Tibetan
ྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ལྟ་ 5-69 བུའི་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་གསུམ་མོ། ། གསུམ་པ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུས་བདག་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ རྣམ་དཀར་གྱི་ཡོན་ཏན་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་ལ། འདི་ལ་དབྱེ་ན་ལམ་དངོས་ལ་ འགོད་པ་ཉེར་དྲུག་དང་། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པ་གཅིག་སྟེ་ཉེར་བདུན་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་རྗེས་འབྲང་གི་དབུ་མ་པ་ལ་རྩ་བའི་སློབ་དཔོན་ངོས་བཟུང་ བ། འདོད་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལུགས། དེའི་མཚན་ཉིད། སྒྲ་བཤད། འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། འཕགས་ཡུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་མགོན་པོ། ཐོགས་ མེད་སྐུ་མཆེད། ཕྱོགས་གླང་། ཆོས་གྲགས། ཙནྡྲ་གོ་མི། གནས་བརྟན་ཆོས་སྐྱོང་། རིན་ཆེན་ འབྱུང་གནས་ཞི་བའི་ཞབས་སོགས་དང་། བོད་ཡུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་གཟི་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེ། བཙན་ཁ་བོ་ཆེ། ཀརྨ་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ། ཀུན་མཁྱེན་ཇོ་ནང་པ་ཡབ་སྲས་རྣམས་དང་། པཎ་ ཆེན་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན། རྗེ་ཀུན་དགའ་གྲོལ་མཆོག མཁན་ཆེན་ལུང་རིགས་རྒྱ་མཚོ། ཏཱ་ར་ནཱ་ ཐ་བརྒྱུད་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་མ་ཟད་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་མཛད་ པའི་ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་ པ་སོགས་སུ་གཞན་སྟོང་དབུ་མའི་དོན་གསལ་བར་བསྟན་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀྱང་རང་ལུགས་ཀྱི་ རྩ་བའི་སློབ་དཔོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། བཀའ་དང་། བསྟན་བཅོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མདོ་སྔགས་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ན་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་མདོ་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་ཀཏྱ་ནའི་ གདམས་ངག་གི་མདོ་སོགས་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་མདོ་མང་པོ་དང་། བྱམས་ཞུས་ཀྱི་ལེའུ་དང་ ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པ་སོགས་འཁོར་ལོ་བར་བའི་མདོ་མང་པོ་དང་། མདོ་དགོངས་འགྲེལ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ། མདོ་སྡེ་ཕལ་བོ་ཆེ་སྟེ་ཡོངས་གྲུབ་བདེན་ 5-70 གྲུབ་ཏུ་སྟོན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་དང་ཐུན་མོང་པའི་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་མང་པོ་དང་། རང་ ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མདོ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ། རྔ་བོ་ཆེའི་ མདོ། སོར་ཕྲེང་ལ་ཕན་པའི་མདོ། དཔལ་ཕྲེང་སེང་གེའི་ང་རོས་ཞུས་པའི་མདོ། མྱང་འདས་ ཆེན་པོའི་མདོ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོ། རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ སོགས་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་སྟོན་པའི་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པའི་རྒྱུད་དང་། འདུས་པ་བདེ་དགྱེས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་སོགས་གསར་རྙིང་གི་རྒྱུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཡོད། གཉིས་པ་བསྟན་བཅོས་ནི། བྱམས་པ་མགོན་པོས་མཛད་པའི་མདོ་སྡེ་
Chinese
