Tibetan
ས། དེ་ལྟར་མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་རྫོགས། །མཚོན་པར་བྱེད་པས་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུན་དུ་གནས་པས་རྒྱུད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དེའང་ཐབས་དེ་དག་དོན་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ཡེ་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་གཟིགས་ཤིང་གསལ་བར་གསུངས་པ་ཙམ་ལས། གཤིས་རིག་པ་ལ་མེད་པ་གསུངས་པ་ནི་མེད་དེ། རིག་པ་འབད་མེད་ཅོག་གཞག་ཐབས་ཡེ་གྲོལ་ཁྲེགས་ཆོད་དང༌། འོད་གསལ་རང་སྣང་ཐོད་རྒལ་དུ་གནས་པ་གོམས་པས་གྲོལ་ངེས་སུ་གནས་པ་ཡེ་ཡོད་ཕྱིས་གསལ་བར་བྱས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་མཚོན་བྱའི་ངོ་བོ་དབྱིངས་རིག་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། ངེས་ཚིག་དེ་ལས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་སྟོང་པ་དང་གསལ་བ་གཉིས་སོ། །མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གནས་པ་དེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་དག་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། །ཐབས་ཞེས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི་དེ་ལས། མཚོན་པར་བྱེད་པས་ཐབས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་འབད་བཅས་ཐོད་རྒལ་དང༌། འབད་མེད་ཁྲེགས་ཆོད་གཉིས་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས། འབད་རྩོལ་མེད་པར་རང་གྲོལ་དང༌། །འབད་བཅས་ཉམས་སུ་བླང་བའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རིག་པའི་རང་བཞིན་རང་འོད་སྒྲོན་མ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་དབྱེ། །འཁོར་དང་འདས་པ་གང་གིས་ཀྱང༌། །འདི་ཉིད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མི་འབྱེད་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན། །རང་རྒྱུད་མཚོན་པའི་གཞི་གཅིག་པའི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཅིག །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། གཞིའི་རྒྱུད། སྙིང་པོའི་རྒྱུད། བཅུད་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ཉིད་ལས། རང་བཞིན་རྒྱུད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །གཞི་དང་སྙིང་པོ་བཅུད་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་གཞིའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། ཐོག་མའི་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་ནི། གདོད་མའི་མགོན་པོ། འོད་མི་འཁྲུགས་པ། དབྱིངས་རྣམ་དག མར་མེ་མཛད། འོད་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བཏགས་པ་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གཞི་ནི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང༌། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་འཆར། །ཅེས་སོ། །སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྙིང་གའི་འོད་གསལ་གདངས
Chinese
萨。如是能表方便之续，自之续中未生圆满，能表故为方便，恒常安住故名为续。如是之间所说。彼等方便与义无有分离，本来即是自性所具，金刚持视有为有而明说之，然自性觉性中无有者则未说，觉性无勤任运方便本解脱顿超，光明自显顿超中安住，串习故决定解脱而安住，本有后显现而已。如是所显之所表体性，法界觉性无离而周遍，从其定义而周遍故名为续。若分则为空性和光明二者。能表方便之体性，安住于了悟之方便者，彼即彼中云：彼等现证者，名为方便亦是周遍。如是说。定义即彼中云：能表故为方便。如是说。若分则有勤顿超和无勤顿超二者，彼即彼中云：无勤自然解脱，有勤修持也。如是说。第二自性之续的体性，乃觉性之自性自光灯明具足者。彼即彼中云：如来藏性者，续之精华极善分，轮回与涅槃，何者亦非知，不分金刚自性者，自续所表之基唯一，自性空性唯一，圆满佛陀生之母。如是说。若分则三，基之续、心要之续、精要之续。彼即彼中云：自性续者如此，基与心要精要也。如是说。第一，基之续的体性为自生之智慧，初始光明心要者，本初之怙主，无垢光，法界清净，燃灯者，光不变化如是名者，空明离戏之智慧是也。若分则体性、自性、大悲三者。彼即彼中云：基为体性自性与，大悲周遍且显现。如是说。心要之续的体性乃心间光明之音。
English
Sa. Thus, the tantra of the signifying means, not arising perfectly in one's own continuum, is a means because it signifies, and is called a continuum because it constantly abides. Thus it is said in between. Those means are inseparable from meaning and are inherently present as one's own nature. Vajradhara only sees what is there as there and clearly speaks of it. However, it is not said that something is absent in the nature of awareness. Awareness is effortlessly self-settled, the means of original liberation, trekchö, and the practice of remaining in the spontaneously appearing luminosity of tögal ensures liberation, it is merely making manifest what was already there. Thus, the nature of what is signified by what is taught is pervasive because the expanse of awareness is inseparable. Because it pervades from that definition, it is called a continuum. If divided, there are