Tibetan
དེ་འདྲའི་དོན་སྤྱི་དེ་མ་གཏོགས་ པའི་རྟག་པ་རྟོག་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་ཚད་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་འཛིན་སྟངས་སུ་བཟུང་ཚེ་ ཆ་འདྲ་དོན་སྤྱིས་བསྒྲིབས་ནས་ཤར་བ་ཙམ་ལས་རང་སྣང་ཡུལ་དུ་ལྷག་གེར་དངོས་སུ་ཤར་ མི་ཐུབ་པས་དེ་ཀུན་རྟོག་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་སྣང་ཡུལ་ཡིན་ནི་མ་ རེད། དེ་མ་ཟད་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་འདིར་རྟག་པའི་ཆོས་རྣམས་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་ མེད་པར་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་འདོད་པ་ཡིན། ༈ མུ་སྟེགས་བྱེ་རིག་གིས། བུམ་འཛིན་རྟོག་ངོས་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཤར་རྒྱུའི་བུམ་པའི་ རིགས་སྤྱི་དེ་བུམ་བརྡ་སྦྱོར་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་བུམ་འཛིན་རྟོག་ངོའི་ བུམ་པའི་རང་གཤིས་ན་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་གཙོ་བོ་རིགས་སྤྱིར་གྱུར་པ་དེ་བུམ་བརྡ་སྦྱོར་ ཡུལ་དུ་འདོད་པ་དང་། ནང་བ་པས་བུམ་འཛིན་རྟོག་ངོར་སྣང་བ་དོན་དང་བཏགས་པ་བུམ་ པའི་དོན་སྤྱིའམ་ཆ་འདྲ་གཉིས་གཅིག་རྒྱུ་འདྲེས་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་འོང་རྒྱུའི་དོན་སྤྱི་དངོས་མེད་ སྣང་ཙམ་སྣང་བཏགས་འདྲེས་པ་དེ་འདིར་རིགས་སྤྱི་ཡིན་པར་འདོད་པས་དེ་འདྲའི་དོན་སྤྱི་དེ་ ལ་རྟོག་བློས་བུམ་བརྡ་སྦྱོར་བར་བཞེད། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀས་རང་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་རིགས་སྤྱི་ 5-438 བརྡའ་སྦྱོར་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་ཙམ་མཐུན་ཀྱང་རིགས་སྤྱི་ངོས་འཛིན་ལུགས་མི་མཐུན་ཏེ། ཕྱི་ པའི་རིགས་སྤྱི་རྟག་རྫས་དང་། ནང་བའི་རིགས་སྤྱི་རྟོག་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་འདྲ་མིན་ཡོད་པའི་ ཕྱིར། ༈ སྤྱིར་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཀྱི་བློ་གང་ལའང་ཡུལ་འཛིན་པའི་ཚེ། རང་ཡུལ་ཀྱི་རྣམ་པ་ ཤར་བའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཀྱི་ཆ་རེ་དང་། ནང་ཡུལ་ཅན་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཤེས་པ་འཛིན་ ཆར་གྱུར་པ་གཉིས་རེ་ཡོད་པས་དེ་འདྲའི་གཟུང་རྣམ་འཛིན་རྣམ་གཉིས་ཀ་ཤེས་རྫས་དངོས་ པོ་དང་རྟོག་པའི་གཟུང་རྣམ་གྱི་ངོར་ཤར་བའི་ཆ་འདྲ་དོན་སྤྱི་ཙམ་དེ་དངོས་མེད་ཡིན། དཔེར་ ན་དེ་འདྲའི་སྣང་བརྗོད་མེད་པ་ནི་བུམ་པའོ་ཞེས་སྒྲ་རྟོག་གིས་བརྗོད་འཛིན་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཀ་བ་མ་ཡིན་པའི་བུམ་པའོ། །ཞེས་ཟེར་ཚེ། བུམ་པ་དེ་དགག་གཞི་རེད། ཀ་བ་དེ་དགག་བྱ་ རེད། ཀ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དགག་བྱ་བཅད་པ་རེད། དེས་འགྲེས། ༈ དོན་དམ་པར་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཡོད་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་རང་མཚན་ལ་དངོས་སུ་བརྡ་ སྦྱར་དགོས་ཀྱང་དེ་འདྲ་མི་སྲིད། སྤྱི་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་བློས་བརྡ་སྦྱོར་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་མེད་ པས་གཞི་གྲུབ་ན་བརྡའི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན། ༈ བུམ་མིན་ལས་ལོག་པ་ཞེས་པ་དོན་གྱི་བུམ་པ་དང་། བུམ་མིན་ལས་ལོག་པར་སྣང་ བ་ཞེས་པ་བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་ལ་གོ་བའོ། ། ༈ བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་ལ་བུམ་པ་དང་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་ཀུན་ཡུལ་དབང་གིས་ སྣང་ཡང་གོམས་པ་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ངེས་ཤེ
