Tibetan
ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །ཅེས་ སོགས་ཀྱིས་ཕུང་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ ཆ་ནས་གཞི་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་མངོན་གྱི་མདོ་ལས། ཐོག་མ་མེད་པ་དུས་ཀྱི་ ཁམས། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་དོན་ཐེག་བསྡུས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ དགེ་མི་དགེའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགོ་གཞི་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་གཞི་ཡིན་པར་གསུངས་ 5-72 པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བརྡ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྟོག་པ་པོ། །འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་གཞི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་གཞི་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ དང་། གཞན་ཡང་གང་ལས་ཡལ་ག་འབྱུང་བའི་རྩ་བ་ལ་གཞི་ཞེས་དང་། དབྱེ་ཆོས་གྱེས་གཞི་ ལ་གཞི་ཞེས་བརྗོད་པ་སོགས་མང་པོ་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཐར་ཐུག་གི་གཞི་ངོས་བཟུང་བ། གཞི་དེ་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ ཡོད་པར་བསྟན་པ། དེ་ཉིད་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞིར་བསྟན་པ། གཞི་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དགུ་ལྡན་དུ་བསྟན་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པའི་ ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཉིད་གདོད་ནས་ཉེས་སྐྱོན་གང་གིས་གོས་མ་མྱོང་ཞིང་། དོན་དམ་པའི་ཡོན་ ཏན་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རང་ཆས་སུ་རྫོགས་པའི་རང་བྱུང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ ལ་ཁྱབ་པར་གནས་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། མདོ་ལུང་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱིམ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འོག་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་མཛོད་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་ཡོད་ཀྱང་། ཞེས་སོགས་དང་། གཞན་ཡང་མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་ མདོ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་དུ་མ་ ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གློ་བུར་དྲི་མའི་སྦུབས་ན་དོན་དམ་པའི་ སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་དུ་ཡོད་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་མི་དབུལ་ཁྱིམ་ནང་ས་འོག་ན། །མི་ཟད་པ་ཡི་ 5-73 གཏེར་ནི་ཡོད་གྱུར་ལ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དབུལ་བོའི་ཁྱིམ་གྱི་འོག་ཏུ་གཏེར་ཡོད་པ་ལྟར་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ བའི་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་ལྟ་བུ་ཡོད་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་ལ། གཞན་ཡང་བྱང་ས་ སོགས་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་རྒྱ་གཞུང་དུ་མར་དེ་མཐུན་གྱི་ཚུལ་གསལ་བར་ གསུངས་པ་ཆེས་མང་ངོ་། ། གས
Chinese
一切智性（thams cad shes pa nyid）等等，从蕴、界所摄之法，作为具有特殊性质之所依的角度来说，被认为是基础。如《阿毗达磨经》中说：‘无始时际之界（thog ma med pa dus kyi khams）’等等的经文意义，在《摄大乘论》中也有阐述，即阿赖耶识（kun gzhi'i rnam shes）作为一切善与非善习气的承担者，因此被认为是基础。如《释量论》中说：‘名言差别分别者，随欲而行之基础（brda yi bye brag rtog pa po，'dod pa'i rjes su byed pa'i gzhi）’等等，说明诸法作为语言表达的对象，因此是基础。此外，从其生出枝干的树根被称为基础，作为分类依据的来源也被称为基础等等，例子很多。 第二，关于最终基础的认定：指出此基础存在于一切自他之中；指出此基础是一切轮回与涅槃的基础；指出此基础，即如来藏（bde gshegs snying po），具有九种功德。首先：从根本上讲，胜义法界（chos dbyings）从未被任何过失所染污，并且从根本上就自然具备一切胜义功德，这种自生俱生智（rang byung lhan cig skyes pa'i ye shes），即自性光明的如来藏（bde gshegs snying po），遍在于一切众生的心中。 第二，分为经文和论典两种依据。首先，在《如来藏经》中说：‘善男子们，同样，在一切众生显现执着的意识之下，如同房屋一般，有如来藏（de bzhin gshegs pa'i snying po），它是力量、无畏、不混杂和一切佛法的宝藏。’等等。此外，在《大涅槃经》和《入无分别陀罗尼》等大乘经典中，也多次提到一切众生的心性，在突如其来的垢染之中，存在着具足一切功德的胜义佛法身（sangs rgyas chos sku）。 第二，在《宝性论》中说：‘如贫者家中，地下有无尽之宝藏（ji ltar mi dbul khyim nang sa 'og na，mi zad pa ya yi gter ni yod gyur la）’等等，说明如同贫穷人家地下有宝藏一样，一切众生心中都蕴藏着自性光明的智慧，如同珍宝的宝藏。此外，在《瑜伽师地论》等无著、世亲所著的众多印度论典中，也清楚地阐述了类似的观点。
English
‘All-knowingness (thams cad shes pa nyid)’ etc., it is stated that the phenomena encompassed by the aggregates and elements are the basis in the sense that they are the support of specific characteristics. As stated in the Sutra of Abhidharma: ‘The realm of beginningless time (thog ma med pa dus kyi khams)’ etc., the meaning of which is explained in the Compendium of the Great Vehicle, the Alaya-vijñana (kun gzhi'i rnam shes) is the basis in the sense that it is the foundation for all virtuous and non-virtuous imprints. As stated in the Commentary on Valid Cognition: ‘The discriminator of verbal distinctions, the basis for acting according to desire (brda yi bye brag rtog pa po, 'dod pa'i rjes su byed pa'i gzhi)’ etc., it is stated that