Tibetan
་ཅིག་ཆར་སྟོན་མི་ནུས་པ་དང་གསུང་གཅིག་གིས་ཆོས་ སྒོ་ཅིག་ཆར་འཆད་མི་ནུས་པ་དང་ཐུགས་གཅིག་གིས་ཤེས་བྱ་ཅིག་ཆར་མཁྱེན་མི་ནུས་པ་དང་ དེ་དག་གི་རྒྱུ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་བདེན་སྣང་ཕྲ་མོ་སོགས་དང་། གཞན་ཡང་ཟག་ མེད་ཡིད་ལུས་ཞེས་པ་གོང་སྨོས་ལྟར་མ་རིགས་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ཞེས་བདེན་འཛིན་གྱིས་ སྔར་བཞག་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བྱང་སེམས་དག་ས་ པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དེས་རྒྱུ་བྱས་ནས་ཁོང་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལུས་དེ་གདོས་བཅས་བེམ་པོ་ དང་བྲལ་ཞིང་ཡིད་དེ་ཉིད་ལས་གྲུབ་པའི་ཟག་པ་ལས་ཉོན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ ལུས་ཤིག་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་སྐུ་ཐུགས་གྲུབ་བྱེད་གཅིག་པས་ཡུལ་མཁྱེན་ནུས་པའི་སྟོབས་མེད་ པ་དང་སྐུས་བཀོད་པ་ཅིག་ཆར་སྟོན་མི་ནུས་པ་སོགས་ནི་ཞི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་དེ་ འདྲའི་སྲིད་ཞིའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་བྲལ་བར་ བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀུན་ལ་སྡུག་ 4-266 བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་ཤ་ཚ་སྙིང་ཉེ་དང་ལྡན་པའི་བརྩེ་སེམས་ཡང་ དག་བསྐྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་དྲག་པོ་བྱས་པས་མྱོང་བ་གོང་ལྟར་ཐོན་པར་བྱ། དེ་ནས་མར་གྱུར་ མཁའ་མཉམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གོང་ལྟར་བདེ་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལྡན་འདོད་ཙམ་དུ་ མི་འཇོག་པར་དེའི་ཁུར་རང་གིས་བླངས་ཏེ་མ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བ་རྒྱུ་བཅས་ལྡན་པར་ བདག་གིས་བྱེད་འདོད་དང་དེ་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བྲལ་འདོད་ཙམ་དུ་མི་འཇོག་ པར་བདག་གིས་ཁུར་བླངས་ཏེ་བྲལ་བར་བྱེད་འདོད་ཀྱི་བློ་བསྐྱེད་དེ་དེ་ལ་གོམས་པ་ཡར་ ལྡན་དུ་བྱས་ཏེ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གོང་བཞིན་མྱོང་བ་ཐོན་པར་བྱ། དེ་ ལྟར་མར་ཤེས་དྲིན་དྲན་དྲིན་གཟོ་ཡིད་འོང་གི་བྱམས་པ་བརྩེ་བའི་སྙིང་རྗེ་ལྷག་བསམ་རྣམ་ དག་རྣམས་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་དེ་དག་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མན་ངག་གམ་རྒྱུ་དང་འབྲས་ བུའི་ཐབས་ཐབས་བྱུང་དུ་གསུངས་པའོ། ། གཉིས་པ་དེ་དངོས་བསྐྱེད་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་ སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་མཐའ་དག་རང་གིས་སྐྱེས་རྩལ་ཅི་ཡོད་ ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་ཡིད་ལ་གཏིང་ཚུགས་པ་སྐྱེས་ཚེ། ད་ སྐབས་སུ་ནི་བདག་ལ་དེ་འདྲའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་སྒོ་གང་ནས་མི་འདུག་པའི་ཚུལ་ལ་ ཞིབ་འདང་བཏང་ནས་སྤྱིར་དེ་འདྲ་ཐུབ་པ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ན་སུ་ཡོད་སྙམ་ན་སྲིད་འདིར་མཐོ་ བར་རློམ་པ་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ནི་ལས་ཉོན་གྱི་གཞན་དབང་དུ་སོང་ན
Chinese
不能同时展示一切，不能用一句话阐述所有佛法之门，不能用一个心识知晓所有知识，以及这些的根源——无明习气的种子地和微细的实有显现等等。此外，所谓的‘无漏意身’，如前所述，‘无明习气的种子地’，即被实执预先安立的极微细的随眠，存在于声闻、独觉阿罗汉和登地菩萨的相续中，以此为因，他们的身体脱离了粗重的物质，形成了一个由意所成、非由烦恼所生的意身。这个意身与身、语、意成就为一，因此没有了知对境的能力，不能同时展示身体的功用等等，这些都是寂静的痛苦。愿我远离所有这些轮回和涅槃的痛苦，如果能远离该多好啊！愿上师三宝加持我！’通过这种方式，对所有众生生起强烈的慈爱之心， желая, чтобы они были свободны от всех страданий, и прилагая большие усилия, чтобы возникло переживание, подобное описанному выше。然后，对于曾经是母亲、如虚空般无边的众生，不仅仅是 желая, чтобы они обладали安乐及其因，而是自己承担起这个责任， желая, чтобы我使所有这些母亲都拥有安乐及其因；不仅仅是 желая, чтобы они были свободны от痛苦及其因，而是我承担起这个责任， желая, чтобы我使他们都从痛苦中解脱出来。通过培养这种发心，并使之不断增长，从而在上胜意乐中产生如前所述的体验。如此，认识母亲、忆念恩德、报答恩德，以及令人满意的慈爱、悲悯的怜悯、清净的上胜意乐等等，都是以前者为基础而产生后者，因此它们是因果之法，所以这些被称为因果的诀窍，或者说是因果的方法。 第二，实际生起的方法是：如此，对于所有其他众生， желая以自己所有的能力去成办暂时和究竟的利益和安乐，这种强烈的愿望深深地扎根于心中。现在，仔细思考自己没有任何能力去成办这些事情，那么世间上谁有能力做到这些呢？如果这样想，那么那些自诩为世间至尊的梵天和帝释天等，都受到了业和烦恼的控制，因此...