Chinese
除了这种总相（dön spyi，总相）之外，所有被概念捏造的常法（rtag pa，常法）之法，当以概念的执持方式来把握时，只能显现为被相似之总相所遮蔽的状态，而无法清晰地、真实地作为自显现之境（rang snang yul，自显现之境）而显现。因此，这些都只是概念执持的对境，而非显现之境。此外，在经部宗（mdo sde pa，经部宗）的观点中，常法之法并非显现于现量（mngon sum，现量）之境，而仅仅被认为是可以通过推理来理解的对象。 寂护论师（Śāntarakṣita）的弟子，胜友（Kamalaśīla）论师在《建立真实论》（Tattvasamgraha，摄真实性论）中提到，外道（mu stegs，外道）中的胜论派（bye rig，胜论派）认为，在瓶子的执取概念中，如瓶子一般显现的瓶子之总类（rigs spyi，总类），是瓶子名言施设（brda sbyor，名言施设）的对境；数论派（grangs can pa，数论派）认为，在瓶子的执取概念中，瓶子的自性（rang bzhin，自性）中存在的自性主物（rang bzhin gtso bo，自性主物），即转化为总类的那个，是瓶子名言施设的对境；而内道（nang ba pa，内道）认为，在瓶子的执取概念中显现的，与瓶子的总相或相似之处，二者以一种混合的方式显现，这种总相是无实有（dngos med，无实有）的，仅仅是显现，是显现与假立的混合，这被认为是此处的总类，因此，这种总相被概念分别念（rtog blo，概念分别念）施设为瓶子的名言。 外道和内道都一致认为，各自宗派的总类是名言施设的对境，但在总类的认知方式上存在差异。外道的总类是常恒实有（rtag rdzas，常恒实有），而内道的总类是概念假立的相似之处，存在这样的差别。 一般来说，无论是有概念（rtog bcas，有概念）还是无概念（rtog med，无概念）的意识，在执取对境时，在对境显现的识（shes pa，识）是对象的一部分，而属于内道有境（yul can，有境）一方的识则成为能取的部分，这两者是相互存在的。因此，这样的所取相（gzung rnam，所取相）和能取相（'dzin rnam，能取相）都是识之自性（shes rdzas，识之自性），而显现为概念所取相的相似之总相，仅仅是无实有的。例如，这种不可言说的显现，就像通过声音概念说‘这是瓶子’一样。当说‘这不是柱子，是瓶子’时，瓶子是被否定的基础（dgag gzhi，否定基础），柱子是被否定的对象（dgag bya，否定对象），‘不是柱子’是被否定的对象的切断（dgag bya bcad pa，否定对象切断），这样就解释清楚了。 如果从胜义谛（don dam pa，胜义谛）上讲，声音的对境是存在的，那么就必须直接对如瓶子一般的自相（rang mtshan，自相）进行名言施设，但这是不可能的。因为没有不依赖于总相而由概念施设名言的对境，所以如果基础成立，那么它就是名言的真实对境，这是周遍的。 ‘非瓶子之外’指的是实有的瓶子，而‘显现为非瓶子之外’指的是瓶子的总相。 在瓶子的现量执取中，瓶子和易于成立的实物（rdzas，实物）在一切境（kun yul，一切境）中都是一体显现的，但通过串习（goms pa，串习）的有无来确定。
English
Apart from such a general characteristic (dön spyi, general characteristic), all permanent (rtag pa, permanent) phenomena that are conceptually fabricated, when grasped by the mode of conceptual apprehension, can only appear as being obscured by the similar general characteristic, and cannot clearly and truly appear as the object of self-appearance (rang snang yul, object of self-appearance). Therefore, all these are merely objects of conceptual apprehension, not objects of appearance. Moreover, in the view of the Sautrāntika school (mdo sde pa, Sautrāntika school), permanent phenomena do not appear in the realm of direct perception (mngon sum, direct perception), but are merely considered to be objects that can be understood through inference. Śāntarakṣita's disciple, Kamalaśīla, in the Tattvasamgraha, mentioned that the Vaiseṣika school (bye rig, Vaiseṣika school) among the non-Buddhists (mu stegs, non-Buddhists) believes that the general type (rigs spyi, general type) of the vase, which appears like a vase in the conceptual apprehension of a vase, is the object of verbal designation (brda sbyor, verbal designation); the Sāṃkhya school (grangs can pa, Sāṃkhya school) believes that the principal nature (rang bzhin gtso bo, principal nature) existing in the nature (rang bzhin, nature) of the vase in the conceptual apprehension of a vase, which is transformed into the general type, is the object of verbal designation; while the Buddhists (nang ba pa, Buddhists) believe that what appears in the conceptual