Tibetan
༑ཞེས་དང༌། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །རབ་ཏུ་བརྟགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཅེས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དེའི་སྟེང་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ། རིས་གཅིག་ཏུ་མ་ཆད་པས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆ་ལ་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ཡུལ་ལ་མི་འཛིན་པ་སྟེ། དེའི་ངང་དུ་གོམས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འཕེན་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །སེམས་ཙམ་དྲི་མེད་པ་ཁ་ཅིག་འདི་ཡིད་ཤེས་རྟོག་མེད་དང་གཅིག་པས་ཡིད་དུ་བསྡུས་ནས་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པར་མི་འདོད་པའང་ཡོད་དོ། །དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི་ཁས་ལེན་དེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་སྒོ་ལྔའི་ཡིད་དང་བཅས་པར་མ་འགྱུས་པའི་ཤེས་པ། གསལ་བ་སྟེ་དེའི་ངང་དུ་གོམས་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་འཕེན་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དེ་དག་གིས་འདི་ཉིད་ཤེས་པའི་དབྱེ་གཞིར་བྱེད་དོ། །ཡིད་ཤེས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ལས་མཆེད་པ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ནི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཤེས་ཕྱི་རོལ་ན་སྣང་བ་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ནང་གི་ཤེས་པ་ལ་འཆར་བའི་སྒོ་དབང་པོ་སོ་སོས་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ལྔར་བཞག་ཀྱང་མྱོང་བ་པོ་ནི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་གི་རིག་པ་རང་གསལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཡིད་ཤེས་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྗེས་ལ་སྐྱེས་པ་དང་དོན་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་པའོ། །ཉོན་ཡིད་ནི་དཔྱད་པས་ཆགས་སྡང་བར་མ་གསུམ་གང་རུང་དུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུག་གསུམ་མམ་ལྔའི་ཉོན་མོངས་སུ་ཤར་བ་ལ་ཟེར་རོ། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་སྨྲ་བའི་སེམས་ཙམ་པ་དག་ནི་ཡིད་ཤེས་དང་ཉོན་ཡིད་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པས་ཚོགས་བདུན་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པར་ཁས་ལེན་ཏོ། །དེ་དག་གི་གཞུང་ལས། སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་ཅིང༌། དེ་དག་ལས་རྗེས་ལ་སྐྱེས་ཀྱི་ཤེས་པ་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་ཡིད་དུ་འདོད་དེ། སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས། །ངར་འཛིན་པ་ནི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དོ༑ ༑ཞེས་མཛོད་ལས་བཤད་པ་དང་ཡང་མཐུན་ཏེ། དཔེར་ན་ཨུཏྤ་ལ་མཐོང་དུས་བུང་བའི་སྒྲ་དང༌། མེ་ཏོག་གི་དྲི་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། རོ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་སྲིད་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་རྟོག་
Chinese
如是说，在《庄严稠林经》中说： “心髓即是阿赖耶， 乃是如是分别说。” 这就是那个意思。 在此之上，有无始以来的无明，是所有烦恼的根本。 因为不是单一的，所以对于未被记别的部分，称为具有各种习气的阿赖耶。 它的自性是无分别，不执著于对境。 如果习惯于此，则具有投生于无色界的业力。 有些无垢唯识论者认为这与无分别的意识相同，因此将其归摄于意识中，而不承认阿赖耶等。 但实际上是承认阿赖耶的。 阿赖耶识是未与五根和意识混合的觉知，是清晰的。 习惯于此，则具有投生于色界的业力。 这些是区分此识的依据。 他们说意识是未被记别的。 从那衍生出的五根识是眼识等。 从五根的门径，显现出与外境相似的行相，在内在的意识中显现，从作用的角度安立为五种，但体验者是无有境与有境二相的自明自知的觉性。 意识是在五根之后产生的，是作用于内外诸法的觉知。 烦恼意是指通过思虑，生起贪嗔痴三毒中的任何一种，显现为三毒或五毒的烦恼。 宣说诸法各别而又无二的唯识论者，将意识和烦恼意二者归为一体，因此承认具有阿赖耶的七识聚。 在他们的论典中说： 心是指具有无分别的阿赖耶识，以及五根识的眷属。 从这些识之后产生的，具有我与我所执著的五十一心所的眷属，称为意。 “心是阿赖耶识， 执著我者即是意。” 如是说。 “六者才灭立即生， 彼之识者即是意。” 与《俱舍论》中所说相符。 例如，当见到乌 উৎপala（藏文：ཨུཏྤ་ལ།，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）时，蜜蜂的声音、花朵的香味、触感和味道等，有可能同时了知，这是五根识的分别
English
