Tibetan
དད་དུ་མེད་པ་དང་། དེ་འདྲའི་བདག་ལ་ཕུང་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ པ་དང་། བདག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་ནོར་ལྡན་དང་ནོར་གྱི་ཚུལ་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ ལྡན་པ་མེད་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཚུལ་དུ་ཕུང་ པོ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་འདྲའི་ཕུང་པོའི་ཚོགས་ཙམ་རང་བཞིན་གྱིས་ གྲུབ་པའི་བདག་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་འདྲའི་ཕུང་པོའི་དབྱིབས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ བདག་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཤིང་རྟ་རྣམ་བདུན་གྱི་རིགས་པའོ། །རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རིགས་པ་ནི་བདག་ མེད་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོའོ། ། གསུམ་པ་འཕྲོས་དོན་གཞན་ནི། ཐལ་འགྱུར་བས། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་བདེན་ སྟོང་གྲུབ་པའི་ཆ་ནས་རྟག་མཐའ་སེལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་རྟགས་ ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་གྲུབ་པའི་ཆ་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་བར་འདོད་ཕྱིར་སྟོང་པས་མེད་ མཐའ་དང་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ་ཚུལ་ཁྱད་པར་བ་བཞེད་པས་འདི་བ་ནི་སྟོང་པ་རྟེན་ འབྱུང་གི་དོན་དང་རྟེན་འབྱུང་སྟོང་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ལ་ལེགས་པར་མཁས་པས་རང་སྡེའི་ གྲུབ་མཐའ་མཆོག་གཅིག་གོ།རང་རྒྱུད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་ དབང་གིས་མ་བཞག་པར་མེད་པའི་ཆ་ནས་རྟག་མཐའ་སེལ་བ་དང་། ཆོས་ཀུན་རང་མཚན་ གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆ་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་བར་འདོད་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པས་གཟུགས་ 5-61 སོགས་ཕྱི་དོན་དུ་མེད་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་གི་འཇུག་གཞིར་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ པ་མེད་པའི་ཆ་ནས་རྟག་མཐའ་སེལ་བ་དང་། ཆོས་ཀུན་ཤེས་པ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་བར་འདོད་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་རྟག་མཐའ་ སེལ་བ་དང་། ཕྱི་དོན་རང་རིག་སོགས་བདེན་པར་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་བར་ འདོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་འདུས་བྱས་རྣམས་རྒྱུན་གྱི་མི་རྟག་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བདག་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་རྟག་མཐའ་སེལ་བ་དང་། ཆོས་ཀུན་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆ་ ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་བར་འདོད་པ་དང་། དེ་མ་ཟད་མུ་སྟེགས་རྒྱང་འཕེན་པས་ཀྱང་ཚེ་ཕྱི་མ་ དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་རྟག་མཐའ་སེལ་བ་དང་། ད་ལྟ་ དབང་པོ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་འདི་ཀ་རྣམས་མི་བསླུ་བའི་ཆ་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་བར་འདོད་ དེ། དེ་ལྟར་ན། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལ་ཕྱི་རོལ་པས་འདོད་ལན་དང་། རང་སྡེ་རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ ཀྱིས་ཁྱབ་མེད་ཀྱི་ལན་དང་། ཐལ་འགྱུར་པས་རྟགས་མ་གྲུབ་པའི་ལན་འདེབས་ཕྱིར་དེ་དག་ ལ
Chinese
没有自性存在的‘我’，因此，蕴（梵文：skandha，skandha，五蕴，积聚之意）与‘我’并非本体同一；‘我’与蕴二者，不具备如‘有财富者’与‘财富’般，以自性成立的体性；对于以自性成立的‘我’，蕴并非以所依和能依的方式，本体各异地存在；仅仅是蕴的集合，并非自性成立的‘我’；蕴的形状，也并非自性成立的‘我’——这就是‘七相车喻’的推理方式。缘起的推理，是确立无我的所有推理中最主要的一种。 第三，关于其他补充说明：中观应成派认为，通过缘起的理证成立‘空性’，从而遣除‘常边’；通过自性本空的理证，成立缘起显现，从而遣除‘断边’。因此，他们认为以‘空性’遣除‘无边’，以‘显现’遣除‘有边’的方式非常独特。所以，应成派精通‘空性’即是‘缘起’之义，‘缘起’即是‘空性’之义的道理，是自宗最殊胜的宗义。自续派认为，一切法并非仅由无错乱的意识所安立，而是从无有（的角度）遣除‘常边’；从诸法皆以自相成立（的角度）遣除‘断边’。唯识宗认为，色等外境并不存在，一切法在名言的施设处，皆不以自相成立，从而遣除‘常边’；一切法与识为一体，是真实的，从而遣除‘断边’。经部宗认为，诸事物是刹那生灭的无常，一切法是无我的，从而遣除‘常边’；外境、自证等是真实存在的，从而遣除‘断边’。毗婆沙宗认为，有为法是相续的无常，一切法是无我的，从而遣除‘常边’；一切法以实有存在，从而遣除‘断边’。不仅如此，甚至顺世外道也认为，后世不是感官所能体验的，因此是不存在的，从而遣除‘常边’；现在感官所直接体验的对境是不会欺骗人的，从而遣除‘断边’。 因此，对于‘苗芽’这个法，如果推出‘不依赖缘起’的结论，原因是‘以自相成立’。对于这样的推论，外道会给出认可的回答，而自宗的自续派及以下宗派会给出不遍的回答，应成派会给出因不成（理证不成立）的回答。因此，他们...
