Tibetan
བ་པ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རེ་རེས་འདུལ་བ་རྣམ་པ་བཞིས་འགྲོ་བ་ལྔའི་དོན་མཛད་དོ་ཞེས་སོ། །འདུལ་བ་བཞི་ནི། སྐུ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོས་འདུལ་བ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་དང༌། གསུང་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོས་འདུལ་བ་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཐུགས་མངོན་པར་ཤེས་པས་འདུལ་བ་འགྲོ་བའི་དབང་པོ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་འདུལ་བ་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་འགྱེད་ཅིང་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར། །སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་སྐྱེ་བ་དང༌། །དགའ་ལྡན་གནས་ནས་འཕོ་བ་དང༌། །ལྷུམས་སུ་འཇུག་དང་བལྟམས་པ་དང༌། །བཟོ་ཡི་གནས་ལ་མཁས་པ་དང༌། །བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་རོལ་པ་དང༌། །ངེས་འབྱུང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པ་དང༌། །བདུད་སྡེ་བཅོམ་དང་རྫོགས་པར་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང༌། །མྱ་ངན་འདའ་བར་སྟོན་མཛད་རྣམས། །ཡོངས་སུ་མ་དག་ཞིང་རྣམས་སུ། །སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པར་སྟོན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཚུལ་ཡང༌། ཉན་ཐོས་པ་ལྟར་ན་ཞག་བདུན་ཕྲག་བདུན་དུ་ཆོས་མ་གསུངས་པས། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ངོར། དེ་ནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་ཏེ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་བསྟན་པས། འཁོར་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་བཅས་པས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། དགུང་ལོ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་དུ་བཀའ་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་ཡང༌། གནས་ཐ་དད་པ་རེ་རེར་ཡང་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཆོས་ཐ་དད་པ་རེས་འཇོག་ཏུ་གསུངས་པར་འདོད་དེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཆུ་ཀླུང་བཱ་ར་ཏའི་འགྲམ་དེ་ཉིད་དུ་ཀླུ་རྣམས་ལ་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་ཆེན་པོ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནས། གནས་འཇོག་གི་བུ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྙེད་དོ་ཞེས་སོ༑ ༑དེའང་དགུང་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར། བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་མོ་ལས། ཆོས་འཁོར་གནས་དང་ཡངས་པ་ཅན། །ས་དཀར་ཅན་དང་ལྷ་ཡི་གནས། །བྱིས་པ་གསོད་དང་ཀཽ་ཤམྦྷི། །འབྲོག་གནས་མཆོད་རྟེན་རི་དང་ནི། །འོད་མའི་ཚལ་དང་དགྲར་བཅས་དང༌། །སེར་སྐྱ་ཡི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཏེ། །འདི་རྣམས་སུ་ནི་ཐུབ་པ་ཡི། །སྐྱེས་མཆོག་ལོ་ནི་རེ་རེར་བཞུགས། །འབར་བའི་ཕུག་གི་གནས་སུ་གཉིས། །སྨན་གྱི་ནགས་སུ་ལོ་བཞི་སྟེ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་དུ་ལྔ། །དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ལོ་དྲུག་སྟེ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མཉན་ཡོད་དུ། །ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་ཁབ་ཏུ་གནས། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་བརྒྱད་ཅུ་ལ། །ཐུབ་མཆོག་དམ་པ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག དེའི་སྟེང་དུ་སྐུ་ཚེ་ཟླ་བ་གཉིས་ཕྱིར་བསྲིང་བར་འདོད་དེ། འབུམ་ཊཱི་ཀ་ལས། འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་ཟླ་གཉིས་སྲིང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་དག་ནི་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར། སྟོན་པ་ཕུན་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་བཅས་པ་ལ། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཀའ་འཁོར་ལོ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་གྲངས། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དགུང་ལོ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ནས་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དེའང་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། འདུལ་བའི་འདུལ་བ་བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམས་པར་གཞག་པ་ཆེ་ལོང་རྣམས་དང༌། འདུལ་བའི་མདོ་སྡེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང༌། འདུལ་བའི་མངོན་པ་དེ་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐུན་མོང་གི་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། མཽངྒལ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