Tibetan
འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་དོན་དེ། ལོག་པའི་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་རང་རྒྱུད་པའི་ དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་གང་ཞིག འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པར་གྲགས་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་དོན་དེ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ དང་རང་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་གང་ཞིག འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྲགས་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་དོན་དེ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ འཇོག་དགོས་པ་ནི་འདི་བས་ཕྱི་དོན་མི་འདོད་པའི་གནད་ཀྱིས་སོ། ། གསུམ་པ་འཕྲོས་དོན་གཞན་ནི། འདི་བས་ཚོགས་དྲུག་གི་རྣམ་ཤེས་ལས་ཀུན་གཞི་རང་ རིག་གཉིས་མི་འདོད་ཅིང་། མདོ་སེམས་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ལ་རྟོག་བྲལ་ གྱིས་ཁྱབ་པ་དང་། དཔྱད་ཤེས་ལ་ཚད་མིན་གྱིས་ཁྱབ་པར་འདོད་ལ། མདོ་ལས་ཕྱི་དོན་མེད་ པར་གསུངས་པ་ཡང་བདེན་གྲུབ་ལ་དགོངས་པ་དང་། ཆོས་ཀུན་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་ པ་ནི་རྟག་བདག་དགག་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པར་འདོད་ཕྱིར་འདི་བས་ཕྱི་དོན་གྱི་རྣམ་གཞག་ ལེགས་པར་ཁས་ལེན་ཞིང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་བསགས་པ་རྫས་ཡོད་དང་། དམག་དང་ཕྲེང་བ་ ལྟ་བུ་ནི་འདུས་པ་བཏགས་ཡོད་དུ་འདོད་དོ། ། 5-55 གཉིས་པ་ལ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གང་ཟག་རང་སྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་ཀུན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་ པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་སོ། །ལྟ་བའི་སྤང་བྱ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དང་རྩ་ཉོན་ཉེ་ཉོན་ དང་བཅས་པ་ནི་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། ཆོས་རྣམས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འདོད་ པས་དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། ལྟ་བ་དེ་དག་གི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལམ་མཐའ་དག་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གོམས་ པར་བྱེད་པའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ལྟ་བ་དེ་དག་ བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་སྦྲེལ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེའོ། ། གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ནི། ཐེག་དམན་ཉན་རང་གཉིས་ལ་ཞུགས་འབྲས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་ བཞག་ཡོད་ཅིང་རྟོགས་བྱའི་བདག་མེད་ལ་ཕྲ་རགས་མེད་ཀྱང་ཚོགས་བསགས་ཚུལ་གྱིས་ འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་པར་འདོད། ཐེག་ཆེན་གྱི་ས་བརྒྱད་པ་ན་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། སངས་རྒྱས་པ་ན་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པར་འདོད་ཅིང་། འོན་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ཉོན་སྒྲིབ་ མ་སྤངས་པར་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་མགོ་མི་རྩོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རང་རྒྱུད་པ་ལ། རྩ་བའི་སློབ་དཔོན་ངོས་བཟུང་བ། འདོད་པ་སྟོན་
Chinese
在世俗中，被认为是颠倒的法，其所安立的意义，是颠倒的世俗的特征。例如，水中的月亮就是它的例子。这是就经部行自续派而言的。对于瑜伽行自续派的观点，这两者的特征是：在显现为自明的名言识中，所显现的任何事物，在世俗中，被认为是不颠倒的，其所安立的意义，是真实的世俗的特征。在显现为自明的名言识中，所显现的任何事物，在世俗中，被认为是颠倒的，其所安立的意义，必须被认为是颠倒的世俗的特征，这主要是因为他们不承认外境的缘故。 第三个是其他附带的意义：他们不承认六识中的阿赖耶识和自证识。经部宗和唯识宗的自续派认为，现量遍于离分别，而比量遍于非量。他们认为，经典中说没有外境，是指没有真实成立。说一切法唯心，是为了破除常我和实我。因此，他们很好地承认外境的分类，例如瓶子，认为是积聚的实有；军队和念珠，认为是聚合的假有。 第二，分为见、修、行三部分。第一，是证悟补特伽罗自性独立的实有空性的智慧，以及证悟一切法真实成立空性的智慧。见的所断是补特伽罗我执，以及与其相关的根本烦恼和近取烦恼，这些是烦恼障。认为诸法是真实成立的执着是所知障，这些也都是所断。 第二，是将这些见解中最主要的道，一心一意地修习止观双运的等持。第三，是将这些见解与福德资粮相结合而修持。 第三，关于果：小乘的声闻和缘觉有预流果等八果的分类。虽然所证悟的无我没有粗细之分，但由于积聚资粮的方式不同，果位也有高下之分。大乘的八地菩萨断除了烦恼障，成佛时断除了所知障。然而，他们并不像应成派那样，认为在没有断除烦恼障的情况下，就开始断除所知障。 第二，瑜伽行自续派，首先要确认根本上师，然后阐述其观点。
