Tibetan
ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་གཅད་པར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་ནམ་སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་གཅོད་ཀྱི་གཉེན་པོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ་གཅད་དོ། །ལེ་ལག་ལས། ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་དང༌། །ཆགས་སྡང་བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་ཚེ། །དེ་ཉིད་བདུད་ཡིན་ལམ་དུ་བླང༌། །དེ་ཚེ་གཅོད་ནི་གཉེན་པོས་གཟུང༌། །ཞེས་སོ། །གང་ཚེ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ཚེ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཉེན་པོས་བཟུང་ལ་དེ་ཚེ་བདུད་ལས་རྣམ་རྒྱལ་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ། ལྟ་བས་སྟོང་པར་བཞག །སྒོམ་པས་བརྗེད་དུ་གཞུག །སྤྱོད་པས་རོ་སྙོམ་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་རྣམས་དང་པོ་གང་ནས་འོང༌། བར་དུ་གང་ན་གནས། ཐ་མ་གང་དུ་འགྲོ། ངོ་བོ་ཅི་འདྲ་འདུག ཁོ་གང་དུ་གྲུབ་བལྟས་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ། གང་དུའང་མ་མཐོང་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་ངང་དུ་བཞག་གོ །ཡང་ཚོམས་ལས། སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ། །འཁོར་བ་གྲོལ་བའི་ཐབས་སུ་གསུངས། །དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ནས། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་བཞག །ཅེས་སོ། སྒོམ་པས་བརྗེད་དུ་འཇུག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཐོལ་ཏེ་སྐྱེས་དུས་དེ་དྲན་པས་རྒྱུན་མི་བསྲིང༌། རྒྱ་མི་བསྐྱེད། འཕྲོ་མི་མཐུད། གསལ་མི་གདབ། བརྗེད་དུ་བཅུག ། ཡལ་དུ་གཏོར་དུ་བཅུག །ཡེངས་སུ་འཇུག །མངོན་དུ་མ་འཇུག །འགྱུར་དུ་མ་འཇུག །དྲན་དུ་མ་འཇུག །འཆར་དུ་མ་འཇུག །ཆུ་ལ་རལ་གྲི་བརྒྱབ་པ་བཞིན་དུ་ཤུལ་མེད་དུ་ཐོངས། ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་འཕུར་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་མེད་དུ་བཞག་གོ །མེ་ནང་དུ་ཁ་བ་བབ་པ་བཞིན་རང་སྐམ་ལ་ཐོངས། སྦྲུལ་ལ་མདུད་པ་བྱས་པ་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་ལ་ཐེང་པར་བྱའོ། །ལེ་ལག་ལས། སེམས་རྟོག་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང༌། །གཟུངས་སུ་མི་འཛིན་མན་ངག་ཡིན། །མ་བཅོས་བཞག་པས་གྲོལ་བར་ངེས། །བློ་ཡི་འཛིན་པ་ཡལ་དུ་ཆུགས། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པས་རོ་སྙོམ་པ་ནི། གཅོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་གོ །ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་པ་བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་ཆོས་བརྒྱད་ཅི་བྱུང་ཡང་རོ་སྙོམ་པ། མགོ་ནོན་པ། ཉམས་ལེན་གྱིས་ལམ་དུ་སློང་བ། གདམས་ངག་གིས་ཆོད་པར་བྱེད་པའོ། ཁ་འཐོར་ལས། དགོས་པའི་དུས་སུ་མེད་པ་ཡི། །ནོར་དང་རིག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རྐྱེན་ངན་བྱུང་ཚེ་མི་ཕན་པའི། ། གདམས་ངག་ཟབ་མོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་དུག་རོ་མི་མཐུན་ཟས་ཀྱིས་སློངས་པ་ལྟར། །ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་ཉམས་ལེན་རྐྱེན་གྱིས་སློང་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དཔེར་ན་འག
Chinese
在圆满兴盛之前，应当断除，当烦恼在相续中生起之时，要以断除的对治来把握并断除。支分中说：烦恼分别生起时，贪嗔苦乐感受时，彼即是魔取为道，彼时断除以对治执持。如是说。何时烦恼生起时，以见修行持，以对治执持，彼时从魔而得胜。此谓烦恼在相续中生起之时，以见解安住于空性，以修习令其遗忘，以行持令其味平等，首先是贪欲、嗔恨、愚痴、我慢、嫉妒等，首先从何处来？中间住在何处？最后往何处去？本体是什么样子？它在哪里成立？观看却什么也没有成立，在任何地方也没有见到，安住在没有认定的状态中。又，集中说：所谓佛佛，说是解脱轮回之方便，了悟无有破立之义后，安住于大平等之状态中。如是说。以修习令其遗忘是：烦恼突然生起之时，不要以忆念延续，不要扩展，不要继续，不要清晰地树立，令其遗忘，令其消失，令其散乱，不要令其显现，不要令其改变，不要令其忆念，不要令其显现，如水上斩剑般无痕迹地放过，如鸟飞于空中般无踪迹地安住。如雪落于火中般任其自干，如蛇打结般任其自解。支分中说：心念好坏无论发生什么，不执为所缘是诀窍，不作整饰安住则决定解脱，令心之执着消失。如是说。以行持令其味平等是：是所谓断除之义。贪嗔烦恼苦乐高低八法无论发生什么都味平等，压制其势头，以修持转为道用，以窍诀来决断。杂集中说：需要之时没有的，财富和智慧有什么用？恶缘发生时无益的，甚深窍诀有什么用？如是说。如以不协调之食物引发毒性般，贪嗔烦恼以修持之因缘而引发。
