Tibetan
། རྣམ་ཤེས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ ནི། རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་བག་ཆགས་ཀུན་བསགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཞིག ཐོག་མེད་ནས་ བག་ཆགས་དཔག་མེད་ཉེ་བར་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་གསལ་ཙམ་གྱི་ཆར་གྱུར་ཞིང་འཁོར་ཀུན་ འགྲོ་དང་མཚུངས་པར་འཇུག་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་གཙོ་བོའི་རྣམ་རིག་དེ། སྐབས་འདིའི་ ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལྟ་ བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞིག རང་ཡུལ་ཀུན་གཞི་ ལ་དམིགས་ནས་ངར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་རང་གྲོགས་ཐུན་མོང་ལྔ་དང་ཐུན་མིན་བཞི་སྟེ་ དགུ་པོ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་གཙོ་བོའི་རྣམ་རིག་དེ། སྐབས་འདིའི་ ཉོན་ཡིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཉོན་ཡིད་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་ ཤེས་ཚོགས་དྲུག་སྟེ། དང་པོ། རང་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་ བའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་ཤེས་པ་དེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ དཀར་པོ་མཐོང་བའི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་ཡུལ་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད། དྲིའི་ སྐྱེ་མཆེད། རོའི་སྐྱེ་མཆེད། རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་འགྲེས་སྦྱར་ཏེ་ རྣམ་ཤེས་ལྷག་མ་ལ་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཤེས་དགོས། དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་ འཁོར་སེམས་ཀུན་འགྲོ་ཡང་། རང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བདེ་སྡུག་བར་མ་གསུམ་པོ་གང་རུང་ ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་རེག་ཅིང་འཕྲད་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་སེམས་བྱུང་དེ། རེག་པའི་མཚན་ ཉིད། མཚན་གཞི་མིག་ཤེས་འཁོར་གྱི་རེག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་འགྲེས་ཏེ། རང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་ 10-23 པར་བདེ་སྡུག་བར་མ་གང་རུང་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མྱོང་བ་ཚོར་བ་དང་། རང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་གཏོད་པ་ཡིད་བྱེད་དང་། རང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་མཚན་མ་ རང་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱེད་པ་འདུ་ཤེས་དང་། རང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སེམས་ལ་འཇགས་པར་ བྱེད་པ་སེམས་པ་དང་སྦྱར་ནས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐུན་མིན་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་ཡང་། རང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བདག་མེད་པ་མ་ཤེས་པའི་རྨོངས་པ་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཆ་ ནས་བཞག་པའི་སེམས་བྱུང་དེ། བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་མཚན་ཉིད། དེས་འགྲེས་ཏེ། རང་ཡུལ་ གྱི་ཁྱད་པར་ང་བདག་ཏུ་རློམ་ཞིང་སྣང་ཕྱོགས་ནས་འཛིན་པ་བདག་ལྟ་དང་། རང་ཡུལ་གྱི་ ཁྱད་པར་བདག་ཏུ་དཔངས་མཐོ་བ་སྣང་འཛིན་དུ་བྱེད་པ་ང་རྒྱལ་དང་། རང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ བདག་ཡིད་དུ་འོང་བར་མཐོང་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེར་ཤེས་པ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་རྣམས་ དང་སྦྱར་ནས་མཚན་མཚོན་བསྒྲིགས། གསུམ་པ་ལ། མཚན་གཞི། མཚན་ཉིད། དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ ལ། ཚོར་བ། འདུ་ཤ
Chinese
关于三种识，第一种是：根本识，作为积累一切习气的所依，从无始以来，就具有无量习气的识，是明分（识的明了部分），并且在与一切转识共同运作的方面安立的，主要的识，这就是此处的阿赖耶识（藏文：ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས།，汉语：一切种子的依处识）的定义。例如：拉杰（藏文：ལྷས་བྱིན།，人名）的阿赖耶识就是其例证。 第二种是：根本识的变现，缘取自己的对境阿赖耶识，具有‘我’显现的行相，在与五种遍行心所和四种别境心所这九者共同具有的方面安立的，主要的识，这就是此处的染污意（藏文：ཉོན་ཡིད།，梵文：kliṣṭamanas，染污意，汉语：染污的意）的定义。例如：乔因（藏文：མཆོད་སྦྱིན།，人名）的染污意就是其例证。 第三种是：六识聚。第一，在自境色处（藏文：གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད།，汉语：色的来源）的自性，以自身力量显现的方面安立的识，这就是眼识的定义。例如：见到白色的眼识就是其例证。同样，对于自境声处（藏文：སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད།，汉语：声音的来源），香处（藏文：དྲིའི་སྐྱེ་མཆེད།，汉语：气味的来源），味处（藏文：རོའི་སྐྱེ་མཆེད།，汉语：味道的来源），触处（藏文：རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད།，汉语：触觉的来源），法处（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད།，汉语：法的来源）等，也应类推，对于其余的识，也应了解定义、例子、所立宗这三种方式。 同样，对于共同的转识心所遍行来说，在以自身力量接触并遇到自境的乐、苦、舍这三种差别中的任何一种的方面安立的心所，这就是触（藏文：རེག་པ།，梵文：sparśa， स्पर्श，汉语：接触）的定义。例如：眼识的俱生触就是其例证。由此类推，以自身力量感受自境的乐、苦、舍差别的受（藏文：ཚོར་བ།，梵文：vedanā，वेदना，汉语：感受），以自身力量作意并专注于自境的作意（藏文：ཡིད་བྱེད།，梵文：manasikāra，मनसिकार，汉语：作意），以自身力量辨别自境的相状的想（藏文：འདུ་ཤེས།，梵文：saṃjñā，संज्ञा，汉语：想），以及使自境在心中安住的思（藏文：སེམས་པ།，梵文：cetanā，चेतना，汉语：思），结合起来进行了解。 同样，对于不共同的转识心所染污意来说，在不了解自境无我的愚昧，属于痴（藏文：གཏི་མུག，梵文：moha，मोह，汉语：痴）的范畴的方面安立的心所，这就是于我愚昧的定义。由此类推，对于自境执著并显现为‘我’的‘我见’（藏文：བདག་ལྟ།，梵文：ātmadṛṣṭi，आत्मदृष्टि，汉语：我见），对于自境高举‘我’的‘我慢’（藏文：ང་རྒྱལ།，梵文：ātmamāna，आत्ममान，汉语：我慢），以及通过认为自境悦意等方式而认识到‘我’的‘我所’想（藏文：བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ།，梵文：ātmasaṃjñā，आत्मसंज्ञा，汉语：我所想）等，结合起来安立定义和例子。 第三部分，关于定义、例子、非实有法这三者。第一部分，关于受、想……
