་འབྲས་བུ་འདྲ་བ་རྗེས་སུ་བྱེད་དེ། མཚན་བརྗོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་ལས། ཀོ་ཊ་བ་ཡི་ས་བོན་ལས། །སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་རྟོག་བཅས་ལས། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཅེས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ནི་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་ན་གསལ་བས་དེར་བལྟའོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གི་རིམ་པའང་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་གི་རིམ་པ་ཡང་བཞི་ལས། དྲོད་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། སྣང་བ་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་དེས་དོན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ནས་དེ་འདྲར་གྱུར་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པར། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་སོ༑ ༑རྩེ་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་སྣང་བ་འབྲིང་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ༑ དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པས་ཀུན་ཏུ་བརྩམ། །ཞེས་སོ། །བཟོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་གནས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་སྣང་བ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པས་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དོན་ཀུན་སྣང་བ་ནི༑ ༑སེམས་སུ་རབ་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་གཟུང་བ་ཡིས། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤོང་འགྱུར། །དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་མཆོག་དེ་མ་ཐག་པ་ནི། དོན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་གཡེང་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་དང་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །ཅེས་སོ། །དེ་འང་དྲོད་རྩེ་མོ་གཉིས་ནི་ཆུང་ངུ་སྟེ། མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་དུས་མ་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །བཟོད་པ་ནི་འབྲིང་སྟེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །ཆོས་མཆོག་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ༑ ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །བཞི་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་ལྔ་ལས། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི་སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ལས། མགོ་གནོན་ནོ། །སྤྱིར་གཉེན་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ། སྤོང་བའི་གཉེན་པོ། རྟེན་གྱི་གཉེན་པོ། ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོའོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་
Chinese
可以表达为名言。 大乘的资粮道圆满之后出现，属于大乘的任何事物，都是大乘见道第一个刹那在意识流中产生的因。 分为暖位、顶位、忍位、胜法位四种。 其中，暖位和顶位修习五根，忍位和胜法位修习五力。《中边论》中说：“根与力，决择分相同，各有二二。”。 其中的五根是：信根、精进根、念根、定根、慧根五种。 如何修习的方法是：发起菩提心后，对于四谛的无常等，或者轮涅的一切法，以通达二谛之义，以信根生起信心的状态修习，以精进根生起欢喜，以念根不忘所证悟的，以定根一心专注，以慧根了知自性的状态修习。 也就是，生起殊胜的清净，称为根。该论中说：“生起与解脱分相应的，以欲和加行而自在，不忘对境，不退转而分别。”。 五力是：信力等五种，修习的方法与根相同。 也就是，摧毁不顺品，称为力。《经庄严论》中说：“因不顺品衰弱，因此称彼等为力。”。 如此修习加行道四部分时，智慧的体性，在等持的部分是不分别的智慧，从等持中出定的后得位，则有分别和无分别的智慧。 那么，具有四种分别念的所依，难道不是分别念吗？如果具有分别念就是分别念，那么戴帽子的人就变成帽子了，因为他有帽子。 因为不说四种分别念是所依。从相同的因产生相同的结果，是随顺的。在《名称赞》的注释《甘露滴》中说：“如从拘吒婆的种子中，不生娑罗树的苗芽。同样，从有分别念中，不会生起无分别念。”。因为与此相违。这些道理详细地记载在我所著的《珍宝阶梯》
English
It can be expressed as a nominal term. It arises after the completion of the Mahayana's path of accumulation, and whatever belongs to the Mahayana is the cause for the first moment of the Mahayana's path of seeing to arise in the mindstream. It is divided into four: heat, peak, forbearance, and supreme dharma. Among them, the five faculties are cultivated in the two, heat and peak, and the five powers are cultivated in the two, forbearance and dharma. The Madhyantavibhāga states: "The faculties and the powers, the decisive factors are the same, each having two." The five faculties are: the faculty of faith, the faculty of diligence, the faculty of mindfulness, the faculty of concentration, and the faculty of wisdom. How to cultivate them is as follows: Having generated the mind of enlightenment, one