English
There is no self-existent 'I', therefore, aggregates (Skt: skandha, skandha, meaning five aggregates, accumulation) and 'I' are not of the same essence; 'I' and aggregates do not possess the nature of being established by themselves, like 'the wealthy' and 'wealth'; for the self-existent 'I', aggregates do not exist as the dependent and the depended, with different essences; merely the collection of aggregates is not the self-existent 'I'; the shape of the aggregates is not the self-existent 'I' - this is the reasoning of the 'Sevenfold Chariot'. The reasoning of dependent origination is the most important of all reasonings that establish selflessness. Third, regarding other supplementary explanations: The Prasangika Madhyamaka believes that by establishing 'emptiness' through the reasoning of dependent origination, the 'extreme of permanence' is eliminated; by establishing the appearance of dependent origination through the reasoning of inherent emptiness, the 'extreme of annihilation' is eliminated. Therefore, they believe that the way of eliminating the 'extreme of non-existence' with 'emptiness' and eliminating the 'extreme of existence' with 'appearance' is very unique. Therefore, the Prasangika is proficient in the principle that 'emptiness' is the meaning of 'dependent origination', and 'dependent origination' is the meaning of 'emptiness', which is the most excellent tenet of their own school. The Svatantrika believes that all dharmas are not merely established by unerring consciousness, but from the aspect of non-existence, the 'extreme of permanence' is eliminated; from the aspect that all dharmas are established by their own characteristics, the 'extreme of annihilation' is eliminated. The Yogacara believes that external objects such as form do not exist, and all dharmas are not established by their own characteristics in the place of the application of names, thus eliminating the 'extreme of permanence'; all dharmas are one with consciousness and are true, thus eliminating the 'extreme of annihilation'. The Sautrantika believes that things are momentary and impermanent, and all dharmas are selfless, thus eliminating the 'extreme of permanence'; external objects, self-awareness, etc., are truly existent, thus eliminating the 'extreme of annihilation'. The Vaibhashika believes that conditioned things are continuous and impermanent, and all dharmas are selfless, thus eliminating the 'extreme of permanence'; all dharmas exist as substance, thus eliminating the 'extreme of annihilation'. Moreover, even the materialist heretics believe that the afterlife cannot be experienced by the senses, so it does not exist, thus eliminating the 'extreme of permanence'; the objects directly experienced by the senses now are not deceptive, thus eliminating the 'extreme of annihilation'. Therefore, for the dharma 'sprout', if the conclusion 'not dependent on dependent origination' is deduced, the reason is 'established by its own characteristics'. For such a inference, the outsiders would give an affirmative answer, while the Svatantrika and the schools below would give an unpervaded answer, and the Prasangika would give an answer of unestablished reason (the reasoning is not established). Therefore, they... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་དེ་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་ཏུ་མི་འགྲོ་ཡང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཁ་མའི་རང་རྒྱུད་པ་ཁ་ཅིག་ལ་ ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་ཏུ་འགྲོ་ཚུལ་རེ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ལ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ དབྱེ་གཞི། དེ་དངོས། འཕྲོས་དོན་གཞན་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ། སྤྱིར་བོད་སྔ་རབས་པ་ རྔོག་ལོ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཤེས་བྱ་མིན་པར་འདོད་པའི་གནད་ཀྱིས་བདེན་ གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་སྣང་ཙམ་དེ་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང་། ཞང་ཐང་སག་པས་བདེན་གཉིས་ ཀྱི་དབྱེ་གཞི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང་། བོད་ཀྱི་ 5-62 དབུ་ཚད་པ་ཁ་ཅིག་གིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་སྒྲོ་མ་བཏགས་པའི་ཡུལ་དེ་ཡིན་པར་འདོད་ པ་དང་། སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱ་བ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་མ་བརྟགས་མ་ དཔྱད་པའི་ཤེས་བྱ་ཙམ་དེ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང་། ཚིག་ལ་རྨོངས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་དེ་གཉིས་ ཀྱི་དབྱེ་གཞི་བདེན་པ་ཙམ་དེ་ཡིན་པར་འདོད་པ་སོགས་འདྲ་མིན་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་རང་ ལུགས་ལ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་ཤེས་བྱ་ འཇོག་ཚུལ་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་རྣམས་དང་འདྲའོ། ། གཉིས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། སྒྲ་བཤད། དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་རང་ཉིད་ལ་ཐ་སྙད་ དཔྱོད་པའི་ཚད་མར་སོང་བའི་རྙེད་དོན་དེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ བུམ་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། བུམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་བློ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་ངོར་བདེན་པས་ན་ཀུན་ རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད། གསུམ་པ་ནི། སྤྱིར་རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ པར་འདོད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་མི་འབྱེད་པར་ཡུལ་གྱི་སྟེང་ནས་ ཡང་ལོག་གཉིས་ཕྱེ་ཡང་འདིར་ནི་དོན་དམ་པར་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གང་ལའང་ཡང་དག་པ་ མེད་པར་རྫུན་པ་ཁོ་ནར་བཞེད་པས་ཡང་ལོག་གཉིས་མི་འཐད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ཙམ་ ལ་ལྟོས་ན་སྣང་ཙམ་གྱི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཡོད་ཆོག་པས་དེ་ ལྟར་ན། གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་རང་ག་བ་ལ་སྣང་བ་གང་ཞིག ཡུལ་ཡིན་ན་རང་ཉིད་ སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་རང་ཉིད་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་ཁ་ 5-63 མ་ཕྱོགས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་མི་རྟོགས་པ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་ དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་གཟུགས་སོགས་དང་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་ བསླད་པའི་དབང་ཤེས་ལྔ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་རང་ག་བ་ལ་སྣང་བ་གང་ཞིག ཡུལ་ཡིན་ན་རང་ ཉིད་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲ
Chinese
虽然对于某些顺世论者来说，胜义谛的证悟并非完全正确，但据说对于某些自续派的空性证悟者来说，胜义谛的证悟在某种程度上是正确的。 第二，基于此解释二谛的体系，包括二谛的分类基础、其实质以及其他相关内容三个方面。第一，通常，西藏早期译师俄·洛扎瓦（Rngog lo yab sras）父子认为胜义谛不是所知，因此将显现本身作为二谛的分类基础。香塘·萨巴（Zhang thang sag pa）认为二谛的分类基础是从色法到一切智智的自性。一些藏地的量论师认为二谛的分类基础是未加虚构的对境。达仓·洛扎瓦（Stag tshang lo tsA ba）及其追随者认为二谛的分类基础是未经观察和分析的所知本身。一些拘泥于字面意义的人认为二谛的分类基础是真理本身。虽然有许多不同的观点，但在我们自己的体系中，正如《父子相会经》所说，二谛的分类基础与较低宗派建立所知的方式相同。 第二部分包括世俗谛和胜义谛。首先是世俗谛，包括定义、词源和分类三个方面。第一，定义是：在名言概念的量（pramana， प्रमाण， pramāṇa， 有效认知）面前，成为名言概念的量的对境，即是世俗谛的定义。例如瓶子。 第二，词源是：像瓶子这样的事物，在世俗概念和名言量的面前是真实的，因此被称为世俗谛。 第三，分类是：一般来说，自续派以下各派认为有境识以自相成立，因此不区分有境的正确与错误，而是从对境的角度区分正确与错误。但在这里，胜义中，无论对境还是有境，都没有真实存在，一切皆是虚假，因此正确与错误的区分并不成立。但如果仅从世间共许的角度来看，则可以有显现的正确世俗和错误的世俗两种。因此，有两种： 第一种是：对于世间人的自发意识所显现的，如果是对境，则不是如其显现般成立；如果是有境，则不是迷惑识，即对于实相，心不朝向它的名言量所不能证知的。这是相对于世间共许的正确世俗的定义。例如色法等，以及未被直接错乱因染污的五根识。 第二种是：对于世间人的自发意识所显现的，如果是对境，则不是如其显现般成立；如果是有境，则不是迷惑识，即对于实相，心不朝向它的名言量所不能证知的。
