Tibetan
་ཀྱི་སྤྱིར་དེ་རྣམས་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་ མི་མཁྱེན་པར་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་། ལང་གཤེགས་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་ དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་ རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ལས། དེ་སྣང་ཆོས་ཉིད་མི་ སྣང་ཞིང་། །དེ་མི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་སྣང་། །ཞེས་དང་། དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་ལས། འཕགས་ 5-81 པས་འཁྲུལ་བ་མི་གཟིགས་ཤིང་། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡེ་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་མི་སྣང་ན་དེ་མི་མཁྱེན་པའི་སྐྱོན་ མེད་དེ། ཡེ་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་མི་སྣང་བཞིན་དུ་མཁྱེན་ཚུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཀུན་ མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྐལ་པས་བར་དུ་ཆོད་པའི་འདས་མ་འོངས་སོགས་མཁྱེན་པ་ན། དེ་དག་ གི་རྣམ་ཆ་ཇི་བཞིན་པར་རང་དུས་སུ་འཆར་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་སད་དུས་སུ་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། ། བཞི་པ་བདེན་བཞི་བཤད་པ་ལ། སྡུག་ཀུན་གཉིས་དང་འགོག་ལམ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ ཡོད་པ་རྣམས་སྤྱིའི་ཚུལ་གོང་མདོ་སྡེ་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ལས་ཁྱད་པར་ནི་འདིར་ འགོག་བདེན་ལ། སྦྱང་གཞི་དོན་དམ་པ་དང་། སྦྱང་འབྲས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་འགོག་ བདེན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དབུས་མཐའ་ལས། གཉིས་དངོས་མེད་དང་དངོས་མེད་ པའི། །དངོས་པོ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མིན། །ཐ་དད་གཅིག་ པའི་མཚན་ཉིད་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་དོན་ དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། ཆོས་ཉིད་དེ་ཆོས་ཅན་ ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཆ་ནས་ཐ་དད་གཅིག་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཅན་ གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེའོ། །འདིའི་མིང་ལ། ཡང་དག་མཐའ། དོན་དམ་བདེན་པ། ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་སོགས་ཟེར་ཞིང་དྲི་བཅས་དང་དྲི་མེད་གཉིས་ཡོད། དེ་མ་ཟད་ཆོས་དབྱིངས་ རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཡིན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་འགོག་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གཞིར་བྱས་པའི་སྟེང་ ནས་སྲིད་གསུམ་ལས་ཉོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་ཡོད་ཆོག་པའི་ཆ་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་ བཞིའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་འཇོག་གོ། གཉིས་པ་སྦྱངས་འབྲས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དེ་ནི། རྒྱན་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ 5-82 དེ་བཞིན་ཉིད། །སྒྲིབ་གཉིས་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་ རྣམ་དག་ལ་ལམ་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཀུན་ཀྱང་ཟད་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ དབྱིངས་དེའོ། །འདི་ལ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ། ངེས་པར་སྤངས་པ། བྱང་བར་ནུས་པ། ཟད་ པ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ། འགོག་པ། རྣམ་པར་ཞི་བ། ནུབ་པ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱི་མིང་གིས་ བརྗོད་ཅིང་། མངོན་པ་ཀུ
Chinese
一般来说，他们并非认为在任何方面都不了解这些。正如《楞伽经》所说：‘习气扰动的心，显现出有意义的事物。实际上并非真实，只是心识本身。认为外境真实是错误的。’ 以及《法性分别论》所说：‘它显现时，法性不显现；它不显现时，法性显现。’ 以及《中观修道次第》所说：‘圣者不观察错乱。’ 等等，都是基于这些所说的。 第三，如果世俗谛在智慧中不显现，那么不会有不了解它的过失，因为即使智慧中不显现，也有了解的方式。原因在于，全知智慧了解劫波间隔的过去未来等，是因为它们不会如实地在自身的时间显现。例如，就像醒来时知道梦境的显现一样。 第四，关于四圣谛的解释，即苦谛和集谛，以及灭谛和道谛这四者，其总体方式如前面经部宗所说，但不同之处在于，这里的灭谛具有清净所依的胜义谛和清净果的清净二者。首先，关于前者，《中边分别论》中说：‘二者非有亦非无，有事无事皆非有，空性之相即如是，异体同体亦非有。’ 如其所说，远离了世俗的能取和所取，又不空于胜义的法性，因此从有无的边际中解脱出来。虽然法性遍及一切有法，但在性质不一致的方面，它不是异体也不是同体。这就是如来藏。它的名称有：真实边际、胜义谛、法界等等，并且有具垢和离垢两种。不仅如此，法界具备一切形态，因此在以灭道之自性为基础之上，也可以具有三有轮回的烦恼自性，因此也可以安立胜义谛的四圣谛。 第二，关于清净果的清净二者，如《宝性论》所说：‘诸法之真如，二障净之相。’ 如其所说，法性自性清净，通过道修的力量，所有暂时的垢染都已耗尽的清净之界。对此，有完全断除、决定断除、能够清净、耗尽、离贪、灭除、寂静、止息等名称。《俱舍论》中……