化身如幻化之生，以及如我等导师般的殊胜化身，共有三种。 第三，功德与事业：由智慧法身作为增上缘所产生的善妙功德，即是佛陀的事业。对此进行分类，可分为安立于真实道上的二十六种，以及安立于道之果上的唯一一种，共计二十七种。 第二，关于随行最后法轮的自续派，需要确定根本导师、所欲宣说的经论体系、其特征、词源解释以及所欲之差别，共五个方面。首先，印度的导师有至尊弥勒菩萨、无著兄弟、陈那、法称、旃陀罗瞿弥、住持护法、宝生寂静等。藏地的导师有孜嘎瓦多吉、藏卡波切、噶玛巴让炯多吉、全知觉囊巴父子、班禅释迦乔丹、杰衮噶卓乔、堪钦隆日嘉措、达热那他传承等。此外，至尊文殊菩萨所著的《见解要义略示》以及圣龙树所著的《法界赞》等，都清晰地阐述了其他空性的意义，因此这两者也是自宗的根本导师。 第二方面，分为佛语（经）和论著两类。首先是佛语，又分为显宗和密宗。首先是显宗，一般而言，三法轮的所有经典，特别是迦旃延教诫经等初法轮的众多经典，以及《慈氏请问经》的章节和《五百般若经》等中法轮的众多经典，还有《解深密经》、《楞伽经》、《庄严经饰论》、《大方广佛华严经》等，这些是与唯识宗共同宣说圆成实性和真实存在的最后法轮的众多经典。而自宗不共的经典有：《如来藏经》、《大鼓经》、《能医治索朗之经》、《功德鬘狮子吼请问经》、《大涅槃经》、《宝积经》、《寂静决定神变经》等，这些都是宣说究竟真实义的最后法轮的经典。 第二是密宗，有《大胜金刚手灌顶经》、《集密欢喜金刚经》、《时轮金刚经》等新旧密续的众多经典。 第二是论著，有弥勒菩萨所著的《经庄严论》等。
English
Emanations are like illusory births, and supreme emanations are like our teachers. There are three types. Third, qualities and activities: The virtuous qualities arising from the Dharmakāya of wisdom as the primary condition are the activities of the Buddha. These can be divided into twenty-six that are established on the actual path, and one that is established on the fruit of the path, making a total of twenty-seven. Second, regarding the Madhyamaka followers of the final turning of the wheel, there are five aspects to identify: the root teachers, the system of scriptures that express the desired meaning, its characteristics, etymological explanations, and the distinctions of the desired meaning. First, the Indian teachers include venerable Maitreya, the brothers Asanga and Vasubandhu, Dignāga, Dharmakīrti, Candragomin, Sthavira Dharmapāla, Ratnākaraśānti, and others. The Tibetan teachers include Zigawa Dorje, Tsankha Bochhe, Karma Pakshi Rangjung Dorje, Kunchen Jonangpa and his sons, Panchen Shakya Chokden, Je Kunga Drolchok, Khenchen Lungrik Gyatso, the Tāranātha lineage, and others. Furthermore, 'A Brief Exposition of Views' by venerable Mañjuśrī and 'In Praise of Dharmadhātu' by venerable Nāgārjuna clearly explain the meaning of other-emptiness Madhyamaka, so these two are also root teachers of our system. In the second aspect, there are two categories: the Buddha's words (sutras) and treatises. First, the Buddha's words are divided into exoteric and esoteric. First, the exoteric includes all the sutras of the three turnings of the wheel in general, and in particular, many sutras of the first turning of the wheel, such as the Katyayana's Instructions Sutra, and many sutras of the intermediate turning of the wheel, such as the chapter of the Maitreya's Questions Sutra and the Five Hundred Prajñāpāramitā Sutra, as well as the Saṃdhinirmocana Sūtra, the Laṅkāvatāra Sūtra, the Mahāyānasaṃgraha, and the Avataṃsaka Sūtra, which are many sutras of the final turning of the wheel that are commonly shared with the Cittamātra school, which teaches the perfection of reality and true existence. The uncommon sutras of our system are: the Tathāgatagarbha Sūtra, the Drum Sound Sūtra, the Sutra Beneficial to Angulimāla, the Sutra Requested by Glorious Garland Lion's Roar, the Mahāparinirvāṇa Sūtra, the Ratnamegha Sūtra, the Sutra of Miraculous Transformations of Perfect Tranquility, and other sutras of the final turning of the wheel that teach the ultimate definitive meaning. Second, the esoteric includes the Guhyasamāja Tantra, the Hevajra Tantra, the Kālacakra Tantra, and many other tantras of the old and new traditions. Second are the treatises, such as the Abhisamayalankara by Maitreya. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