English
Unable to simultaneously display everything, unable to explain all the doors of Dharma with one sentence, unable to know all knowledge with one mind, and the roots of these—the seed ground of ignorance and subtle appearances of reality, etc. Furthermore, the so-called 'untainted mind-body,' as mentioned above, the 'seed ground of ignorance,' that is, the extremely subtle predispositions previously established by the clinging to reality, existing in the continuums of Hearers, Solitary Realizers, Arhats, and Bodhisattvas on the grounds, caused by this, their bodies are separated from coarse matter, forming a mind-body made of mind, not produced by afflictions. This mind-body, with body, speech, and mind becoming one, therefore lacks the ability to know objects, cannot simultaneously display the functions of the body, etc., these are the suffering of peace. May I be free from all these sufferings of samsara and nirvana, how wonderful if I could be free! May the Guru and the Three Jewels bless me!' In this way, generate a strong heart of love for all sentient beings, желая them to be free from all sufferings, and making great efforts to generate an experience like the one described above. Then, for the sentient beings who were once mothers, as boundless as space, not just желая them to have happiness and its causes, but taking on this responsibility yourself, желая that I make all these mothers have happiness and its causes; not just желая them to be free from suffering and its causes, but I take on this responsibility, желая that I free them all from suffering. By cultivating this aspiration and making it grow, thereby generating the experience as described above in the superior intention. Thus, recognizing mothers, remembering kindness, repaying kindness, and the satisfying love, the compassionate pity, the pure superior intention, etc., are all based on the former to produce the latter, therefore they are the laws of cause and effect, so these are called the pith instructions of cause and effect, or the methods of cause and effect. Second, the method of actually generating it is: Thus, for all other sentient beings, желая to accomplish all the temporary and ultimate benefits and happiness with all your abilities, this strong desire is deeply rooted in the heart. Now, carefully consider that you do not have any ability to accomplish these things, so who in the world has the ability to do these things? If you think like this, then those who claim to be the supreme beings in the world, such as Brahma and Indra, are controlled by karma and afflictions, therefore... -------------------------------------------------------------------------------- ས་སྲིད་
Tibetan