cultivates with faith in the meaning of understanding all phenomena of samsara and nirvana, such as the impermanence of the four truths, in the state of believing with faith; with diligence, one generates joy; with mindfulness, one does not forget what has been realized; with concentration, one focuses single-pointedly; and with wisdom, one cultivates in the state of knowing the nature. That is, generating excellent purification is called a faculty. The same text states: "Having generated what is in accordance with the aspect of liberation, one controls with desire and effort, not forgetting the object, and also distinguishing without regression." The five powers are the five, such as the power of faith, and the method of cultivation is the same as the faculties. That is, destroying opposing factors is called power. The Sutra Ornament states: "Because opposing factors are weakened, they are called powers." Thus, when cultivating the four parts of the path of joining, the nature of wisdom, in the part of equipoise, is non-conceptual wisdom, and the subsequent attainment arising from that is wisdom with or without concepts, as appropriate. Then, is it not conceptualization because it is said to be based on the four conceptualizations? If having conceptualization means it is conceptualization, then a person with a hat would become a hat because he has a hat. Because it is not said that the four conceptualizations are the basis. From the same cause, the same result follows. In the commentary on the Name Praise, The Nectar Drop, it says: "Just as from the seed of a kuta tree, the sprout of a salu tree does not arise, similarly, from that which has conceptualization, non-conceptualization will not arise." Because it contradicts this. These principles are extensively recorded in my work, The Jewel Ladder.
Chinese
凭借处所的明晰而观察它。那些智慧的次第，也以小、中、大三种区分，称为十二种决择分。如《现观庄严论》所说：“如是决择分，小、中、大是也。”它们的次第也有四种。暖位获得光明，是视一切法为唯心显现的世间修生智。稍微获得光明，就能对治执著实有，如《经庄严论》所说：“其后如是之菩萨，安住于等持之时，除了心之言说外，一切事物皆不能明见。”顶位光明增长，是为了增长法之光明，精勤修习无我，从而获得世间修生之中等光明。如彼论云：“为使法之光明增长，以坚韧之精进而勤作。”忍位是趋入真如之一分，是安住于唯心之世间修生之极盛光明，能对治执著外境实有。如彼论云：“法之光明增长后，则安住于唯心。其后一切事物之显现，皆极明了地显现为心。彼时彼之所取，将舍弃散乱。其后彼之能取，唯独摄集散乱。”胜法位是无有执著实有之散乱的世间修生之圆满光明，是大乘见道且无有他者间隔。如彼论云：“彼时速疾触及无间之等持。”其中暖位和顶位是小，是见道生起时间不定的加行道。忍位是中，是决定于来世生起的加行道。胜法位是大，是于此生生起见道的加行道。第四，在差别之法中有五种，其中对治的差别是，胜伏于舍弃对治。一般而言，对治有四种：破斥的对治、舍弃的对治、所依的对治、延缓的对治。断除的差别是：
English
Observe it by means of the clarity of the place. The order of those wisdoms is also called the twelvefold application, divided into three
Tibetan
སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་དང་མངོན་འགྱུར་ཉམས་སྨད་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕོངས་པ་དང་རྒུད་པ་ལས་གྲོལ་བའོ། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་པའོ། །ཚོགས་ལམ་ལས་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་དང་སྒོམ་བྱུང་དུ་འདྲ་ཡང༌། མཐོང་ལམ་ལ་ཉེ་རིང་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དྲོད་བརྟན་མི་བརྟན་གྱིས་ཁྱད་ཡོད་དེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཆེས་ཉེ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལས་འདིའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང༌། རྟེན་དང༌། རང་བཞིན་གཉིས་ལས། རྟེན་ནི་གཉིས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་རྟེན་འགྲོ་བ་ལྔ་གང་རུང་སྟེ། བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ལས་བྱེ་བ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའང་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅེས་པས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །རང་བཞིན་ལ༑ རྒྱུ། འབྲས་བུ། ངོ་བོ་གསུམ་ལས། རྒྱུ་ནི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་སྦྱོར་རོ། །འབྲས་བུ་ནི་སྒོམ་ལམ་དང་མི་སློབ་ལམ་གཉིས་སོ། །ངོ་བོ་ལ་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། དབྱེ་བ། ཁྱད་ཆོས་དང་བཞི་ལས། མཚན་ཉིད་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའི་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་ཆོས་ཤེས་པའིབཟོད་པ། ཆོས་ཤེས་པ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བཞི་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་འཁོར་དང་བཅས་པའམ། སའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །དེའང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། །བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །ཞེས་སོ། །དེའང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་
