Tibetan
། བླ་ན་མེད་པའི་འཕགས་པ་མཆོག་གི་གོ་ འཕང་ན་གནས་པས་གནས་པ་དམ་པ་སྟེ་བདུན་ནོ། ། གཉིས་པ་དབུ་མ་པ་ལ། འཁོར་ལོ་བར་བའི་རྗེས་འབྲང་གི་དབུ་མ་པ་དང་། ཐ་མའི་རྗེས་ འབྲང་གི་དབུ་མ་པ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། རྩ་བའི་སློབ་དཔོན་ངོས་བཟུང་བ། འདོད་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལུགས། དེའི་ མཚན་ཉིད། རྣམ་གྲངས་དང་སྒྲ་བཤད། དེའི་ལྟ་བ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་ལུང་། དབྱེ་བ་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་ རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཨཱརྱ་དེ་བ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཀའ་དང་ བསྟན་བཅོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ སོགས་འཁོར་ལོ་བར་བའི་གཞུང་རྣམས་དང་། གཉིས་པ་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་མདོ་ཀུན་བཏུས་དང་། དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ། རྩོད་པ་བཟློག་པ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ། ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག རིན་ཆེན་ ཕྲེང་བ་རྣམས་དང་། ཨཱརྱ་དེ་བས་མཛད་པའི་དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་ མཛད་པའི་ཀུན་བཏུས་སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་དུ་འདོད་པའི་སངས་རྒྱས་པ་གང་ཞིག བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དེ། འཁོར་ ལོ་བར་བའི་རྗེས་འབྲང་གི་དབུ་མ་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ བསྐྱངས་ལྟ་བུའོ། ། བཞི་པ་ལ། གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྣང་མེད་དབུ་མ་པ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ། རང་སྟོང་པ་རྣམས་སོ། ། 5-49 གཉིས་པ་ནི། མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སུ་ཅི་ཡང་བཟུང་དུ་མེད་པ་དང་མཐའ་གཉིས་ དང་བྲལ་བའི་དབུས་ཁས་ལེན་པས་ན་སྣང་མེད་དབུ་མ་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་ གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ བཀག་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་དེ་སྟོང་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཏུ་སྨྲ་བས་ན་རང་སྟོང་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ལྔ་པ་ནི། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས། ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བ་དམ་པའོ། །ཞེས་དང་། བདེན་གཉིས་ལས། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་འདི། །རིགས་པས་བརྟགས་ ན་འགའ་མི་རྙེད། །མ་རྙེད་པ་དེ་དོན་དམ་མོ། །ཞེས་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདས་ནས་ཀྱང་། །སྣང་བ་མེད་ལ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་སོགས་ལུང་དུ་ མ་ཡོད། དྲུག་པ་ལ། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་རང་རྒྱུད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རང་རྒྱུད་པ་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ལ། རྩ་བའི་སློབ་དཔོན་ངོས་བཟུང་བ། འདོད་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལུགས། སྤྱི་ དང་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད། སྒྲ་བཤད། དེའི་ཁྱད་པར་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་སོགས་སོ། །
Chinese
处于无上圣者果位，即为第七圣位。 第二，中观宗分为随顺中转法轮的中观宗和随顺末转法轮的中观宗两种。 第一种又分为六点：确认根本论师、阐述宗义、宗义的定义、名称和词源、阐述宗义的理证、以及从不同角度详细解释宗义。 第一点：圣者龙树（Nāgārjuna）和圣天（Āryadeva）。第二点分为经和论两类。第一类是《不退转法轮经》（Akṣayamati-sūtra）、《般若波罗蜜多经》（Prajñāpāramitā-sūtra）等中转法轮的经典。 第二类是龙树所著的《经集》（Sūtra-samuccaya）、《中论》（Mūlamadhyamakakārikā）、《七十空性论》（Śūnyatāsaptati）、《回诤论》（Vigrahavyāvartanī）、《六十正理论》（Yuktiṣaṣṭikā）、《广破论》（Vaidalya-prakaraṇa）、《宝鬘论》（Ratnāvalī），以及圣天所著的《四百论》（Catuḥśataka）和智藏（Jñānagarbha）所著的《集论》（Abhisamaya-alaṃkāra）等。 第三点：凡是认为一切法皆离边，不承认有丝毫实有之法的，宣说大乘宗义者，即为随顺中转法轮的中观宗的定义。例如论师寂护（Śāntarakṣita）。 第四点分为两类。第一类是无相中观宗，也称为无自性论者、自空论者。 第二类是由于在等持（samāhita）状态中，不执著任何事物，并承认远离二边的中道，所以称为无相中观宗；由于宣说一切法皆无实有的自性，所以称为无自性论者；由于认为对所破的实有进行破斥的仅仅是破除的遮遣，即为究竟的空性，所以称为自空论者。 第五点：如《法集经》（Dharma-saṃgraha-sūtra）所说：‘不见任何事物，是为殊胜之见。’又如《二谛论》（Satyadvaya-avatāra）所说：‘如此显现之事物，若以理智分析之，则无丝毫可得。不得即是胜义谛。’又如《楞伽经》（Laṅkāvatāra-sūtra）所说：‘唯心所现已超越，安住于无相之中。’等等，有诸多理证。 第六点分为自续派（Svātantrika）和应成派（Prāsaṅgika）两种。 自续派又分为随经行自续派和随瑜伽行自续派两种。第一种又分为五点：确认根本论师、阐述宗义、总相和别相的定义、词源、以及宗义的差别。第一点：论师清辨（Bhāviveka）和智藏（Jñānagarbha）等。
