Tibetan
། །ཆོས་ཅན་དེ་ལ་དགག་བྱ་ཅི་འགོག་ཅེ་ན། དགག་བྱ་ནི་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དགག་བྱ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའང་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས། དཔེར་ན་ཐོ་ཡོར་ཡིན་ཡང་མ་ཤེས་པས་མིར་བཟུང་དུས་མིར་འཛིན་བཀག་ནས་ཐོར་བསྒྲུབས་ཀྱང༌། མི་མ་ཡིན་པས་དགག་བྱ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོར་བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་མཚན་ཉིད་པ་བཀག་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་བདེན་པར་ཞེན་པ་ཙམ་དགག་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ཁོ་ན་འགོག་གོ་ཞེས་རྡུལ་ཕྲན་དང་རང་རིག་དང་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་བཀག་པས་བྱེ་བྲག་ཞར་ལ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བའང་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད། རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང༌། དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ནས། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། ཡུམ་ བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་ཤིང་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་བལྟ་སྟེ། དེའི་ངོར་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཟད་ཀྱི། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་པའི་ངོར་ནི་ཤེས་བརྗོད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། བདེ་བའི་དབྱེ་བ་དང་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ག་ལ་སྲིད། བདེན་པ་སོ་སོའི་རྣམ་གཞག་དང༌། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་གཅོད་པར་ཟད་དོ། །དེའང་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ངེས་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ལྔས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །དེའང་ཚུལ་བཞིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དགག་བྱའི་རྒྱུ་དཔྱད་ནས་དགག་བྱ་འགོག་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་དང༌། འབྲས་བུ་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་ལ། མ་ཡིན་དགག་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་པོ་དང༌། མེད་འགག་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ
Chinese
如果问对于有法者，要遮遣什么？答：要遮遣的是存在。 然而，标志和比量不会变得毫无意义，因为它们能使人认识到所要遮遣的事物不存在。也就是说，它们能使人认识到真实的实有不存在。例如，即使是托儿，因为不认识，当被认为是人时，阻止了认为是人的想法，从而成立了托儿。同样，因为非人没有所要遮遣的自相，所以即使成立了托儿，也没有阻止非人的自相。 也就是说，仅仅是遮遣了执着于真实的观念，而不是说仅仅遮遣这个，比如微尘、自证、神我和自在天等，因为遮遣了总的，所以个别的也随之被遮遣。 第二，如果像不承认胜义谛是理智的对境一样，那么，显现为世俗谛的也如同梦等一样，明明不存在。虽然仅仅成立了从自因产生而显现，但在胜义谛中，从自证的智慧的对境，二谛等，到轮回和涅槃的一切法，都不被认为是成立的。如《中观根本慧论》中说：“善现，一切法在胜义谛中，自性空，因此涅槃也是不生不灭的。”因此，二谛的差别和自相的安立，是观察名言的胜义谛，只是在那上面安立而已。在非名言的胜义谛中，因为超出了知、说、戏论的对境，所以怎么可能有决定安乐的差别和自相的量呢？ “各自的谛的安立”和“离一和异等推理，是为了从有和无等颠倒的增益中解脱，只是为了断除戏论。 也就是说，在胜义谛中，确定没有生和灭等，也要用五大推理来理解。也就是要用四种方式来理解：观察所要遮遣的因，从而遮遣所要遮遣的事物，如金刚屑；观察果，从而遮遣有无生灭；观察因果二者，从而遮遣四句生灭；观察自己的体性而遮遣，将非遮立为推理，如伟大的缘起；将无遮立为推理
English
If asked, what is to be negated for that subject? The answer is that what is to be negated is existence. However, signs and inferences will not become meaningless, because they make one realize that what is to be negated does not exist. That is, they make one realize that true reality does not exist. For example, even if it is a scarecrow, because it is not recognized, when it is taken as a person, the idea of taking it as a person is prevented, and thus the scarecrow is established. Similarly, because a non-human does not have the characteristic of what is to be negated, even if the scarecrow is established, the characteristic of a non-human is not prevented. That is, it is only the clinging to truth that is negated, not that only this is negated, such as atoms, self-awareness, the chief, and the powerful, etc., because negating the general, the specific is also negated along with it. Second, if, like not admitting the ultimate truth as the object of reason, then what appears as conventional truth is also clearly non-existent, like dreams and so on. Although it is only established that it appears to arise from its own cause, in the ultimate truth, from the object of self-aware wisdom, the two truths, etc., to all phenomena of samsara and nirvana, it is not considered established. As it is said in the Intermediate Mother Sutra: "Subhuti, all phenomena are empty of nature in the ultimate truth, therefore nirvana is also unborn and non-existent." Therefore, the difference between the two truths and the establishment of characteristics is to look at the conventional ultimate truth, and it is only established on that basis. In the non-conventional ultimate truth, because it is beyond the object of knowing, speaking, and proliferation, how can there be a measure to determine the difference and characteristics of bliss? "The establishment of each truth" and "Reasoning such as being separate from one and many is only to cut off proliferation in order to be liberated from the inverted imputation of existence and non-existence, etc." That is, in the ultimate truth, the certainty that there is no birth and cessation, etc., is also understood by the five great reasonings. That is, it should be understood in four ways: examining the cause of what is to be negated, thereby negating what is to be negated, such as the diamond sliver; examining the result, thereby negating existence and non-existence, birth and cessation; examining both cause and result, thereby negating the four extremes of birth and cessation; examining one's own nature and negating, establishing non-affirming negation as reasoning, such as great dependent origination; establishing non-negation as reasoning.
