Tibetan
་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སེམས་སྨོན་འཇུག་གིས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དབྱེ་ན་བདུན་ལས། གཉིས་ཚན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུས་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའང་མྱ་ངན་འདས་པ་ལས། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱེ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །སེན་ངྷ་པ་ཡི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་ཚན་གྱིས་དབྱེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱི་རིམ་པས། དག་པར་བྱེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ། གནས་པར་བྱེད་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ། གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་སེམས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །བཞི་ཚན་གྱིས་དབྱེ་ན། ཚོགས་སྦྱོར་ན་ཡོད་པ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད། ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དང་པོ་ཡན་ཆད་ན་ཡོད་པ་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་གི་སེམས་བསྐྱེད། དག་པ་ས་གསུམ་ན་ཡོད་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡོད་པ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ༑ མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །མོས་དང་ལྷག་བསམ་དག་པ་དང༌། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་འདོད། །དེ་བཞིན་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་ཚན་གྱིས་དབྱེ་ན། ལམ་ལྔའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔའོ། །དྲུག་ཚན་གྱིས་དབྱེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་དྲུག་སྟེ་ཡུམ་བར་མ་ལས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དྲུག་པོ་གང་དང་ལྡན་པས་ཞེས་སོ། །ས་མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དཔེས་མཚོན་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །གཏེར་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་མཚོ། །རྡོ་རྗེ་རི་སྨན་བཤེས་གཉེན་དང༌། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཉི་མ་ཀླུ། །རྒྱལ་པོ་མཛོད་དང་ལམ་པོ་ཆེ། །བཞོན་པ་བཀོད་མའི་ཆུ་དང་ནི། །སྒྲ་བརྙན་ཆུ་བོ་སྤྲིན་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་སོ། །དཔེ་དེ་དག་གིས་མཚོན་པའི་དོན་ནི། འགྲེལ་པ་ལས། འདུན་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌།སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་དང༌། སྟོབས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། བ
Chinese
由想要获得的心愿和进入所概括的，成为六度自性的，如《现观庄严论》所说：“发心为利他，欲得圆满觉。” 分为七类。从二分法上分：如《入行论》所说：“菩提心略摄，当知有两种类，谓发菩提愿心，及入菩提行心。”《涅槃经》也说：“以世俗胜义之差别，菩提心有二种，如森哈巴之声。” 从三分法上分：以三种律仪的次第，清净的是戒律的学处，安住的是心的学处，解脱的是智慧的学处，三种心的三种形态。 从四分法上分：在资粮道和加行道有的是信解行发心，从七地以下到初地以上有的是增上意乐清净发心，在清净三地有的是异熟发心，在佛地有的是断除障碍发心。如《经庄严论》所说：“发心于诸地，胜解增上意，清净与异熟，如是断二障。” 从五分法上分：是五道的五种发心。 从六分法上分：是六度的六种，如《中观宝鬘论》所说：“与六度相应之六发心，与何相应？” 以地界差别用例子来表示有二十二种，如《现观庄严论》所说：“彼即地金月与火，藏与宝源及大海，金刚山药友与，如意宝珠日月龙，国王库藏康庄道，车乘严饰水以及，声影河流云之相，共有二十又二种。” 这些例子所表示的意义是，如《释论》所说：欲、思、增上意乐、加行、布施、持戒、忍辱、精进、静虑、智慧、方便善巧、愿、力、智的波罗蜜多，以及神通、
English
That which is encompassed by the mind of wanting to attain and entering, which has become the nature of the six perfections. As the Ornament for Clear Realization states: "The arising of the mind is for the sake of others, desiring perfect and complete enlightenment." It is divided into seven categories. The division from the perspective of two categories is: As stated in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: "The mind of enlightenment, in brief, should be known as two types: the mind of aspiring to enlightenment and the mind of engaging in enlightenment." The Nirvana Sutra also states: "Through the distinction of conventional and ultimate, the mind of enlightenment is of two types, like the sound of Simhanada." The division from the perspective of three categories is: With the order of the three trainings, purifying is the training of discipline, abiding is the training of mind, liberating