Tibetan
བྱིན་རླབས་ལས། དག་པའི་ཞིང་དུ་རིགས་ལྔར་སྣང་བས་ས་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་མཛད་ཅིང༌། འགྲོ་བ་དྲུག་གི་གནས་སུ་རང་རང་གི་སྟོན་པར་སྣང་ནས་དོན་མཛད་པ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་དང༌། བཟོ་དང་སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར་འཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སོ་སོའི་སྣང་བ་བཞིན་འབྱུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་མངའ་བས་རྟག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟར་གདོད་མའི་སྤྱི་གཞི་ནས་འབྲས་བུའི་བར་རྣམ་པ་ལྔར་བཤད་པ་དེ་དག་གི་ངེས་པའང་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ལས། གནས་ལུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང༌། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་གཞི་རྣམ་པ་མང་བཤད་ཀྱང༌། །ལྷུན་གྲུབ་དང་ནི་ཐུགས་རྗེའོ། །རང་གནས་སྐུ་རིག་ཡེ་ཤེས་སོ། །གནས་པ་ཐུགས་དེ་ཙིཏྟའི་དཀྱིལ། །ལམ་ནི་རྩ་བཞི་འཇུ་བྱེད་རླུང༌། །འཆར་བྱེད་སྒོ་ནི་མིག་སོགས་སོ། །ནམ་མཁའ་རྐྱེན་བྲལ་ཡུལ་དུ་འདུས། །ཉམས་བླང་ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་ལོ། །ཚད་ནི་གདེང་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད། །བར་དོ་མ་བུ་གཉིས་སྦྱོར་བ། །གྲོལ་ས་ཉིད་ནི་ཐོག་མའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ་ཐོག་མའི་གྲོལ་ས་ཞེས་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱིས་ཐོག་མའི་གྲོལ་ས་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་དྲི་མ་དང་བཅས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ལ། ལམ་གྱིས་སྦྱངས་པས་དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་ཞེས་བརྗོད་པས། དབྱིངས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་མཐར་ཐུག་པའི་རང་བཞིན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་ཀྱིས་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་དངོས་མི་སྲིད་དེ། གཞི་དྲི་བཅས་སུ་ཡང་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་ན་ཡང་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་ཏེ་གཞི་ཐོག་ནས་ཡང་འཁྲུལ་གཞི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབྱིངས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ། དྲི་མ་དང་བཅས་དུས་གཞི། དྲི་མ་སྦྱོང་དུས་ལམ། དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་དུས་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། གཞི་དང་གྲོལ་ས་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །དེང་སང་ནི་རྣམ་དབྱེ་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ངོ༌། །དོན་གཉིས་པའི་ངེས་བྱེད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱ་ཆེན་རྒྱུད་ཀྱི་ངེས་བྱེད་དང༌། ཡང་ཟབ་མན་ངག་གི་ངེས་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་དུ་གནས་
Chinese
由于加持，在清净刹土中显现为五种姓，安住于地的菩萨们行持利他事业；在六道众生的处所，显现为各自的导师而行持利他事业，这是殊胜的化身。以及工巧化身和 जन्म（藏文：སྐྱེ་བ་，梵文天城体：जन्म，梵文罗马拟音：janma，汉语字面意思：出生）化身等等，只要轮回存在，利他事业就不会中断，而是按照各自的显现而发生。那些佛陀的智慧也如前所述，因此是恒常的，不会中断地安住。如此从原始的共同基础到果位之间所说的五种相，其确定之理也如《珍珠鬘续》中所说： “实相不可思议， 智慧有三种相。 错乱之基虽说众多， 然为任运成就与大悲。 自住身智是智慧， 安住心于จิต्त（藏文：ཙིཏྟ，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）之中。 道为四脉执持气， 显现之门为眼等。 虚空离缘汇集于境， 修持顿超直断法。 量为四信之瑜伽， 中阴母子二相合。 解脱之处即是初始。” 也就是说，当自生智慧达到远离遮蔽的究竟之时，才被称作初始的解脱之处，而初始的解脱之处，连同遮蔽，被称为界，是具有垢染的如来藏。通过道来净化，成为无垢的如来藏，应当了知这是成为菩提的状态。因此，说果位在基础之上解脱，是指领会法界无迁变、究竟的自性，并非果位真的在基础之上解脱，因为基础是有垢染的，也不可能倒退。如果存在，也会变成错乱，因为会从基础上再次产生错乱之基。因此，对于法界自生智慧来说，具有垢染之时是基础，净化垢染之时是道，完全脱离垢染之时是果位。因此，区分基础和解脱之处非常重要。现在能区分的人非常少。 第二义的决定之理，分为广大的经续的决定和甚深窍诀的决定两种。第一种又分为经续的体性和详细分类两种。第一种是基础、道、果的所说和能说。
English
Through blessings, appearing as the five families in the pure realms, the bodhisattvas abiding on the earth accomplish the benefit of beings; appearing as the teachers of each of the six realms of beings, they accomplish the benefit of beings, which is the supreme emanation. And the emanation of crafts and janma (Sanskrit: जन्म, Romanized Sanskrit: janma, meaning: birth) and so on, as long as samsara exists, the activity will not cease, but will occur according to their respective appearances. The wisdom of those Buddhas is also as previously stated, so it is constant and abides without interruption. Thus, the certainty of those five aspects explained from the primordial common ground to the fruition is also as stated in the Tantra of the Pearl Rosary: "Although the nature of reality is inconceivable, Wisdom