emptiness and clarity, two. The nature of the signifying means is that which abides as the means of realization. That itself says: Those who realize them, are also pervasive as means. Thus it says. The definition is from that: It is a means because it signifies. Thus it says. If divided, there are tögal with effort and trekchö without effort, that itself says: Without effort, self-liberation, and with effort, taking into practice. Thus it says. Secondly, the nature of the continuum of self-nature is the nature of awareness, the self-illuminating lamp, complete with light. That itself says: The nature of the Tathagatas, the essence of the continuum is well divided. Neither samsara nor nirvana, knows this. The nature of indivisible vajra, the basis for signifying one's own continuum is one. The nature of emptiness is one. The mother who gives birth to the perfect Buddha. Thus it says. If divided, there are three: the continuum of the basis, the continuum of the essence, and the continuum of the quintessence. That itself says: The continuum of self-nature is like this, the basis, the essence, and the quintessence. Thus it says. First, the nature of the continuum of the basis is self-born wisdom. The essence of primordial luminosity is: the primordial protector, immutable light, the pure expanse, the lamp maker, immutable light, as such named, the wisdom that is empty, clear, and free from elaboration. If divided, there are three: essence, nature, and compassion. That itself says: The basis is essence, nature, and compassion, pervading and appearing in all. Thus it says. The nature of the continuum of the essence is the sound of luminosity in the heart.
Tibetan
་ཕྱིར་སྣང་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སྙིང་པོ་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་རྒྱུད། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ཡིན་ཏེ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་ཞིང་ཆགས། །རང་བཞིན་ཙིཏྟའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །མ་བསྐྱེད་རྫོགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་དྲིལ་བའི་སྙིང་པོ་སྟེ། །ཀུན་གྱི་སྲོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ཅེས་རྣམ་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །དབྱེ་ན་ནང་གི་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་དང་ཕྱིའི་སྙིང་པོ་འོད་གདངས་སོ། །བཅུད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྙིང་པོའི་དོན་སྦྱོར་བས་མཐོང་བ་སྟེ།ཕྲེང་བ་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཅིག་བསྡུས་པའི། །ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་བཅུད་ཕྱུང་བའི། །སྙིང་པོ་བསྡུས་པས་བཅུད་ཅེས་ཏེ༑ ༑སྟོང་གསལ་རིག་པ་བཅུད་དུ་དྲིལ། །ཅེས་སོ། །དབྱེ་ན་གཞིའི་བཅུད་སྐུར་སྣང་བ། སྙིང་པོའི་བཅུད་ཡེ་ཤེས་སུ་གསལ་བ། མེ་ཏོག་གི་བཅུད་སྒྲོན་མ་བཞིར་ཤར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདེ་གསང་ཆེ། །གཞི་དང་སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་ཅན། །རང་རིག་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ལེགས་པར་བསྡུས་ན། བཅུད་ཀྱི་རང་བཞིན་གསུམ་པོ་འདིས་གྲོལ་བའི་ཆ་ཚང་ལ་མ་ནོར་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ལས་འཕགས་ཏེ། གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་སྙིང་པོ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བཅུད་བསྡུས་ནས། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་བཅུག།དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ལུ་གུ་རྒྱུད། །དངས་མ་འདུས་པས་བཅུད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། བརྩོན་པ་དོན་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལས། བསྟན་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་བཅུད་ནི། །ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ལམ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། གཞི་དང་སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱུད། །ཁྱད་པར་གསང་མཆོག་བཅུད་དུ་དྲིལ། །འདི་ནི་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་དུ། །སྐྱེས་བུས་མདའ་འཕངས་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ་མུ་ཏིག་འཕྲེང་བ་ལས། གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཡིས། །གཟུང་བར་ངེས་པས་རང་བཞིན་རྒྱུད། །ཅེས་སོ། །གཞིའི་རྒྱུད་རིག་པ། ལམ་གྱི་རྒྱུད་སྣང་བ་བཞི། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་བཅུད་དང་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེའང་སྙིང་པོ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་པ་ནི་དངས་མ་གསུམ་ཡིན་ལ། རིག་པ་སྐུར་གསལ་བ། དབྱིངས་ཁ་དོག་ཏུ་གསལ་བ་ནམ་མཁའ་ལ་དབྱིངས་རིག་གསལ་བ་གསུམ་ནི་གསལ་བ་གསུམ་ཞེས་བྱའོ། །གདེང་གསུམ་ནི་ལྟ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་བྱ་
