Tibetan
ྒོམས་པས་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ བའི་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་དེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་ གཞི་གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ལ་དབྱེ་ན། བཏགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། ཤེས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ དང་། བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་གསུམ་མོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཐ་སྙད་བདེན་པ། བརྫུན་པ། བསླུ་བའི་ཆོས། སྣང་གནས་མི་མཐུན་པའི་ ཆོས་སོགས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། བཏགས་པ་དང་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོར་བདེན་པས་ན་ ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས། སྒྲ་བཤད་དང་བཞི་ལས། དང་ པོ་ནི། རང་འཛིན་སྟངས་སུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམས་པས་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་ དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཏེ། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ བདག་མེད་གཉིས་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། འདི་ལ་བསྡུས་པར་དབྱེ་ན་བདག་མེད་གཉིས་དང་། རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་ སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་སོགས་ཡོད། དེ་ལས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ནི། ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་མིང་གི་ འཇུག་གཞི་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་དེ། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་སྐྱེ་ མཆེད་དང་། ནང་སྟོང་པ་ཉིད། བར་གྱི་དབང་རྟེན་དང་། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད། ཀུན་བཏགས་ 5-37 རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། ཕྱོགས་བཅུ་པོ་དང་། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད། འདུས་བྱས་དང་། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད། འདུས་མ་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད། འཁོར་བ་ལ་དེ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པ་རྟག་མཐའ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཆད་མཐའ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་ བར་ན་གནས་པའི་འཁོར་བ་དེ་ཉིད་མིང་གི་འཇུག་གཞི་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་བར་མཐའ་ སྟེ་དེ་འདྲའི་མཐའ་གསུམ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་དང་། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་དེ་ཉིད་དང་། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ནམ་ཡང་དོར་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་དང་། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་དབང་ཕྱུག་སོགས་བྱེད་པོ་མེད་པར་ཐོག་མ་ནས་རང་ བཞིན་དུ་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ རྣམས་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། དུས་གསུམ་དུས་མཉམ་དུ་དམིགས་པ་མེད་པ་ དེ་ཉིད་དང་། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད། ཆོས་རྣམས་རང་འཛིན་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞིར་རང་ མཚན་དུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་རང་འཛིན་རྟོག་པའི་ཞེན་
Chinese
通过修习能使遮障完全清净，但并非究竟目标的法，即是世俗谛的体性。其所依是遍计所执和依他起二者所摄的一切法。 第二，从世俗谛的分类来说，有假立的世俗谛、认识的世俗谛和言说的世俗谛三种。 第三，世俗谛又可称为名言谛、虚假的、欺骗性的法，以及显现与实相不符的法等等。 第四，因为在假立、认识和言说的世俗谛层面是真实的，所以称为世俗谛。 第二部分包括：体性、分类、名称和词源解释四个方面。首先是体性：通过将自性执着作为对境进行修习，能使遮障完全清净，并且成为究竟目标的法，即是胜义谛的体性。例如，二无我。 第二是分类：如果简略地分类，有二无我；如果详细地分类，有十六空等等。其中的十六空是：外处（指眼、耳、鼻、舌、身、意六根）的各个法，由于其名称所指的自相成立而为空，这称为外空；同样地，内处（指色、声、香、味、触、法六境）和内空；内外之间的所依和内外空；遍计所执由于自相成立而为空性，这称为空性空；十方和大的空性；空性以胜义的方式成立，这本身和胜义空；有为法和有为空；无为法和无为法空；轮回中，有始端的常边和无终点的断边，以及存在于二者之间的轮回本身，由于其名称所指的自相成立，是中间的边，因此超越了这样的三边，这本身和超越边空；轮回没有起始和终结，这本身和无始无终空；大乘道永远不会舍弃，这本身和无舍弃空；诸法的实相，如如性，没有自在等作者，从一开始就自性成立而为空，这本身和自性空；从色法到一切智之间的所有法和一切法空；诸法的体性和自性空；三时无有同时的对境，这本身和不可得空；诸法在自性执着的分别念的执着境中，没有以自相成立的事物，但却是自性执着的分别念的执着
English
That which, through cultivation, purifies obscurations, but is not the ultimate object, is the characteristic of conventional truth. Its basis is all phenomena encompassed by the two, other-powered and imputed. Secondly, in terms of the divisions of the conventional, there are three: imputed conventional, cognized conventional, and expressed conventional. Thirdly, conventional truth can also be called nominal truth, false, deceptive phenomena, and phenomena where appearance and reality differ, and so on. Fourthly, because it is true on the level of imputed, cognized, and expressed conventionals, it is called conventional truth. The second part includes: characteristic, divisions, names, and etymological explanation. First, the characteristic: that which, by taking self-grasping as the object and cultivating, purifies obscurations and becomes