པ་མཐོ་དམན་ཀུན་ཏུ་སྐྱིད་སྡུག་རེས་མོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རང་དབང་ཅུང་ཟད་མེད་པར་འཁྱམ་ དགོས་པའི་རང་མགོ་མི་ཐོན་པའི་འཁོར་བ་པ་མ་གཏོགས་ངེས་ལེགས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ན་གཞན་དོན་མཐའ་དག་སྒྲུབ་ནུས་པའི་རླབས་པོ་ཆེའི་མཛད་ཕྲིན་གང་ 4-267 ཡང་མེད་པ་ནི་སྨོས་ཀྱང་མ་དགོས་ལ། དེ་མ་ཟད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་བཞུགས་ པའི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ཀྱང་དགྲ་ཀུན་འབྱུང་ལས་ཉོན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ཀྱང་ གསང་བ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་མ་རིག་ བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་རྩོལ་རྟོག་ཕྲ་མོ་སོགས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་གེགས་ སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་མ་བྲལ་བས་གཞན་དོན་མཐའ་དག་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པའང་མ་རྫོགས་ ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་འགྲོ་དོན་སྟོབས་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་མཐུ་མེད་པ་ཡིན། འོ་ན་ད་གཞན་དོན་སྒྲུབ་ པའི་མཛད་ཕྲིན་ཟླ་དང་བྲལ་བ་སུ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉག་གཅིག་སྟེ། དེ་ནི་འབད་ མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འགྲོ་དོན་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བ་ལ་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་མི་མངའ་བའི་ བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་བདག་གིས་གཞན་དོན་མཐའ་དག་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་བྱ་དགོས་ན་དེ་རང་དགར་རྒྱུ་མེད་པར་ནི་ཐོབ་མི་ ཡོང་བས་དེའི་རྒྱུ་ཞིག་ཀྱང་སྒྲུབ་དགོས། རྒྱུ་དེ་ཡང་དམན་པ་ཁ་མི་ཚང་བ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ མི་ཆོག་པར་རྒྱུ་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་གཞི་རྩ་སེམས་བསྐྱེད་ དང་དེ་ལ་ཟིན་བྱེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལམ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡུན་རིང་པོ་ བསྐལ་ཆེན་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་དཔའ་ཞུམ་པ་མེད་པར་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ གོ་ཆ་བགོས་ཏེ་ལམ་བསྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྐྱེད་དེ་གཞན་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་ དོན་སྒྲུབ་ཆེད་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་དོན་གཉེར་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ གཙོ་སེམས་དེ་བློ་རང་གི་ངོ་བོར་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ཏེ་གོང་བཞིན་མྱོང་བ་ ཐོབ་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་དཔྱད་པ་ནི། གཞན་སེམས་ཅན་མཐའ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་བདག་ གིས་བསྒྲལ་འདོད་ཀྱི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བཅོས་མིན་དུ་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་སྐྱེ་བའི་གང་ 4-268 ཟག་དེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་བློ་དེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་འཇོག་པ་གང་ཞིག སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བཅོས་མིན་མངའ་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེས་ཚེ་དེ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་བཅོས་མིན་སྐྱེས་མ་ཐག་ནས་སྐྱེ་བ་པོ་གང་ ཉིད་རྒྱ
Chinese