English
Although the realization of ultimate truth is not entirely correct for some Svātantrikas, it is said that for some Svātantrika realizers of emptiness, the realization of ultimate truth is correct in some way. Second, based on this, explaining the system of the two truths, including the basis of division of the two truths, its substance, and three other related topics. First, in general, the early Tibetan translators, the father and son Ngok Lowa (Rngog lo yab sras), considered that ultimate truth is not knowable, and therefore explained that appearance itself is the basis of division of the two truths. Zhangtang Sagpa (Zhang thang sag pa) considered that the basis of division of the two truths is the nature from form to omniscience. Some Tibetan logicians considered that the basis of division of the two truths is the object without fabrication. Tagtsang Lotsawa (Stag tshang lo tsA ba) and his followers considered that the basis of division of the two truths is merely the knowable that has not been investigated or analyzed. Some who are ignorant of the words considered that the basis of division of the two truths is merely truth itself. Although there are many different views, in our own system, as stated in the Sutra of the Meeting of Father and Son, the basis of division of the two truths is similar to how the lower schools establish knowables. The second part includes conventional truth and ultimate truth. First is conventional truth, including definition, etymology, and classification. First, the definition is: that which, in the face of a valid cognition of conventional terms, becomes the object of a valid cognition of conventional terms, is the definition of conventional truth. For example, a vase. Second, the etymology is: something like a vase is true in the face of conventional concepts and valid cognitions, therefore it is called conventional truth. Third, the classification is: In general, the Svātantrika and lower schools consider that the object-possessing consciousness is established by its own characteristics, and therefore do not distinguish between the correctness and incorrectness of the object-possessing consciousness, but rather distinguish between correctness and incorrectness from the perspective of the object. But here, in ultimate truth, there is no true existence in either the object or the object-possessing consciousness, and everything is false, so the distinction between correctness and incorrectness is not established. But if we look only from the perspective of worldly convention, then there can be two types: apparent correct conventional truth and incorrect conventional truth. Therefore, there are two: The first is: whatever appears to the spontaneous consciousness of worldly people, if it is an object, then it is not established as it appears; if it is an object-possessing consciousness, then it is not a deluded consciousness, that is, it is not cognized by the conventional valid cognition whose mind does not turn towards reality itself. This is the definition of correct conventional truth relative to worldly convention. For example, forms and the five sense consciousnesses that are not contaminated by immediate causes of delusion. The second is: whatever appears to the spontaneous consciousness of worldly people, if it is an object, then it is not established as it appears --------------------------------------------------------------------------------