Tibetan
ས་མེ་ལོང་ལ་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ལྟར། ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་རང་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་ད་ལྟར་བ་ལ་སྐད་ཅིག་སྔ་ལོགས་སུ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་དོན་ལྐོག་ན་མོས་གཏད་པས། ད་ལྟར་བ་ལ་རང་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་ཤར་ཞིང༌། མ་འོངས་པ་ལ་ད་ལྟའི་གཏོད་བྱེད་ཀྱིས་ཕྱི་ལོགས་སུ་རྣམ་པ་གཏད་པས། ཤེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་ཏེ་འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་དོན་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། །དོན་མྱོང་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང༌། ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་ཕྱོགས་ལ་ནི། །དངོས་སུ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ཀྱང༌། །དེ་དང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བས་ན། །བཏགས་པ་ཙམ་ཅིག་ཚོར་བར་རུང༌། །ཞེས་རྣམ་བཅས་པ་འདོད་ལ། དོན་རིག་པ་ནི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པས་དོན་རིག་པར་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་རང་རིག་ཅིང་གསལ་བྱར་མྱོང་བས་ན། བདག་ཉིད་མྱོང་བས་རག་པ་མཚན་ཉིད་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་གསལ་བར་མྱོང་བས་ན། །འདྲ་བར་སྣང་བ་དམིགས་པ་ཡིན། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དམིགས་མྱོང་བདག་ཉིད་ཐ་དད་གནས། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་ཡང༌། ཕྱི་རོལ་ན་རྣམ་པ་གཏོད་པ་པོ་ཟླ་བ་གཉིས་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་རྫུན་པས་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མདོ་སྡེ་བ་མི་སྨྲའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེའི་འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ནི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པས་རྣམ་པ་གཏད་ནས། དེ་དང་འདྲ་བས་དོན་འཛིན་ལ། རྨི་ལམ་ལ་རྟ་གླང་གི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང༌། ཡིད་རྟོག་བཅས་ལ་སྔ་ཕྱི་དང་ཡུལ་དང་རང་བཞིན་འདྲེས་པའི་དོན་སྤྱི་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ན། སྣང་བ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་མྱོང་བ་རང་རིག་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཐལ་མོ་བསྐུམས་པའི་གནས་སྐབས་ཁུ་ཚུར་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། གཟུགས་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས། དེ་གསུམ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མེད་དོ། །ཐོབ་པ་ནི་སེམས་ལ་བག་ཆགས་རྙེད་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །སྙོམས་འཇུག་གསུམ་པོ་ནི་ལུས་ལ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འགགས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །སྲོག་གི་དབང་པོ་ནི་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །
Chinese
就像镜子反映自己的形象一样，境的意识在第二刹那产生，因为它赋予了与自己相似的形象。在现在的刹那，由于先前的刹那将形象赋予了隐藏的意义，所以在现在显现出与自己相似的形象。对于未来，现在的赋予者将形象赋予外部，因此意识显现为境的形象，体验相似性被称为理解意义，这就是术语的赋予。如《释量论》所说：“体验相似性时，体验意义的意识被表达。”以及“对于具有形象的意识方面，实际上，这两者是不同的，但由于它与影像相似，所以只能感受到一种假设。”因此，他们认为具有形象。意义的理解被称为对境的理解，因为它是指向境的。由于意识在那个刹那体验到自知和显现，因此体验自身是其特征。由于清晰地体验自身：“相似的显现是目标。”“因此，所有意识的，目标、体验和自身存在于不同的状态。”这就是所说的。对于二月显现等情况，虽然在意识中显现出两个月亮的形象，但由于外部没有赋予形象的两个月亮，所以被称为错觉。经部宗不会说，由于境是虚假的，所以是错觉。对于意的意识及其相关的心理事件，意的现量是通过官觉对象的第二个刹那赋予形象，并因与其相似而执持意义。在梦中，会出现马和牛的形象，对于有概念的意，先前和之后、境和自性混合在一起，普遍意义不清晰地显现。虽然显现是意识的本质，但由于外部没有赋予形象的事物，所以是错觉。所有清晰地体验的意识，自知，不是错觉。非相应的行也像握紧拳头时的拳头一样，是色、心和心所的状态。因此，它们不会从这三者变成其他事物。获得是在心中获得习气的状态。三种等持是身体中意识和心所停止的状态。命根是色、心和心所份额相等的状态。
English
Just as a mirror reflects its own image, the consciousness of an object arises in the second moment because it imparts an image similar to itself. In the present moment, because the previous moment imparts an image to the hidden meaning, an image similar to oneself appears in the present. For the future, the present imparter imparts an image to the outside, so consciousness appears as the image of the object, and experiencing similarity is called understanding the meaning, which is the imputation of the term. As stated in the Pramāṇavārttika, "When experiencing similarity, the consciousness that experiences meaning is expressed." And, "For the aspect of consciousness with images, in reality, these two are different, but