Tibetan
རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། མདོ་སྡེའི་མངོན་པ་ས་དང་ལམ་དང་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་དང༌། ལྷ་དང་ཀླུའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ངེས་མེད་རྣམས་སུ། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས།འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང༌། ལྷ་དང་ཀླུ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་གྲངས་མེད་པ་ལ། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཀའ་ཐ་མ་ངེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་ནས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ལས། མངོན་པའི་འདུལ་བ་ཚེགས་ཆུང་ཞིང་སླ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་རྣམས་དང༌། མངོན་པའི་མདོ་སྡེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་རྒྱ་མཚོ་དང༌། མངོན་པའི་མངོན་པ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། དབང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཆ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། ཐུབ་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་རབ་གསུངས་པ། །གནས་དང་དུས་སོགས་རིམ་གྱིས་ནི། །ཚངས་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ན། གདུལ་བྱའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པོ་རིམ་པས་གསུངས་པར་སྣང་ཞིང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཅིག་ཅར་འཇུག་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ། བྱ་བ་རྫོགས་པའི་དུས་གཅིག་ལ་བསྟན་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ། མདོ་སྡེ་ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་རྒྱལ་བོ་ལས། ང་ཡིས་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་པར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁྱབ་བརྡལ་སྣང༌། །གང་ཚེ་རིམ་གྱིས་མངོན་འདོད་པ། །དེ་དག་ཀུན་ལ་དེ་བཞིན་ཏེ། །དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ལ༑ ༑ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྫོགས་པར་སྣང༌། །ཡིད་བཞིན་རེ་བ་རྣམས་སྐོང་བའི། །གསུང་གི་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་འཁོར་ལོ་གསུམ་པོ་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྐོར་བ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་རིམ་པས་སྟོན་པར་འདོད་པས་གཉིས་ཀས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དབང་པོའི་ཁྱད་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་དོན་ལ་རྨོངས་པར་ཟད་དོ། །དེའང་སྟོན་པ་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་འགྲོ་བའི་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བར་དོན་འབྱུང་བ་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ལས་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་སྐད་དུ་གསུང་དབྱངས་དྲུག་ཅུ་ལྟར་སྣང་བས་དོན་མཛད་པར་གྱུར་ཀྱང༌། དོན་ལ་སྒྲ་ཚིག་རང་མཚན་པར་མེད་ལ༑ གདུལ་བྱའི་མོས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང༌། དུས་སུ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་འཛོམ་པ་ལས། སྒྲ་བརྙན་བཞིན་སྣང་བ་ཉིད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བཟོ་མེད་པ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང༌། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །ཕྱི་དང་ནང་ན་གནས་མ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིའི་དབང་དུ་མཛད་དེ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་གང་གིས་མཚན་མོ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། གང་གི་མཚན་མོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ། ངས་ཆོས་ཚིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསྟན་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་ཤེས་པ་ཁ་ཅིག་དོན་དམ་དུ་མ་བསྟན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཟེར་བ་ཡང་གསུང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལས་འདས་པ། འགྲོ་བའི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལྟར་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་དེ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པར་སྣང་ངོ༌། །དེས་ན་འདིར་གདུལ་བྱའི་ངོར་སྣང་བའི་བཀའ་འཁོར་ལོ་དེ་དག་ནི་གནས་རིས་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ་གདུལ་བྱའི་རིས་ཁམས་མོས་པ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་ཡོད་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་དུ་སྣང་བ་དེའི་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཆོས་ཐ་དད་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཕན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་གཅིག་ལས། །མོས་པ་ཐ་དད་བཞིན་དུ་སྒྲ་འབྱུང་སྟེ། །རྒྱལ་བས་བདག་ལ་སྟོན་སྙམ་སོ་སོར་སེམས། །གང་གི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཛུམ་མཛད་སྟོན། །ཅེས་དང༌། མདོ་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལས། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་འཁྲུག་མེད་པ། །ཡིད་འོང་རྡོ་རྗེའི་གསུང་གཅིག་ལ། །གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན། །བྱེ་བྲག་མང་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །འདི་ལྟར་དུས་ཐ་དད་དུའང་འཁོར་ལོ་གསུམ་རིམ་གྱིས་གསུང་བར་ཁ་ཅིག་ལ་སྣང་ལ་དེའི་རྣམ་གཞག་ཡོད་དེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། ཨེ་མ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་རོ་ཞེས་སོ། །ཡང་དུས་གཅིག་གནས་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་གཅིག་གི་གསུང་ལྟར་སྣང་བས་གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་སྣང་བ་ལ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་ཡོད་དེ། ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྒོའི་ཆོས་
Chinese
以及广大的经部论藏，关于地、道、持明、三摩地的种种分类。此后，在圆满的处所，如赡部洲以及天、龙的处所等不定的地方，圆满的导师释迦牟尼佛，对圆满的眷属，如比丘、比丘尼、天、龙以及菩萨等无数的众生，宣说了圆满的法，即最后的教言，确定意义的名相。圆满的时间是从七十三岁到八十二岁之间。其中，论藏主要阐述增上慧学的修学，论藏的律藏以简易方便的方法调伏烦恼，论藏的经藏是进入真如之理的海洋，以及论藏的论藏，关于蕴、界、处、根、识，以及如来藏自性清净的种种分类，都包含在内。如《七百部经》所说：能仁为利诸有情，善说诸法之蕴聚，处所时等次第者，梵音宣说诸教言。如是。若从不共的角度来看，对于那些依众生根器而次第进入的众生，似乎是次第宣说了这三个法轮；而对于那些能同时进入的众生，则似乎是在一个行为圆满的时刻显示的。如《功德庄严王经》所说：我未曾说过任何话，却对众生显现了广大的境界。何时次第显现所欲求，对他们来说也是如此。于此同时进入者，则显现了圆满的法类。满足如意期望的，正是那语言的伟大之处。如是。此处有些论师认为三个法轮只是同时转动，有些则认为次第宣说，这两种观点都只是对共同和不共同，因根器差异而区分的意义感到迷惑而已。因此，导师就像如意宝珠一样，能随众生的意愿而实现愿望。由于佛的加持，能以众生各自的语言发出六十
English
And also the vast Abhidharma Pitaka, with its various classifications of grounds, paths, dharanis, and samadhis. Thereafter, in perfect places such as Jambudvipa and the abodes of gods and nagas, the perfect teacher, Shakyamuni Buddha, to a perfect retinue of countless beings including monks, nuns, gods, nagas, and bodhisattvas, taught the perfect Dharma, the final teachings, the definitive meaning. The perfect time was from the age of seventy-three to eighty-two. Among these, the Abhidharma Pitaka mainly teaches the training of higher wisdom; the Abhidharma Vinaya teaches the method of subduing afflictions through easy and simple means; the Abhidharma Sutra is the ocean of entering into suchness; and the Abhidharma Abhidharma includes the classifications of skandhas, dhatus, ayatanas, indriyas, vijnanas, and the naturally pure essence of the Tathagatagarbha. As it is said in the "Seven Hundred Sutras": The Able One, for the sake of beings, well taught the aggregates of Dharma, the places, times, and order, proclaimed the teachings with the voice of Brahma. Thus it is. From a unique perspective, it seems that the three wheels of Dharma were taught in sequence to those who gradually enter according to the minds of the disciples; while to those who enter simultaneously, it seems that the teachings were revealed at a single moment of complete action. As it is said in the "King of Adornments Sutra": I have not spoken anything, yet a vast realm appears to beings. When they desire gradual manifestation, it is the same for them. For those who enter simultaneously, a complete array of Dharma appears. The greatness of speech is that which fulfills wishes as desired. Thus it is. Here, some teachers believe that the three wheels of Dharma are only turned simultaneously, while others believe that they are taught in sequence. Both views are merely confused about the meaning of common and uncommon, distinguished by the difference in faculties. Therefore, the teacher is like a wish-fulfilling jewel, fulfilling desires according to the wishes of beings. Through the blessings of the Buddha, sixty
