Tibetan
ས་ཀྱི་གྲངས་ངེས། འདོད་ཚུལ་ལོག་པའི་སྐྱོན། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་བསྒྲུབ་པ། བདེན་གཉིས་དངོས་བཤད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གཞན་ལ་མ་གསན་ པར། །བདེན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྟོན་པར་མཛད། །གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་དེ་བཞིན་དོན་དམ་ སྟེ། །བདེན་པ་གསུམ་པ་ནམ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པའི་ལུང་དང་ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་རྫུན་ གཉིས་ཡིན་གྱི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པ་དང་། བདེན་རྫུན་གཉིས་གང་རུང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་བྱ་ མི་སྲིད་པའི་རིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ འདི་ཕུང་སུམ་སེལ་བའི་དབྱེ་བའོ། ། གཉིས་པ་ནི། མདོ་དགོངས་འགྲེལ་ལས། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་ལྡོག་པ་གཅིག་ ཏུ་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་བཞི་བཞིར་ཡོད་པར་གསུངས་ཚུལ་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ ཉིད་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་དེས་གཟུགས་ བདེན་གྲུབ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་མི་གནོད་པར་ཐལ་བ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་བདེན་སྟོང་ གཟུགས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་། གཟུགས་ལ་བདེན་གྲུབ་ ཀྱི་སྤྲོས་བྲལ་བཀག་ཙམ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་། སངས་འཕགས་ ཀྱིས་གཟུགས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་གཟིགས་ཤིང་བདེན་སྟོང་ལོགས་སུ་གཟིགས་པར་ཐལ་བ་སྟེ་ 5-52 བཞི་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ལྡོག་པ་གཅིག་ཡིན་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་ བོས་གཟུགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ བར་ཐལ་བ་དང་། གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་ལྟར་གཟུགས་ ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ ཆོས་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བའི་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལྟར་གཟུགས་ལའང་མི་འདྲ་བའི་དབྱེ་བ་མེད་ པར་ཐལ་བ་དང་། གཟུགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལས་གཞན་པའི་གཟུགས་ཀྱི་གནས་ ལུགས་རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་འབད་མི་དགོས་པར་ཐལ་བ་སྟེ་བཞིའོ། །དེ་འདྲའི་གཅིག་དང་ ཐ་དད་འགོག་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཚད་མས་འགོག་ཚུལ་དང་དོན་དམ་ཚད་མས་འགོག་ཚུལ་ཡིན་ལ། བདེན་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་པར་གསུངས་པ་ནི་བདེན་གྲུབ་ལ་དགོངས་པ་ ཡིན་པར་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ལས་ནི་ཐ་དད་པར། །དེ་ཉིད་ དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བྱས་དང་མི་རྟག་དག་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ བདེན་པ་གཉིས་ནི་བྱས་མི་རྟག་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དོ། ། བཞི་པ་ལ། དོན་དམ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གཉིས་ལས། དང
Chinese
四种主题：地之数量的确定，持有错误观点的过失，在一个本体上建立不同的反体，以及真实二谛的直接阐述。 第一，在《父子相会经》中说：'世间知者未经他人教导，以这真理本身作为导师。何为世俗谛，何为胜义谛，绝无第三种真理。' 这段引文以及知识是真或假二者之一，不存在共同基础，并且不存在既非真也非假的知识的逻辑等原因，将知识分为两种真理，这是一种消除三重错误的区分。 第二，在《经庄严论》中，关于认为二谛本体不同而反体相同有四种过失的说法是：如果色和色的法性二者本体不同，那么认识色法性的量（pramana， प्रमाण，pramāṇa，量）不应妨碍认为色是真实成立的意识；色之真性空性不应是色的究竟实相；对色之真实成立的无遮止仅仅是色的法性；圣者不应将色视为真实成立，而将空性视为独立存在。这四种过失。 如果色和色的法性二者反体相同，那么如同各个凡夫直接见到色一样，也应直接见到色的法性；如同缘于色而生起贪等烦恼一样，也应缘于色的法性而生起贪等烦恼；如同色的法性没有不同种类的区分一样，色也应没有不同种类的区分；不应需要努力寻求除了直接见到色之外，认识色之实相的方法。这四种过失。遮破这种一和异，有通过世俗量遮破的方式，也有通过胜义量遮破的方式。如《中观光明论》所说，说二谛既非一也非异，是指真实成立而言。 第三，在《菩提心释》中说：'胜义谛与世俗谛不同，并非是胜义谛的对境。世俗谛即是空性，空性即是世俗谛。若无则不生，如所作和无常。' 如是说，二谛如同所作和无常一样，本体相同而反体不同。 第四，关于胜义谛和世俗谛二者，直接阐述如下：
English
The definite number of grounds, the fault of wrong views, establishing different negations on one entity, and directly explaining the two truths. First, in the Sutra of the Meeting of Father and Son, it says: 'The Knower of the World, without listening to others, teaches with this very truth. Whatever is conventional is also ultimate; there is never a third truth.' This quote, along with the reasons such as knowledge being either true or false, with no common basis possible, and the logic that there is no knowledge that is neither true nor false, dividing knowledge into two truths is a distinction that eliminates the three errors. Second, in the Explanation of the Intent of the Sutra, the way it is said that there are four faults in considering the two truths to have different entities and the same negation is: if form and the nature of form are different entities, then the pramana ( प्रमाण，pramāṇa，cognition, valid cognition) that realizes the nature of form should not harm the mind that apprehends form as truly established; the emptiness of form should not be the ultimate reality of form; the mere negation of the proliferation of truly established form should not be the nature of form; and the Buddhas and Noble Ones should see form as truly established and see emptiness separately. These are the four faults. If form and the nature of form have the same negation, then just as ordinary beings directly see form, they should also directly see the nature of form; just as attachment and other afflictions arise from focusing on form, attachment and other afflictions should also arise from focusing on the nature of form; just as there is no distinction of different kinds in the nature of form, there should also be no distinction of different kinds in form; and there should be no need to strive for a method to realize the reality of form other than directly seeing form. These are the four faults. Negating such oneness and difference is done through the way of negating with conventional pramana and the way of negating with ultimate pramana. As explained in the Light on the Middle Way, saying that the two truths are neither one nor different refers to true establishment. Third, in the Commentary on the Mind of Enlightenment, it says: 'The ultimate is different from the conventional; it is not the object of the ultimate. The conventional is said to be emptiness; emptiness alone is the conventional. If it does not exist, it will not arise, like the made and the impermanent.' As it is said, the two truths, like the made and the impermanent, have the same entity but different negations. Fourth, regarding the two truths, the ultimate truth and the conventional truth, the direct explanation is as follows: -------------------------------------------------------------------------------- ་པོ་ལ། མཚན་ཉིད།
Tibetan
སྒྲ་བཤད། དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་ཤེས་ཚད་ མས་རྙེད་དོན་དེ། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་བུམ་པ་བདེན་སྟོང་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་སློབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུའི་མི་སློབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ལ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་སུ་ སོང་བའི་རྙེད་དོན་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། 5-53 གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ནི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྙེད་དོན་དང་། སྣང་གནས་མཐུན་ པ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད། སྤྱིར་དོན་དམ་ཞེས་པ་ལ་དོན་དང་དམ་པ་ གཉིས་ཀ་ཡུལ་ལ་གོ་ལུགས་དང་། དོན་ཡུལ་དང་། དམ་པ་ཡུལ་ཅན་ལ་གོ་ལུགས་དང་། དོན་ དང་དམ་པ་གཉིས་ཀ་ཡུལ་ཅན་ལ་གོ་ལུགས་དང་གསུམ་ཡོད། གསུམ་པ་ལ། རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་། འབྲིང་དུ་ དབྱེ་ན་དངོས་པོ་དངོས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བཞི་དང་། བསྡུས་པར་དབྱེ་ན་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་གཉིས། སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱིས་ དབྱེ་ན་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་དང་ཡུལ་དོན་དམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་འཕགས་པའི་མཉམ་ བཞག་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་དངོས་དང་། སྟོང་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་རྟོག་བཅས་ ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་རྗེས་མཐུན་པ་དང་གཉིས་ཡོད། གཉིས་པ་ལ། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བུའི་ཡུལ་དོན་དམ་དངོས་དང་། སྣང་སྟོང་གཉིས་ཚོགས་ལྟ་ བུའི་ཡུལ་དོན་དམ་རྗེས་མཐུན་པ་དང་གཉིས་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད། སྒྲ་བཤད། དབྱེ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐ་སྙད་ དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་རྙེད་དོན་དེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་བུམ་པ་ ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་མི་སློབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་རང་ཉིད་ལ་ཐ་ སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མར་སོང་བའི་རྙེད་དོན་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། བུམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་བློ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་ངོར་བདེན་པས་ན་ཀུན་ རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད། སྤྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པ་ལ། བདེན་འཛིན་མ་རིག་པ་ལྟ་བུའི་བློ་ ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་གོ་ལུགས་དང་། སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པ་ལ་གོ་ལུགས་དང་། ཀ་བུམ་ སོགས་ཐ་སྙད་པའི་ཆོས་ལ་གོ་ལུགས་དང་གསུམ་ཡོད། 5-54 གསུམ་པ་ལ། ཡང་དག་དང་། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་ གསལ་བར་སྣང་བའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་དོན་དེ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ ཉིད། མཚན་གཞི་བུམ་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། རང་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་ད
