Tibetan
ན་བསྒྲིགས་པ་དང་། གནས་ལུགས་དེ་ཆོས་ཀྱི་གཤིས་ལུགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད། དེ་ཡང་དག་ མཆོག་གྱུར་མ་ནོར་བ། དེ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གཞན་མིན། དེ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ བཞིན་ཆོས་ཉིད། དེ་རྣམ་བྱང་ཟབ་མོའི་ཀློང་ཆོས་དབྱིངས། དེ་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཛོད་ ཆོས་གནས། དེ་ཉེས་པས་མ་གོས་པ་སྐྱོན་མེད། དེ་མཐར་ཐུག་གི་དབྱིངས་ཡང་དག་མཐའ། དེ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་འདས་བསམ་མི་ཁྱབ་རྣམས་དང་སྦྱར་ནས་ཆ་བཞག་གིས་མཚན་མཚོན་ དང་། གཞི་སྤྱིའི་སྐབས་དུ་མ་སྤུངས་པ་ཕུང་པོ། རང་རིགས་འཛིན་པ་ཁམས། རང་འཛིན་ ཤེས་པ་སྐྱེ་ཞིང་མཆེད་སྒོ་སྐྱེ་མཆེད། སྲ་སོགས་བཞི་པོ་གང་རུང་འབྱུང་བ། སྐྱེ་འགྲོའི་རྟེན་ གྱུར་སྣོད། ཟ་བོའི་གཟུགས་རུང་བཅུད་སེམས་ཀྱི་གཟུགས། ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་ཡུལ་ཆོས་ཁམས། སྒོས་རྫས་ཅན་མཚན་གཞིའི་ཆོས། བཏགས་ཆོས་སུ་སྣང་བ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས། རྫས་དངོས་ ཟད་ཆ་ནས་སྣང་བ་གཞན་འགྱུར་དངོས་མེད། རྫས་དངོས་ལ་བརྟེན་ཆ་ནས་སྣང་བ་དངོས་ བརྟེན་དངོས་མེད། མི་སྲིད་པའི་ཆ་ནས་སྣང་བ་མི་སྲིད་དངོས་མེད། མངོན་མཐོའི་ལམ་ཐུན་ མོང་། ཐེག་དམན་ལམ་ཐུན་མིན། ཐེག་ཆེན་ལམ་རྒྱལ་བགྲོད། ཀུན་ནས་མ་སྐྱེས་པ་འདུས་ མ་བྱས་རྣམས་དང་སྦྱར་ནས་ཆ་བཞག་སོགས་ཀྱིས་མཚན་མཚོན་དང་། བདེན་གཉིས་སྐབས། འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྲགས་པའི་སྣང་ཙམ་གྱི་ཆར་གྱུར་པ། ལོག་པའི་ཀུན་ རྫོབ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གྲགས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བྱེད་ནུས་པའི་ཆར་གྱུར། 10-30 ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ། གནས་ལུགས་མཐོང་ཐབས་ཀྱི་འཇུག་སྒོར་གྱུར་པ། རྣམ་གྲངས་དོན་ དམ། གནས་ལུགས་ལ་དོན་གྱིས་ཞུགས་པ། རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་རྣམས་ལ་ཆ་ བཞག་སོགས་ཀྱིས་མཚན་མཚོན་དང་། བདེན་བཞིའི་སྐབས། རང་གི་ངོ་ཐད་ནས་སྡུག་ བསྔལ་དུ་སྣང་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་ཆ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྣང་བ་ འགྱུར་སྡུག སྒོ་ཀུན་ནས་སྡུག་བསྔལ་འདུ་བར་བྱེད་པ་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད། རྒྱུད་ལས་སུ་མི་ རུང་ཞིང་ཉམས་སྨད་བྱེད་ཉོན་མོངས་པ། རང་འབྲས་ཕྱི་མ་འདུ་བའི་བྱ་བ་གཙོར་བྱེད་པ་ ལས། དྲི་མ་ཆགས་བྲལ་དང་ཅི་རིགས་ཙམ་གྱི་དག་པ། ཐུན་མོང་འགོག་པ། དྲི་མ་ཆེ་བ་ གཤིས་ནས་ཅི་རིགས་དང་ཡོངས་གང་རུང་དུ་དག་པ། ཐུན་མིན་འགོག་པ། སོ་སྐྱེས་སར་ བསྡུས་ཀྱི་ལམ། ལམ་བདེན་རྗེས་མཐུན། འཕགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ། ལམ་བདེན་དངོས་ རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་མཚན་མཚོན་དང་། ཆོས་ལྔའི་སྐབས་ཐོག་མེད་གོམས་ཆའི་བག་ཆགས་ ལས་མཚན་མར་སྣང་བ། རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན། (མཚན་མར་འཛིན་ངོར་དེར་སྣང་བ། རྟོག་པས་བསྐྱེད་པ། མིང་དོན་དུ་སྣང་བ། གྲགས་པས་བསྐྱེད་པ།) ཀུན་ནས་བཏགས་པའི་དབང་གིས་མཚན་མར་སྣང་བ། གཟུགས་བརྙན་གྱི
Chinese
被编辑的， 就其本质成为法性的方面而言，即是真如（Tathātā）。它是真实、至高、不变异的。它是终极的实相，而非其他。它是法性的如实本性，即是法性（Dharmatā）。它是深奥清净的虚空——法界（Dharmadhātu）。它是真实智慧的宝藏——法处（Dharmasthiti）。它是无染无垢的。它是终极的界限——真实边际（Yathāvad-avasthita-koṭi）。 它与超越言语概念的不可思议之境相连，并通过假设来象征和表示。在基础层面，有聚集的蕴（Skandha），持有自性的界（Dhātu），产生自我意识并扩展的处（Āyatana），四大种（Mahābhūta）中的任何一个，作为众生所依之器（Bhājana-loka），可食用的物质精华和心识的色（Rūpa），意识产生的处所——法界（Dharmadhātu），具有特定物质特征的法（Dharma），显现为假立之法的相（Lakṣaṇa），从物质耗尽的角度显现的无自性（Svabhāva-śūnyatā），从依赖物质的角度显现的依存无自性（Paratantra-svabhāva-śūnyatā），从不可能存在的角度显现的不可能无自性（Asambhavā-svabhāva-śūnyatā），共同的增上生道（Abhyudaya-mārga），小乘的不共道，大乘的成佛之道，以及与一切不生不灭的无为法（Asaṃskṛta）相连，并通过假设来象征和表示。在二谛（Satya-dvaya）的层面： 在世俗中，被认为是颠倒的现象，即是虚假的世俗谛（Saṃvṛti-satya）。在世俗中，被认为是不颠倒的，具有实际作用和能力的，即是真实的世俗谛（Tathya-saṃvṛti-satya）。作为进入实相之门的，是名言胜义谛（Nāma-paramārtha-satya）。实际上进入实相的，是非名言胜义谛（Anāma-paramārtha-satya）。通过假设等来象征和表示。 在四圣谛（Ārya-satya）的层面：从自身角度显现为痛苦的，是苦苦（Duḥkha-duḥkhatā）。从变化的角度显现为痛苦的，是坏苦（Vipariṇāma-duḥkhatā）。从各个方面都包含痛苦的，是行苦（Saṃskāra-duḥkhatā）。不能调伏且损害相续的烦恼（Kleśa）。主要产生未来果的业（Karma）。与离垢和不同程度的清净相关的，是共同的灭谛（Nirodha-satya）。完全或部分清净的，是不共的灭谛（Nirviseṣa-nirodha-satya）。凡夫所摄的道，是随顺道谛（Anuloma-mārga-satya）。圣道所摄的，是真实道谛（Vastuta-mārga-satya）。同样通过假设来象征和表示。 在五法（Pañca-dharma）的层面：从无始以来的习气所产生的相（Nimitta），是自性因（Prakṛti-hetu）。（在执著于相的时候，显现为相，由分别念产生，显现为名言，由名声产生。）由于遍计所执（Parikalpita）而显现为相，是影像（Pratibimba）。