རྒྱན། འབྱེད་རྣམ་ གཉིས། སྙིང་པོའི་མདོའི་དགོངས་འགྲེལ། རྒྱུད་བླ་མ། ཐོགས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་བ། དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་ སོགས་སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཕལ་ཆེ་བ་དང་། གཞན་ཡང་འཇམ་ དཔལ་གྱིས་མཛད་པའི་ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་སོགས་དང་སེམས་འགྲེལ་སྐོར་གསུམ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་སོགས་རྒྱ་གཞུང་རྣམས་དང་། བོད་ཡུལ་གྱི་ མཁས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི། ཀརྨ་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་མཛེས་རྒྱན། ཀུན་མཁྱེན་ཇོ་ནང་པ་ཆེན་པོས་མཛད་པའི་རི་ཆོས་ངེས་ དོན་རྒྱ་མཚོ། བཀའ་བསྡུ་བཞི་པའི་འགྲེལ་བ། ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བྱེད་ ལྟ་ངན་མུན་སེལ། རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་བ་ལེགས་བཤད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་སོགས་དང་། པཎ་ ཆེན་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་གྱིས་མཛད་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་རྒྱ་མཚོའི་ སྤྲིན་གྱི་འབྲུག་སྒྲ་དང་། རྗེ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་མཛད་པའི་ཐེག་མཆོག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབུ་མ་ཆེན་ པོའི་རྣམ་ངེས་དང་། ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་བ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད། རྒྱུ་འབྲས་དབུ་ 5-71 མའི་ཐིག་ལེ། གཞན་སྟོང་སྙིང་པོ། གཞན་སྟོང་དབུ་མའི་རྒྱན། དབུ་མ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ། ཚུལ་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་ངེས་པའི་དོན་གྱི་འཇུག་ངོགས་སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་པ་གང་ཞིག ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཤིས་ལ་རང་ གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ཞིང་གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ གཤིས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག་དེ། འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་རྗེས་ འབྲང་གི་དབུ་མ་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ལྟ་བུའོ། ། བཞི་པ་ནི། སྟོང་གཞི་དོན་དམ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པར་ གཞན་གཟུང་འཛིན་སོགས་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་གིས་གདོད་ནས་སྟོང་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་གློ་ བུར་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟེང་དུ་ཀུན་རྫོབ་རང་ གི་ངོ་བོས་ཀྱང་སྟོང་པར་སྨྲ་བས་ན་དབུ་མ་གཞན་སྟོང་པ་ཞེས་བརྗོད། ལྔ་པ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། གཞིའི་བཞེད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ བཤད་པ། རང་ལུགས་ཐུན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག བདེན་བཞིའི་ རྣམ་གཞག་བཤད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། མཛོད་ལས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་ པོ་ལྔ། །དེ་དག་ཉིད་དུས་གཏམ་གཞི་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་ པོ་ལྔས་བསྡུས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་གཏམ་གྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་གཞི་ཡིན་ པར་གསུངས་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་ནས་
Chinese
