Tibetan
ལྔ་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད། སོགས་ནས། ཡེ་ཤེས་ལས་རུང་དུ་གྱུར་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ ཐུགས་གཤིས་དགའ་བའི་ཆའི་སེམས་བྱུང་ཚོར་བ་ལ་བཏགས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་དེ། དགའ་བ་ ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ། དྲུག་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད། སོགས་ནས། ཡེ་ཤེས་དེ་རང་ཡུལ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་ པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ། བདུན་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད། སོགས་ནས། ཡེ་ཤེས་དེ་རང་ཡུལ་ལ་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའི་ 5-26 རྩོལ་བའི་སྤྲོས་པ་འདུ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཆའི་སེམས་བྱུང་དེ། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཡན་ལག་གོ། བདུན་པ་ལ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་ནི། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཉམ་བཞག་ཏུ་བདེན་པའི་ གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཚུལ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཇི་བཞིན་པར་ངེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། ། གཉིས་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་ པའོ། ། གསུམ་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་ལ་སྟོན་རྒྱུའི་མདོའི་དོན་དང་བདེན་བཞིའི་གནས་ ལུགས་ཇི་བཞིན་པ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཡང་དག་པའི་ངག་གོ། བཞི་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཉེས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པར་བྱེད་པའི་བསྲུང་སེམས་ཀྱི་ ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའོ། ། ལྔ་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པ་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་དག་པའི་ འཚོ་བའོ། ། དྲུག་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཡུན་རིང་པོར་སྐྱོ་བ་མེད་པར་སྒོམ་སྤང་སོགས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ བ་ལ་འབད་ཅིང་རྩོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ཡང་དག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། ། བདུན་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ དང་བྱིང་རྒོད་བྲལ་ཚེ་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་མི་རྩོལ་བའི་བཏང་སྙོམས་རྣམས་མི་བརྗེད་པར་ དྲན་འདུག་པའི་ཆའི་སེམས་བྱུང་དེ་ཡང་དག་པའི་དྲན་པའོ། ། བརྒྱད་པ་ནི། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱ་ཕྲག་སོགས་བསྒྲུབ་ པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། ། 5-27 གཉིས་པ་ལ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་ དང་། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སོགས་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གཞན་ཐམས་ཅད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ ཐམས་ཅད་དང་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་སོགས་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་པ་ལ། རྩ་བའི་སློབ་དཔོན་ངོས་བཟུང་བ། འདོད་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ ལུགས། དེའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་དང་སྒྲ་བཤད། འདོད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ ནི། ཁ་ཆེའི་གནས་བརྟན་བཙུན་པ། བཙུན་པ་དཔལ་ལེན། བཙུན་པ་གཞོན་ནུ་ལེན། བཙུན་ པ་
Chinese
第五个是：从‘圣者相续’等处所说，以智慧之力变得堪能，心性喜悦部分的随心生起的感受，即是喜悦正等觉支。 第六个是：从‘圣者相续’等处所说，智慧专注于自境的等持，即是等持正等觉支。 第七个是：从‘圣者相续’等处所说，智慧于自境不作对治的勤作，不生起戏论部分的随心生起，即是舍正等觉支。 七者分为八个方面。第一是：在‘圣者相续’的等持中，证悟真实现象的方式，在后得位如实了知的智慧，是正见。 第二是：‘圣者相续’中为他人讲法的智慧，是正思。 第三是：‘圣者相续’中为他人宣讲的经义和四谛的实相如实了知的智慧，是正语。 第四是：‘圣者相续’中防护一切恶行的守护心的戒律，是正业。 第五是：‘圣者相续’中远离对欲妙贪执的智慧，是正命。 第六是：‘圣者相续’中长久不懈地精进断除修断等障碍的精进，是正精进。 第七是：‘圣者相续’中于止观和所缘境，心能专注，远离沉掉时，不作对治的舍，不忘失地忆念的随心生起，是正念。 第八是：‘圣者相续’中成就神通和陀罗尼等百千法门的等持，是正定。 第二是增上戒学、增上定学和增上慧学等所有修学之道的其他方面。 第三是三乘阿罗汉相续中的一切断证功德和无余涅槃等。 第二，关于经部宗，分为五个方面：确认根本的导师、阐述宗义的主张、宗义的定义、分类和词义解释、以及宗义的特点。第一是：克什米尔的住地部的比丘、比丘华莲、比丘童护、比丘……
English