the ultimate object, is the characteristic of ultimate truth. For example, the two selflessnesses. Secondly, the divisions: if divided concisely, there are the two selflessnesses; if divided extensively, there are the sixteen emptinesses, and so on. Among these, the sixteen emptinesses are: the external sense bases (referring to the six sense faculties of eye, ear, nose, tongue, body, and mind), each phenomenon is empty because its name is established by its own characteristic, this is called external emptiness; similarly, the internal sense bases (referring to the six sense objects of form, sound, smell, taste, touch, and phenomena) and internal emptiness; the support between internal and external and internal-external emptiness; the imputed is empty because it is established by its own characteristic, this is called emptiness of emptiness; the ten directions and the emptiness of the great; emptiness is established in the ultimate way, this itself and ultimate emptiness; conditioned phenomena and emptiness of conditioned phenomena; unconditioned phenomena and emptiness of unconditioned phenomena; in samsara, the constant extreme with a beginning and the annihilationist extreme without an end, and samsara itself existing between the two, because its name is established by its own characteristic, is the middle extreme, therefore surpassing such three extremes, this itself and emptiness of surpassing extremes; samsara has no beginning and no end, this itself and emptiness of no beginning and no end; the Mahayana path is never abandoned, this itself and emptiness of non-abandonment; the reality of phenomena, suchness, without a maker such as Ishvara, is empty from the beginning because it is naturally established, this itself and emptiness of nature; all phenomena from form to omniscience and emptiness of all phenomena; the characteristics of phenomena and emptiness of self-characteristic; the three times have no simultaneous object, this itself and emptiness of non-object; phenomena, in the object of grasping at self in conceptual thought, have no entity established by its own characteristic, but are the object of grasping at self in conceptual thought --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གཞི་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ལ་སྟོང་གཞིའི་སྒོ་ནས་ འགྲེས་སྦྱར་བས་ཤེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྟོང་ཉིད། ཆོས་དབྱིངས། ཡོངས་གྲུབ། དོན་དམ་བདེན་པ། ཡང་དག་ མཐའ། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། དགག་བྱ་ཆོས་བདག་གིས་སྟོང་པས་ན་སྟོང་ཉིད་དང་། འཕགས་པའི་ཆོས་ ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ན་ཆོས་དབྱིངས་དང་། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་ན་ 5-38 ཡོངས་གྲུབ་དང་། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བདེན་པས་ན་དོན་དམ་བདེན་ པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་ཡང་དག་མཐའ་དང་། རྟག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ གནས་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པའོ། །འདི་བས་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་ དད་དུ་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། ཀུན་བཏགས། གཞན་དབང་། ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། སྒྲ་བཤད། དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞི་གང་ལ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའམ་ མིང་བརྡ་ཅི་རིགས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆ་དེ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ ཤེས་བྱ་དང་བདག་གཉིས་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་མིང་བརྡས་བཞག་ཙམ་ཡིན་པས་ན་ མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་དང་། རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བཏགས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡིན་པས་ ན་ཀུན་བཏགས་ཞེས་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ལ། ཤེས་བྱ་ལྟ་བུའི་རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བཏགས་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་ ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་ཀུན་བཏགས་དང་གཉིས་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད། སྒྲ་བཤད། དབྱེ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་ གཞན་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་དེ། གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ ཚོགས་བརྒྱད་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལས་སྡོད་མི་ཐུབ་པས་ན་གཞན་དབང་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་ཡང་རང་དབང་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ། འཕགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང་མཚན་དཔེ་ལྟ་བུའི་དག་པའི་གཞན་ དབང་དང་། ཀུན་ཉོན་དང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུའི་མ་དག་པའི་གཞན་དབང་དང་ 5-39 གཉིས་ཡོད། གསུམ་པ་ལ། མཚན་ཉིད། སྒྲ་བཤད། དབྱེ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བདག་ འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། ཡོངས་གྲུབ་ ཀྱི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྣམ་དག་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་ ཡིན་པས་ན་ཡོངས་གྲུབ་དང་། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ལ་དགག་བྱ་ཆོས་བདག་གི་ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་པས་ན་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད། གསུམ་པ་ལ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ལྟ་བུའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ ད
Chinese
第三，空性（Śūnyatā，一切法皆无自性），法界（Dharmadhātu，一切法的本性），圆成实（Pariniṣpanna，究竟成就），胜义谛（Paramārthasatya，最高的真理），真实边际（Bhūtatathatā，真实的界限），如是（Tathatā，事物的真实状态）。 第四，因其空无所破之法我，故为空性；因其为圣者之法的因，故为法界；因其于究竟之境圆满成就，故为圆成实；因其为圣者等持之行境，故为胜义谛；因其为不颠倒之境，故为真实边际；因其恒常不变，故名为如是。因此，二谛被认为是本体一而侧面不同。 第二，分为遍计所执（Parikalpita，虚妄分别）、依他起（Paratantra，依赖于其他因素而生起）、圆成实三种。首先，遍计所执分为体性、词义解释、分类三种。第一，于任何基上，以声音和概念或任何名称施设的方面，即是遍计所执的体性。例如，所知和二我。 第二，因其非由自性成立，而是仅由名称安立，故名为无自性；因其仅是由分别假立的方面，故名遍计所执。 第三，有如所知般的假名遍计所执，以及如人我般的体性完全断绝的遍计所执两种。 第二，分为体性、词义解释、分类三种。第一，由其他因缘所生的事物，即是依他起的体性。例如，八识聚。 第二，因其生起后连一刹那也无法停留，故名依他起；因其虽由因缘而生，却不能自主生起，故名为生无自性。 第三，有如圣者无分别智和相好般的清净依他起，以及如具染污和有漏蕴般的不清净依他起两种。 第三，分为体性、词义解释、分类三种。第一，如以我执二取假立般，空性的如是，即是圆成实的体性。例如，法性。 第二，因其是不变异的清净道之究竟所缘，故名圆成实；因其胜义自性中，无有可破之法我的体性，故称为胜义无自性。 第三，有如圣者等持般的不颠倒圆成实。
English
Third, emptiness (Śūnyatā, the nature of all dharmas is without self-nature), Dharmadhatu (Dharmadhātu, the essence of all dharmas), Pariniṣpanna (Pariniṣpanna, ultimate accomplishment), Paramārthasatya (Paramārthasatya, the highest truth), Bhūtatathatā (Bhūtatathatā, the real limit), and Suchness (Tathatā, the real state of things). Fourth, because it is empty of the Dharma-self to be refuted, it is emptiness; because it is the cause of the Dharma of the noble ones, it is Dharmadhatu; because it is completely accomplished in the ultimate state, it is Pariniṣpanna; because it is the object of the Samadhi of the noble ones, it is Paramārthasatya; because it is the non-inverted object, it is Bhūtatathatā; because it is constantly unchanging, it is called Suchness. Therefore, the two truths are considered to be one in essence but different in aspects. Second, it is divided into three types: Parikalpita (imaginary, imputation), Paratantra (dependent origination), and Pariniṣpanna (perfected nature). First, Parikalpita is divided into three types: nature, etymology, and classification. First, the aspect of imputation by sound and concept or any kind of name on any basis is the nature of Parikalpita. For example, knowable objects and the two selves. Second, because it is not established by its own nature, but is only established by name, it is called 'without self-nature'; because it is only the aspect of being imputed by concept, it is called 'Parikalpita'. Third, there are two types: Parikalpita of nominal categories such as knowable objects, and Parikalpita whose nature is completely cut off, such as the self of a person. Second, it is divided into three types: nature, etymology, and classification. First, the object that arises from other causes and conditions is the nature of Paratantra. For example, the eight aggregates of consciousness. Second, because it cannot stay for even a moment after arising, it is called Paratantra; because it arises from causes and conditions, but does not arise independently, it is called 'without self-nature of arising'. Third, there are two types: pure Paratantra such as the non-conceptual wisdom and signs of the noble ones, and impure Paratantra such as the aggregates of defilement and contaminated aggregates. Third, it is divided into three types: nature, etymology, and classification. First, the suchness of emptiness, as if imputed by the clinging to self and duality, is the nature of Pariniṣpanna. For example, the nature of Dharma. Second, because it is the ultimate object of the pure path that does not change in other ways, it is called Pariniṣpanna; because in its ultimate nature, there is no nature of the Dharma-self to be refuted, it is called 'ultimate without self-nature'. Third, there is the non-inverted Pariniṣpanna, such as the Samadhi of the noble ones. --------------------------------------------------------------------------------