English
Generally, they do not consider that they are ignorant of all these in every way. As it says in the *Laṅkāvatāra Sūtra*: 'The mind disturbed by habit, Manifests as meaningful things. In reality, it is not real, it is just the mind itself. Seeing external things as real is wrong.' And as it says in the *Dharma-dharmatā-vibhāga*: 'When it appears, the nature of reality does not appear; when it does not appear, the nature of reality appears.' And as it says in the *Stages of Meditation on the Middle Way*: 'The noble ones do not see confusion.' etc., which are based on these statements. Third, if conventional truth does not appear to wisdom, then there is no fault of not knowing it, because even though it does not appear to wisdom, there is a way of knowing it. The reason is that omniscient wisdom knows the past and future, which are separated by eons, because they do not appear as they are in their own time. For example, like knowing the appearance of a dream when awake. Fourth, regarding the explanation of the four noble truths, there are four: the truth of suffering and the truth of origin, and the truth of cessation and the truth of the path. The general way is as explained in the context of the Sūtra school above, but the difference here is that the truth of cessation has both the purified basis, the ultimate truth, and the purified result, purity. First, regarding the former, the *Madhyāntavibhāga* says: 'The two are neither existent nor non-existent, Things with and without things are not existent, The characteristic of emptiness is thus, Different and same are also not existent.' As it says, it is empty of the grasping and the grasped of conventional truth, and not empty of the ultimate nature of reality, thus liberated from the extremes of existence and non-existence. Although the nature of reality pervades all phenomena, it is neither different nor the same in terms of differing characteristics. This is the *Tathāgatagarbha* (如来藏，tathāgatagarbha，tathāgatagarbha，Womb of the Thus-Come-One). Its names are: ultimate limit, ultimate truth, *dharmadhātu* (法界，dharmadhātu，dharmadhātu，sphere of reality), etc., and there are two types: with impurities and without impurities. Moreover, the *dharmadhātu* (法界，dharmadhātu，dharmadhātu，sphere of reality) possesses all aspects, so on the basis of the nature of cessation and path, it can also have the nature of the three realms of existence and afflictions, so the arrangement of the four noble truths of ultimate truth can also be made. Second, regarding the purified result of purity, as the *Ratnagotravibhāga* says: 'The suchness of all phenomena, Is the characteristic of the purification of the two obscurations.' As it says, the nature of reality is naturally pure, and through the power of the path of meditation, all temporary impurities are exhausted, the realm of purity. This is referred to by the names: completely abandoned, definitely abandoned, able to purify, exhausted, free from desire, ceased, completely pacified, subsided, etc. In the *Abhidharma* (阿毗达磨，abhidharma，abhidharma，higher knowledge)... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་བཏུས་ལྟར་ན། བརྡ་དང་དོན་དམ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ མ་རྫོགས་པ་དང་རྒྱན་བཅས་དང་རྒྱན་མེད་དང་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་དང་ཁྱད་པར་ འཕགས་པའི་འགོག་པ་སྟེ་དགུར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྷག་རྣམས་ཚིག་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལས་ དོན་ལ་གོང་དང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། ། གསུམ་པ་ལམ་བཤད་པ་ལ། ལམ་གྱི་རྟེན་དང་། ལམ་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཚམས་མེད་རྒྱུད་ལྡན་ལྟ་བུའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང་། ཉོན་མོངས་ཤུགས་ཆེ་ཟ་མ་མ་ ནིང་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང་། སྒྲ་མི་སྙན་ལྟ་བུའི་རྣམ་སྨིན་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང་ གསུམ་པོ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ལུས་རྟེན་དང་། བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ཅེས་པ། བསམ་གཏན་ དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་། དངོས་གཞི་ཙམ་ཁྱད་གཉིས། གཉིས་གསུམ་བཞི་པའི་དངོས་ གཞི་ལྟ་བུའི་སེམས་རྟེན་དང་གཉིས་ཡོད། གཉིས་པ་ལམ་ལ། སྤྱིར་བསྟན། སྒོམ་རིམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་ བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གང་ལ་ཞུགས་ན་རང་འབྲས་མྱང་འདས་སུ་ཕྱིན་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་ ལམ་ཞུགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་དེ། ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། འདི་དང་། མངོན་རྟོགས། ཐེག་པ་རྣམས་ དོན་གཅིག གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་ལྔ་ཡོད་པས་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཆོས་མངོན་རྟོགས། ཚོགས་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། དོན་མངོན་རྟོགས། སྦྱོར་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། བདེན་པ་མངོན་ 5-83 རྟོགས། མཐོང་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས། སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། རང་ རང་གི་བསླབ་པ་ཡོངས་རྫོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དེ། མི་སློབ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྒོམ་ཚུལ་དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཉམ་རྗེས་ གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཡིན་ལུགས་སྒོམ་ པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ དེ་དད་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྒོམ་པ་དང་། སྦྱོར་ལམ་དུ་ཕྱི་གཟུང་བ་ཕྱི་དོན་གྱི་ཡུལ་དང་། ནང་འཁྲུལ་བ་གློ་བུར་བའི་སེམས་གཉིས་པོ་རང་བཞིན་བདེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་སྒོམ་ པ་དང་། མཐོང་ལམ་དུ་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཙམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་ པ་དང་། སྒོམ་ལམ་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆ་རྣམས་རིམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་ པར་བསྒོམས་པའི་མཐུ་ལས། མཐར་འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་ མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་མི་སློབ་ལམ་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྤྲིན་མཐོང་ མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་འདིར་ཁྱོད་བློ་གྲོས་ཅན། །བློ་མིག་དག་པའི་འཕགས་མཆོག་གིས་ཀྱང་ ཐམས་ཅད་མཐོང་མ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཆོས་སྐུ་གང་དག་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ པ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་མེད་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ་པ་དེ་དག་གིས་ཀུན་མཐོང་། །ཞེས་དང་། ཆོས་ དབ
Chinese
根据汇集之说，有九种止灭：表述之止灭、真实之止灭、圆满之止灭、不圆满之止灭、具庄严之止灭、无庄严之止灭、有余之止灭、无余之止灭、以及殊胜之止灭。其余的止灭仅仅是措辞上的差异，实际上与上述止灭没有区别。 第三，关于道的阐述，分为道的所依和道本身。首先，关于道的所依，有三种身体所依：具有无间罪业的众生；具有强烈烦恼，如残食者、阉人等的众生；以及具有不悦耳声音等的异熟果报。此外，还有不属于以上任何一种的身体所依。所谓六禅定地，包括初禅的近分定和根本定，以及二禅、三禅、四禅的根本定等，这些属于心的所依。 第二，关于道本身，分为总说和修习次第。首先，关于总说，分为体性和分类。首先，体性是指，一旦进入，就能使人走向寂灭涅槃的道，即入道的智慧。这就是道的体性。它与现观、乘等概念意义相同。 其次，关于分类，有五种道，它们的体性依次是：法现观，是资粮道的体性；义现观，是加行道的体性；真实现观，是见道的体性；随现观，是修道的体性；各自的学道圆满究竟的道，是不学道的体性。 第二，关于修道，分为修习的实际方法和附带说明。首先，关于修习的实际方法，分为入定和出定。首先，入定是指修习心性本自光明。也就是说，在资粮道时，将如来藏（藏文：བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ།），法性自生智（藏文：ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས།）作为信仰的对象进行修习；在加行道时，修习外境所取的外境之境和内在的错觉，即突发性的心，这两者都无自性真实的道理；在见道时，通过证悟法性智慧的一部分来进行修习；在修道时，通过逐渐证悟法性的各个部分，精进修习的力量，最终当光明如来藏完全显现时，就能获得无学道。这些道理在《宝性论》中说：‘如云蔽日空中显，智者如汝应知此，具慧眼之诸圣者，亦未能见一切性。’‘薄伽梵汝之法身，无边智慧无边际，所知无尽如虚空，如是法身能遍见。’此外，《法
English