English
Being in the state of the supreme noble one, which is the seventh noble state. Secondly, the Madhyamaka school is divided into the Madhyamaka following the intermediate turning of the wheel of Dharma and the Madhyamaka following the final turning. The first is further divided into six points: identifying the root teacher, explaining the tenets, the definition of the tenets, names and etymology, the reasoning that demonstrates the view, and a detailed explanation from various perspectives. The first point: the noble Nāgārjuna and Āryadeva. The second point is divided into two categories: the words of the Buddha and the treatises. The first category includes the scriptures of the intermediate turning of the wheel of Dharma, such as the Akṣayamati-sūtra and the Prajñāpāramitā-sūtra. The second category includes Nāgārjuna's Sūtra-samuccaya, Mūlamadhyamakakārikā, Śūnyatāsaptati, Vigrahavyāvartanī, Yuktiṣaṣṭikā, Vaidalya-prakaraṇa, Ratnāvalī, Āryadeva's Catuḥśataka, and Jñānagarbha's Abhisamaya-alaṃkāra, etc. The third point: Whoever, as a Buddhist, believes that all dharmas are free from extremes and does not accept even a particle of truly existent dharma, and proclaims the tenets of the Mahāyāna, is the definition of the Madhyamaka following the intermediate turning of the wheel of Dharma. An example is the teacher Śāntarakṣita. The fourth point is divided into two categories. The first is the non-apprehending Madhyamaka, also known as those who speak of no self-nature, the self-empty ones. The second is called the non-apprehending Madhyamaka because in the state of samāhita, nothing is apprehended and the middle way that is free from the two extremes is accepted; it is called those who speak of no self-nature because they proclaim that all dharmas have no truly existent self-nature; it is called the self-empty ones because they say that the mere negation of the truly existent, which is to be refuted, is the ultimate emptiness. The fifth point: As it is said in the Dharma-saṃgraha-sūtra, 'Not seeing anything is the supreme seeing.' And as it is said in the Satyadvaya-avatāra, 'If these appearing things are analyzed with reason, nothing at all is found. That which is not found is the ultimate truth.' And as it is said in the Laṅkāvatāra-sūtra, 'Having transcended mere mind, abide in the absence of appearance.' And so on, there are many proofs. The sixth point is divided into two schools: Svātantrika and Prāsaṅgika. The Svātantrika is further divided into the Sūtra-following Svātantrika and the Yoga-following Svātantrika. The first is further divided into five points: identifying the root teacher, explaining the tenets, the definition of the general and specific characteristics, etymology, and the differences of the tenets. The first point: the teachers Bhāviveka and Jñānagarbha, etc. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གཉིས་པ་ནི། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་དབུ་མ་སྙིང་པོ། དེའི་རང་འགྲེལ་རྟོག་ གེ་འབར་བ་དང་། རྩ་ཤེས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་མཛད་པའི་ དབུ་མ་བདེན་གཉིས་རང་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བདེན་མེད་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པའི་དབུ་མ་པ་དེ། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་ མཚན་ཉིད། རང་རྒྱུད། རང་དབང་། རང་བཞིན་རྣམས་དོན་གཅིག གཉིས་པ་ནི། རང་རིག་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་ཕྱི་དོན་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ 5-50 པའི་དབུ་མ་པ་དེ། མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་མཚན་ཉིད། བཞི་པ་ལ། སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་ཁས་བླངས་ཙམ་ལ་ མ་འཁྲིས་པར་གདགས་གཞིའི་རང་དབང་གིས་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་ཚད་མ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་ཆོས་ཅན་ མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་ཅིང་ཆོས་ཅན་དེའི་སྟེང་དུ་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པར་བྱས་ནས་སྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་ པའི་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་ན་རང་རྒྱུད་པ་ཞེས་བརྗོད། གཉིས་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕལ་ཆེར་མདོ་སྡེ་པ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བས་ན་མདོ་ སྡེ་སྤྱོད་པའི་རང་རྒྱུད་པ་ཞེས་སོ། ། ལྔ་པ་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་གསུམ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག འཕྲོས་དོན་གཞན་བཤད་པ་དང་གསུམ་ ལས། དང་པོ་ལ། དེ་དངོས་དང་། དེའི་སྒྲ་བཤད་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་སྟོང་གཞིར་གྱུར་པའི་ དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་དབང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞིག་ན་ནི། །གཞན་དབང་མེད་ཅིང་བརྟགས་པའང་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ལ་ བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆ་དེ་ཀུན་བཏགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱི་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ནར་གནས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡོངས་གྲུབ་བོ། ། 5-51 གཉིས་པ་སྒྲ་བཤད་ནི། གཞན་དབང་རྣམས་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེ་ཞིང་རང་དབང་ དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་དང་། ཀུན་བཏགས་རྣམས་དོན་དམ་པར་ ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟར་དུ་མ་གྲུབ་པས་ན་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་དང་། ཆོས་ཉིད་ནི་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བས་ན་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ ཞེས་བརྗོད། གཉིས་པ་ལ། བདེན་གཉི
Chinese
第二部分是：莱格丹杰（Lega Denjey）所著的《中观心要》（Madhyamakahrdaya），及其自释《思择焰》（Tarkajvala），以及《根本慧论》的注释《宝灯论》（Ratnavali），还有耶谢宁波（Yeshe Nyingpo）所著的《中观二谛论》（Madhyamika-satyadvaya），包括其自释。 第三部分分为总说和别说。首先是：承认以无自性的理由成立的三相，这样的中观派被称为中观自续派。自续、自主、自性和自性空，这些词意义相同。 其次是：不承认自识，但承认外境以自相成立的中观派，被称为经部行中观自续派。 第四部分分为总说和别说。首先是：不依赖外方（指论辩对手）的承认，而是以外方不颠倒的量（指认知方式）在外境的自主性上，作为共同的显现而成立，并且在这个外境上确定三相，从而生起对所立的证悟，因此被称为自续派。 其次是：由于在名言的安立上，大多与经部相同，所以被称为经部行自续派。 第五部分是解释宗义的差别，分为基、道、果三部分。首先是基，分为三个方面：三种自性，二谛的安立，以及其他补充说明。 首先是三种自性，分为自性之体和自性之释。首先是自性之体，分为三个方面： 首先是：如《龙王请问经》（Nagaraja-pariprccha-sutra）所说：‘凡是依缘而生的，其自性皆空。’因此，色等作为空性之基础的事物，是依他起性。 其次是：如《楞伽经》（Lankavatara Sutra）所说：‘若以智慧分析，则依他起性不存在，所分别的也不存在。’因此，在色等事物上附加的真实存在的虚假概念，是遍计所执性。 第三是：如《中观光明论》（Madhyamika-aloka）所说：‘一切法在胜义谛中，恒常安住于无自性的状态，这就是圆成实性。’因此，诸法空性，即远离真实存在的空性，是圆成实性。 其次是自性之释：依他起性依赖于其他条件而生起，不能自主生起，因此被称为生无自性；遍计所执性在胜义谛中，不能如遍计所执的特征那样成立，因此被称为相无自性；法性是指宣说没有真实存在的自性，因此被称为胜义无自性。 第二部分是二谛的安立：
English