because it is similar to an image, only an imputation can be felt." Therefore, they assert that it has images. Understanding of meaning is called understanding of the object because it is directed towards the object. Since consciousness experiences self-awareness and clarity in that very moment, experiencing oneself is its characteristic. Because of clearly experiencing oneself: "The appearance of similarity is the object." "Therefore, of all consciousness, the object, experience, and self exist in different states." This is what is said. For cases such as the appearance of two moons, although the image of two moons appears in consciousness, it is called an illusion because there are no two moons imparting the image externally. The Sautrāntikas do not say that it is an illusion because the object is false. For mental consciousness and its related mental events, mental direct perception imparts an image through the second moment of the object of sense consciousness, and apprehends meaning because of its similarity. In dreams, the images of horses and cattle appear, and for conceptual mind, the general meaning of past and future, object and nature mixed together appears unclearly. Although appearance is the essence of consciousness, it is an illusion because there is nothing external imparting the image. All consciousness that is clearly experienced, self-awareness, is not an illusion. Non-associated formations, like a fist when the palms are clenched, are the state of form, mind, and mental factors. Therefore, they do not transform into other substances from these three. Attainment is the state of obtaining predispositions in the mind. The three samādhis are the state of cessation of mind and mental factors in the body. The life faculty is the state of equal share of form, mind, and mental factors.
Tibetan
རིས་མཐུན་པའང་དོན་དེ་གསུམ་འདྲ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །སྐྱེ་བའང་དེ་གསུམ་སྔ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །རྒ་བ་ཡང་དེ་གསུམ་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །གནས་པའང་དེ་གསུམ་རྒྱུན་གནས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །མི་རྟག་པའང་དེ་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་པའི་གནས་སྐབས་སོ། ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའང་དེ་གསུམ་གྱིས་འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའང་དེ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་སྒྲའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་པོ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་གཏན་མེད་པ་ཡིན་པས་རྫས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་མི་འཐད་པའང་དྲུག་སྟེ། ཕྱིའི་དོན་དོན་དམ་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། རགས་སྣང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པ་དང༌། རྣམ་པ་གཏོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་དང༌། སྙོམས་འཇུག་གི་ཚེ་ན་སེམས་གཏན་མེད་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། དོན་སྤྱི་རྟོགས་པའི་དངོས་པོར་མི་འཐད་པ་དང༌། སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྗོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་པའོ། །དང་པོ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་བཀག་པས་བཀག་ཟིན་ཏོ༑ ༑གཉིས་པ་ནི་རགས་སྣང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཇི་ལྟར་དགག བདེ་སྡུག་ཐ་དད་པར་མྱོང་སྟེ་ཐ་མི་དད་པ་ཁེགས་ན། རགས་པར་སྣང་བ་ཤེས་པ་དང་ཐ་དད་པར་མྱོང་བས་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཁེགས། ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ཕྱིར་གྲུབ་པས་ནང་གི་བདག་ཉིད་འཛིན་པ་པོ་མ་ཡིན་ལ། བདེ་སྡུག་གཅིག་ཏུ་བློ་གཅིག་ལ་ཚོགས་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་འགོག་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་ཡང་རེས་འགའ་བའི་རྟགས་ལས་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་དོན་དཔོག་ན། སྣང་བ་རེས་འགའ་བའི་རྟགས་ལས་ཤ་ཟས་བྱེད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད། བཞི་པ་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་ཚེ་ན་སེམས་མེད་པའི་ལུས་ལས་ཕྱིས་སེམས་འབྱུང་ན། རིགས་པ་སྔ་མས་ཁེགས་པས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཁས་བླང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་དོན་སྤྱི་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་འདྲེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པ་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་སྤྱི་མི་སྣང་ཞིང་ཞེན་བྱེད་མ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣ་བ་གསང་བས་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐོས་པ་ལས་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་རྗོད་བྱེད་དུ་འདོད་ནའ