has three aspects. Although the basis of delusion is said to be many, It is spontaneous accomplishment and compassion. Self-abiding kaya-jnana is wisdom, Abiding the mind in the center of citta (Sanskrit: चित्त, Romanized Sanskrit: citta, meaning: mind). The path is the four channels holding the wind, The manifesting door is the eyes and so on. Space, free from conditions, gathers in the realm, The practice is trekchö and tögal. The measure is the yoga of the four confidences, The bardo is the union of mother and child. The place of liberation is the beginning itself." That is to say, when self-arisen wisdom reaches the ultimate state of being free from obscurations, it is merely called the initial place of liberation, but the initial place of liberation, together with obscurations, is called the element, which is the tathagatagarbha with impurities. By purifying it through the path, it becomes the stainless tathagatagarbha, which should be understood as the state of becoming enlightenment. Therefore, saying that the fruition is liberated on the ground, it is meant to understand the unchanging, ultimate nature of the dharmadhatu, not that the fruition is actually liberated on the ground, because the ground is with impurities, and it is impossible to regress. If it exists, it will become delusion, because it will again produce the basis of delusion from the ground. Therefore, for the self-arisen wisdom of the dharmadhatu, the time with impurities is the ground, the time of purifying impurities is the path, and the time of being completely free from impurities is the fruition. Therefore, it is very important to distinguish between the ground and the place of liberation. Nowadays, very few people can distinguish them. The determination of the second meaning is explained in detail in two ways: the determination of the vast sutras and the determination of the profound pith instructions. The first is divided into two: the nature of the sutras and the detailed classification. The first is the subject matter and the expression of the ground, path, and fruition.
Tibetan
པ་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལ་གཞིའི་རྒྱུད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། ལྷུན་གྲུབ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའོ། །ལམ་གྱི་རྒྱུད་དབང་དང་གདམས་པས་རྟོགས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོང་ནས་གོང་དུ་ཐོབ་པ། རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལས་དང་པོ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ལ་གནས་པ་ནས་འོད་གསལ་དབྱིངས་སུ་མ་གྲོལ་བའི་བར་གྱི་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའོ། །ལུང་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་སུ་བྱུང་བའི་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བ་གླེགས་བམ་དུ་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཨེ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉོན། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་བྱ་བ། །དོན་གྱི་རྒྱུད་དང་ཚིག་གི་རྒྱུད། །ཅེས་པས། གཞི་རིག་པའི་གནས་ལུགས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པ་ནི་དོན་གྱི་རྒྱུད་ཡིན་ལ། དེ་མཚོན་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་སྟེ་སྡཻ་ཚན་སོ་སོར་བསྟན་པ་ནི་ཚིག་གི་རྒྱུད་དོ། །དང་པོ་དོན་གྱི་རྒྱུད། དེའི་རྣམ་གྲངས་དབྱེ་ན་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གསང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐབས་དང་ནི། །རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་མཚོན་བྱེད་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །དབྱེ་ན་མཚོན་བྱ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གཞི་གཅིག་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ལས། །མཚོན་བྱ་དང་ནི་མཚོན་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྣམ་སྤྱི་དེ་མཚོན་བྱའོ། །དེའི་ཡིན་ཚུལ་འབྱེད་པ་མཚོན་བྱེད་དེ་དོན་དང་ཐ་སྙད་ལ་ཟེར་རོ། །དེའང་རང་རིག་འོད་གསལ་ཀུན་ཁྱབ་ཆེན་པོ་ནི་མཚོན་བྱའི་རྒྱུད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། མཚོན་བྱ་རྒྱུད་གཅིག་ཀུན་ཁྱབ་པས། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང༌། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱབ་ན། དབྱིངས་སྟོང