Tibetan
འབའ་ཞིག་གིས། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་སྲིད་མཚམས་སྦྱོར། །ཅེས་ཐབས་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་མཐའ་གཉིས་སུ་མི་གནས་པས་སྲིད་ཞི་གཉིས་ལས་འདའ་བར་བྱེད་དེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང༌། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་མམ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉན་རང་སྟེ་ཆུང་ངུ་ལ། བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དུས་ཐུང་ངུར་སྤྲོ་བ་ཞན་པས་གཞན་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ཆུང་ངུ་ལ། དུས་རིང་པོར་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོས་བརྩོན་པ་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཕ་རོལ་སེམས་དགེ་གཅིག་གི་ཕྱིར་ཡང་ནི། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་མི་སྐྱོ་བ། །ཞེས་པ་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་ཅན་གྲངས་མཐའ་ཡས་ལ་དུས་རིང་དུ། །བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད། །ཡིད་ལ་བསམ་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་བྱེད་པ། །རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལྟ་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་དང་སྔ་མ་ལས། སེམས་ཅན་ཁུར་ཆེན་མགོ་ལ་ཁྱེར་བ་ཡིས། །སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་དལ་གྱིས་འགྲོ་མི་མཛེས། །བདག་གཞན་འཆིང་བ་སྣ་ཚོགས་རབ་བཅིངས་པས། །བརྩོན་འགྲུས་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བའི་རིགས། །ཞེས་སོ༑ ༑ཐབས་ནི་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བ་ཚོལ་བའི་ཐབས་ནི་ཆུང་ངུ་ལ་ཟློག་པ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་མཛད་གང་ཡིན་དང༌། །འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་རྣམས་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དོན་སྒྲུབ་མཛད་པ་གང༌། །ཞེས་སོ། །གྲུབ་པ་ནི་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཆུང་ངུ་ལ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་ཟ་མ་ཏོག་ལྟ་བུའི་གཏམ་ལས། ཕྱོགས་གཅིག་ཞི་བར་གཞོལ་བས་དབྱིངས་སུ་ཡང་དག་ཞི་གྱུར་པ། །ཆུང་ངུ་རྣམས་ལས་མཆོག་གྱུར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདའ། །རང་གཞན་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དོན་མཛད་པ། །ཡིད་བཞིན་མཆོག་སྟེ་མ་ལུས་འདོད་གཏེར་རོལ་པ་ཅན། །ཅེས་སོ། །འཕྲིན་ལས་ནི་ཉན་རང་དབྱིངས་སུ་ཞི་བས་གཞན་དོན་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གཅིག་པུ་ཞི་ལ་བློ་ཡི་འཇུག་པ་ཐིམ་གྱུར་གཞན་དོན་སེམས་པའང་མེད། །ཅེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ནི་སངས་རྒྱས་ནས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་དོན་མཛད་དེ་སྔ་མ་ལས། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདིའི། །ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གཞན་ཡང་བརྟག་གཉིས་ལས། གང་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། གང་ཆུང་བ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ཤིང༌། །ཤེས་རབ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཁྱབ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་དེ། །གཞན་དག་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ། སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་བཞེད་གཞུང་གིས་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་མང་ཡང༌། འདིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་དང༌། དབུ་མ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སེམས་ཙམ་པའི་ཕྱོགས་ལ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས། གཞན་དབང༌། ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་དུ་འདུས་པར་འདོད་དོ། །དེའང་རྣམ་གྲངས་སུ་བརྗོད་ཅིང་བརྟགས་པའི་ཆ་རྣམས་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཏེ། དབྱེ་ན་དོན་ལ་མེད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་མེད་པ་གསལ་སྣང་དང༌། བདག་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ལ། རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བརྟགས་ནི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དང་གང་དང་གང་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་དེ། ཚིག་དོན་དང༌། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པར་དབྱེ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ནི་བློས་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་དབྱེ་བྱའི་དོན་གཉིས་མ་འབྲེལ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་སྣང་བས། ཀུན་བརྟགས་པའོ། །གཞན་དབང་ལའང་གཉིས་ལས། མ་དག་པ་གཞན་གྱི་དབང་ནི། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ཡུལ་དོན་ལུས་དང་བཅས་པའོ། །ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །དོན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གྲུབ་པ་ཚོགས་བརྒྱད་དོ། །ལུས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོའོ། །འདི་དག་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པས་གཞན་དབང་ཞེས་བཞག་པའོ། །དག་པ་གཞན་དབང་ནི་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཞིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་དག་སྟོབས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་གནས་སྐབས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆ་ནས་བརྟགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལའང་གཉིས་ལས། དང་པོ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ནི། གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར། ཇི་ལྟར་སྔོན་དེ་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དག་གྱུར་པ༑
Chinese
唯一，直至菩提连接有寂。如是方便悲心与智慧不住二边，故能超脱有寂二者。《现观庄严论》云：慧不住有，悲不住寂。如是。智慧是仅证悟有情之无我，或执取一半法之无自性，是声闻缘觉的小。证悟二无我乃菩萨之大乘。精进是于短时兴致索然，故舍弃他利是小。于长时以大兴致而精进，《经庄严论》云：纵为他心一善，于亿万劫亦不厌倦。如是。《入行论》云：于无量有情，长时中，成办善逝之无上安乐，一切心之所想皆圆满，何需说恒常布施。如是。前者云：以头荷负有情之重担，胜士们徐行不美观，以自他种种束缚紧紧束缚，理应百倍精进。如是。方便是独自寻求寂灭之方便是小，遮止是大的。《现观庄严论》云：声闻寻求寂灭者，以一切智引导至寂灭，利益有情者，以道智成办世间义利。如是。成就是寂灭一边的，小。不住涅槃是大，是大的。如《如意宝树》之语：趋向寂灭一边，于法界中真实寂灭，超胜诸小的不住涅槃。自他二利任运成就故成办利乐，是如意宝，具足无余欲妙宝藏。如是。事业是声闻缘觉于法界中寂灭故，不生他利。彼论云：唯一寂灭，心之行境融入，不思他利。如是。大乘是从成佛至轮回未空之间成办利乐，如前者云：如是轮回尽未空，事业亦欲不间断。如是。另《辨二品》云：何者智慧与悲心大者
English
Uniquely, connecting existence and peace until enlightenment. Thus, since skillful means, compassion, and wisdom do not abide in either extreme, they transcend both existence and peace. The Ornament of Clear Realization states: 'Wisdom does not abide in existence, and compassion does not abide in peace.' Thus it is. Wisdom is merely realizing the selflessness of individuals, or grasping half of phenomena as being without inherent existence, which is the small of the Hearers and Solitary Realizers. Realizing the emptiness of the two selves is the Great Vehicle of Bodhisattvas. Diligence is small when one's enthusiasm wanes in a short time, and thus one abandons the benefit of others. Diligence with great enthusiasm for a long time is as stated in the Ornament of the Sutras: 'Even for the sake of a single virtuous thought in another's mind, one is not weary even for hundreds of millions of eons.' Thus it is. The Engaging in Bodhisattva Deeds states: 'For countless sentient beings, over a long period, accomplishing the unsurpassed bliss of the Sugatas, fulfilling all the thoughts in their minds, what need is there to mention constant giving?' Thus it is. The former states: 'Carrying the heavy burden of sentient beings on their heads, it is not beautiful for the supreme heroes to walk slowly. Since self and others are tightly bound by various bonds, it is proper to exert a hundredfold diligence.' Thus it is. Skillful means is small when the means to seek peace for oneself alone is small, and preventing [suffering] is great. The Ornament of Clear Realization states: 'Those Hearers who seek peace, are led to peace by the All-Knowing; those who benefit beings, accomplish the benefit of the world through the Path-Knowing.' Thus it is. Accomplishment is small when it is on the side of peace. Non-abiding Nirvana is great, it is great. As the words of the Wish-Fulfilling Jewel Tree state: 'Turning to one side of peace, truly pacified in the Dharmadhatu, surpassing all the small ones is the non-abiding Nirvana. Since the benefit of self and others is spontaneously accomplished, it accomplishes benefit and happiness, it is like a wish-fulfilling jewel, possessing all the desired treasures.' Thus it is. Activity is that Hearers and Solitary Realizers are pacified in the Dharmadhatu, so the benefit of others does not arise. That very text states: 'The mind's activity is absorbed in solitary peace, there is no thought of benefiting others.' Thus it is. The Great Vehicle accomplishes benefit and happiness from the time of Buddhahood until samsara is emptied, as the former states: 'Likewise, as long as samsara is not empty, I desire that activity not cease.' Thus it is. Furthermore, the Distinguishing the Two [Truths] states: 'Whoever has great wisdom and compassion'