Chinese
虽然显现为如影像般而能成办利益，但实际上，声音和词语本身并没有自性。由于所化众生的意乐、佛陀的加持以及因缘聚合这三者的和合，才会显现为如声音影像一般。如《续部上师》中所说：“犹如声音影像之声，从他之识而生起，无分别且无造作，如是如来之语，从他之识而生起，不住于外与内。”就是这样。依此道理，《宝积经》中说：“寂静慧，从何时于夜晚现证圆满菩提，到何时于夜晚入灭之间，我连一句法的词语也没有宣说。”有些不了解的人说，没有在胜义谛中宣说，但在世俗谛中宣说了，这也是对超越言语和文字，与众生显现相符而显现为词语和文字的实相感到迷惑。因此，此处对于所化众生面前所显现的教法法轮，无论是处所类别相同或不同，都是一样的，因为所化众生的根器意乐有三种不同。如来所显现的语，没有时间上的先后，而是宣说不同的法。如《三摩地王经》中说：“世间利益，从您的一语中，随着意乐的不同而发出声音。各自心想，是胜者为我宣说。为了何故，您才展现微笑？”以及《经部意趣释》中说：“无分别且无错乱，悦意金刚之语唯一，依所化众生之意乐，转变为众多差别。”像这样，有些人认为在不同的时间里，依次宣说了三个法轮，并且有这样的次第。如《中观母经》中说：“唉玛，在赡部洲将要转动第二个法轮。”以及《般若波罗蜜多七百颂》中说：“重复三次，转动了十二种法轮。”还有，在同一时间和同一地点，显现为一位导师的说法，但由于所化众生的不同显现，而看到不同的情况。如《扎玛托匝布续》中说：“那时，有些菩萨看到大悲之门的法
English
Although appearing like reflections and accomplishing benefits, in reality, sounds and words themselves have no inherent nature. It is due to the combination of the disciples' inclinations, the blessings of the Buddha, and the convergence of circumstances that they appear like sound reflections. As stated in the *Uttaratantra*: "Just as the sound of a sound reflection arises from the consciousness of another, without conceptualization or fabrication, so too is the speech of the Tathagata, arising from the consciousness of another, not abiding in the outer or inner." This is how it is. According to this principle, the *Ratnakuta Sutra* states: "Shantimati, from the night when I attained complete enlightenment until the night when I passed into nirvana, I have not taught even a single word of Dharma." Some who do not understand say that it was not taught in the ultimate sense but was taught in the conventional sense. This is also being confused about the reality that transcends speech and letters, appearing in accordance with the appearances of beings as words and letters. Therefore, here, the Dharma wheels that appear to disciples, whether the places and categories are the same or different, are all the same, because the disciples' faculties and inclinations are of three different types. The speech that appears as the speech of the Tathagata, without any temporal sequence, teaches different Dharmas. As stated in the *Samadhiraja Sutra*: "For the benefit of the world, from your one speech, sounds arise according to different inclinations. Each one thinks, 'The Victor is teaching to me.' For what reason do you show a smile?" And as stated in the *Sutra Unraveling of Intent*: "Without conceptualization and without confusion, the one pleasing Vajra speech, according to the inclinations of the disciples, transforms into many distinctions." In this way, some think that the three wheels were taught sequentially at different times, and there is such a system. As stated in the *Madhyamaka Mother Sutra*: "Emaho, in Jambudvipa, the second turning of the Dharma wheel will occur." And as stated in the *Seven Hundred Prajnaparamita Sutra*: "Repeating three times, the twelve aspects of the Dharma wheel were turned." Also, there are instances where, at the same time and in the same place, what appears as the speech of one teacher is seen differently due to the different appearances of individual disciples. As stated in the *Zamatog Vyakarana Sutra*: "At that time, some Bodhisattvas saw the Dharma of the great compassion gate.