English
That which is edited, In terms of its nature becoming the nature of Dharma, it is Thusness (Tathātā). It is true, supreme, and unchanging. It is the ultimate reality, and not other. It is the true nature of Dharma, which is Dharmatā. It is the profound and pure space—Dharmadhātu. It is the treasure of true wisdom—Dharmasthiti. It is stainless and without fault. It is the ultimate limit—Yathāvad-avasthita-koṭi. It is connected to the inconceivable realm beyond words and concepts, and is symbolized and represented through assumptions. At the basic level, there are the aggregates (Skandha) that are gathered, the elements (Dhātu) that hold their own nature, the sources (Āyatana) that generate self-consciousness and expand, any of the four great elements (Mahābhūta), the vessel (Bhājana-loka) that serves as the basis for beings, the essence of edible matter and the form (Rūpa) of consciousness, the place where consciousness arises—Dharmadhātu, the Dharma with specific material characteristics, the appearance of phenomena as imputed phenomena (Lakṣaṇa), the non-self-existence (Svabhāva-śūnyatā) that appears from the perspective of material exhaustion, the dependent non-self-existence (Paratantra-svabhāva-śūnyatā) that appears from the perspective of dependence on matter, the impossible non-self-existence (Asambhavā-svabhāva-śūnyatā) that appears from the perspective of impossibility, the common path of higher rebirth (Abhyudaya-mārga), the uncommon path of the Lesser Vehicle, the path of the Great Vehicle to Buddhahood, and connected with all unconditioned (Asaṃskṛta) phenomena that are neither born nor cease, and symbolized and represented through assumptions. At the level of the Two Truths (Satya-dvaya): In the world, what is known as a reversed phenomenon is the false conventional truth (Saṃvṛti-satya). In the world, what is known as non-reversed, having actual function and ability, is the true conventional truth (Tathya-saṃvṛti-satya). As the gateway to seeing reality, it is the nominal ultimate truth (Nāma-paramārtha-satya). Actually entering reality, it is the non-nominal ultimate truth (Anāma-paramārtha-satya). Symbolized and represented through assumptions, etc. At the level of the Four Noble Truths (Ārya-satya): What appears as suffering from its own perspective is the suffering of suffering (Duḥkha-duḥkhatā). What appears as suffering from the perspective of change is the suffering of change (Vipariṇāma-duḥkhatā). What includes suffering from all aspects is pervasive suffering (Saṃskāra-duḥkhatā). Afflictions (Kleśa) that cannot be tamed and harm the continuum. Karma (Karma) that mainly produces future results. What is related to the removal of impurities and varying degrees of purification is the common cessation (Nirodha-satya). What is completely or partially purified is the uncommon cessation (Nirviseṣa-nirodha-satya). The path included in ordinary beings is the conforming path truth (Anuloma-mārga-satya). What is included in the noble path is the actual path truth (Vastuta-mārga-satya). Similarly symbolized and represented through assumptions. At the level of the Five Dharmas (Pañca-dharma): The appearance as a sign (Nimitta) arising from the habitual imprints since beginningless time is the nature cause (Prakṛti-hetu). (When clinging to the sign, it appears as the sign, produced by conceptual thought, appears as a name, produced by fame.) The appearance as a sign due to complete imputation (Parikalpita) is an image (Pratibimba). --------------------------------------------------------------------------------