The second is: Madhyamakahrdaya (Essence of Madhyamaka) by Lega Denjey, with its auto-commentary Tarkajvala (Blazing Intellect), and Ratnavali (Garland of Jewels), a commentary on the Root Verses, and Madhyamika-satyadvaya (Madhyamaka on the Two Truths) by Yeshe Nyingpo, including its auto-commentary. The third is divided into general and specific. The first is: The Madhyamaka who admits that the three aspects of the reason for proving emptiness are established from their own side is called Madhyamaka Svatantrika. Svatantra, autonomy, self-nature, and emptiness of self-nature are synonymous. The second is: The Madhyamaka who does not admit self-awareness but admits that external objects are established by their own characteristics is called Madhyamaka Svatantrika who follows the Sutra school. The fourth is divided into general and specific. The first is: Without relying solely on the opponent's admission, but rather on the autonomy of the basis of imputation, the opponent's non-erroneous valid cognition is established as a common appearance, and upon that basis, the three aspects are necessarily determined, thereby generating a subsequent inference that realizes the object to be proven, hence it is called Svatantrika. The second is: Because it speaks in accordance with the Sutra school in most of the nominal designations, it is called Svatantrika who follows the Sutra school. The fifth is explaining the differences in tenets, divided into three parts: basis, path, and result. The first is the basis, divided into three aspects: the three natures, the establishment of the two truths, and other supplementary explanations. The first is the three natures, divided into the nature itself and the explanation of the nature. The first is the nature itself, divided into three aspects: The first is: As stated in the Nagaraja-pariprccha-sutra (Sutra of the Questions of the Dragon King): 'Whatever arises dependently, its essence is empty.' Therefore, phenomena such as form, which are the basis of emptiness, are other-powered nature (paratantra). The second is: As stated in the Lankavatara Sutra (Descent into Lanka Sutra): 'If analyzed with wisdom, the other-powered nature does not exist, and what is analyzed also does not exist.' Therefore, the aspect of falsely imputing true existence to phenomena such as form is the completely imputed nature (parikalpita). The third is: As stated in the Madhyamika-aloka (Light of the Middle Way): 'All phenomena, in the ultimate truth, always abide in the state of being without self-nature, that is the thoroughly established nature (parinispanna).' Therefore, the emptiness of phenomena, that is, the emptiness devoid of true existence, is the thoroughly established nature. The second is the explanation of the nature: Other-powered nature arises in dependence on other conditions and does not arise independently, therefore it is called the nature of no-birth; the completely imputed nature, in the ultimate truth, is not established according to the characteristics of the completely imputed, therefore it is called the nature of no-characteristics; the nature of phenomena is said to be without the nature of true existence, therefore it is called the nature of no-ultimate existence. The second part is the establishment of the two truths: --------------------------------------------------------------------------------