在世间，无论是高低贵贱，众生都必须以轮流承受苦乐的方式漂泊，没有丝毫的自由。如果他们还不能自主，没有获得决定性的地位，更不用说能够成办一切利他事业的伟大行为了。不仅如此，即使是安住于大阿罗汉果位的声闻和缘觉，虽然已经从烦恼和业力的束缚中解脱，但由于无明习气之障和微细的分别念等障碍，仍然无法证得与虚空同等的秘密三功德，成为证知一切所知的障碍，因此他们也没有圆满成办一切利他事业的能力，所以他们也没有能力成办伟大的利益众生之事。那么，现在谁才能拥有无与伦比的利他事业呢？唯有遍知者（Skt: Sarvajña），因为他具有毫不费力、自然成就的无量利他事业，并且永不间断的本性。因此，如果我要成办一切利他事业，就必须证得遍知者的果位。然而，这不能无缘无故地获得，所以也必须修证其因。这个因也不能是低劣或不完整的，而必须是完整且无误的。因此，要发起大乘道的根本——菩提心，并以六度等如海般的行持作为辅助，在漫长的无数大劫中毫不畏惧地修持，披上精进的铠甲，生起广大的修道意乐，为了成办一切众生的利益，像追求自己成佛一样，将这种主要的意念作为自己心性的本质来培养，并习惯它，从而获得上述的体验。 其次是观察：想要救度一切众生脱离痛苦的意念，当它真实无伪地生起时，拥有这种意念的人就成为了伟人。因为这种意念被称为大悲心。拥有真实无伪大悲心的人就是伟人。世俗菩提心，当它真实无伪地生起时，拥有它的人就成为了菩萨。因为世俗菩提心一旦真实无伪地生起，生起者立即就成为了菩萨。
English
In this world, whether high or low, all beings must wander through the cycle of existence, experiencing joys and sorrows in turn, without any freedom. If they are not self-sufficient and have not attained a definitive state, let alone accomplishing the great deeds of benefiting others, it goes without saying. Moreover, even the Śrāvakas (hearers) and Pratyekabuddhas (solitary realizers) who abide in the state of great Arhats (destroyers of enemies), although liberated from the bonds of afflictions and karma, are still hindered from attaining the secret three qualities equal to space due to obscurations such as the habitual imprints of ignorance and subtle conceptual thoughts. These become obstacles to attaining omniscience, and therefore they do not have the complete ability to accomplish all the deeds of benefiting others. Thus, they also lack the power to accomplish great deeds for the benefit of beings. So, who now possesses unparalleled deeds of benefiting others? It is only the Sarvajña (omniscient one), because he has the nature of effortlessly and spontaneously accomplishing limitless benefit for beings, and it never ceases. Therefore, if I am to accomplish all the deeds of benefiting others, I must realize the state of Sarvajña. However, this cannot be attained without cause, so I must also cultivate its cause. This cause cannot be inferior or incomplete, but must be complete and unerring. Therefore, one must generate the root of the Mahāyāna path—Bodhicitta (the mind of enlightenment), and with practices such as the six Pāramitās (perfections), like an ocean of conduct, cultivate it fearlessly for a long time, through countless great kalpas (aeons), donning the armor of courage, generating a vast aspiration to practice the path, and for the sake of accomplishing the benefit of all beings, cultivate this primary intention, which is equal to the pursuit of one's own Buddhahood, as the essence of one's own mind, and become accustomed to it, thereby gaining the aforementioned experience. Secondly, the analysis: The thought of wanting to liberate all sentient beings from suffering, when it arises genuinely and unfeignedly, the person who possesses this thought becomes a great being. Because this thought is called great compassion. The person who possesses genuine and unfeigned great compassion is a great being. Relative Bodhicitta, when it arises genuinely and unfeignedly, the person who possesses it becomes a Bodhisattva. Because as soon as relative Bodhicitta arises genuinely and unfeignedly, the one who generates it immediately becomes a Bodhisattva. --------------------------------------------------------------------------------