English
Regarding the three consciousnesses, the first is: the fundamental consciousness, which serves as the basis for accumulating all habitual tendencies. From beginningless time, it is a consciousness that possesses immeasurable habitual tendencies, appearing as a mere clarity (the clear aspect of consciousness), and is established in terms of its functioning in conjunction with all other consciousnesses. This primary consciousness is the definition of the Ālayavijñāna (Tibetan: ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས།, Sanskrit: Ālayavijñāna, 阿赖耶识, meaning: storehouse consciousness) in this context. For example, the Ālayavijñāna of Lhas Jin (Tibetan: ལྷས་བྱིན།, a personal name) is an illustration. The second is: the transformation of the fundamental consciousness, which apprehends its own object, the Ālayavijñāna, and has the appearance of 'I'. It is established in terms of its possessing the five omnipresent mental factors and the four variable mental factors, all nine together. This primary consciousness is the definition of the Kliṣṭamanas (Tibetan: ཉོན་ཡིད།, Sanskrit: Kliṣṭamanas, 染污意, meaning: afflicted mind) in this context. For example, the Kliṣṭamanas of Chö Jin (Tibetan: མཆོད་སྦྱིན།, a personal name) is an illustration. The third is: the collection of the six consciousnesses. First, the consciousness that is established in terms of its own nature, the sense base of form (Tibetan: གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད།, meaning: source of form), appearing by its own power, is the definition of eye consciousness. For example, the eye consciousness that sees white is an illustration. Similarly, one should apply this analogy to the sense base of sound (Tibetan: སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད།, meaning: source of sound), the sense base of smell (Tibetan: དྲིའི་སྐྱེ་མཆེད།, meaning: source of smell), the sense base of taste (Tibetan: རོའི་སྐྱེ་མཆེད།, meaning: source of taste), the sense base of touch (Tibetan: རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད།, meaning: source of touch), and the sense base of phenomena (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད།, meaning: source of phenomena). One should understand the three modes of definition, example, and subject for the remaining consciousnesses. Similarly, for the omnipresent mental factor of the common turning consciousness, the mental factor that is established in terms of its touching and encountering by its own power any of the three distinctions of pleasure, pain, and neutrality of its own object is the definition of contact (Tibetan: རེག་པ།, Sanskrit: sparśa, स्पर्श, meaning: contact). For example, the contact that accompanies eye consciousness is an illustration. By analogy, feeling (Tibetan: ཚོར་བ།, Sanskrit: vedanā, वेदना, meaning: feeling) experiences the distinctions of pleasure, pain, and neutrality of its own object by its own power; attention (Tibetan: ཡིད་བྱེད།, Sanskrit: manasikāra, मनसिकार, meaning: attention) attends to and focuses on its own object by its own power; perception (Tibetan: འདུ་ཤེས།, Sanskrit: saṃjñā, संज्ञा, meaning: perception) distinguishes the characteristics of its own object by its own power; and intention (Tibetan: སེམས་པ།, Sanskrit: cetanā, चेतना, meaning: intention) fixes its own object in the mind. Understand these in combination. Similarly, for the afflicted mind of the uncommon turning consciousness, the mental factor that is established in terms of the ignorance of not understanding the selflessness of its own object, belonging to the category of delusion (Tibetan: གཏི་མུག, Sanskrit: moha, मोह, meaning: delusion), is the definition of delusion about self. By analogy, self-view (Tibetan: བདག་ལྟ།, Sanskrit: ātmadṛṣṭi, आत्मदृष्टि, meaning: self-view) clings to and manifests 'I' in its own object; self-conceit (Tibetan: ང་རྒྱལ།, Sanskrit: ātmamāna, आत्ममान, meaning: self-conceit) elevates 'I' in its own object; and self-perception (Tibetan: བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ།, Sanskrit: ātmasaṃjñā, आत्मसंज्ञा, meaning: self-perception) recognizes 'I' in its own object by seeing it as pleasing, etc. Establish the definitions and examples in combination. Part three, regarding the three of definition, example, and non-entity. Part one, regarding feeling, perception... --------------------------------------------------------------------------------