་སྟོང་ཙམ་དང༌། ཡུམ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་མ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང༌། དགེ་བསྙེན་མ་ས་ག་མ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མའི་ཚོགས་དང༌། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང༌། དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཁོར་ས་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟང་སྐྱོང་དང༌། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང༌། དྲ་བ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་ལ། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དགུང་ལོ་བཞི་བཅུ་རྩ་གསུམ་ནས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དེའང་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་གཙོ་བོར་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པ་ལས། མདོ་སྡེའི་འདུལ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚོམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། མདོ་སྡེའི་མདོ་སྡེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་ཅིང་
Chinese
据说，伟大的世尊们各自以四种调伏方式利益五道众生。四种调伏是：以身体巨大的福德进行调伏的十二行谊；以言语法蕴进行调伏的各种乘；以心通进行调伏的知晓众生根器；以功德和事业不可思议进行调伏的示现各种神变和放射光芒等。十二行谊的方式是：如《宝性论》所说：‘不离法身而以种种化身之自性，示现降生，从兜率天降临，入胎和诞生，’‘精通工巧之业，享受妃嫔眷属的围绕，出离和苦行，前往菩提树，降伏魔众和圆满，菩提和法轮，以及示现涅槃。’在不清净的刹土中，示现存在直到轮回存在。’如此，从成佛到转法轮的方式也是，’如小乘行者所说，七个星期没有说法，应梵天和帝释天的祈请。然后前往波罗奈斯，宣说四谛之法，从五比丘开始，八万天人见谛。从那时起，直到八十岁，次第转了三次法轮。也在不同的地方，由于所化众生的根器不同，而有次第地宣说了不同的法。律藏中说：‘在恒河岸边，为龙族宣说了十善法的甘霖。’从那以后，住处的儿子和五百眷属一起，以无上的菩提之法，获得了无尘无垢的法眼。’据说八十岁时示现涅槃。在《大毗婆沙论》中说：‘法轮处和广严城，白地处和天处，杀童和 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥)，旷野处、佛塔和山，光林和有敌处，以及迦毗罗卫城。’世尊（释迦牟尼佛）在这些地方每年都住锡。在燃烧的洞穴住了两年，在药林里……
English
It is said that each of the great Bhagavats benefits beings of the five realms through four types of taming. The four types of taming are: taming through the body's great merit, which are the twelve deeds; taming through the collection of speech-dharma, which are various vehicles; taming through the mind's clairvoyance, which is knowing the faculties of beings; and taming through inconceivable qualities and activities, such as displaying various miracles and radiating light. The manner of the twelve deeds is as follows: As stated in the Uttaratantra: 'Without moving from the Dharmakaya, through various natures of emanation, manifesting birth, descending from the Tushita heaven, entering the womb and being born,' 'being skilled in crafts, enjoying the retinue of consorts, renunciation and practicing austerities, going to the Bodhi tree, conquering the Maras and perfecting, enlightenment and the wheel of Dharma, and showing Nirvana.' In impure realms, showing existence as long as Samsara exists.' Thus, the manner of turning the wheel of Dharma from enlightenment is also, 'As the Hearers say, for seven weeks he did not teach, at the request of Brahma and Indra. Then he went to Varanasi and taught the Four Noble Truths, from the five good monks onwards, eighty thousand gods saw the truth. From then until the age of eighty, he turned the wheel of Dharma three times in succession. Also in different places, due to the different faculties of the beings to be tamed, he taught different Dharmas in succession. The Vinaya Sutra says: 'On the banks of the Ganges, he spoke the great rain of the ten virtuous Dharmas to the Nagas.' From then on, the son of the dwelling place, together with five hundred attendants, obtained the stainless and immaculate eye of the Dharma through the unsurpassed Dharma of enlightenment.' It is said that he passed into Nirvana at the age of eighty. In the Great Vibhasha Shastra, it says: 'The place of the Dharma wheel and Vaishali, the white land and the place of the gods, killing children and कौशाम्बी (Kauśāmbī, Kaushambi), the wilderness, stupas and mountains, the light grove and the place with enemies, and the city of Kapilavastu.' The Thubpa (Shakyamuni Buddha) resided in each of these places for one year. He stayed in the burning cave for two years, and in the medicine forest...