The fifth is: From 'Noble Lineage' etc., the mental feeling of the part of the mind that is happy due to the power of wisdom becoming workable, is the Joyful Perfect Enlightenment Branch. The sixth is: From 'Noble Lineage' etc., the samadhi of wisdom itself abiding single-pointedly on its own object is the Samadhi Perfect Enlightenment Branch. The seventh is: From 'Noble Lineage' etc., the mental event of the part of wisdom itself not engaging in the effort of applying antidotes to its own object, is the Equanimity Perfect Enlightenment Branch. The seven are divided into eight aspects. The first is: In the equipoise of the 'Noble Lineage', the wisdom that realizes the nature of truth and ascertains it as it is during the subsequent attainment is Right View. The second is: The wisdom of teaching the Dharma to others in the 'Noble Lineage' is Right Thought. The third is: The wisdom in the 'Noble Lineage' that realizes the meaning of the sutras to be taught to others and the nature of the Four Noble Truths as they are, individually, is Right Speech. The fourth is: The discipline of the mind of protection in the 'Noble Lineage' that prevents all misdeeds is Right Action. The fifth is: The wisdom in the 'Noble Lineage' that is free from attachment to desirable qualities is Right Livelihood. The sixth is: The diligence in the 'Noble Lineage' that strives to abandon obscurations such as those to be abandoned through meditation without being weary for a long time is Right Diligence. The seventh is: The mental event in the 'Noble Lineage' of not forgetting the equanimity of not striving to apply antidotes when the mind is very focused on calm abiding and the object, and is free from sinking and excitement, is Right Mindfulness. The eighth is: The samadhi in the 'Noble Lineage' that is the basis for accomplishing hundreds of thousands of doors of clairvoyance and dharani etc., is Right Samadhi. The second is all the other aspects of the path of learning, such as the higher training in discipline, the higher training in samadhi, and the higher training in wisdom. The third is all the qualities of abandonment and realization in the continuum of the Arhats of the three vehicles, and the nirvana without remainder, etc. Secondly, regarding the Sutra School, there are five aspects: identifying the root teacher, explaining the tenets of the system, its definition, divisions and etymology, and the distinctions of the tenets. The first is: the Sthavira monks of Kashmir, Bhikshu Valena, Bhikshu Youthful Valena, Bhikshu... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
རྟོགས་པའི་ལྷ། མཛོད་རང་འགྲེལ་རྩོམ་སྐབས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན། ཕྱོགས་གླང་། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་པའི་གཟུངས། སྒོ་དྲུག་པ་སོགས་ དང་། གཉིས་པ་ནི། མཛོད་རང་འགྲེལ་དང་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་བསྟན་ཕལ་ ཆེ་བ་རྣམས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དུ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་རང་ལུགས་ འཇོག་པའི་སངས་རྒྱས་པ་གང་ཞིག རང་རིག་དང་ཕྱི་དོན་གཉིས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་ལེན་ པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་དེ། མདོ་སྡེ་པའི་མཚན་ཉིད། བཞི་པ་ལ་དབྱེ་བ་སྒྲ་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ས་སྡེ་ལྔའི་ རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ལུང་གི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སྡེ་པ་དང་། ཚད་མ་སྡེ་བདུན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ བའི་རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སྡེ་པ་དང་གཉིས་ཡོད། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ལུང་ 5-28 གི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་རིམ་འབྱུང་བ་དང་། རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ གི་མདོ་སྡེ་པ་ལ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ་དང་གསུམ་ མོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་ཁྲ་འཛིན་ཤེས་པས་ཁྲ་བོ་འཛིན་པའི་དུས་སུ་ཡུལ་ཁྲ་བོའི་སྟེང་གི་ སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་རེ་རེ་བ་རིམ་བཞིན་ དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་པས་ན་སྣ་ཚོགས་རིམ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་དུས་ སུ་ཡུལ་ཁྲ་བོའི་སྟེང་གི་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པའི་རྣམ་ པ་རེ་རེ་བ་མི་སྐྱེ་བར་ཁྲ་བོའི་ཆ་ཤས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཆ་ཅན་ཁྲ་འཛིན་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་ སྐྱེ་བར་འདོད་པས་ན་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་དུས་སུ་ ཡུལ་ཁྲ་བོའི་སྟེང་གི་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་རེ་ རེ་བ་ཅིག་ཆར་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་པས་ན་གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཙོ་བོར་ མདོའི་སྡེ་སྣོད་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བས་ན་མདོ་སྡེ་པ་ཞེས་དང་། ཆོས་ཐམས་ ཅད་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པས་ན་དཔེས་སྟོན་པ་ཡང་ཟེར་རོ། ། ལྔ་པ་ལ་རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པ་གཙོ་བོར་བཤད་ན། དེ་ལ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ། འཕྲོས་དོན་ གཞན་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དེ་ དངོས་དང་། རང་མཚན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་མ་ཡིན་པར་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་རིགས་ པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པའི