་པ་ཀ་དག་ཆོས་ཉིད་དང༌། ཡེ་ཤེས་སྣང་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཁྱབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །སྟོང་པས་ཁྱབ་དང་གསལ་བས་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །མཚོན་བྱེད་ནི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ།ཁྲེགས་ཆོད་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོ་དང༌། ཐོད་རྒལ་འོད་ལྔ་རང་སྣང་སྒྲོན་མ་དང་བཅས་པ་རང་ཆས་སུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པའི་ཆ་ལ་བཏགས་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐབས་ཞེས་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །གང་ཟག་བློ་ཡི་བྱེ་བྲག་གིས། །རིམ་པ་ཇི་ལྟར་བཤད་བྱ་བ། །འབད་རྩོལ་མེད་པར་རང་གྲོལ་དང༌། །འབད་བཅས་ཉམས་སུ་བླང་བའོ། །ཞེས་པ་ན
Chinese
以及眷属。其中，根本续是自生智慧，是任运成就、无有变异的。道之续是经由灌顶和诀窍而证悟，以及越来越增上的三摩地。证悟之续是从最初法性现前安住，到未解脱于光明法界之间的觉性功德，如见和三摩地等。 圣教是作为如续部一般修持之方便而出现的名、词、文字所显现的，以及包含在经卷中的一切。第二，若分则有二种，如《牟帝串珠》中所说：「唉玛，金刚持谛听，彼即当善说。」「意义之续与词句之续。」如是说，基之觉性之体性周遍一切，是意义之续。而彼所诠释且修持之方便，具有支分，即各别开示之品类，是词句之续。第一，意义之续。若分彼之类别，则有方便之续与自性之续二者。如彼经中所说：「秘密续之方便与，自性如何唯一。」如是说。第一是诠释、显示法界之义者。若分，则有能诠方便之续与所诠方便之续二者。如彼经中所说：「基一自性之差别，能诠与及所诠也。」如是说。其中，所说之义的总相是所诠。而辨别彼之体性者是能诠，即是意义与名相。其中，自明光明周遍广大是所诠之续。如彼经中所说：「所诠续一普周遍，一切彼之随顺行。」如是说。如何周遍呢？以法界空性本来清净法性，以及智慧显现任运成就广大无别之方式周遍。如彼经中所说：「周遍相有二种，以空性周遍与以显现周遍。」如是说。能诠是成为证悟彼之方便者，立名为本来具有的自性分，即顿超立断大解脱，以及本来具有的本性，包含妥噶五光自显灯。 《牟帝串珠》中说：「方便即是彼差别。」「由补特伽罗心之别，次第如何而宣说，无勤任运自解脱，有勤精进修持也。」如是说。
English
and retinue. Among them, the fundamental tantra is the self-born wisdom, which is spontaneously accomplished and immutable. The path tantra is the realization through empowerment and instructions, and the attainment of increasingly higher samadhi. The realization tantra is the merit of awareness from the initial abiding in the manifest reality of dharmata to the non-liberation in the clear light realm, such as view and samadhi, etc. Agama is all the names, words, and letters that appear as a means of practicing like the tantras, and those contained in the scriptures. Secondly, if divided, there are two types, as stated in the "String of Pearls": "Ema, Vajradhara, listen, that itself should be well explained." "The tantra of meaning and the tantra of words." As it says, the nature of the basic awareness that pervades everything is the tantra of meaning. And the means of explaining and practicing it, with its branches, that is, the categories shown separately, is the tantra of words. First, the tantra of meaning. If its categories are divided, there are the tantra of means and the tantra of nature. As it says in that same text: "The means of the secret tantra and, how the nature is one." So it is said. The first is that which interprets and shows the meaning of the dharmadhatu. If divided, there are the expressible tantra of means and the expressing tantra of means. As it says in that same text: "From the difference of one base essence, the expressible and the expressing." So it is said. Among them, the general aspect of the meaning of what is said is the expressible. And that which distinguishes its nature is the expressing, that is, meaning and name. Among them, self-awareness, clear light, all-pervading greatness is the tantra of the expressible. As it says in that same text: "The expressible tantra is one, all-pervading, everything follows it." So it is said. How does it pervade? It pervades in the manner of the dharmadhatu emptiness, primordial purity, dharmata, and the wisdom appearance, spontaneous accomplishment, great indivisibility. As it says in that same text: "There are two types of pervasion, pervasion by emptiness and pervasion by clarity." So it is said. The expressing is that which becomes the means of realizing it, named as the self-existing part that is originally present, that is, the great liberation of trekchö and tögal, the five lights, self-appearing lamps. In the "String of Pearls" it says: "Means is indeed that difference." "According to the difference of the minds of individuals, how the stages are explained, effortless spontaneous self-liberation, diligent practice with effort." So it is said.