Tibetan
ས་མ་ཁྱབ་པོ་ཞེས་འབྱེད་ན། ཁྱབ་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ཏེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལྟར། ཁྱད་པར་དེའང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་དང༌། ཡང་སངས་རྒྱས་པས་དུ་བ་དེ་དུ་བ་ལས་གཞན་མེ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པས་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་ཅིང༌། གཞན་སྐྱེད་བྱེད་དུའང་འདོད་ལ། མུན་པ་ལས་མེ་ལྕེ་མི་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་གཉིས་ལས། གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ་ལ། མེ་ལྕེ་ལས་མུན་པ་མི་སྐྱེ་ན། མེ་གཞན་ལས་དུ་བ་གཞན་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་རིགས་པར་ཐལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་གཞན་ཡིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགལ་བ་སྡུད་པའི་ཐལ་འགྱུར་ནི། འཇུག་པ་ལས། གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི། །མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་འཐུག་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་དུས། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ན་མུན་པ་ལས་གཞན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཚོད་དུ། དུ་བ་ལས་གཞན་མེ་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་བའང་མི་རུང་ལ་དུ་བ་ལས་གཞན་མེ་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་ཚོད་དུ་མུན་པ་ལས་གཞན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་སྐྱེ་བར་མགོ་མཉམ་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གོ་བདེ་བར་བྱས་ན་མེ་ལྕེ་ལས་ཆོས་ཅན་མུན་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་མུན་པ་གཞན་མུན་པ་ལས་ཀྱང་ཁྱོད་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅེས་པའོ། །གལ་ཏེ་དུ་བ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་མེ་ལྕེས་དུ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་དུ་བ་བསྐྱེད་ལ། མུན་པ་ལས་གཞན་མེ་ལྕེ་ལས་མུན་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་མི་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ། མེ་ལ་དུ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ལ། མེ་ལྕེས་མུན་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། དེ་བཞྀན་དུ་ཉེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། ཡང་རྒྱང་ཕན་པས་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་མདོག་མ་སྐྱེས་པར་འདོད་དེ། དེ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལའང་ཚུལ་མཚུངས་པས་དགག་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་རྒྱུ་ཡིས་སྟོང་པར་འགྱུར་ན་ནམ་མཁའ་ཡི། །ཨུཏྤ་ལ་ཡི་དྲི་མདོག་ཇི་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད་ཉིད་ན། །ཤིན་ཏུ་ཆེས་བཀྲ་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་འཛིན་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །རང་གི་བློ་སྔོན་ཇི་བཞིན་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་ལས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་ན། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་བཀྲ་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་དུ་མེད་པར་ཐལ་ཞེས་འགལ་བ་སྡུད་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང༌། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་རྟོགས་ན། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ཡང་བཀྲ་བར་སྣང་ཚོད་དུ། ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་མདོག་ཀྱང་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་དགོས་ཞེས་མགོ་སྙོམས་པས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་དུ་འདྲ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ངོ་བོ་ཡོད་པས་སྣང་ལ། ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་མདོག་ངོ་བོ་མེད་པས་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་འདོད་ན། ཁྱད་པར་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་བ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ངོ་བོ་ཡོད་ལ་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་མདོག་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་པས་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་རང་ལས་སྤྲོས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཅེས་དང༌། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང༌། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང༌། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བ་ཡིས། །ལྟ་བ་མི་ཟད་མ་རུངས་འབྱུང༌། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་ལྟ་ངན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ༑ ༑དེ་མེད་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འབྱོངས། །ཞེས་དང༌། དབུ་མ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལ་ཆད་སོགས་འཇིགས་པ་འབྱུང༌། །དངོས་པོར་ཁས་ལེན་མེད་རྣམས་ལ། །ཆད་སོགས་འཇིགས་པ་ག་ལ་འབྱུང༌། །གལ་ཏེ་དངོས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་དང༌། །མཐའ་མེད་ལ་སོགས་པར་ཡང་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །ཁས་ནི་བླང་བར་བྱ་དགོས་ན། །དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་ཉིད་ལ། །ཁས་བླངས་པར་ནི་ཇི་ལྟར་བྱ། །ཞེས་དང༌། ཁས་བླངས་པ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མོ་གཤམ་གྱི་ནི་བུ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་བུད་མེད་མོ་གཤམ་ལ༑ ༑ཁྱོད་ཀྱི་བུ་ནི་གང་ཡིན་དྲིས། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཡོད་མིན་པས། །སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལ་སོགས་
Chinese
如果分析“不遍”这一点，周遍与所立相同，就像因上存在果，对我们来说并不成立一样。这个差别也不成立，这样遮止了从自生。而且，佛教徒认为烟是从不同于烟的火中产生的，因此承认他生，也认为是他生的作者。在认为黑暗中不会产生火焰这两种情况中，如果从他产生他，那么火焰中也应产生黑暗。如果火焰中不产生黑暗，那么从其他火中产生其他烟也是不合理的，因为这两者都是相同的他。因此，归纳矛盾的推论是，《入行论》中说：“如果依赖于他而产生他，那么火焰中也应产生浓厚的黑暗。”在说这句话时，如果认识到周遍不成立，就像从黑暗之外的火焰中也不会产生黑暗一样，从烟之外的火中产生烟也是不行的，就像从烟之外的火中产生烟一样，从黑暗之外的火焰中也应产生黑暗，这样才能使周遍成立。简单地说，火焰是法，黑暗应该产生，因为你之外是黑暗，黑暗之外也是你。如果不同于烟的火焰具有产生烟的能力，所以产生烟，而不同于黑暗的火焰不具有产生黑暗的能力，所以不产生，那么这个差别与所立相同，就像我们不成立从他生一样，火具有产生烟的能力，而火焰不具有产生黑暗的能力的差别本身也不成立，因此遮止了他生。同样，因为存在两种过失，所以遮止了从两者产生。「又，顺世外道认为无因而生，并认为虚空莲花的香味不会产生，因为它是不可执取的。」对于这一点，也以同样的方式进行遮止。如《入行论》中说：「如果世间万物都空无原因，那么虚空的莲花香味就像不可执取一样。极其明亮，世人所执持，因此，自己的智慧如同先前一样，认为世间是从原因产生的。」如果承认从无因产生，那么世间万物都是无因的
English
If we analyze the point of "non-pervasion," the pervasion is the same as the probandum, just as the existence of the effect in the cause is not established for us. This difference is also not established, thus preventing self-origination. Moreover, Buddhists believe that smoke arises from fire, which is different from smoke, thus admitting other-origination, and also believing in the agent of other-origination. In the two cases of believing that flames do not arise from darkness, if other arises from other, then darkness should also arise from flames. If darkness does not arise from flames, then it is also unreasonable for other smoke to arise from other fire, because both are the same other. Therefore, the inference that gathers contradictions is: In the "Entering the Middle Way," it says, "If another arises relying on another, then thick darkness should also arise from flames." When saying this, if one realizes that the pervasion is not established, just as darkness does not arise from flames other than darkness, it is also not permissible for smoke to arise from fire other than smoke, and just as smoke arises from fire other than smoke, darkness should also arise from flames other than darkness, so that the pervasion is established. To put it simply, flames are the subject, darkness should arise, because other than you is darkness, and other than darkness is also you. If the flame, which is different from smoke, has the ability to produce smoke, so it produces smoke, but the flame, which is different from darkness, does not have the ability to produce darkness, so it does not produce, then this difference is the same as the probandum, just as we do not establish other-origination, the difference that fire has the ability to produce smoke, but flames do not have the ability to produce darkness, is also not established, thus preventing other-origination. Similarly, because there are two faults, it prevents arising from both. "Furthermore, the Lokayatas believe that things arise without a cause, and believe that the fragrance and color of a lotus in the sky do not arise, because it is not graspable." For this point, it is also refuted in the same way. As it says in the same text: "If beings become empty of causes, then the fragrance and color of a lotus in the sky are just like what is not graspable. Extremely bright, held by worldly people, therefore, one's own wisdom, like before, says that the world arises from causes." If one admits arising from no cause, then the world is without cause.