Chinese
证悟者：论藏自释的作者世亲（Vasubandhu），陈那（Dignāga），法称（Dharmakīrti）等。 第二部分包括佛经和论著。首先是佛经：《广大嬉戏经》（Lalitavistara Sūtra），《二偈经》，《四偈经》，《六门陀罗尼》等。 其次是论著：《论藏自释》和《释量论》中阐述的主要内容。 第三部分：随学世尊众多经典，并建立自身宗义的佛教徒，在承认自识和外境二者真实存在的基础上，所建立的宗派持有者，即是经部宗的特征。 第四部分分为分类和词义解释。首先，从本体上分类，有随学五部律藏的经部宗和随学量论七论的理随经部宗两种。从形态上分类，有些随学律藏的经部宗主张‘杂色渐生’，而随学理部的经部宗则有‘杂色无二’和‘能取所取数量相等’三种。 其次，词义解释：一般来说，在眼识认知杂色时，由于想要认知杂色之上的青、黄等颜色，会逐渐产生与杂色上青、黄等颜色数量相等的有境识的行相，因此称为‘杂色渐生’。同样，在认知杂色时，不会产生与杂色上青、黄等颜色数量相等的有境识的行相，而是产生一个具有显现杂色各部分特征的杂色认知，因此称为‘杂色无二’。同样，在认知杂色时，会同时产生与杂色上青、黄等颜色数量相等的有境识的行相，因此称为‘能取所取数量相等’。主要依靠经藏来阐述自己的宗义，因此称为经部宗，也因为用比喻来阐释一切法，所以也称为‘譬喻者’。 第五部分主要阐述随理经部宗的观点，包括：二谛的建立，见、修、行三者，基、道、果三者，以及其他相关内容。 首先是二谛的建立，分为胜义谛和世俗谛。首先是胜义谛，分为胜义谛的体性和自相的阐述。 首先是胜义谛的体性：并非仅仅是分别念的假立，而是从其存在方式的角度，通过理性能经受分析的。
English
Realizers: Vasubandhu (author of the Treasury of Knowledge and its Auto-commentary), Dignāga, Dharmakīrti, etc. The second includes the Buddha's teachings (Kama) and treatises (Tantras). The first is: The Extensive Play Sutra (Lalitavistara Sūtra), the Two-Verse Sutra, the Four-Verse Sutra, the Six-Door Dharani, etc. The second is: most of the direct teachings of the Treasury of Knowledge and its Auto-commentary and the Explanation of Valid Cognition. The third is: Which Buddhist, following many sutras of the Bhagavan, establishes his own system? That person who asserts the tenet established from the perspective of accepting both self-awareness and external objects as truly existent is the characteristic of a Sautrāntika. The fourth has two divisions: classification and etymology. The first is: If divided in terms of essence, there are two types of Sautrāntikas: those who follow the scriptures, following the five Vinaya divisions, and those who follow reasoning, following the seven treatises on valid cognition. If divided in terms of aspects, some Sautrāntikas who follow the scriptures have 'manifold sequential arising,' and the Sautrāntikas who follow reasoning have 'manifold non-duality,' and 'equal number of grasper and grasped.' The second is: In general, when a variegated-apprehending consciousness apprehends a variegated object, it is called 'manifold sequential arising' because it is asserted that each aspect of the object-possessing consciousness, equal in number to the blue, yellow, etc., on the variegated object, arises sequentially. Also, it is called 'manifold non-duality' because it is asserted that when apprehending in that way, instead of each aspect of the object-possessing consciousness, equal in number to the blue, yellow, etc., on the variegated object, arising, only a single variegated-apprehending consciousness arises, possessing the aspect of the various parts of the variegated object appearing. Also, it is called 'equal number of grasper and grasped' because it is asserted that when apprehending in that way, each aspect of the object-possessing consciousness, equal in number to the blue, yellow, etc., on the variegated object, arises simultaneously. Because they mainly rely on the sutras to assert their own tenets, they are called Sautrāntikas, and because they show all phenomena through examples, they are also called 'Exemplifiers'. The fifth mainly explains the tenets of the Sautrāntikas who follow reasoning. This includes: the establishment of the two truths, the three of view, meditation, and conduct, the three of basis, path, and result, and four other related topics. The first is the establishment of the two truths, divided into the ultimate truth and the conventional truth. The first is the ultimate truth, divided into the nature of the ultimate truth and the explanation of its own characteristic. The first is the nature of the ultimate truth: it is not merely imputed by conceptual thought, but is established as being able to withstand analysis by reasoning from the perspective of its own mode of existence. --------------------------------------------------------------------------------