Chinese
定义： 语源：分为三种，第一种是：通过最终分析的智慧——量（pramana，量），所获得的结论，即是胜义谛（paramārtha-satya， परमार्थसत्य，paramārthasatya，最终真理）的定义。例如，瓶子是空性的。 这指的是学习者的角度，如果从佛陀等非学习者的角度来看，通过最终分析的智慧，转化为对自身进行最终分析的智慧，那么其所获得的结论就是它的定义。 第二种是：法性（dharmatā，法性）是等持（samāhita，三摩地）智慧所获得的结论，并且与显现相一致，因此被称为胜义谛。一般来说，胜义（paramārtha， परमार्थ，paramārtha，最终目的）这个词有三种理解方式：一是将‘胜’和‘义’都理解为对境；二是将‘义’理解为对境，‘胜’理解为有境；三是将‘胜’和‘义’都理解为有境。 第三种是：如果详细划分，有外空性等十六空性；如果中等划分，有事物和非事物的空性，以及自性和他性的空性等四种；如果简略划分，有法（dharma，法）和我（pudgala，补特伽罗）的无我两种。如果从能诠（abhidhāna，名称）的角度划分，有有境胜义和对境胜义两种。第一种，例如圣者的等持，是真正的有境胜义；例如分析空性的有分别智，是随顺的有境胜义。 第二种，例如空性，是真正的对境胜义；例如显现和空性二者的集合，是随顺的对境胜义。 第二，世俗谛（saṃvṛti-satya， संवृतिसत्य，saṃvṛtisatya，世俗真理）： 定义： 语源：分为定义、语源和分类三种。第一种是：通过名言分析的量所获得的结论，即是世俗谛的定义。例如，瓶子。 同样，如果从非学习者的角度来看，通过名言分析的量，转化为对自身进行名言分析的量，那么其所获得的结论就是它的定义。 第二种是：例如瓶子，在心识（buddhi，觉悟）和世俗名言的量面前是真实的，因此被称为世俗谛。一般来说，世俗（saṃvṛti， संवृति，saṃvṛti，覆盖）这个词有三种理解方式：一是理解为像实执（satya-graha， सत्यग्रह，satyagraha，抓住真理）无明（avidyā，无明）这样的世俗心识；二是理解为空性是缘起（pratītyasamutpāda，缘起）；三是理解为柱子、瓶子等名言法。 第三种是：分为正确和错误的世俗两种。第一种是：在自明显现的名言识（vyavahāra-jñāna，व्यवहारज्ञान，vyavahārajñāna，惯例知识）中，事物如其所显现的那样，在世间上被普遍认可，并且在法的角度上没有颠倒，这就是正确世俗的定义。例如，瓶子。 第二种是：在自明显现的名言识中，事物如其所显现的那样
English
Definition: Etymology: Divided into three types. The first is: the conclusion reached by the ultimate analytical wisdom—pramana (量)—is the definition of ultimate truth (paramārtha-satya). For example, a vase is emptiness. This refers to the perspective of a learner. If viewed from the perspective of a non-learner, such as a Buddha, the conclusion reached by the ultimate analytical wisdom transforming into the ultimate analytical wisdom of oneself is its definition. The second is: dharmata (法性) is the conclusion reached by samahita (等持) wisdom, and it is consistent with the appearance, therefore it is called ultimate truth. Generally, the term 'paramārtha' (胜义) has three ways of understanding: one is to understand both 'param' and 'artha' as objects; the second is to understand 'artha' as the object and 'param' as the subject; and the third is to understand both 'param' and 'artha' as the subject. The third is: If divided in detail, there are sixteen emptinesses, such as outer emptiness; if divided in medium, there are four types: the emptiness of things and non-things, and the emptiness of self-nature and other-nature; if divided briefly, there are two types: the selflessness of dharma (法) and the selflessness of pudgala (我). If divided from the perspective of expression, there are two types: subject ultimate and object ultimate. The first type, such as the samahita of noble ones, is the real subject ultimate; such as the conceptual wisdom analyzing emptiness, is the conforming subject ultimate. The second type, such as emptiness, is the real object ultimate; such as the collection of appearance and emptiness, is the conforming object ultimate. Second, conventional truth (saṃvṛti-satya): Definition: Etymology: Divided into three types: definition, etymology, and classification. The first is: the conclusion reached by the pramana (量) of conventional analysis is the definition of conventional truth. For example, a vase. Similarly, if viewed from the perspective of a non-learner, the conclusion reached by the pramana of conventional analysis transforming into the pramana of conventional analysis of oneself is its definition. The second is: for example, a vase is true in the face of consciousness (buddhi) and conventional pramana, therefore it is called conventional truth. Generally, the term 'saṃvṛti' (世俗) has three ways of understanding: one is to understand it as conventional consciousness such as the ignorance (avidyā) of grasping at truth (satya-graha); the second is to understand that emptiness is dependent origination (pratītyasamutpāda); and the third is to understand it as conventional dharmas such as pillars and vases. The third is: divided into correct and incorrect conventional truths. The first is: in the self-manifesting conventional consciousness (vyavahāra-jñāna), things are as they appear, universally recognized in the world, and not reversed in terms of dharma, this is the definition of correct conventional truth. For example, a vase. The second is: in the self-manifesting conventional consciousness, things are as they appear -------------------------------------------------------------------------------- ུ་