Chinese
相似的也是那三者相似的情况。出生也是那三者先前没有获得的情况。衰老也是那三者变化的情况。存在也是那三者持续存在的情况。无常也是那三者持续断绝的情况。凡夫也是没有获得那三者超胜之法的情况。进入等等也是那三者的因果的情况。名称的集合等等三者是声音的词语的情况。没有和合的三者如同石女的儿子一样，是完全没有的，因此说是没有实体的。依靠那些方面的不可理喻也有六种：外境胜义谛不可理喻，粗显现是识的自性不可理喻，生起形象的意义不能成立，入定的时候心完全没有不可理喻，总义是能认识的事物不可理喻，声音自身的相不能成为能诠释的。第一个已经被遮破了，因为遮破了分别说部。第二个，如果粗显现是识的自性，那么痛苦快乐的事物怎么遮破不相同呢？感受快乐痛苦是不同的，如果遮破不相同，粗显现是识，因为感受与识是不同的，为什么不遮破与识的自性相同呢？因为识是唯一的自性成立，所以不是执着内在自性者，并且快乐痛苦聚集在一个心识上，因为一个遮破一个的缘故，只能变成相违。第三个，眼识看见色法，即使三缘具足，也从偶尔性的征象推断生起形象的意义，那么从显现偶尔性的征象，为什么不成立吃肉呢？第四个，入定的时候，从没有心的身体后来生起心，因为先前的理证已经遮破，所以会变成承认从无因生。第五个，如果总义是能认识的事物，那么会变成没有刹那混合。第六个，声音自身的相，因为不是总义不显现并且不是执着者。如果不是这样，那么堵住耳朵，从听到声音自身的相，会变成直接产生了悟解所诠释的智慧。仅仅因为是了悟解所诠释的因，就认为是能诠释的
English
Similarity is also the state where those three are similar. Birth is also the state of obtaining what those three did not have before. Aging is also the state of those three changing. Existence is also the state of those three continuing to exist. Impermanence is also the state of those three continuously ceasing. Ordinary beings are also the state of not having obtained the superior Dharma of those three. Entering and so on are also the state of the cause and effect of those three. The collection of names and so on, the three, are the state of the terms of sound. The three unconditioned things, like the son of a barren woman, are completely non-existent, so it is said that they are without substance. The unreasonableness based on those aspects is also sixfold: external objects, the ultimate truth, are unreasonable; coarse appearances are the nature of consciousness, which is unreasonable; the meaning of creating appearances cannot be established; it is unreasonable that the mind is completely absent during meditative absorption; the general meaning is unreasonable as an object of cognition; and the characteristic of sound itself cannot be an expression. The first has already been refuted because the Vaibhashika school has been refuted. Secondly, if coarse appearance is the nature of consciousness, then how can one refute that suffering and happiness are not different? Experiencing happiness and suffering as different, if non-difference is refuted, since coarse appearance is consciousness, and since experience is different from consciousness, why is it not refuted that it is the same as the nature of consciousness? Since consciousness is established as a single nature, it is not the one who grasps the inner self, and since happiness and suffering gather in one mind, because one refutes the other, it can only become contradictory. Thirdly, the visual consciousness sees form, even if the three conditions are complete, if the meaning of creating appearances is inferred from the sign of occasionality, then from the sign of occasional appearance, why is the eating of meat not established? Fourthly, during meditative absorption, if the mind arises later from a body without mind, since the previous reasoning has refuted it, it will become an admission of arising from no cause. Fifthly, if the general meaning is an object of cognition, then there will be no momentary mixture. Sixthly, the characteristic of sound itself, because the general meaning is not apparent and is not an object of attachment. If it is not so, then by blocking the ears, from hearing the characteristic of sound itself, the wisdom that realizes the expressed object will directly arise. If one considers it an expression simply because it is the cause of realizing the expressed object,