Tibetan
།ཁམས་ཡོད་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཉེས་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །ཡང་དག་མི་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཅག་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་དེ་སྤོང་དོན་དུ་གསུངས། །དེའང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་ལ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་བས། བདག་ལྟ་བུས་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་ཅེས་སེམས་ཞུམ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་དང༌། བསྐྱེད་ཀྱང་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་ཐ་མལ་པ་ཞེས་སེམས་ཅན་ལ་བརྙས་པས་ལམ་གོང་མ་ཐོབ་པའི་གེགས་བྱེད་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་མཐར་འཛིན་གྱི་དབང་གིས་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མི་འཇུག་པས་ཡང་དག་པར་མི་འཛིན་པ་དང༌། རྟག་ཆད་དུ་ལྷུང་བས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང༌། བདག་དང་སེམས་ཅན་མཉམ་པར་མ་མཐོང་བས། བདག་གཞན་དུ་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་མ་ཐོས་པས། །བདག་ལ་བརྙས་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་ཞུམ་པ་འགའ་ཞིག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་པས། །བདག་ལ་མཆོག་ཅེས་རློམ་པ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལ། །དམན་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ལྟར་སེམས་པ་འདི་ལ་ནི། །ཡང་དག་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ། །དེས་ན་ཡང་དག་མི་འཛིན་ཅིང༌། །ཡང་དག་དོན་དེ་རིག་མི་འགྱུར། །བཅོས་མ་གློ་བུར་པ་ཉིད་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་སྐྱོན་དེ་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་ཉིད་དེ་བདག་མེད་པ། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིན། །ཡང་དག་མིན་པའི་ཉེས་འཛིན་ཅིང༌། །ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར་འདེབས་པས། །བློ་ལྡན་བདག་དང་སེམས་ཅན་ནི། །མཚུངས་མཐོང་བྱམས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཁམས་རང་གཞན་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པར་ཤེས་ན། རང་གི་སེམས་ཐར་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་དཀའ་བ་མེད་པར་ཤེས་ཏེ་སྤྲོ་བ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་བཞིན་དུ་གུས་པས་འཚེ་བ་དང་གནོད་པ་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕན་འདོགས་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། གནས་ལུགས་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། བྱམས་པ་ཚད་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས། །སྤྲོ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་དང༌། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བྱམས་ཆེན་སྐྱེ། །ཆོས་ལྔ་སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ལས་ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་མཚུངས་ལྟ། །སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང༌། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་བྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མྱུར་དུ་ཐོབ། །ཅེས་སོ༑ ༑རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ
Chinese
说的是具有自性。如是说。五种过患是什么呢？是灰心丧气、轻蔑低劣有情，不正确执取、诋毁正确之法。我等其余的五种过失，凡是存在的那些，是为了断除那些而说的。那也是因为没有见到菩提心之精华存在于自身，灰心丧气地认为像我这样的人无法成佛，因此不生起菩提心，即使生起了，也认为我只是个普通的菩萨，轻蔑有情，从而阻碍获得更高的道。由于执着于空性的边见，无法进入胜义谛的自性法界，因此不能正确地执取；由于堕入常断二边，从而诋毁正确的法；由于没有视自己和有情平等，从而产生执着自他的过患。就像这样，这是因为没有听闻，由于轻蔑自己的过患，有些人的心会灰心丧气，不会生起菩提心。对于那些生起菩提心的人，如果自认为比别人优越，对于那些没有生起菩提心的人，就会产生低劣的观念。像这样，对于这种心态，不会生起正确的认识，因此不能正确地执取，也不能证悟正确的意义。因为是虚假的、暂时的，所以有情的过患不是真实的。真实性就是无我，是功德自性清净。执着于非真实的过患，诋毁真实的法，有智慧的人就不会平等看待自己和有情，无法获得慈爱。如是说。如果知道这样的自性在自他心中任运成就，就会明白成就自己的心解脱并不困难，从而生起欢喜，像对待佛陀一样恭敬一切有情，在不伤害和损害的基础上利益他们，并且能够通过证悟胜义谛的智慧，以及证见实相的智慧，和扩展无量慈爱的坛城来成办他利。 就像这样，这是从听闻中产生的，生起欢喜和像对待导师一样恭敬，以及智慧、证悟和伟大的慈爱。因为生起五种法，所以从中，没有罪过，如同平等看待，没有过失，具有功德，将自己和有情平等对待，迅速获得佛陀的果位。如是说。 种性的分类
English