English
Until a state of perfect abundance arises, it should be severed. When afflictions arise in the mindstream, they should be seized with the antidote of severance and then severed. It is said in the Limb: When afflictive thoughts arise, and when experiencing attachment, aversion, pleasure, and pain, take that very thing as a demon on the path. At that time, severance is held by the antidote. Thus it is said. Whenever afflictions arise, through view, meditation, and conduct, seize them with the antidote, and at that time, be victorious over the demon. This means that when afflictions arise in the mindstream, with the view, settle into emptiness; with meditation, cause them to be forgotten; with conduct, make their taste equal. First, from where do desire, hatred, delusion, pride, and jealousy initially come? Where do they abide in the middle? Where do they go in the end? What is their nature like? Where are they established? When looked at, they are not established in anything. They are not seen anywhere, and one settles into a state of non-identification. Also, it is said in the Compendium: The Buddhas, the Buddhas, it is said, are the means to liberate from samsara. Having realized the meaning of no affirmation or negation, one settles into a state of great equanimity. Thus it is said. Causing them to be forgotten through meditation means that when afflictions suddenly arise, do not prolong them with mindfulness, do not expand them, do not continue them, do not clearly establish them, cause them to be forgotten, cause them to disappear, cause them to be distracted, do not allow them to manifest, do not allow them to change, do not allow them to be remembered, do not allow them to appear. Like striking a sword in water, let them go without a trace. Like a bird flying in the sky, settle without a trace. Like snow falling into fire, let them dry on their own. Like tying a knot in a snake, let it untie on its own. It is said in the Limb: Whatever good or bad thoughts arise, not grasping them as objects is the key instruction. Settling without artifice is certain liberation. Let the mind's grasping vanish. Thus it is said. Making their taste equal through conduct means that it is the meaning of what is called severance. Whatever arises—attachment, aversion, afflictions, pleasure, pain, high, low, the eight worldly dharmas—make their taste equal, suppress their force, transform them into the path through practice, and decide them with key instructions. It is said in Scattered Sayings: What use is wealth and knowledge that is not present when needed? What use are profound key instructions that are not beneficial when adverse conditions occur? Thus it is said. Just as poison is induced by incompatible food, attachment, aversion, and afflictions are induced by the conditions of practice. This means that, for example,
Tibetan