Chinese
四十，在王舍城住了五年，苦行六年，二十三岁时在舍卫城，二十九岁时住在王宫。就这样，佛陀活到八十岁，至尊导师进入涅槃。有些声闻乘的修行者认为，佛陀的寿命可以延长两个月。正如《十万颂释》中所说：‘因为战胜了死魔，他将自己的寿命延长了两个月。’普遍流传的大乘观点是，圆满之处在于瓦拉纳西，圆满的导师是释迦牟尼佛，圆满的眷属是五贤圣众，包括八万天人，圆满的法是初转法轮，即四圣谛的各种说法，圆满的时间是从三十六岁到四十二岁之间。其中，律藏主要讲述戒律的修学，包括律部的各种戒律和自性罪的详细分类，以及律部的经藏，即禅定和梵行的修习次第，以及律部的论藏，即对这些内容进行广泛解释等等。之后，圆满之处在于鹫峰山，圆满的导师是释迦牟尼佛。圆满的眷属包括四种共同的眷属，即舍利弗和目犍连等五千阿罗汉，以及大 प्रजावती (梵文罗马转写：Mahāprajāpatī，梵文天城体：महाप्रजापती，藏文：སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ།，字面意思：大生主)等五百比丘尼，以及给孤独长者和 सागामा (梵文罗马转写：Sāgāmā，梵文天城体：सागामा，藏文：ས་ག་མ།，字面意思：萨伽玛)等优婆塞和优婆夷的僧团，以及天、龙、阿修罗和乾闼婆等众多眷属。还有不共的眷属，即获得大地的菩萨，如贤护、宝生和 जालिन (梵文罗马转写：Jālin，梵文天城体：जालिन，藏文：དྲ་བ་སྦྱིན།，字面意思：网施)等众多菩萨。圆满的法是中转法轮，即无相法的各种说法。圆满的时间是从四十三岁到七十二岁之间。其中，经藏主要讲述心的修学，包括经部的律藏，即菩萨戒的集合的详细分类，以及经部的经藏，即甚深的禅定
English
Forty, resided in the city of Rajagriha for five years, practiced austerities for six years, at the age of twenty-three in Shravasti, at twenty-nine resided in the palace. Thus, the Buddha lived to eighty years, the supreme teacher passed into Nirvana. Some Shravakas believe that the Buddha's life could have been extended by two months. As stated in the 'Hundred Thousand Commentaries': 'Because he conquered the Mara of death, he extended his life by two months.' The commonly known Mahayana view is that the perfect place is Varanasi, the perfect teacher is Shakyamuni Buddha, the perfect retinue is the five excellent disciples, including eighty thousand gods, the perfect Dharma is the first turning of the wheel of Dharma, the various aspects of the Four Noble Truths, the perfect time is from the age of thirty-six to forty-two. Among these, the Vinaya Pitaka mainly teaches the practice of discipline, including the various precepts of the Vinaya and the detailed classifications of inherent sins, as well as the Sutra Pitaka of the Vinaya, which includes the order of practicing Samadhi and Brahmacharya, and the Abhidhamma Pitaka of the Vinaya, which includes extensive explanations of these contents, and so on. After that, the perfect place is Vulture Peak Mountain, the perfect teacher is Shakyamuni Buddha. The perfect retinue includes the four common retinues, namely Shariputra and Maudgalyayana, and about five thousand Arhats, as well as Mahāprajāpatī and about five hundred Bhikshunis, as well as the householder Anathapindika and Sāgāmā and other Upasakas and Upasikas, and the assemblies of Upasakas and Upasikas, as well as numerous retinues of gods, nagas, asuras, and gandharvas. There are also uncommon retinues, namely Bodhisattvas who have attained great earth, such as Bhadrapala, Ratnakara, and Jālin, and many other Bodhisattvas. The perfect Dharma is the intermediate turning of the wheel of Dharma, the various aspects of the doctrine of non-characteristics. The perfect time is from the age of forty-three to seventy-two. Among these, the Sutra Pitaka mainly teaches the practice of the mind, including the Vinaya Pitaka of the Sutra, which is the detailed classification of the collection of Bodhisattva vows, and the Sutra Pitaka of the Sutra, which is the profound Samadhi.