Tibetan
དུ་མི་འགྲོ །མི་གཙང་དུའང་མི་འགྲོ་བའོ། །དེས་ན་འཛེམ་པ་དང་བསྲེ་བ་གཉིས་རྟོག་པས་བཏགས་པ་མིན་པ་དོན་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་ཆགས་སྡང་མང་པོ་ཞིག་གི་མགོ་བསྙམས་ནས་འགྲོ །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཤུགས་ལ་འཆར་རོ། །བཀའ་ཚོམས་ལས། རྐྱེན་སྣང་ཁལ་དུ་བཀལ་བ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་ཐོག་འགེལ་བྱ་བ་གཅེས། །ཆོས་ཀུན་ཁལ་དུ་མ་འགེལ་ན། །ཞི་བདེ་གཉེན་པོས་གྲོལ་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་བརྒྱད་བདེ་སྡུག་ལ་གཅད་པ་ནི། ཕྱི་ལུས་ལ་གནོད་པའི་བདུད་ལ། གཅོད་བྱེད་པ་བས། ནང་གི་སེམས་ལ་གནོད་པའི་བདུད་རྣམ་རྟོག་ལ་གཅོད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། ཉམས་ཆོས་ལས། འདྲེ་བདུད་ནང་དུ་བཅུག་ནས་ཕྱིའི་བདུད་ལ་གཅོད་པ་འདིས་མི་ཡོང་ན། ཞེས་པས་དེ་ལ་གསུམ། འགལ་རྐྱེན་གང་ལ་གཅད་པ། གཉེན་པོ་གང་གིས་གཅོད་པ། ཆོད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་གང་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི་མ་རྙེད་པ་དང་མི་སྙན་པ་དང༌། མ་གྲགས་པ་དང་སྨད་ར་གཏོང་བ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང༌། སྐྱེ་བོའི་ཡ་ག་དང༌། གཏམ་ངན་ཕྱར་བ་དང༌། མོས་པ་ཉུང་བ་དང༌། གུས་པ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། རྩིས་ཆུང་བ་དང༌། བཀུར་སྟི་ཆུང་བ་དང༌། མ་ཉེས་པའི་ཁ་ཡོག་དང༌། ཀུན་གྱིས་བརྙས་པ་དང༌། མི་བདེ་བ་དང༌། མི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཉེན་པོ་གང་གིས་གཅོད་པ་ནི། དེ་ལ་གསུམ། ལས་སུ་བསྒོམས་ལ་ལེ་ལན་མི་གཞལ། སྡིག་སྒྲིབ་ཟད་པས་སྤང་བྱར་མི་ལྟ། རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་ལོག་རྟོག་མི་སྒོམ། དང་པོ་ནི་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་འགལ་རྐྱེན་ཅི་བྱུང་ཡང་སྔར་འགལ་རྐྱེན་མྱོང་བའི་ལས་ངན་བསགས་ཤིང་མཐུན་རྐྱེན་མྱོང་བའི་རྒྱུ་མ་བསགས་པའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། ལས་མིན་པ་ཐོག་ཏུ་གང་ཡང་མི་འབབ་ཅིང༌། ལས་ནི་ནམ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་ངན་ལན་འཇལ་བ་དང་འཐབ་པ་དང་རྩོད་པ་དང་ལེ་ལན་གདབ་པར་མི་བྱའོ། །མདོ་ལས། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །སྡིག་སྒྲིབ་འདག་པས་སྤང་བྱར་མི་ལྟ་བ་ནི། ཚེ་འདི་ལ་མི་མཐུན་པའི་འགལ་རྐྱེན་དང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཐོག་ཏུ་གཟན་ཆ་མྱོང་ཚད་ཀྱིས་ཕྱིས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པས་དགའ་བར་ལྟ། དགོས་པར་ལྟ། སྐུ་དྲིན་ཆེ་བར་ལྟ། མེད་ཐབས་མེད་པར་བལྟའོ། །དེས་ན་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ངལ་དུབ་ཚ་གྲང༌། ཆུ་འཐུང་རྡེའུ་འཆའ། གདན་གཅིག་དང་སྡིག་པ་བཤགས
Chinese
也不去。不净处也不去。因此，避讳和混合二者，并非由分别念所安立，实际上没有丝毫差别。这样，许多分别念和贪嗔的头就被压制住了，法性的证悟自然而然地显现。在《教言汇集》中说：将逆缘视为负担，珍视对逆缘的克服。如果不对一切法都视为负担，就无法以寂静的对治来解脱。如是说。以世间八法来衡量苦乐，相比于断除外在对身体有害的魔，更重要的是断除内在对内心有害的魔——分别念。如《修行法》中所说：如果将妖魔鬼怪放入内心，却想断除外在的魔，这是行不通的。因此，这方面有三点：断除何种违缘？以何种对治来断除？断除后会产生什么利益？第一点是，所有世间应舍弃的事物，如未获得、不悦耳、不出名、受到诽谤、遭到诬陷、民众的喧嚣、恶语相传、信仰稀少、无人恭敬、轻视、不尊重、无端指责、被众人鄙视、不适、不悦等。以何种对治来断除呢？这方面有三点：将之修持为道用，不责怪他人；罪障消除，不视之为应舍弃的；因为是因果，不修习邪念。第一点是，无论相续中出现什么不悦意的违缘，都是过去积累了感受违缘的恶业，而没有积累感受顺缘的因的征兆。因为不是业就不会降临，而业永远不会白费。不要向他人报复、争斗、争论或责怪。经中说：有情众生的业，即使经过百千劫也不会消失。一旦聚合，时机成熟，就会像果实一样成熟。罪障消除，不视之为应舍弃的，是指今生所遇到的不顺违缘，以及身语意三门所感受的痛苦，都能使未来堕入恶道的业全部消除，因此应当欢喜，应当视为必要，应当视为恩德巨大，应当视为不可避免。因此，在修法方面，无论是劳累、寒热，喝水、捡石头，还是独居一处，都要忏悔罪业。