apprehension of a vase, and the meaning and imputation of the vase, the general characteristic or similarity of the two, appear in a mixed manner, this general characteristic is unreal (dngos med, unreal), merely an appearance, a mixture of appearance and imputation, which is considered to be the general type here, therefore, such a general characteristic is designated as the verbal designation of the vase by conceptual mind (rtog blo, conceptual mind). Both non-Buddhists and Buddhists agree that the general type of their respective schools is the object of verbal designation, but there are differences in the way the general type is recognized. The general type of non-Buddhists is permanent and substantial (rtag rdzas, permanent and substantial), while the general type of Buddhists is a conceptually imputed similarity, with such differences. Generally, in any mind, whether conceptual (rtog bcas, conceptual) or non-conceptual (rtog med, non-conceptual), when apprehending an object, the consciousness (shes pa, consciousness) in which the appearance of the object arises is a part of the object, and the consciousness belonging to the side of the subject (yul can, subject) becomes the apprehending part, and these two are mutually present. Therefore, both the apprehended aspect (gzung rnam, apprehended aspect) and the apprehending aspect ('dzin rnam, apprehending aspect) are the nature of consciousness (shes rdzas, nature of consciousness), and the similar general characteristic that appears as the conceptually apprehended aspect is merely unreal. For example, this kind of inexpressible appearance is like verbally apprehending 'This is a vase' through sound concept. When saying 'This is not a pillar, it is a vase,' the vase is the basis of negation (dgag gzhi, basis of negation), the pillar is the object of negation (dgag bya, object of negation), and 'not a pillar' is the cutting off of the object of negation (dgag bya bcad pa, cutting off of the object of negation), thus it is explained clearly. If, from the ultimate truth (don dam pa, ultimate truth), the object of sound exists, then it is necessary to directly designate the verbal designation to the self-characteristic (rang mtshan, self-characteristic) like a vase, but this is impossible. Because there is no object of verbal designation that is conceptually designated without relying on the general characteristic, if the basis is established, then it is pervasive that it is the real object of verbal designation. 'Other than non-vase' refers to the real vase, while 'appearing as other than non-vase' refers to the general characteristic of the vase. In the direct perception of a vase, the vase and the easily established substance (rdzas, substance) appear as one in all realms (kun yul, all realms), but it is determined by the presence or absence of habituation (goms pa, habituation). --------------------------------------------------------------------------------