is the training of wisdom, the three forms of the three minds. The division from the perspective of four categories is: In the accumulation and preparation stages, there is the mind of aspiration through faith. From the seventh ground downwards to the first ground upwards, there is the mind of pure intention. In the three pure grounds, there is the mind of ripening. In the Buddha ground, there is the mind of abandoning obscurations. As stated in the Ornament of the Sutras: "The arising of the mind on the grounds, aspiration and pure intention, purity and ripening are considered different, likewise, abandoning the two obscurations." The division from the perspective of five categories is: The five minds of the five paths. The division from the perspective of six categories is: The six of the six perfections, as stated in the Intermediate Mother: "The six minds of arising that are endowed with the six perfections, with which are they endowed?" The division of the boundaries is represented by twenty-two examples, as stated in the Ornament for Clear Realization: "They are earth, gold, moon, and fire, treasure and jewel source and ocean, vajra, mountain, medicine, friend, wish-fulfilling jewel, sun, naga, king, treasury, great road, vehicle, adorned water, sound, reflection, river, and clouds, these are twenty-two in number." The meaning represented by these examples is, as stated in the commentary: Desire, thought, increased intention, application, generosity, discipline, patience, diligence, concentration, wisdom, skillful means, aspiration, strength, the perfections of wisdom, and clairvoyance,
Tibetan
སོད་ནམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང༌། མཐུན་པའི་ཆོས་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌།ལྷག་མཐོང་དང༌། གཟུངས་དང༌། སྤོབས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་དང༌། བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞེས་སོ། །དེའང་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཚོགས་ལམ་གསུམ་ལའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནའོ། །སྦྱིན་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་བཅུ་ནི་ས་བཅུ་ལའོ། །མངོན་ཤེས་ནས་གཟུངས་སྤོབས་ཀྱི་བར་ལྔ་ནི་དག་པ་ས་གསུམ་ལའོ། །ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་ས་བཅུ་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། དངོས་གཞི་རྗེས་གསུམ་ན་ཡོད་དོ། །དེའང་ཁས་བླངས་པའི་ཆོ་གས་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་སློབ་ལམ་ན་ཡོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་མེད་དོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་དོན་མཛད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སོ་སོའི་དོན་ལ་བདུན་ལས། སྨོན་འཇུག་གི་དོན་ནི། གཞན་དོན་དུ་བསམ་པས་སྨོན་པ་ནི་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད། འཇུག་པས་སྤྱོད་པ་འགྲོ་བཞིན་པ་ལྟ་བུ་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་དོན་ནི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་རྒྱུད་སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་གོང་མར་སྤེལ་བ་ནི་སེམས། དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་ཅིང་ཤེས་བྱ་འབྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ས་རིམ་གྱི་དོན་ནི་རིགས་ལ་མོས་པས་སྤྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་དུས་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཕྱོགས་རེ་མཐོང་བ་ན་ལྷག་བསམ་དག་པ། ཞིང་ཁམས་དག་པ་ལ་སོགས་པ་དབང་ཐོབ་དུས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་དུས་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱའོ། །ལམ་ལྔའི་དོན་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ། ཐོས་བསམ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གཙོ་ཆེར་སྤྱོད་པས་ཚོགས་ལམ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་ལམ། ཆོས་ཉིད་དངོས་སུ་མཐོང་བས་མཐོང་ལམ། མཐོང་ཟིན་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་སྒོམ་ལམ། བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ནས་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་དོན་ནི་ཡོ་བྱད་སེར་སྣ་མེད་པར་གཞན་ལ་གཏོང་སེམས་དགེ་བ་སྦྱིན་པ། ཉེས་སྤྱོད་ལས་སེམས་བསྲུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས། རྣམ་འཚེ་བཟོད་པས་བཟོད་པ། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བས་བརྩོན་འགྲུས། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་རྩེ་གཅིག་