English
Nor does one go to impure places. Therefore, avoidance and mixing are not established by conceptual thought, and there is no difference in meaning whatsoever. In this way, the heads of many conceptual thoughts and attachment and aversion are subdued, and the realization of the nature of reality arises spontaneously. In the Collection of Sayings, it says: "Adverse circumstances are taken as a burden. It is precious to overcome adverse circumstances. If all dharmas are not taken as a burden, one cannot be liberated by the antidote of peace." Thus it is said. Cutting off happiness and suffering with the eight worldly dharmas means that it is more important to cut off the demon of conceptual thought that harms the inner mind than to cut off the demon that harms the outer body. As it says in the Practice Dharma: "If you put ghosts and demons inside and try to cut off the outer demons, it will not work." Therefore, there are three aspects to this: what adverse conditions to cut off, with what antidote to cut off, and what benefits arise from cutting off. The first is all the things that are to be abandoned in the world, such as not finding, being unpleasant, not being famous, being slandered, being accused, the clamor of people, spreading bad words, little faith, no respect, being underestimated, little respect, unjust accusations, being despised by everyone, being uncomfortable, and being unhappy. With what antidote to cut off? There are three aspects to this: practice it as a path and do not blame others; eliminate sins and obscurations and do not see it as something to be abandoned; because it is cause and effect, do not cultivate wrong thoughts. The first is that no matter what unpleasant adverse conditions arise in the mind, it is a sign that one has accumulated bad karma from experiencing adverse conditions in the past and has not accumulated the cause of experiencing favorable conditions. Because anything that is not karma will not fall upon you, and karma will never be wasted. Do not retaliate, fight, argue, or blame others. The sutra says: "The karmas of sentient beings will not be wasted even after hundreds of eons. When they gather and the time comes, they will ripen as fruit." Eliminating sins and obscurations and not seeing it as something to be abandoned means that the unfavorable adverse conditions encountered in this life, and the suffering experienced by body, speech, and mind, all eliminate the karma that will cause one to be reborn in the lower realms in the future, so one should be happy, see it as necessary, see it as a great kindness, and see it as inevitable. Therefore, in the practice of Dharma, whether it is fatigue, heat or cold, drinking water, picking up stones, or staying in one place, one must confess sins.