Chinese
因为如此，各种各样的显色无法被直接感知，这是归谬论证，通过收集矛盾之处来进行反驳。如果认识到“周遍不成立”，即使世界没有原因，也会显现出色彩。即使天空莲花的香味和颜色没有原因，也必须显现在感官面前，这是通过平等对待来论证周遍。如果有人想区分说，即使在没有原因这一点上相同，世界因为有自性而显现，而天空莲花的香味和颜色因为没有自性而不显现，那么这种区分就等同于需要证明的结论。正如我们不承认从无因而生一样， 世界有自性而天空莲花的香味和颜色没有自性的区别也不成立”，这阻止了从无而生。通过归谬论证所确立的一切结论都被否定，并且不接受从自身延伸出来的宗义。如《诤论回避》中所说：“如果我有一些誓言，那时我会有这些过失。因为我没有誓言，所以我完全没有过失。”以及《四百论》中所说：“有和无以及亦有亦无，对于哪种观点都不存在的人，即使时间长久，也无法提出责难。”以及《六十正理论》中所说：“如果承认事物存在，就会因为贪欲和嗔恨而产生无尽的恶见，由此产生争论。那是所有恶见的根源，没有它，烦恼就不会产生。因此，如果完全了解它，就能完全舍弃见解和烦恼。”以及《中观宝鬘论》中龙树菩萨所说：“如果承认事物存在，就会有断灭等恐惧产生。对于不承认事物存在的人们，哪里会有断灭等恐惧呢？如果有一个事物存在， 那么世界就会有边际， 也会变成无边等。如果有一个事物存在，就必须接受它，对于事物本无生这件事，要如何接受呢？以及，所接受的事物，即使是极微尘许也不存在，因为从一开始就没有产生过，就像石女的儿子一样。例如，问一个石女：‘你的儿子是谁？’因为她没有儿子，所以无法说出来。”如此说道。那么，二谛等
English
Because of this, various appearances cannot be directly perceived, which is a reductio ad absurdum that refutes by collecting contradictions. If one realizes that "pervasion is not established," even if the world has no cause, it will appear colorful. Even if the scent and color of a sky lotus have no cause, they must appear to the senses, which is to establish pervasion by treating them equally. If someone wants to distinguish by saying that even though they are the same in having no cause, the world appears because it has self-nature, while the scent and color of a sky lotus do not appear because they have no self-nature, then this distinction is equivalent to the conclusion that needs to be proven. Just as we do not accept arising from no cause, the distinction that the world has self-nature while the scent and color of a sky lotus do not have self-nature is also not established," which prevents arising from nothing. All conclusions established by reductio ad absurdum are negated, and one does not accept a tenet that extends from oneself. As it says in the *Refutation of Disputes*: "If I have some vows, then I will have these faults. Because I have no vows, I am completely without fault." And as it says in the *Four Hundred Verses*: "For one who has no position on existence, non-existence, or both, even after a long time, it is not possible to state an objection." And as it says in the *Sixty Stanzas on Reasoning*: "If one accepts things as real, then from desire and hatred, endless wrong views will arise, and from that, disputes will arise. That is the root of all wrong views; without it, afflictions will not arise. Therefore, if one fully understands it, one will completely abandon views and afflictions." And as Nāgārjuna says in the *Garland of Precious Gems*: "If one accepts things as real, then fears such as annihilation will arise. For those who do not accept things as real, where will fears such as annihilation arise? If there is a thing, then the world will have an end, and it will also become endless, and so on. If there is a thing, then it must be accepted, but how can one accept the fact that things are unborn? And the thing that is accepted does not exist even as a particle, because it has never been produced from the beginning, like the son of a barren woman. For example, ask a barren woman, 'Who is your son?' Because she has no son, she cannot say." So it is said. Well then, the two truths, and so on.