According to the collected statements, there are nine kinds of cessation: cessation of expression, cessation of reality, complete cessation, incomplete cessation, cessation with adornment, cessation without adornment, cessation with remainder, cessation without remainder, and superior cessation. The remaining cessations are merely differences in wording, and in reality, there is no difference from the above-mentioned cessations. Third, regarding the explanation of the path, it is divided into the basis of the path and the path itself. First, regarding the basis of the path, there are three kinds of physical bases: beings with karmic obscurations such as those who have committed the five heinous crimes; beings with strong afflictions, such as those who consume leftovers or are hermaphrodites; and beings with ripened obscurations such as those with unpleasant voices. In addition, there are physical bases that do not belong to any of the above. The so-called six meditative states include the preparatory stage of the first dhyana and the actual stage, as well as the actual stages of the second, third, and fourth dhyanas. These belong to the basis of mind. Second, regarding the path itself, it is divided into a general explanation and the stages of practice. First, regarding the general explanation, it is divided into nature and classification. First, the nature refers to the wisdom of entering the path, which, once entered, leads one to the peace of nirvana. This is the nature of the path. It has the same meaning as Abhisamaya (realization), Yana (vehicle), and other concepts. Next, regarding the classification, there are five paths, and their natures are, in order: Dharma Abhisamaya (realization of Dharma), which is the nature of the path of accumulation; Artha Abhisamaya (realization of meaning), which is the nature of the path of preparation; Truth Abhisamaya (realization of truth), which is the nature of the path of seeing; Anu Abhisamaya (subsequent realization), which is the nature of the path of meditation; and the path where one's own learning is completely perfected, which is the nature of the path of no more learning. Second, regarding the path of meditation, it is divided into the actual method of meditation and incidental explanations. First, regarding the actual method of meditation, it is divided into meditative equipoise and subsequent awareness. First, meditative equipoise refers to meditating on the nature of mind as being naturally luminous. That is, in the path of accumulation, one meditates by making the essence of the Sugata (Tathagatagarbha) (Tibetan: བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ།), the wisdom of the self-arisen nature of reality (Tibetan: ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས།) the object of faith; in the path of preparation, one meditates on the fact that both the external object of perception and the internal delusion, which is the adventitious mind, are without inherent truth; in the path of seeing, one meditates by manifesting a portion of the wisdom of reality; and in the path of meditation, through the power of diligently meditating by gradually manifesting the various aspects of reality, one attains the path of no more learning when the luminous Tathagatagarbha is fully manifested in all aspects. The way of these is as stated in the Uttaratantra: 'Like the sun seen in the sky when the clouds are seen, you, the wise, should know this. Even the noble ones with pure eyes of wisdom have not seen all aspects.' 'Bhagavan, your Dharmakaya, with boundless wisdom and infinite knowledge, pervades the endless expanse of space, and thus sees all.' Furthermore, the Dharma --------------------------------------------------------------------------------