Chinese
被称为大乘，较小的那些被称为小乘。在《智慧殊胜显现经》中说：以慈悲观照众生，以智慧遍布法界，这被称作大乘，其他的则与之相反。关于大乘的分类，由于各位论师的观点不同，分类和归纳上有很多差别。这里主要从瑜伽行唯识宗和中观宗两方面来阐述。首先，在唯识宗方面，有总相和别相两种安立。第一种观点认为，一切所知都包含在遍计所执、依他起、圆成实三种自性中。其中，以名言概念来表达和分析的部分是遍计所执。细分的话，又分为两种：一种是在实际上不存在，但在名言上可以表达的，比如二月般的虚幻显现，以及像“我”这样的概念，这些都属于自性缺失的遍计所执。另一种是名言上的遍计所执，指的是对名、词、字母等概念的分析，以及对事物进行分类和描述的所有方式，比如从词义、能诠和所诠，到蕴和界等的分类方法，这些都是由分别念构造出来的。虽然它们与被分类的事物之间没有直接联系，但它们却能作为认识事物的手段而显现，因此被称为遍计所执。依他起也分为两种：不净的依他起，指的是由于各种习气的力量，显现出内外器情世界万象，包括外境、意义和身体。外境指的是色等五境。意义指的是由其他因缘所生的八识。身体指的是近取蕴。这些都依赖于业和习气等其他因缘，因此被称为依他起。清净的依他起，指的是非常清净的刹土和智慧等，从清净业力和力量的因缘来看，是从暂时依赖的角度来分析的。圆成实也分为两种：第一种是不变的圆成实，指的是实相义的阿赖耶识，法界，自性光明，如来藏。如《宝性论》中说：如同最初一样，之后也一样，不变的真如。以及《经庄严论》中说：虽然前后没有差别，但真如是清净的。
English
It is called Mahayana, and the smaller ones are called Hinayana. In the Sutra of the Excellent Manifestation of Wisdom, it says: "With compassion, one focuses on sentient beings; with wisdom, one pervades the realm of Dharma. This is called Mahayana; others are the opposite of that." Regarding the divisions of Mahayana, there are many differences in classification and summarization due to the views of individual teachers. Here, we mainly explain from the perspectives of the Yogacara-Cittamatra and Madhyamaka schools. First, in the Cittamatra school, there are two establishments: general and specific. The first view holds that all knowable things are included in the three natures: parikalpita (imputed), paratantra (dependent), and parinispanna (perfected). Among them, the parts that are expressed and analyzed by names and concepts are parikalpita. If subdivided, there are two types: one is what does not exist in reality but can be expressed in name, such as the illusory appearance of a double moon, and concepts like "self," which belong to parikalpita that lacks characteristics. The other is nominal parikalpita, which refers to the analysis of concepts such as names, words, and letters, and all the ways of classifying and describing things, such as the methods of classifying from word meaning, expresser and expressed, to aggregates and elements, etc., which are all constructed by conceptual thought. Although they are not directly related to the things being classified, they appear as a means of understanding things, so they are called parikalpita. Paratantra is also divided into two types: impure paratantra refers to the manifestation of various phenomena of the external and internal world due to the power of various habitual tendencies, including the external environment, meaning, and body. The external environment refers to the five objects of sense, such as form. Meaning refers to the eight consciousnesses that arise from other causes and conditions. The body refers to the aggregates of appropriation. These depend on other causes and conditions such as karma and habitual tendencies, so they are called paratantra. Pure paratantra refers to extremely pure Buddha-fields and wisdom, etc., which are analyzed from the perspective of temporary dependence on the causes and conditions of purified karma and power. Parinispanna is also divided into two types: the first is the unchanging parinispanna, which refers to the alaya-vijnana of the meaning of reality, the Dharmadhatu, the naturally luminous essence, the Tathagatagarbha. As stated in the Uttaratantra: "As it was in the beginning, so it is later, the unchanging Suchness." And in the Ornament of the Sutras: "Although there is no difference between before and after, Suchness is purified."