Tibetan
་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལོ། །དང་པོ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ནི་གང་རང་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་གང་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྐྱེ་བས་སྟོང་པ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་འདིའང་དོན་དམ་པར་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི་གང་གཅིག་ལས་གཅིག་དང་གཅིག་ལས་དུ་མ་དང༌། དུ་མ་ལས་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་དུ་མ་སྐྱེ་བས་སྟོང་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྣང་བའང་དོན་དམ་པར་གཅིག་ལས་གཅིག་དང་གཅིག་ལས་དུ་མ་དང་དུ་མ་ལས་དུ་མ་དང་དུ་མ་ལས་གཅིག་སྐྱེ་བ་སྟེ། མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཞི་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་པོ་ནི། གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྣང་བའང་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ། །གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ནི་ཚུལ་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་དགོད་པ། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པ། ཁྱབ་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི་གང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་ཁྱབ་པ་དེ་བདེན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པས་ཁྱབ་སྟེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྣང་བའང༌། དོན་དམ་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མཐའ་ཡོད་ལྟར། །ཐོག་མ་དབུས་ཀྱང་བརྟགས་པར་གྱིས། །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་ཏེ། བར་ན་གནས་པ་ལ་ཆ་དུ་མས་ཁྱབ་པ་ཉིན་ཞག་གི་སྟེང་དུ་ངེས་ཏེ། ཉིན་མོ་མཚན་མོ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་གནས་པ་ལ། སྔ་དྲོའི་དུས་དང་ཕྱི་དྲོའི་དུས་དང་གུང་གི་དུས་ཏེ་ཆ་གསུམ་གནས་པ་ལ། སྔ་དྲོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་སྟེ་བར་ན་གནས་
Chinese
一和多分离啊！第一，金刚屑是，凡是自和他和他二者和无因所生的，那本身就空于一切所生的事物。例如，如同无事物的总相一样。法，仅仅事物，也在胜义中空于自和他和他二者和无因所生，故说之。第二，凡是从因生果的有和无是空，即空于一切所生的事物。例如，如同无事物的总相一样。法，此显现缘起，也在胜义中空于因中有果和无果和生，故说之。第三，凡是从一生一和一生多，以及从多生一和多生多是空，即空于一切所生的事物。例如，如同无事物的总相一样。如此显现，也在胜义中空于一生一和一生多和多生多和多生一，即空于四句生，故说之。第四，大缘起是，凡是依待和关联而产生的，那空于真实的自性。例如，如同影像一样。如此显现，也是缘起的缘故，故说之。一和多分离，当以三种方式来理解。 立宗。 成立法性。审查决定周遍的量。第一，凡是被一和多分离所周遍的，那也被空于真实的事物所周遍。 例如，如同无事物的总相一样。 。如此显现，也是有胜义的一和多分离作为周遍的缘故，故说之。第二，导师龙树的面前说：如何刹那有边际，初始中央也当考察。因为是三个刹那的自性，世界不住于刹那。这样说了成立一和多分离的法性。处于中间存在为多分所周遍，确定在日夜之上。处于白天和夜晚二者中间存在，早上的时候和下午的时候和中午的时候，即三个部分存在。早上等等的差别平等对待，处于中间存在
English
One and many are separate! First, the Vajra Splinter is, whatever is born from itself, others, both, and without cause, that itself is empty of all born things. For example, like the general characteristic of non-things. The dharma, just things, is also empty in the ultimate sense of being born from itself, others, both, and without cause, hence it is said. Second, whatever is empty of the birth of having and not having a result from a cause, that is, empty of all born things. For example, like the general characteristic of non-things. The dharma, this appearing dependent origination, is also empty in the ultimate sense of having and not having a result in the cause and birth, hence it is said. Third, whatever is empty of the birth of one from one and many from one, and one from many and many from many, that is empty of all born things. For example, like the general characteristic of non-things. Thus appearing, also in the ultimate sense, is empty of the birth of one from one and many from one and many from many and one from many, that is, empty of the fourfold birth, hence it is said. Fourth, the great dependent origination is, whatever arises dependently and in relation, that is empty of true nature. For example, like an image. Thus appearing, also because it is dependent origination, hence it is said. One and many separation should be understood in three ways. Establishing the thesis. Establishing the property of the subject. Examining the valid cognition that determines pervasion. First, whatever is pervaded by the separation of one and many, that is also pervaded by being empty of true things. For example, like the general characteristic of non-things. . Thus appearing, also has the separation of one and many in the ultimate sense as the pervader, hence it is said. Second, in the presence of the teacher Nagarjuna, he said: Just as a moment has an end, so should the beginning and middle be examined. Because it is the nature of three moments, the world does not abide in a moment. Thus he spoke of establishing the property of the subject of the separation of one and many. Being in the middle is pervaded by many parts, which is determined on the day and night. Being in the middle of day and night, there are three parts: morning, afternoon, and noon. The differences of morning and so on are treated equally, being in the middle