It is said that it has the nature of existence. Thus it is said. What are the five faults? They are discouragement, contempt for inferior sentient beings, incorrect grasping, and disparagement of the correct Dharma. The remaining five faults of us, whatever exists, are spoken of for the purpose of eliminating them. That is because not seeing the essence of Bodhicitta existing in oneself, being discouraged thinking that someone like me cannot attain Buddhahood, therefore not generating Bodhicitta, and even if generated, thinking that I am just an ordinary Bodhisattva, despising sentient beings, thereby hindering the attainment of higher paths. Due to clinging to the extreme view of emptiness, one cannot enter the Dharma realm of the ultimate nature, therefore one cannot grasp correctly; due to falling into permanence and annihilation, one disparages the correct Dharma; due to not seeing oneself and sentient beings as equal, the fault of clinging to self and others arises. Just like this, it is because of not hearing, due to the fault of despising oneself, some people's minds will be discouraged and Bodhicitta will not arise. For those who have generated Bodhicitta, if they think they are superior to others, they will have inferior ideas about those who have not generated Bodhicitta. Like this, for this kind of mentality, correct knowledge will not arise, therefore one cannot grasp correctly, nor can one realize the correct meaning. Because it is false and temporary, the faults of sentient beings are not real. Reality is selflessness, the nature of qualities is pure. Clinging to unreal faults, disparaging the real Dharma, wise people will not treat themselves and sentient beings equally, and will not be able to obtain loving-kindness. Thus it is said. If one knows that such a nature is spontaneously accomplished in oneself and others, one will understand that it is not difficult to accomplish the liberation of one's own mind, thereby generating joy, respecting all sentient beings like Buddhas, benefiting them on the basis of not harming and injuring, and being able to accomplish the benefit of others by realizing the wisdom of the ultimate truth, as well as the wisdom of seeing reality, and expanding the mandala of immeasurable loving-kindness. Just like this, this arises from hearing, generating joy and respect like treating a teacher, as well as wisdom, realization, and great loving-kindness. Because the five Dharmas arise, therefore from it, there is no fault, like looking at equality, without faults, possessing qualities, treating oneself and sentient beings equally, quickly attaining the fruit of Buddhahood. Thus it is said. The classification of lineages
Tibetan
་འདི་ནི་དྲང་དོན་དུ་མི་ལྟ་བར། ངེས་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་བཟུང་སྟེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནས་འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་རབ་ཏུ་གཅེས་ཤིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་འདིར་རྒྱས་པར་བཤད་པའང་དེ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བ། ཤེས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ། བསྲུང་བྱ་བསླབ་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་དང་རང་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་དང་ལྡན་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འདོད་དེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། སོ་སོར་ཐར་བའི་རིགས་བདུན་གྱི། །རྟག་ཏུ་སྡོམ་གཞན་ལྡན་པ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡི། །སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མིན། །ཅེས་སོ། །དབུ་མ་བའི་ལུགས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ཅན་གྱི་ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ལའང་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཉི་ཁྲིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང༌། རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། ཀླུ་ཉིས་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཡུམ་བར་མ་ལས། དེའི་ཚེ་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་མིའམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་དག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །སྐྱེས་ཟིན་གནས་པའི་རྟེན་ནི་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔ་གང་ལའང་རུང་ངོ༌། །བསྐལ་བཟང་ལས། རྒྱལ་བ་ཕན་བཞེད་གྲོང་དཔོན་གྱུར་པའི་ཚེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསོད་ནམས་འོད་དེ་ལ། །ཉིན་གཅིག་སྲོག་གཅོད་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་ནི། །དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་པས། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྟེན་དུ་སོ་སོར་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དབུ་མ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ཡང་ཉིན་གཅིག་གི་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་ཙམ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དགེ་རྩ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རྟེན་དུ་བཤད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པའི་རྟེན་ནི་དད་སོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་བློ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ། རྒྱུ། འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་དོན་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་སེམས་གང་ཡིན་མཚན་གཞི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ
Chinese
因此，不应将其视为字面意义，而应理解为究竟意义。此地甚为珍视大乘之法，且难以理解，故在此详述。第二，有情众生如何生起菩提心之理，有三：当知生起菩提心之自性；知晓后如何生起之理；以及所守护之学处次第。第一者有二：所依与自性。初者，如唯识宗所言，具足七种别解脱戒者，视为身体之所依。《道灯论》云： "恒具七别解脱戒，乃有菩萨律仪之分，余则无有。" 如是。中观宗则认为，对于大乘具信，且欲证得佛果之天、龙等亦可生起菩提心。《八千颂般若经》云： "彼时天子尼吉生起了无上菩提心。" 《海龙王请问经》云： "两万两千龙生起了菩提心。" 等等。《中品般若经》云： "彼时，天、龙、非天、妙翅鸟、紧那罗、大腹行等无数众生，皆生起了无上菩提心。" 已生起之菩提心，其所依乃五道众生皆可。 《贤劫经》云： "胜者利益化为村长时，如来福德光于一日受持断命戒，最初发起了殊胜菩提心。" 如是。若问：生起菩提心是否需要别解脱戒作为所依？答：此乃中观宗之菩提心，然仅一日断除杀生，并非别解脱戒。乃是依于善根而生起菩提心，而非作为所依而说。意乐之所依，乃具足信心等殊胜福德之心。第二，自性有三：体性、因、果。初者，有定义、分类、各自之义，三者。初者，何为大乘道之心之定义？定义：可称为菩提心。为利他而证得圆满菩提
English
Therefore, it should not be regarded as literal meaning, but should be understood as ultimate meaning. This place highly values the Mahayana Dharma, and it is difficult to understand, so it is explained in detail here. Secondly, how sentient beings generate Bodhicitta has three aspects: one should know the nature of generating Bodhicitta; one should know how to generate it after knowing it; and the order of precepts to be protected. The first has two aspects: the basis and the nature. The former, as the Mind-Only School says, those who have the seven kinds of Pratimoksha vows are regarded as the basis of the body. The Lamp for the Path says: "Those who always have the seven kinds of Pratimoksha vows have the share of the Bodhisattva vows, otherwise they do not." So it is. The Madhyamaka School believes that even gods, nagas, etc. who have faith in Mahayana and want to attain Buddhahood can generate Bodhicitta. The Eight Thousand Prajnaparamita Sutra says: "At that time, the son of the gods, Nikri, generated the supreme Bodhicitta." The Sea Dragon King Sutra says: "Twenty-two thousand nagas generated Bodhicitta." And so on. The Intermediate Mother Sutra says: "At that time, countless beings such as gods, nagas, non-gods, garudas, kinnaras, and mahoragas all generated the supreme Bodhicitta." The basis for the Bodhicitta that has already been generated can be any of the five realms of beings. The Bhadrakalpa Sutra says: "When the Victorious One transformed into a village chief for the benefit of others, the Tathagata Sonam O, having taken the vow to abstain from killing for one day, first generated the supreme Bodhicitta." So it is. If you ask: Is it necessary to have the Pratimoksha vows as the basis for generating Bodhicitta? Answer: This is the Bodhicitta of the Madhyamaka School, but merely abstaining from killing for one day is not the Pratimoksha vow. It is based on that root of virtue to generate Bodhicitta, but it is not said as a basis. The basis of intention is to have a special mind of merit such as faith. Secondly, the nature has three aspects: essence, cause, and effect. The former has definition, classification, and individual meaning, three aspects. The former, what is the definition of the mind of the Mahayana path? Definition: It can be called Bodhicitta. To attain perfect Buddhahood for the benefit of others.