Tibetan
་པའི་དཀའ་བ་སྤྱད་ཚད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་ཐོབ་བོ། །སྔོན་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་ཐར་ཀུན་ནའང་དཀའ་བ་འབའ་ཞིག་སྤྱད་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཐོབ་ཅེས་འབྱུང་ལ་བདེ་སྐྱིད་སོས་དལ་དུ་བསྡད་པ་ལས་བྱུང་བར་མི་འདུག །མདོ་ལས་ཐ་ན་རྨི་ལམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་ངན་ཟད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པས་ཚེ་འདི་ལ་སྔར་གྱི་འགལ་རྐྱེན་དེ་རྣམས་བྱུང་བ་ནི། མ་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་གྲོགས་སུ་བལྟའོ། ཁ་ཅིག་དེ་ལ་གེགས་དང་བར་ཆད་དུ་བལྟས་ནས་སྤོང་བའི་ཐབས་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཆོས་རྒྱུས་ཆུང་བར་ཟད་དོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་གཞན་ལ་མི་འགོ་བ་ནི། སྔར་རྒྱུ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་སུས་ཀྱང་དགག་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་གིས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་བསྙད་ཁ་འདོག་པ་དང༌། ཁག་བསྐྱུར་བ་དང་ཀླན་ཀ་བཀོད་པར་མི་རིགས་སོ། །མདོ་ལས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གང་ལ་ཡང་མ་གཏོགས་སོ། །ཞེས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང༌། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། །འདི་ལས་ཇི་ལྟར་ངེས་ཐར་ཞེས། །ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་རིགས། །ཞེས་སོ། །དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤར་བའི་ཚེ། ལེགས་ཉེས་ཅི་སྣང་ཡང་མེ་ལོང་ལ་བསྙད་ཁ་སྐྱུར་དུ་མེད་ལ། རང་གི་བྱད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཕར་ལ་ཤར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་བདེ་སྡུག་ཅི་མྱོང་ཡང་རྒྱུ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ལན་པ་ཡིན་པས། །རྒྱུ་དུས་སུ་སྤང་དགོས། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་དགྲ་རུ་མི་བཟུང་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ། བྱུར་དུ་མི་སྒོམ་པར་ལས་སུ་བསྒོམ། ལམ་དུ་འཁྱེར། སྡུག་བསྲན་བསྐྱེད། དགའ་བར་བལྟའོ། །ལས་སུ་བསྒོམས་ལ་ལེ་ལན་མི་གཞལ། སྡིག་སྒྲིབ་འཛད་པས་སྤང་བྱར་མི་བལྟ། རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་ལོག་ལྟ་མི་སྒོམ་པ་སྟེ། གཉེན་པོ་གང་གིས་གཅོད་པའོ། །ཆོད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་གང་འབྱུང་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ལམ་གྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཡོན་ཏན་དུ་འཆར། བྱུར་ཐམས་ཅད་དཔལ་དུ་འཆར་རོ། །བདུད་ཐམས་ཅད་ལྷ་རུ་ཡོང༌། གེགས་དང་བར་ཆད་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འོང་བས་སྔར་གྱི་འགལ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་བར་བལྟ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཐམས་ ཅད་དེ་བཞིན་ནོ། །བཀའ་ཚོམས་ལས། མར་ལ་དཀར་པོ་མ་བསྒྲུབས་ཀྱང༌། ། མར་ངོ་ཤེས་པས་དཀར་པོར་འགྲུབ། །དེ་ལྟར་མར་ངོ་ཤེས་ཙ་ན། །དཀར་པོ་ལོག་ནས་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །དེ་བཞིན་རང་སེམས་ངོ་ཤེས་ན། །སངས་རྒྱས་ལོག་ནས་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །ནད་དང་སྡུག་
Chinese