English
In the world, the meaning established from the perspective of what is known as inverted is the characteristic of inverted convention. An example is the moon in water. This is according to the Svatantrika of the Sutra school. According to the Yogachara Svatantrika, the characteristics of these two are: whatever appears in the nominal consciousness that appears as self-illuminating, the meaning established from the perspective of what is known as non-inverted in the world is the characteristic of valid convention. Whatever appears in the nominal consciousness that appears as self-illuminating, the meaning established from the perspective of what is known as inverted in the world must be considered the characteristic of inverted convention, mainly because they do not accept external objects. The third is another incidental meaning: they do not accept the Alaya consciousness and self-awareness among the six consciousnesses. The Svatantrikas of the Sutra and Mind-Only schools believe that direct perception pervades non-conceptualization, and inference pervades non-validity. They believe that the sutras say there is no external object, which means there is no true establishment. Saying that all dharmas are only mind is to refute permanence and self. Therefore, they well acknowledge the classification of external objects, such as a vase, which is considered an existing aggregate; an army and a rosary are considered imputed aggregates. Second, divided into view, meditation, and conduct. First, it is the wisdom that realizes the emptiness of a person's independent self-established reality, and the wisdom that realizes the emptiness of all dharmas' true establishment. The object to be abandoned by view is the ego-grasping of a person, and the associated root afflictions and near afflictions, which are the afflictive obscurations. Considering that dharmas are grasped as truly established is the cognitive obscuration, and these are also to be abandoned. Second, it is the samadhi of Shamatha-Vipassana union, which single-mindedly practices all the paths that are the most important of these views. Third, it is to practice these views in conjunction with the accumulation of merit. Third, regarding the result: the Hearers and Solitary Realizers of the Lesser Vehicle have a classification of eight fruits such as Stream-enterer. Although the selflessness to be realized has no coarse or subtle distinctions, the results are considered to have superior and inferior distinctions due to the different ways of accumulating merit. The eighth-level Bodhisattva of the Great Vehicle abandons the afflictive obscurations, and the Buddha abandons the cognitive obscurations. However, they do not, like the Consequentialists, believe that they begin to abandon the cognitive obscurations without abandoning the afflictive obscurations. Second, the Yogachara Svatantrika, first identify the root guru, and then elaborate on their views. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
