Tibetan
གཉིས་པ་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོམ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཉམ་བཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་ཚུལ་དང་། རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་ ཚུལ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། རང་ལུགས་དང་། གཞན་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ ནི། དགག་བྱ། གཅིག དུ་བྲལ། ཁྱབ་པ་སྟེ། གནད་བཞིའི་རིགས་པ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ གང་ཟག་གི་བདག་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་སེམས་ཐག་ཆོད་པའི་ངེས་ཤེས་དེ་ དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཡིན་ལ། རིགས་ཤེས་དེའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་ཞན་དུ་མ་ སོང་བའི་ངང་ནས་ཐོག་མར་འཇོག་སྒོམ་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་བསྒོམས་པས་གནས་ཆ་རྙེད་པ་ན་ དཔྱད་འཇོག་ཅི་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གོམས་འདྲིས་བྱེད་པ་དེ་ཡིན། གཉིས་པ་ལ། བོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་གནད་བཞིའི་རིགས་པ་སོགས་མི་བསམ་ པར་ངེས་ཤེས་སྔ་མའི་ཤུགས་མ་ཡལ་ཙམ་གྱི་ངང་ནས་བདག་མེད་པ་དེ་ཡང་ཡང་དྲན་པའི་ སྒོ་ནས་ལྟ་བ་སྐྱོང་བར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས། གང་ཟག་གི་བདག་ཡིད་ཞབས་སུ་བྱས་ ནས་དེ་མེད་པ་དེ་ཡང་ཡང་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་ལྟ་བ་སྐྱོང་བར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ངེས་པ་ན་དེའི་ངང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ བཞག་ནས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་པར་ལྷན་གྱིས་སྡོད་པའི་སྒོ་ནས་ལྟ་བ་སྐྱོང་བར་འདོད་པ་དང་ གསུམ་ཡོད། གཉིས་པ་ལ། མཉམ་བཞག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་བ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྣང་སྟོང་ གཉིས་འཚོགས་སུ་ཤར་ཚུལ་ཞིག་དང་། ཆེད་དུ་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་ མེད་པའི་སྣང་སྟོང་གཉིས་འཚོགས་སུ་ཤར་ཚུལ་ཞིག་དང་གཉིས་ཡོད། གཉིས་པ་ལ། འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་ནས་སྒོམ་ཚུལ་ 5-67 གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བེམ་པོ་རྣམས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་ཆ་དང་རྡུལ་ཕྲན་སོགས་ལ་ བཏགས་པ་དང་། ཤེས་པ་རྣམས་རང་རང་གི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་སོགས་ལ་བཏགས་པ་དང་། ལྡན་མིན་རྣམས་རང་རང་གི་གདགས་གཞི་དག་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་སྟེང་ནས་དཔྱད་ དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་ཆ་ཤས་དུ་མའི་ སྟེང་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཚུལ་ལ་དཔྱད་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ནི། ཟིན་བྱེད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་ཟིན་བྱ་ཕར་ཕྱིན་ དྲུག་སོགས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེའོ། ། གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ། སྐུ་བཞི་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ། དེ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར། ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ ལས་རྣམ་གཞག་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་བར་ཆད་ མེད་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྒྲིབ་པ་གང་ཡང་མེད་ཀྱང་ད་དུང་སྤངས་པ་མིན། དེའི་རྒྱུན་རྣམ་གྲོལ་ ལམ་དུ་གྱུར་པ་ན་སྔར་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་རྒྱུན་དེ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུར་གནས་འགྱུར་བ་ དང་། སྔར་
Chinese
第二，关于修习人无我和法无我的方法，分为两种： 第一，关于修习止观的方法，分为如虚空般的等持和如幻化般的后得两种。 第一，又分为自宗和他宗两种。第一种是：通过破除一、多、有无自性等四句推理，确定人我在一体或异体上都不成立的定解，这是以理智分析胜义谛的理智识。在理智识的执持力没有减弱的情况下，首先主要进行止观的修习，当获得稳固的止观时，通过分析和安住相结合的方式进行串习。 第二，一些藏族学者认为，不思索四句推理等，在先前定解的力量尚未消失时，通过反复忆念无我来培养见解。另一些学者认为，将人我置于脚下，通过反复思索无我来培养见解。还有一些学者认为，通过一多相离的推理确定人无我后，一心专注于此，不向外散乱，以安住的方式来培养见解。共有这三种观点。 第二，有两种情况：一种是通过等持的力量，使显现中出现无自性的显现与空性双运；另一种是通过刻意修习的力量，使显现中出现无自性的显现与空性双运。 第二，关于在有为法和无为法上修习的方法，分为两种： 第一种是：对于物质，要分析其组成部分和微尘等；对于意识，要分析其前后刹那等；对于非相应行，要分析其所依处。需要在这些基础上进行分析。 第二种是：对于虚空等无为法，也要分析其各个部分，并在此基础上进行修习。 第三，关于行为：以摄持的菩提心来摄持，从而修习六度等。 第三，关于果：分为四身显现的方式、各自的特点以及功德事业的分类三种。第一种是：大乘的修道，在金刚喻定般的无间道时，虽然没有任何障碍，但尚未断除。当其相续转为解脱道时，先前无间道的相续便转为智慧法身；先前
English