Chinese
因此，它与显现同在。正如它本身所说：精华圆满的自性续，一切显现皆是续，一切与一切相互关联和形成。在自性心意的坛城中，未生而圆满的大精华。因此，它是精华的浓缩，因为它成为一切的命脉，所以被命名为精华续。如是说。如果区分，有内在的精华——智慧，和外在的精华——光芒。精华续的体性是通过将精华的意义结合起来而被看见的。如念珠中所说：所有佛陀的聚集，所有体性的精华，通过聚集精华被称为精华，空明觉性浓缩为精华。如是说。如果区分，有基础的精华——显现为身，精华的精华——显明为智慧，花朵的精华——显现为四盏灯。正如它本身所说：所有佛陀的伟大乐秘密，具有基础、精华和花朵，是自性觉知的体性。如是说。如果总结得好，这三种精华的自性，为了完整且无误地展示解脱的部分，所以超越一切。正如金花精华中所说：聚集所有佛陀的精华，放入所有众生的心中。它的精华是连续的，纯净的精华聚集被称为精华。如是说。正如《精进有义续》中所说：所有教法的最精华，被称为法性现前之道。如是说。正如《与虚空等同金刚续》中所说：基础、精华和花朵，是所有佛陀的自性续。特别是，秘密至上的浓缩为精华。这就像一个人在轮回的彼岸射箭一样。如是说。因此，自性续存在于基础、道和果的三种自性中。正如念珠中所说：通过基础、道和果，被确定地把握，所以是自性续。如是说。基础的续是觉性，道的续是四种显现，果的续是精华和三种形象。此外，精华觉性的智慧具有本体、自性和大悲三种，这是三种纯净。觉性显明为身，法界显明为颜色，虚空中法界觉性显明，这三者被称为三种显明。三种把握是见解、自生智慧，从一开始就解脱，所以无需努力。
English
Therefore, it exists together with appearance. As it itself says: The self-nature continuum of complete essence, all appearances are the continuum, everything is interconnected and formed. In the mandala of the self-nature citta, the great essence that is unborn and complete. Therefore, it is the condensation of essence, because it becomes the lifeblood of all, it is named the essence continuum. Thus it is said. If distinguished, there is the inner essence—wisdom, and the outer essence—radiance. The nature of the essence continuum is seen by combining the meaning of essence. As said in the Rosary: The gathering of all Buddhas, the essence of all entities, by gathering the essence it is called essence, empty-clear awareness is condensed into essence. Thus it is said. If distinguished, there is the essence of the base—appearing as form, the essence of the essence—manifesting as wisdom, the essence of the flower—arising as four lamps. As it itself says: The great bliss secret of all Buddhas, possessing base, essence, and flower, is the nature of self-awareness. Thus it is said. If well summarized, these three natures of essence, in order to show the complete and unerring part of liberation, therefore it is superior to all. As said in the Golden Flower Essence: Gathering the essence of all Buddhas, placing it in the hearts of all beings. Its essence is continuous, the pure essence gathered is called essence. Thus it is said. As said in the Continuum of Meaningful Effort: The very essence of all teachings is called the path of directly experiencing reality. Thus it is said. As said in the Vajra Co-equal with Space Continuum: Base, essence, and flower are the self-nature continuum of all Buddhas. In particular, the secret supreme is condensed into essence. This is like a person shooting an arrow on the other side of samsara. Thus it is said. Thus, the self-nature continuums exist in the three natures of base, path, and fruit. As said in the Rosary of Pearls: Through base, path, and fruit, being definitely grasped, therefore it is the self-nature continuum. Thus it is said. The continuum of the base is awareness, the continuum of the path is the four appearances, the continuum of the fruit is essence and three aspects. Furthermore, the wisdom of essence awareness has three aspects: entity, self-nature, and compassion, which are the three purities. Awareness manifesting as form, the dharmadhatu manifesting as color, the dharmadhatu awareness manifesting in space, these three are called the three manifestations. The three confidences are view, self-born wisdom, liberated from the beginning, so there is no need for effort.