Thus it is said, and in the Ornament of the Dense Forest Sutra it says: "The essence is the ālaya, which is thoroughly conceptualized." That is the meaning. Above that, there is beginningless ignorance, which is the root of all afflictions. Because it is not singular, the part that is not indicated is called the ālaya with various imprints. Its nature is non-conceptual and does not grasp objects. If one is accustomed to it, it has the karma to be cast into the formless realm. Some immaculate Mind-Only proponents consider this to be the same as non-conceptual mind-consciousness, so they include it in mind and do not accept ālaya and so on. But in reality, they accept ālaya. The ālaya-consciousness is the consciousness that has not been mixed with the five senses and mind, it is clear. Being accustomed to it, it has the karma to be cast into the form realm. These are the basis for distinguishing this consciousness. They say that mind-consciousness is unindicated. The five sense consciousnesses that arise from that are eye consciousness and so on. From the perspective of the five sense faculties, the appearances that resemble external objects appear in the inner consciousness. From the aspect of function, they are established as five, but the experiencer is the self-illuminating awareness that is without the duality of object and subject. Mind-consciousness arises after the five senses and is the consciousness that engages with internal and external phenomena. Afflicted mind refers to the arising of any of the three poisons of attachment, aversion, and indifference through deliberation, manifesting as the afflictions of the three or five poisons. Those Mind-Only proponents who speak of the diversity of non-duality gather the two, mind-consciousness and afflicted mind, into one, and therefore accept the seven aggregates together with the ālaya. In their treatises it says: Mind is considered to be the non-conceptual ālaya-consciousness, together with the retinue of the five sense consciousnesses. From those consciousnesses that arise afterwards, the retinue of the fifty-one mental factors that grasp at "I" and "mine" is considered to be mind. "Mind is the ālaya-consciousness, that which grasps at 'I' is mind." Thus it is said. "Whatever consciousness ceases immediately after the six, that is mind." This is also in accordance with what is said in the Treasury of Knowledge. For example, when seeing an উৎপala (Tibetan: ཨུཏྤ་ལ།, Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Romanization: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus), the sound of the bee, the fragrance of the flower, the touch, and the taste, it is possible to know them simultaneously, this is the distinction of the five sense consciousnesses.
Tibetan
མེད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ལ་ཡུལ་འཛིན་ལ། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་གསལ་བའི་ཆ་ཙམ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། སྐད་ཅིག་དུ་ཡུལ་རིག་པ་ལ་དགའ་གདུང་དུ་སྐྱེ་དུས་རྟོག་དཔྱོད་དུ་ཤར་བས། སྒོ་ལྔ་ཀུན་གཞིའི་ཤེས་པ་དང་དྲུག་པོའི་རྟོག་མེད་གསལ་སྣང་གི་ཆ་འགགས་ནས། འཛིན་པའི་ཆ་ཡིད་ཤེས་རྟོག་བཅས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་ལས་གཉིས་པ་མི་འཇུག་པ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེའང་རྟོག་མེད་རྟོག་བཅས་སུ་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་དྲུག་པོ་འགགས་པར་བརྗོད་ཀྱང༌། དོན་ལ་དབང་ཤེས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་བཅས་པ་སོ་སོའི་ལྡོག་པའམ་ཆ་ནས་མ་ཉམས་པར་སོ་ན་གནས་ཏེ། གཟུགས་མཐོང་བའི་ཆ་ནི་རྟག་ཏུ་མིག་ཤེས་ཡིན་ལ། དེའི་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ཡིན་པས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའང་གཞལ་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་གྲུབ་ནི་ལམ་ཟག་མེད་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བའི་སར་ཕྱིན་ནས་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་རྒྱས་པར་ནི་ལུང་དང་བཅས་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་ནི། ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔར་བྱེད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་གཞི་དང༌། སེམས་ཀྱི་གཞི་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་དང༌། དེ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པའོ། །འདི་དག་གི་འདོད་ཚུལ་ལ་རྣམ་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་མེད་པ་གཉིས་ལས། རྣམ་བཅས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བས་ཏེ། ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔར་སྣང་བ་དང༌། སྒྲོ་བཏགས་པར་གྲགས་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པའང་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བའོ། །དོན་སྤྱི་དང་སྒྲ་སྤྱིའང་ཡིད་རྟོག་པ་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་ཉིད་སྤྱིའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་པས། ཡང་དག་པར་ནི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདྲེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང༌། ཞེན་ཡུལ་མང་པོ་ལ་ཐུན་མོང་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བས་སྤྱི་ཞེས་བརྗོད་པར་ཟད་དོ། །དབང་པོ་ལྟར་སྣང་བ་དང༌། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྣང་བ་ནི༑ ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བར་ཁས་ལེན་ལ། ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པ་ལྟར་ན་ཡིད་རྟོག་པ་མེད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་གནས་པ་འཁོ
Chinese
無有於一剎那頃執持所緣，彼時，識之無分別明分唯是阿賴耶識。」「於一剎那間，於所緣生起喜憂之時，即現起分別思擇，五門阿賴耶識與第六意識之無分別明相之分即止息，執持之分，有分別之意識，僅生起一剎那一剎那，不容有第二剎那，是名為意。然就轉為無分別、有分別之分而言，雖說第六意識止息，然就意義而言，連同根識阿賴耶識，各自之反體或分並未壞滅，而是各自安住於自位，見色之分恆為眼識，彼之自性是無分別，故聲音等亦應衡量而知。不顛倒之圓成實是連同無漏道果，乃是如實行往，往至所往之處後，即不再退還之故。此等廣說應於連同教理之大車中了知。二、分別承許之建立者：」「所知分為五事，即色之事、心之事、心所生之事、彼三之差別、暫時之法及無為法。此等之宗義有具相與無相二者，具相者，謂色之事，所顯現之色等，乃是心與心所生法，由習氣串習故，顯現為色之相，並非識以外之異體，如是，顯現為色等五境，以及妄稱為二月等，亦是五門之識連同眷屬心所生而如是顯現。夢中之馬牛等，亦是無分別之錯亂連同眷屬心所生而如是顯現。總義與語總亦是有分別之意連同眷屬心所生，顯現為總體之相，真實而言，識雖是剎那不雜之自性，然以於多數所緣顯現共同之相故，僅名為總。顯現如根，以及顯現為器世間者，如承許阿賴耶者，則承許阿賴耶連同眷屬即如是顯現，如不承許阿賴耶者，則謂無分別之意無間斷而安住，眷
English
Without holding an object for a single moment. At that time, the non-conceptual clear aspect of consciousness is only the alaya consciousness." "In a single moment, when joy and sorrow arise in the object of knowledge, discrimination and deliberation appear. The five gates of alaya consciousness and the non-conceptual clear appearance of the sixth consciousness cease. The part that holds, the conceptual consciousness, only arises one moment at a time, not allowing a second moment. This is called the mind. However, in terms of the part that transforms into non-conceptual and conceptual, although it is said that the sixth consciousness ceases, in reality, along with the root consciousness and alaya consciousness, their respective reverse entities or parts are not destroyed, but remain in their respective positions. The part that sees form is always the eye consciousness, and its nature is non-conceptual, so sounds and so on should also be measured and known. The perfectly established reality that is not inverted is the path of non-outflow along with its fruit. It is because one truly goes and reaches the place to go, and then does not return. These extensive explanations should be understood in the great chariot along with the scriptures. Second, the establishment of specific acknowledgments:" "Knowable things are divided into five