པའི་གཞུང་ལུགས། མཚན་ཉིད་དང་སྒྲ་བཤད། དབྱེ་བ། འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། མཁན་ཆེན་ཞི་འཚོ། བཙུན་པ་གྲོལ་སྡེ། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་ པོ། ཀ་མ་ལ་ཤི་ལ་སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཞི་འཚོའི་དབུ་མ་རྒྱན། གྲོལ་སྡེའི་ཉི་ཁྲི་སྣང་བ། སེང་གེ་བཟང་པོའི་སྡུད་ འགྲེལ། རྒྱན་སྣང་། འགྲེལ་བ་དོན་གསལ། ཀ་མ་ལ་ཤི་ལའི་དབུ་མ་སྣང་བ་དང་སྒོམ་རིམ་ སོགས་སོ། ། 5-56 གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕལ་ཆེར་སེམས་ཙམ་པ་ དང་སྒོ་བསྟུན་ནས་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་དེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་མཚན་ ཉིད། གཉིས་པ་ནི། གཞིའི་རྣམ་གཞག་ཕལ་ཆེར་སེམས་ཙམ་པ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བས་ན། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་བརྗོད། བཞི་པ་ལ། མཁན་ཆེན་ཞི་འཚོ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པ་དང་མཐུན་པའི་དབུ་ མ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པ་དང་མཐུན་པའི་ དབུ་མ་པ་དང་གཉིས་ཡོད། དེ་ལས་རྣམ་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ཛེ་ཏཱ་རི་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ དྲི་མས་བསླད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་རྫུན་དྲི་བཅས་པ་དང་མཐུན་པའི་དབུ་མ་པ་དང་། སློབ་ དཔོན་ལྭ་བ་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་འཁྲུལ་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མས་མ་བསླད་པར་ འདོད་པའི་རྣམ་རྫུན་དྲི་མེད་པ་དང་མཐུན་པའི་དབུ་མ་པ་དང་གཉིས་སོ། ། ལྔ་པ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཕྱི་དོན་ཁས་མི་ལེན་པ་ཙམ་ ལས་གོང་རང་རྒྱུད་པ་དང་འདྲའོ། ། གཉིས་པ་ལ། ལྟ་སྤྱོད་སྒོམ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། གང་ཟག་རང་སྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་བའི་གཙོ་བོ་དང་། གཟུགས་ སོགས་ཕྱི་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་ལྟ་བའི་གཙོ་བོ་དང་། ཆོས་རྣམས་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལྟ་བའི་གཙོ་བོ་ དང་གསུམ་མོ། །ལྟ་བའི་སྤང་བྱ་ནི་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་ཕྱི་དོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་རིམ་ བཞིན་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་རགས་པ་དང་ཕྲ་མོ་ཡིན་པས་དེ་དག་རྣམས་སོ། ། 5-57 གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་ནི་གོང་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་དངོས་དང་ལམ་གྱི་ བགྲོད་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་སྤངས་པའི་མི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ དང་། ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་རགས་པ་ཙམ་སྤངས་པའི་མི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་རྒྱལ་ གྱི་དེ་དང་། ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་མི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཐེག་ཆེན་ གྱི་དེའོ། ། གཉིས་པ་ལམ་གྱི་བགྲོད་ཚུལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེ
Chinese
关于自续派的宗义，包括其定义、词源解释、分类和观点差异等五个方面。首先是寂护（堪布寂护），解脱军（比丘解脱军），师子贤（论师师子贤），莲花戒（卡玛拉希拉）等。 其次是寂护的《中观庄严论》，解脱军的《二万颂光明论》，师子贤的《摄略释》、《庄严光明论》、《释义明论》，莲花戒的《中观光明论》和《修习次第》等。 第三个方面分为两点。第一点是：名言的安立大多与唯识宗相同，这样说的中观派，是瑜伽行自续中观派的定义。 第二点是：由于基的安立大多与唯识宗相同，所以称为瑜伽行中观派。 第四个方面：如寂护那样，与唯识宗的真实显现派观点相同的中观派；以及如师子贤那样，与唯识宗的虚妄显现派观点相同的中观派，有两种。其中，在显现方面，如论师杰达日那样，认为心的自性被垢染所染污的虚妄显现有垢派观点相同的中观派；以及如论师拉瓦巴那样，认为心的显现是错乱的，但其自性未被垢染所染污的虚妄显现无垢派观点相同的中观派，有两种。 第五个方面：包括基、道、果三个方面。首先是：除了不承认外境之外，其余与自续派相同。 其次是：包括见、行、修三个方面。首先是：证悟到补特伽罗（梵文：Pudgala，梵文罗马拟音：Pudgala，汉语字面意思：人）无自性的智慧是声闻乘见解的主要内容；证悟到色等外境为空性的智慧是缘觉乘见解的主要内容；证悟到诸法无实性的智慧是大乘见解的主要内容，共有三种。见解的所断是执着补特伽罗有自性，执着色等外境，以及执着诸法有实性，这些分别是烦恼障和粗细二种所知障。 第二和第三与上述相同。第三个方面，果包括本体和道之行进方式两方面。 首先是：仅仅断除烦恼障的无学智是声闻乘的果；断除烦恼障和粗品所知障的无学智是缘觉乘的果；断除所有烦恼障和所知障的无学智是大乘的果。 第二，道的行进方式是菩提心。
English