phenomena are the basis in the sense that they are objects expressed by words. Furthermore, the root from which branches emerge is called the basis, and the source of differentiation is called the basis, and so on. Second, regarding the identification of the ultimate basis: Showing that this basis exists in all self and others; Showing that it is the basis of all samsara and nirvana; Showing that this basis, the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po), possesses nine qualities. First: The Dharmadhatu (chos dbyings) of ultimate reality has never been stained by any faults from the beginning, and all ultimate qualities have been naturally perfected from the beginning, this self-arisen co-emergent wisdom (rang byung lhan cig skyes pa'i ye shes), the naturally luminous Tathagatagarbha (bde gshegs snying po), pervades the minds of all sentient beings. Second, divided into sutra and shastra. First, in the Tathagatagarbha Sutra it is said: ‘Sons of the lineage, similarly, beneath the mind of manifest clinging of all sentient beings, which has become like a house, there is the Tathagatagarbha (de bzhin gshegs pa'i snying po), a great treasure of strength, fearlessness, non-mixture, and all the Buddha-dharmas.’ etc. Furthermore, in the Mahaparinirvana Sutra and the Entering Non-Conceptualization Dharani, etc., in many Mahayana sutras, it is repeatedly stated that the nature of the minds of all sentient beings, within the sheath of adventitious stains, possesses the Dharmakaya (sangs rgyas chos sku) of ultimate reality, complete with all qualities. Second, in the Uttaratantra it is said: ‘Just as in the house of a poor person, under the ground, there is an inexhaustible treasure (ji ltar mi dbul khyim nang sa 'og na, mi zad pa ya yi gter ni yod gyur la).’ etc., explaining in detail that just as there is a treasure under the house of a poor person, similarly, within the minds of all sentient beings, there is a treasure like a jewel of naturally luminous wisdom. Furthermore, in the Yogacarabhumi Shastra, etc., in many Indian treatises composed by Asanga and Vasubandhu, similar views are clearly explained. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུམ་པ་ལ། ལུང་དགོད་པ་དང་། ལུང་དོན་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་ཚུལ་དང་། གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མདོ་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་གྱི་མདོ་ལས། ཐོག་མ་མེད་དུས་ཅན་གྱི་དབྱིངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ནི་འགྲོ་ཀུན་ལ། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཞེས་ སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་དབང་རྣམས། །ལས་དང་ཉོན་ མོངས་དག་ལ་གནས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཚུལ་བཞིན་མིན། །ཡིད་ལ་བྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་ གནས། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ནི། །སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་རབ་གནས། །ཞེས་སོགས་ སོ། ། གཉིས་པ་ལ། མྱང་འདས་འཁོར་བའི་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པའི་ཆོས་ དབྱིངས་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་དོན་དམ་པའི་མྱང་འདས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དམིགས་ཏེ་བསྒོམས་ པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཟད་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་དགོས་ཕྱིར་དེ་གསར་བྱུང་གི་མྱང་འདས་ཐོབ་ བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་དེ་དེའི་གཞི་ཡིན་པར་བསྟན། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཉིད་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་དཔེར་ན་གསེར་ གྱི་གཡའ་དང་ཆུའི་རྙོག་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་བའི་འཁོར་བ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ 5-74 བའི་སེམས་དང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚུལ་དུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་སྒོ་ནས་གནས་ཡོད་པའི་ ཆ་ནས་དེ་དེའི་གཞི་ཡང་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། ། བཞི་པ་ལ། ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རྣམ་བཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཐུང་མོང་གི་ མཚན་ཉིད་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་རྟག་བརྟན་ཞི་བ་ གཡུང་དྲུང་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་རྟག་པར་བསྟན་པ་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་འཁོར་ འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ཡུལ་དུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་དང་བྲལ་ཞིང་ཉེ་རིང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་ཆོས་ ཀུན་གྱི་སྲོག་དང་མགོན་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། སྤྱིར་ ཆོས་ཉིད་དེ་རྔོག་ལོས་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ལ་དང་བུ་སྟོན་པས་ཀུན་གཞི་ལ་འདོད་པ་ལྟ་ བུའི་མི་མཐུན་པ་ཡོད་ཀྱང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རིགས་ཁམས་སྦྲང་རྩི་དང་འདྲ་འདི་གཟིགས་ ནས། །ཞེས་དང་། ལུས་ཅན་ལ་ཡོད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྦྲང་མའི་རྩི་དང་འདྲ། །ཞེས་ སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་ལུགས་ལ་འཕགས་པའི་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་ གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་གྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཞེད་ཕྱིར་ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་བྱར་བསྟན་པ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ ལས། རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་ བྱེ་མ་ལས་འདས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བསྟན་པ་སྟེ། ཞེས་ སོགས་དང་། མྱང་འ
Chinese
关于‘母巴’(Uma)，有引用经文，以及阐述轮回与涅槃之基础的方式。 分为两种，第一种是引用经文，分为经和论两种。首先是，在《大乘法界无差别经》中说：‘无始时来界，是诸法之所依，由此有诸有情，证得涅槃果。’等等。 第二种是，在《宝性论》中说：‘如来藏于蕴、界、处，烦恼及业皆依彼，业及烦恼非如理，作意恒时依于彼，不如理之作意者，依于心之清净性。’等等。 第二种，关于涅槃与轮回的两个基础：第一，胜义谛的法界本身就是胜义涅槃。因为专注于此并禅修，就能获得去除暂时性污垢的涅槃，所以它被认为是获得新涅槃的因素，因此被认为是涅槃的基础。 第二，虽然法界本身不是轮回的直接原因，但就像金矿中的杂质和水中的浑浊一样，世俗的、暂时的轮回也以自性光明的心和法与有法的形式，通过依存关系存在，因此也被认为是轮回的基础。 第四，有遣除的定义、区分的定义和共同的定义这三种。第一，就如来藏本身是常、恒、寂、永恒的方面而言，它被认为是常；就如来藏本身遍及轮回和涅槃，超越时间和空间的限制，没有亲疏远近的偏颇，作为一切法的生命和怙主而存在而言，它被认为是遍及一切；一般来说，虽然对于法性，有人认为龙树（Nāgārjuna）是空性无遮，无著（Asaṅga）认为是阿赖耶识，但如《宝性论》中说：‘观此如蜜之自性。’以及‘有情有此无漏智，犹如蜂采蜜。’等等，按照自宗，由于圣者各自将二取分别的自性光明心视为各自所证悟的对境，因此如来藏本身被认为是各自所证悟的对境；在《华严经》中说：‘无分别、不可思议的佛法，具有超过恒河沙数的功德，这被认为是如来法身。’等等；以及《涅槃经》中说：
English
Regarding 'Uma', there are scriptural quotations and explanations of how it serves as the basis for both samsara and nirvana. There are two types: the first is scriptural quotations, divided into sutras and treatises. The first is from the Mahayana Dharmadhatu Aviseṣa Sutra: 'The beginningless realm is the basis of all dharmas; because of it, all beings attain nirvana.' etc. The second is from the Uttaratantra: 'The Tathagatagarbha is in the skandhas, dhatus, and ayatanas; afflictions and karma all depend on it; karma and afflictions are not as they should be; constant attention is paid to it; those who do not pay attention properly rely on the purity of mind.' etc. The second type concerns the two bases of nirvana and samsara: First, the Dharmadhatu itself, in its ultimate truth, is ultimate nirvana. Because by focusing on it and meditating, one can attain nirvana that removes temporary defilements, it is considered a factor in attaining new nirvana, and therefore considered the basis of nirvana. Second, although the Dharmadhatu itself is not the direct cause of samsara, like impurities in gold and turbidity in water, the conventional, temporary samsara also exists in the form of the self-luminous mind and dharma and dharmata through dependent relationships, and is therefore also considered the basis of samsara. Fourth, there are three types of definitions: the definition of exclusion, the definition of distinction, and the common definition. First, in terms of the Tathagatagarbha itself being permanent, stable, peaceful, and eternal, it is considered permanent; in terms of the Tathagatagarbha itself pervading samsara and nirvana, transcending the limitations of time and space, without partiality of near and far, existing as the life and protector of all dharmas, it is considered all-pervading; generally, although there are disagreements regarding Dharmata, with some considering Nagarjuna to be emptiness without negation and Asaṅga considering it to be the Alaya-vijnana, as stated in the Uttaratantra: 'Observe this nature like honey.' and 'Beings have this uncontaminated wisdom, like bees collecting honey.' etc., according to our own tradition, since the self-luminous mind of the two graspers is regarded by the noble ones as the object of their own realization, the Tathagatagarbha itself is considered the object of their own realization; in the Avatamsaka Sutra it says: 'The non-differentiated, inconceivable Buddha-dharma, possessing merits exceeding the sands of the Ganges, is considered the Dharmakaya of the Tathagata.' etc.; and in the Nirvana Sutra it says: --------------------------------------------------------------------------------