所受苦行的果报迅速获得。过去所有的成就者，所有的传记中都说仅仅通过苦行才获得成就，没有说安乐闲适中获得成就的。经中说，甚至仅仅在梦中体验痛苦，也能耗尽过去的恶业。因此，今生中以前的这些违缘出现，是因为未修的果报，所以应视为朋友。有些人将此视为障碍和阻碍，并设法抛弃，这只是因为佛法因缘浅薄。因为是因果，所以不能怪罪他人，以前的因先行的果，是谁也无法阻挡的，因为是自己造作的，所以不应该向他人推卸责任、嫁祸于人、横加指责。经中说，以前的业的成熟不属于任何人。论典中也说：从不善中产生痛苦，如何从此获得解脱？日日夜夜我都要，仅仅思维此事。例如，镜子中显现面容时，无论显现好坏，都不能怪罪镜子，而是自己面容的优缺点显现出来。同样，无论感受快乐还是痛苦，都是因为以前的因造成的。因此，因地时要断除，果地时不要视为敌人，不要视为过错，不要认为是灾难，而要视为功课，转化为道用，生起忍耐，视为喜悦。视为功课而不抱怨，罪障耗尽了，所以不要视为应舍弃的，因为是因果，所以不要产生邪见，这是用对治法来断除。断除后会产生什么利益呢？如果这样理解，那么道路的所有缺点都会显现为优点，所有的灾难都会显现为吉祥。所有的魔都会变成天神，障碍和阻碍会变成成就，所以要对以前的所有违缘感到高兴，所有的理由都是这样的。教集里说：酥油里没有修成白色，认识酥油就能变成白色。这样认识酥油之后，不用再修白色。同样，认识自己的心，不用再修佛。就这样。疾病和痛苦
English
The fruit of the hardships endured is quickly obtained. All the accomplished ones of the past, in all their biographies, it is said that accomplishment was attained only through enduring hardships, and not from living in comfort and ease. It is said in the sutras that even merely experiencing suffering in a dream can exhaust past bad karma. Therefore, the occurrence of those adverse conditions in this life is because of the unfruitful results of what has not been cultivated, so they should be regarded as friends. Some people regard them as obstacles and hindrances and try to abandon them, but this is simply because their connection with the Dharma is shallow. Because it is cause and effect, one cannot blame others. The result of a cause that has gone before cannot be prevented by anyone, because it is self-created, so one should not shift responsibility to others, blame others, or make accusations. It is said in the sutras that the ripening of past karma does not belong to anyone. It is also said in the treatises: From non-virtue comes suffering, how can one be liberated from this? Day and night I must, only think about this. For example, when the face appears in a mirror, no matter what good or bad appears, one cannot blame the mirror, but rather one's own facial flaws and merits are revealed. Similarly, whatever happiness or suffering is experienced is due to the cause that went before. Therefore, one must abandon it at the time of the cause. At the time of the result, do not regard it as an enemy, do not regard it as a fault, do not regard it as a disaster, but regard it as a task, transform it into the path, generate patience, and regard it as joy. Regard it as a task and do not complain. Since sins and obscurations are exhausted, do not regard it as something to be abandoned. Because it is cause and effect, do not cultivate wrong views. This is to cut it off with an antidote. What benefits will arise from cutting it off? If you understand it in this way, then all the faults of the path will appear as virtues, and all disasters will appear as auspiciousness. All demons will become gods, and obstacles and hindrances will become accomplishments, so all the reasons for being happy about all the previous adverse conditions are the same. It is said in the Collection of Teachings: Even if white is not cultivated in butter, recognizing butter will make it white. Once you recognize butter in this way, you don't need to cultivate white again. Similarly, if you recognize your own mind, you don't need to cultivate Buddhahood again. That's it. Sickness and suffering