Chinese
福德和智慧，以及菩提之方便，与正法相应，慈悲和胜观，总持和无畏，以及正法之喜宴，唯一趋入之道，以及具足法身等。其中，前三者是资粮道三者。加行道是加行道。布施到智慧之间的十者是十地。神通到总持无畏之间的五者是清净地三者。后面三者存在于十地的加行、正行和后行三者中。其中，以承诺的仪轨所获得的生起次第之心存在于有学道，而不在佛地。以大悲远离障碍的生起次第之心成办利益，应当了知存在于佛地。各自的意义有七种，其中，发愿和趣入的意义是：以利他之心而发愿，如想要行走一般，是发愿菩提心。以趣入而行持，如正在行走一般，是趣入菩提心。如《入行论》中所说：想要行走与行走，知其差别为何如，如是智者于此二，次第了知其差别。如是。三学之意义是：从不善之方面约束自相续是戒律。禅定等增上善法是心。成办二利且辨别所知是智慧之学。地道之意义是：于种姓生起信心，以总相为对境时，以信心而行持，见到部分功德时，是殊胜意乐清净。清净刹土等获得自在时，是异熟。如是，当真如远离一切障碍时，称为断障菩提心。五道之意义是：在最初时，主要行持听闻、思惟和福德资粮，是资粮道。将无分别之智慧与见道相结合，是加行道。直接证悟法性是见道。证悟之后进行修习是修道。修习达到究竟，无需再修习，称为无学道。六度之意义是：对于财物没有吝啬，将善心施与他人是布施。从恶行中守护自心是戒律。以忍耐调伏嗔恨是忍辱。欢喜善法是精进。心专注于一境是禅定。
English
Virtue and wisdom, and the means of enlightenment, correspond to the Dharma, compassion and insight, retention and fearlessness, and the feast of Dharma, the one path to tread, and possessing the Dharmakaya, and so on. Among them, the first three are the three paths of accumulation. The application is in the path of application. The ten from generosity to wisdom are the ten bhumis. The five from clairvoyance to retention and fearlessness are the three pure bhumis. The latter three exist in the application, main practice, and subsequent practice of the ten bhumis. Among them, the generation of mind obtained through the vows of commitment exists in the path of learning, but not in the Buddha-bhumi. The generation of mind of great compassion, free from obscurations, accomplishing benefit, should be known to exist in the Buddha-bhumi. There are seven meanings for each, among which, the meaning of aspiration and entry is: aspiring with the intention of benefiting others, like wanting to walk, is the aspiration Bodhicitta. Entering and acting, like walking, is the entering Bodhicitta. As it is said in the Bodhicaryavatara: 'Wanting to go and going, how to know the difference, likewise, the wise should know the difference between these two in order.' Thus. The meaning of the three trainings is: restraining the mind from the direction of non-virtue is discipline. Increasing virtue such as samadhi is mind. Accomplishing the two benefits and distinguishing what is to be known is the training of wisdom. The meaning of the stages is: when faith arises in the lineage, and the general object is taken as the object, acting with faith, when seeing partial qualities, it is pure superior intention. When purity of the Buddha-field and so on are attained, it is fruition. Thus, when suchness is free from all obscurations, it is called the Bodhicitta that has abandoned obscurations. The meaning of the five paths is: at the beginning, mainly practicing hearing, thinking, and accumulating merit, it is the path of accumulation. Combining non-conceptual wisdom with the path of seeing, it is the path of application. Directly realizing the nature of reality is the path of seeing. Meditating after realization is the path of meditation. When the object of training is ultimate, and there is no need to meditate, it is called the path of no learning. The meaning of the six perfections is: without stinginess towards possessions, giving the mind of virtue to others is generosity. Protecting the mind from misdeeds is discipline. Subduing anger with patience is patience. Rejoicing in virtue is diligence. Focusing the mind on one object is meditation.