Secondly, regarding the methods of meditating on the absence of self of persons and the absence of self of phenomena, there are two types: First, regarding the methods of cultivating Samatha-vipassana (止观), there are two types: Samatha (止) like the sky and Vipassanā (观) like illusion. First, there are two types: one's own system and others' systems. The first is: based on the reasoning of the four key points, such as negating one, many, existence, and non-existence, the definitive understanding that the self of a person is not established as either one or different is the wisdom consciousness that analyzes the ultimate truth. While the grasping of that wisdom consciousness has not weakened, initially, mainly cultivate Samatha (止), and when a stable state is found, familiarize oneself through various methods of analysis and placement. Secondly, some Tibetan scholars believe that without contemplating the reasoning of the four key points, etc., while the force of the previous definitive understanding has not yet faded, cultivating the view by repeatedly remembering the absence of self. Some scholars believe that by placing the self of a person underfoot, cultivating the view by repeatedly thinking about its absence. Still others believe that once the absence of self of a person is determined by the reasoning of being separate from one and many, cultivating the view by staying single-pointedly in that state without distraction and remaining together. Secondly, there are two ways in which appearance and emptiness, where appearance is without inherent existence, arise simultaneously: one is through the power of Samatha (止), and the other is through the power of deliberate meditation. Secondly, regarding the methods of meditating on conditioned and unconditioned phenomena, there are two types: The first is: material objects are attributed to their respective parts and atoms, etc.; consciousnesses are attributed to their respective preceding and following moments, etc.; and non-associated formations are attributed to their respective bases of imputation. Analysis must be done on these bases. The second is: even unconditioned phenomena such as space should be analyzed in terms of their many parts, and meditation should be done by contemplating this method. Third, regarding conduct: taking the six perfections, etc., into practice by being seized by the seizing Bodhicitta (菩提心). Third, regarding the result: there are three aspects: the way the four Kayas (身) are manifested, their individual characteristics, and the classification of qualities and activities. The first is: in the Mahayana (大乘) path of cultivation, during the Vajra-like (金刚) unobstructed path, although there are no obscurations, they have not yet been abandoned. When that continuum transforms into the liberation path, the continuum of the previous unobstructed path transforms into the Dharmakaya (法身) of wisdom; the previous --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གྱི་འགོག་བདེན་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་གནས་འགྱུར་བ་དང་། བྱང་སེམས་རྒྱུན་མཐའ་ བའི་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་སྐུ་དེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་གནས་འགྱུར་བ་དང་མཉམ་དུ་ མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་བྱེད་ཐུབ་པའོ། ། གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ། ལོངས་སྐུ། སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། དེའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྟེང་གི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་ཟད་པའི་ ཆ་དེ་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའོ། །དེ་འདྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ དང་བྲལ་བས་འདུས་མ་བྱས་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་པས་ཐ་མི་དད་པ་དང་། 5-68 མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཟད་པས་དྲི་མེད་རྣམ་དག་དང་། སོ་སོར་རང་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཕྱིར་ན་ འོད་གསལ་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་། ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེ་བས་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ བགྲང་ལས་འདས་པས་གྲངས་མེད་པ། རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་བསམ་དུ་མེད་པ། འདིའི་དོན་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་དང་མི་འདྲ་བས་མཉམ་པ་མེད་པ། སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་ བཅས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་གསུངས་ པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཅིག་ཅར་མངོན་སུམ་དུ་ མཁྱེན་པའི་མཐར་ཐུག་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་བསྡུས་པར་དབྱེ་ན་མཁྱེན་པ་གཉིས་ དང་། འབྲིང་དུ་དབྱེ་ན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་། རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྡེ་ཚན་ཉེར་ གཅིག་སོགས་ཡོད། གསུམ་པ་ནི། འདིའི་བཞུགས་གནས་གཟུགས་ཁམས་གནས་རིགས་ བཅུ་བདུན་པའི་ཡང་ཐོག་ན་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ བསགས་པ་ལས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ལས་གྲུབ་པའི་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཡིན་ལ། ཞིང་དེའི་གཙོ་བོ་ལོངས་སྐུ་དངོས་ནི་སྐུ་མཚན་དཔེ་རིགས་འདྲ་ རྒྱུན་མི་ཆད་པ། གསུང་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་མི་ཆད་པས་ཆོས་སྟོན་པ། ཐུགས་མཁྱེན་བརྩེ་རྒྱུན་མི་ ཆད་པ། དེ་གསུམ་འབད་རྩོལ་ལ་མ་ལྟོས་པ་དང་། རྒྱུད་ཐ་དད་མིན་ཡང་མཆོག་སྤྲུལ་སོགས་ ཀྱི་མཛད་པ་སྟོན་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལྡན་དུ་རྒྱུད་བླ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། བཞི་པ་ནི། ངེས་པ་ལྔ་དང་མི་ལྡན་པའི་གཟུགས་སྐུ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་བཟོ་རྒྱལ་ཀརྨ་བི་ཤྭ་ལྟ་བུའི་བཟོའི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་ འདུལ་བྱེད་དུ་པི་ཝང་མཁན་དུ་སྤ