Chinese
从遮障的种子和显现衰损，以及异生的贫乏和衰败中解脱。证悟的差别是，以修所生的智慧证悟二无我。功德的差别是，具有禅定、眼、神通和神变等众多功德。超越资粮道的差别是，虽然与大资粮道和修所生相似，但在接近见道的时间长短和智慧的暖相稳定与否上有差别。如《八千颂大释》中说：“如果没有障碍，则见道会非常接近”，这应理解为与解脱分相应，是此处的差别。第三，关于见道，也有所依和自性两种。所依是二者的身体所依于五道中的任何一道。如《慧贤请问经》中说：“在欲界和色界中行持的天子们中，有九十六俱胝对诸法生起无垢无染的法眼”，等等。其中，“无垢法眼”表示获得见道，“极其清净”表示八地的智慧。意乐的所依是第四禅。关于自性，有因、果、体性三种。因是大乘资粮道和加行道。果是修道和无学道。体性有定义、例子、分类、特点四种。定义是：大乘的法忍、法智、随忍、随智及其眷属是定义。可以表达为大乘见道的名相。是指大乘加行道圆满之后产生，并且由大乘的善所摄持，能成为大乘出世间修道第一个刹那在相续中生起的因。例子是苦、集、灭、道四谛中的每一谛都有法智忍、法智、随智忍、随智四种，共有十六种及其眷属。或者从地的角度来说，是初地极喜地。如《现观庄严论》中说：“于苦等谛中，法智及随智，忍智十六刹”。也就是出世间
English
It is liberation from the seeds of obscurations and the decline of manifestations, as well as from the poverty and decay of ordinary beings. The distinction of realization is the realization of the two selflessnesses through the wisdom arising from meditation. The distinction of qualities is that it possesses many qualities such as samadhi, eyes, clairvoyance, and miraculous powers. The distinction of surpassing the accumulation path is that although it is similar to the great accumulation path and that arising from meditation, there is a difference in the proximity to the seeing path and the stability of the warmth of wisdom. As it is said in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: "If there are no obstacles, the path of seeing will be very close," which should be understood as corresponding to the part of liberation, which is the distinction here. Third, regarding the path of seeing, there are also two aspects: the basis and the nature. The basis is that the basis of the bodies of the two is any of the five realms of existence. As it is said in the Sutra Requested by Sagacious Intelligence: "Among the sons of the gods who practice in the desire and form realms, ninety-six kotis have arisen in the Dharma without dust or stain, with the eye of Dharma for all phenomena," and so on. Among them, "without dust of the eye of Dharma" indicates the attainment of the path of seeing, and "extremely pure" indicates the wisdom of the eighth ground. The basis of intention is the fourth dhyana. Regarding nature, there are three aspects: cause, result, and essence. The cause is the accumulation and preparation of the Great Vehicle. The result is the path of meditation and the path of no more learning. The essence has four aspects: definition, example, classification, and characteristics. The definition is: the Dharma-tolerance, Dharma-knowledge, subsequent-tolerance, and subsequent-knowledge of the Great Vehicle, along with their retinue, are the definition. It can be expressed as the terminology of the Great Vehicle's path of seeing. It refers to that which arises after the completion of the Great Vehicle's path of preparation, and is gathered by the virtue of the Great Vehicle, which becomes the cause for the first moment of the Great Vehicle's transcendental path of meditation to arise in the mindstream. The example is that each of the four noble truths of suffering, origin, cessation, and path has four types: Dharma-knowledge-tolerance, Dharma-knowledge, subsequent-knowledge-tolerance, and subsequent-knowledge, totaling sixteen with their retinue. Or, from the perspective of the ground, it is the first ground, the Joyful Ground. As it is said in the Ornament of Clear Realization: "In the truths of suffering, etc., Dharma-knowledge and subsequent-knowledge, tolerance and knowledge are sixteen moments." That is, transcendental