Tibetan
པ་ཙམ་ལ། ཆ་གསུམ་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་དངོས་སུ་ངེས་པའི་ཚད་མས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་ན་གནས་པ་དོན་དམ་པའི་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པར་བརྟགས་པ་དེ་ཡང༌། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་ན་གནས་པའི་རྟགས་ལས་ཆ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་དཔག་པས་དོན་དམ་པའི་ཆ་མེད་གཅིག་དང་བྲལ་བར་གནས་ལ། གཅིག་ཁེགས་པས་དེའི་བསགས་པའི་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཆ་ཤས་མེད་པ་དུ་མའང་བཀག་པར་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཁྱབ་པ་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ནི༑ བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟེང་དུ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཏེ། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་དུ་མའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་བཀག་པ་ཙམ་གྱིས། གཅིག་གི་དངོས་པོར་ཡོད་དུས་སུ་ཆོད་དེ། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པའམ་དུ་མར་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་དངོས་སུ་ངེས་པ་ན། གཅིག་དང་དུ་མའི་ཁྱབ་བྱར་མཐོང་བའི་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འདི་ཉིད། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནའང་དེའི་གཅིག་དང་དུ་མས་མ་ཁྱབ་པར་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་བཅོམ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མས་ཁྱབ་པ་མཚན་ཉིད་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཅན་དང་དགག་བྱ་དང་གཏན་ཚིགས་བཤད་པས། ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་བསྒྲུབས་པ་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ནི། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་དཔྱོད་པ་ཡིན་པར་དགག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པ་ཙམ་རྣམ་བཅད་མེད་དགག་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྟོག་པའང་གཞི་ཆོས་ཅན་མི་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྲོས་པ་གཅོད་དེ་རིགས་པར་འགྲོ་བའི་ལྡོག་པ་ལ་ཆོས་ཅན་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་རིགས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིགས་ཤེས་ཚད་མ་ལ་སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པས་མ་ངེས་པའང་རིགས་པའི་ཤེས་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཅན་ངེས་པའི་ཚད་མས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་ན་ཆོས་ཅན་མི་གྲུབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཆོད་ན་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གི་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དཔྱད་བཟོད་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དེའང་ད་དུང་མཐུར་ཐུག་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་མེད་ལ་
Chinese
仅仅如此。以三部分左右周遍，由真实确定的量，对前后刹那之间存在的事物，考察其是否具有真实刹那的无分部分，也是如此。从前后刹那之间存在的标志，推测其具有三部分，从而安住于远离真实无分的一。由于一个被遮止，因此其积累的真实事物，即众多的无分部分也被遮止成立。由此成立了远离真实的一和多的宗法。第三，确定周遍的量是：在瓶子等之上，将瓶子等的差别置之不理。仅仅遮止“存在的物体”是多个物体，当它存在于一个物体时就确定了。当仅仅存在的物体，真实确定被一个或多个所周遍时，这个被视为一和多的周遍处的存在的物体本身，即使是真实的事物，也摧毁了对其不被一和多周遍的疑虑产生的能力。因此，真实的事物被一和多周遍，以确定其体性的方式，间接地成立了。正如理自在所说：“凡是具有作用能力者，即是此处真实存在者。”如是宣说。如是，通过宣说有法、所破和因，所成立的真实正因的所立是：并非遮止幻术等是普遍的观察对象，而是仅仅遮止真实的事物，是无有区分的无遮成立。对此的分别念，也以基础有法不显现的方式，断除戏论，因此在推理的逆转中，有法显现并非如此，因为有法未被理证成立。并且，在理智量中，显现而不确定是不可能的。未被理证确定，也是因为理智的知识不剪除有法的增益。对此，如果确定有法的量，不剪除有法的增益，则有法不成，反之，如果剪除，则理智无法剪除有法的增益。如是，理智后得的自性，是无生、离戏、可审查、真实胜义的体性，自续派如此认为。但此方式仍然并非究竟，因为在胜义中不存在，
English
Just so. By a valid cognition that ascertains pervasion by approximately three parts, examining whether something that exists between prior and subsequent moments has indivisible parts of true instants is also like that. From the sign of existing between prior and subsequent moments, it is inferred to possess three parts, thereby abiding separate from a truly indivisible one. Since one is negated, the accumulation of true things, namely, many indivisible parts, is also established as negated. Thus, the property of being separate from a true one and many is established. Third, the valid cognition that determines pervasion is: on top of a vase and so forth, setting aside the distinctions of the vase and so forth. Merely negating that "an existent object" is multiple objects, it is determined when it exists as a single object. When it is actually ascertained that merely existent objects are pervaded by either one or many, this very existent object, which is seen as the pervader of one and many, even if it is a true object, destroys the ability to generate doubts that it is not pervaded by one and many. Therefore, that true objects are pervaded by one and many is implicitly established in the manner of ascertaining its defining characteristic. As the Lord of Reasoning said, "Whatever has the ability to perform a function is truly existent here." Thus it is explained. Thus, by explaining the subject, the object to be negated, and the reason, the probandum of the valid reason that is established is: it is not negating that illusions and so forth are universal objects of examination, but merely negating true things, which is a non-affirming negation without distinction. The conceptualization of this also cuts off elaboration in a way that the basis-subject does not appear, therefore, in the reversal of reasoning, the subject appearing is not the case, because the subject is not established by reasoning. And, it is impossible for something to appear but not be certain in valid cognition of reasoning. Not being determined by reasoning is also because the knowledge of reasoning does not cut off the superimposition on the subject. Regarding this, if the valid cognition that determines the subject does not cut off the superimposition on the subject, then it follows that the subject is not established. Conversely, if it is cut off, then reasoning cannot cut off the superimposition on the subject. Thus, the nature of subsequent cognition of reasoning is the characteristic of being unborn, free from elaboration, amenable to examination, and truly ultimately true, so the Svātantrika-Madhyamikas assert. But this method is still not ultimate, because it does not exist ultimately,