Chinese
通过断灭之真谛，转化为法性身（藏文：ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：自性身）；菩萨以常恒之相好庄严之身，转化为报身（藏文：ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：圆满受用身），同时以殊胜化身等方式，不费力气自然成就地利益众生。 第二，有法性身、智慧法身、报身、化身四种。第一，如来佛的空性之身语意，是自性清净的法性身；其身语意上所有的暂时性污垢都已断尽的部分，是暂时离垢的法性身。这样的法性身，远离生、住、灭三者，因此是无为法；与法界无别，因此是无异体；远离二边，因此是不颠倒；自性清净且暂时性的污垢已断尽，因此是无垢清净；因为是各自自证的行境，所以是光明，具备五种特征。又因功德广大而不可衡量，功德超胜数量而无数，不是思辨的行境而不可思议，与未证悟此理者不同而无等同，没有包括习气在内的所有遮障而完全清净，具备五种功德，如《宝性论》中所说。 第二，是如所有性（梵文：yathāvadbhāva）和尽所有性（梵文：yāvatbhāva）的一切所知之法，全部同时现量证知的究竟智慧。简而言之，可分为二智；中而言之，可分为五智；广而言之，有无漏的二十一种法蕴等。 第三，此报身的住处，在色界十七处之顶端，名为密严净土（梵文：Ghanavyūha），并非由微尘积聚而成，而是由智慧的显现所成之特殊清净刹土。此刹土之主，真正的报身，其身相好与种姓无有间断，语宣说佛法种姓无有间断，意之智慧与慈悲无有间断，此三者不依赖勤作，虽本体无有差别，却示现殊胜化身等事业，具备五种功德，如《宝性论》中所说。 第四，是不具足五种决定的究竟色身。对此，如佛陀所化现的工巧之王噶玛比瓦（梵文：Karma Viśva）般的工巧化身，以及调伏乐神之王，化现为琵琶师等。
English
Through the truth of cessation, it transforms into the Svabhavikakaya (Tibetan: ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Literal meaning: Essence Body); the Bodhisattva, with a body adorned with the marks and signs of permanence, transforms into the Sambhogakaya (Tibetan: ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Literal meaning: Enjoyment Body), and simultaneously, effortlessly and spontaneously benefits beings through supreme Nirmanakayas and other means. Secondly, there are four: Svabhavikakaya, Jñanakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. First, the emptiness of the Tathagata's body, speech, and mind is the Svabhavikakaya of self-nature purity; the aspect where all temporary defilements on that body, speech, and mind have been exhausted is the Svabhavikakaya of temporary defilement removal. Such a Svabhavikakaya is unconditioned because it is free from arising, abiding, and ceasing; it is non-dual because it is inseparable from the Dharmadhatu; it is non-inverted because it is free from the two extremes; it is stainlessly pure because it is naturally pure and temporary defilements have been exhausted; it is luminous because it is the object of individual self-awareness, possessing five characteristics. It is immeasurable because its qualities are vast, countless because its qualities are beyond enumeration, inconceivable because it is not the object of speculation, unequaled because it is different from those who have not realized this meaning, and completely pure because it is without obscurations including habitual tendencies, possessing five qualities, as stated in the Uttaratantra. Secondly, it is the ultimate wisdom that directly knows all aspects of knowable things, both as they are (yathāvadbhāva) and as many as they are (yāvatbhāva), simultaneously. Briefly, it can be divided into two knowledges; moderately, it can be divided into five wisdoms; extensively, it includes the twenty-one categories of undefiled dharmas, etc. Thirdly, the abode of this Sambhogakaya is the Akaniṣṭha Ghanavyūha pure land at the top of the seventeen realms of the form realm, which is not formed by the accumulation of particles but is formed by the appearance of wisdom, a special pure land. The chief of that land, the actual Sambhogakaya, has a body with marks and signs of the same lineage without interruption, speech that teaches the Dharma of the same lineage without interruption, and a mind of wisdom and compassion without interruption. These three do not rely on effort, and although the essence is not different, it demonstrates the activities of supreme emanations, possessing five qualities, as stated in the Uttaratantra. Fourthly, it is the ultimate Rupakaya that does not possess the five certainties. Regarding this, such as the Nirmanakaya of craftsmanship like the craftsman king Karma Viśva emanated by the Buddha, and transforming into a lute player to subdue the king of the Gandharvas. --------------------------------------------------------------------------------