Regarding the tenets of the Svatantrika school, there are five aspects: definition, etymological explanation, classification, and differences in views. The first concerns figures such as: Abbot Shantarakshita (Khenchen Zhiwa Tsho), the monk Drolde, Master Simhabhadra (Sengge Sangpo), and Kamalashila. The second concerns texts such as: Shantarakshita's 'Madhyamakalankara', Drolde's 'Twenty Thousand Verses Illumination', Simhabhadra's 'Compendium Commentary', 'Ornament Illumination', 'Commentary on Meaning Illumination', Kamalashila's 'Madhyamaka Illumination' and 'Stages of Meditation'. The third aspect is divided into two points. The first point is: The Madhyamikas who mostly speak in accordance with the Chittamatra regarding the establishment of terminology are defined as Yogachara Svatantrika Madhyamikas. The second point is: Because the establishment of the basis mostly agrees with the Chittamatra, they are called Yogachara Madhyamikas. The fourth aspect: There are two types of Madhyamikas: those who agree with the true aspect of Chittamatra, such as Abbot Shantarakshita, and those who agree with the false aspect of Chittamatra, such as Master Simhabhadra. Among them, regarding appearance, there are Madhyamikas who agree with the false aspect with defilement, who believe that the nature of the mind is defiled by impurities, such as Master Jetari; and Madhyamikas who agree with the false aspect without defilement, who believe that the appearance of the mind is mistaken, but its nature is not defiled by impurities, such as Master Lavapa. The fifth aspect: It includes the three aspects of base, path, and result. The first is: Except for not accepting external objects, it is the same as the Svatantrika. The second is: It includes the three aspects of view, conduct, and meditation. The first is: The wisdom that realizes the emptiness of a person (Pudgala,梵文天城体：पुद्गल，梵文罗马拟音：Pudgala，汉语字面意思：人) as being self-sufficient and substantially established is the main point of the view of the Shravakas; the wisdom that realizes the emptiness of external objects such as form is the main point of the view of the Pratyekabuddhas; the wisdom that realizes the emptiness of phenomena as being truly established is the main point of the view of the Mahayana. There are three types. The objects to be abandoned by the view are the clinging to a person as being self-sufficient and substantially established, the clinging to external objects such as form, and the clinging to phenomena as being truly established. These are respectively the coarse and subtle obscurations of afflictions and obscurations of knowledge. The second and third are the same as above. The third aspect, the result, includes two aspects: the entity and the way of traversing the path. The first is: The wisdom of no more learning that only abandons the obscurations of afflictions is the result of the Shravakas; the wisdom of no more learning that abandons the obscurations of afflictions and the coarse obscurations of knowledge is the result of the Pratyekabuddhas; the wisdom of no more learning that abandons all the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge is the result of the Mahayana. The second, the way of traversing the path, is Bodhicitta. --------------------------------------------------------------------------------