装饰品。区分两种：心髓经的释义，《宝性论》，无著的《宝性论》释，世亲的《三品除障》，《法与法性分别经》的释等，以及无著、世亲两兄弟所著的大部分论典；此外，还有文殊所著的《见欲略标》等，以及心释三论；龙树所著的《法界赞》等印度论典；以及藏地诸位大学者所著的论典，如噶玛巴·让炯多吉所著的《如来藏庄严》，全知觉囊巴大师所著的《山法了义海》，第四结集释，了义究竟唯识明灯破暗，以及《宝性论》释·善说日光等；班禅释迦秋丹所著的《二谛分别大海云之雷声》，杰达拉那他所著的《大乘至极广布中观之决择》，《般若心经》释·前所未有之善说，因果中观之明点，他空心髓，他空中观庄严，中观如意宝，二谛分别决定义之入门等。 第三，如果一位中观派人士，承认圆成实性二无别的智慧，其自性是实有的，并且承认被依他起和遍计所摄的诸法，其自性不是实有的，那么这位人士就是随顺后法轮的中观派的特征。例如，无著兄弟就是其典范。 第四，空性的基础，即二无别的胜义智慧，从其自身角度而言并非空性，而是从客体的能取所取等一切戏论上，本来就是空性的；并且，对于被世俗所摄的诸法而言，胜义是从他性的角度上是空性的，而且世俗从自性的角度上也是空性的，因此被称为他空中观派。 第五，分为基、道、果三个方面。首先，在基的方面，分为：宣说对基的不同观点，自宗不共的特点，二谛的安立，以及四谛的安立。首先，在第一个方面，《俱舍论》中说：‘色等五蕴，即是彼等言说之基’等等，意思是说，被色等五蕴所摄的，有为法，从它们是言说之基础的方面来说，就是基。此外，《现观庄严论》中说：
English
Ornament. Distinguishing two aspects: Interpretations of the Essence Sutra, the Uttaratantra, Asanga's commentary on the Uttaratantra, Dignāga's Trisamayavyavalokana, commentaries on the Dharma and Dharmata-vibhanga, and most of the treatises composed by the two brothers Asanga and Vasubandhu; Furthermore, Jampal's (Manjushri's) brief exposition of views, the three sections on mind commentary, Nagarjuna's Dharmadhatu Stotra, and other Indian texts; and the treatises composed by the great scholars of Tibet, such as Karma Pakshi's Dechen Nyingpo Dzegyen (Ornament of the Sugata-garbha), Kunkhyen Jonangpa Chenpo's Mountain Dharma Definitive Meaning Ocean, the commentary on the Fourth Council, the Definitive Ultimate Thatness Illuminating Lamp Dispelling Wrong Views, and the commentary on the Uttaratantra, Rays of the Sun of Good Explanation; Panchen Shakya Chokden's Two Systems of Great Madhyamaka, the Thunder of the Clouds of the Ocean of Distinction, and Je Tāranātha's Great Madhyamaka of the Supreme Vehicle, the Determination of the Very Extensive, the commentary on the Heart Sutra, Unprecedented Good Explanation, the Bindu of Cause and Effect Madhyamaka, the Essence of Other-Emptiness, the Ornament of Other-Emptiness Madhyamaka, the Wish-Fulfilling Jewel of Madhyamaka, the Entrance to the Definitive Meaning of the Two Systems of Distinction, and so on. Third, any Madhyamika who accepts that the wisdom of the indivisible two truths of the consummated nature is established by its own nature, and who accepts that the dharmas included in the other-powered and the imputed are not established by their own nature, that person is the characteristic of a Madhyamika who follows the final turning of the wheel. An example is the brothers Asanga. Fourth, the basis of emptiness, the non-dual wisdom of ultimate truth, is not empty from its own side, but is primordially empty of all elaborations such as grasping and apprehending; and the dharmas included in the conventional, adventitious, are empty of the nature of the ultimate other, and also empty of the nature of the conventional self, therefore it is called Other-Empty Madhyamaka. Fifth, concerning the three aspects of ground, path, and fruition. First, in the aspect of the ground, there are four parts: explaining the various views on the ground, the unique characteristics of one's own system, the establishment of the two truths, and the explanation of the four truths. First, in the first aspect, the Abhidharmakosha says: 'The five aggregates, such as form, are the basis of speech,' etc., meaning that the conditioned dharmas included in the five aggregates, such as form, are the ground in terms of being the basis of speech. Furthermore, the Abhisamayalankara says: --------------------------------------------------------------------------------