འ་ཞིག་ལ་ཁོང་དུ་ནད་ཡོད་པ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཟས་ཟོས་པའམ། རྩ་མིག་ནས་ནད་སྡུད་པའི་ཐང་བཏང་བས་འདུས་པའི་རྟགས་སུ་རྩ་ནང་དུ་གབ་པ་ཚོ་ལྡང་ནས་ན་རུ་འོང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་ཉམས་ལེན་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལྐོག་གྱུར་བག་ལ་ཉལ་དུ་གནས་པ་རྣམས་བསླངས་ནས་མངོན་གྱུར་དུ་གསལ་ཞིང་རགས་པར་མཆེད། ཕྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་ཞེན་སྔར་བས་ཆེ་བ་དང༌། ནང་སེམས་ཅན་ལ་འདོད་ཆགས་སྔར་བས་ཆེ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་སྔར་བས་རགས་སུ་འོང༌། ཆེ་རུ་སོང༌། རྒྱུད་ངན་དུ་སོང་སྤྲོ་ཐུང་དུ་སོང་སྔར་བས་ཇོ་བོ་ངན་དུ་སོང་བ་སྙམ་བྱེད་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ཞི། ལས་ངན་ཟད་འདོད་པའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་གསེར་གྱི་དྲི་མ་འབྱེད་པས་བཀྲག་མངོན་པའི་ཕྱིར། ནག་འཚུར་བཏང་བས་དྲི་མ་བསླངས་ནས། ཐོག་ཅིག་ལ་གསེར་ངན་པ་འདྲ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་བཟང་པོར་འགྱུར་བའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་བཟོད་པ་མ་ཐོབ་ལམ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འཇིག །འགྱོད་དང་ཐེ་ཚོམ་ལོག་ལྟ་ཆོས་ཀྱིས་སུན་པ་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་ནི། ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་དཀའ་ཐུབ་དང་དཀའ་སྤྱད་ཀྱིས་སུན། འདག་སྦྱར་དང་རི་ཁྲོད་ལ་འཚེར། ཉམས་རྟོགས་དང་གྲུབ་རྟགས་དུས་སུ་མ་བྱུང་བས་སྐྱོ་བ་སྐྱེས། སྒྲུབ་པ་དང་ཉམས་ལེན་ལ་འཇིགས། ཆོས་ལ་བློ་ལོག །གདམས་ངག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། བླ་མ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། ད་ཆོས་རང་མི་ཡོང་སྙམ་པ་འབྱུང༌། ལེ་ལག་ལས། ཉེན་ནི་ལྟ་བ་ལོག་ན་ཆེ། །དགྲ་ནི་དམ་ཚིག་ཉམས་ན་གནོད། །གེགས་ནི་རང་སེམས་འཁྲུལ་ན་གནོད། །དུག་ནི་བདག་འཛིན་རྟོག་པ་ཆེ། །ཞེས་སོ། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་ཚེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལོག་ནོན་གྱིས། །སྟོང་དང་བསྒྱུར་ཐབས་མཆོད་པར་རྟོགས་པ་གཉེན་པོའི་མཆོག །ཅེས་པ་ནི། ལོག་ནོན་ལ་སྟོང་པས་ཉོན་མོངས་གཞོམ་པ། ཐབས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ། བསམ་པས་མཆོད་པར་འབུལ་བ་དང་གསུམ་ཡིན། དང་པོ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན། དད་ཟས་ཟོས་པ་དང་མདོ་དང་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ཀྱང་ནང་དུ་ཆགས་སྲེད་ཀྱི་བསམ་པས་ལོངས་སྤྱད་ན་རྣམ་སྨིན་སོག་སྟེ། ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ནང་སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་མཆོག་དབང་ཐོབ། བརྟེན་དུ་རུང་ཡང༌། ཐིག་ལེ་དབབ་གཟུང་ཟློག་བཀྲམ་ཤེས་པས་བརྟེན་པར་འདོད་ཀྱང་ནང་དུ་འདོད་བརྟེན་གྱི་བློ་མ་སྤོང་ན་རྣམ་སྨིན་སོག་སྟེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་དག་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ་ཟག་མེད་སྟོང་
Chinese
如果某人因为生病吃了不合适的食物，或者通过草药疗法清除疾病，作为聚集的迹象，隐藏在脉中的疾病会复发并导致疾病。同样，通过修行观修，潜伏的烦恼会被唤醒，变得清晰和粗大。对外在享乐的执着比以前更强烈，对内在众生的贪恋比以前更强烈。同样，嗔恨、愚痴、傲慢、嫉妒、吝啬也比以前更粗大，变得更大，变得更糟，变得沮丧，感觉比以前更糟糕，这是烦恼减少、恶业耗尽的预兆。例如，为了显现黄金的光泽而去除杂质，通过燃烧黑色物质来唤起杂质，一开始看起来像劣质黄金，这是变好的预兆。如果对佛法没有获得忍耐，就会被道路的障碍所摧毁，会产生后悔、怀疑、邪见和对佛法的厌倦。也就是说，由于逆转的道路上的苦行和苦修而感到厌倦，对闭关和隐居感到厌烦，由于没有及时出现证悟和成就的迹象而感到沮丧，害怕修行和实践，对佛法失去信心，对口诀产生怀疑，不信任上师，会想“现在佛法行不通了”。《支分》中说：“危险是观点错误时最大，敌人是誓言破损时有害，障碍是自心迷惑时有害，毒药是执着自我的念头最大。”。当烦恼产生时，用方法和智慧来逆转它们，认识到空性和转化方法是最好的对治。也就是说，逆转包括用空性来摧毁烦恼，用方法来转化为道路，用思想来供养。第一种是用空性来控制对享乐的贪恋，即使吃了信仰的食物，念诵经文和回向文，做食物的瑜伽，如果在内心用贪恋的念头来享用，也会积累果报，因为这是执着。对于内在众生的贪恋，获得了至高无上的权力，即使可以依赖，也知道滴、取、还、散，即使想依赖，如果内心不舍弃贪恋的念头，也会积累果报，因为有漏的快乐不是正确的道路，而是无漏的空
English
If someone eats unsuitable food due to illness, or clears diseases through herbal remedies, as a sign of accumulation, diseases hidden in the veins will relapse and cause illness. Similarly, by practicing contemplation, latent afflictions will be awakened, becoming clear and coarse. Attachment to external enjoyment becomes stronger than before, and craving for inner beings becomes stronger than before. Similarly, hatred, ignorance, arrogance, jealousy, and stinginess also become coarser than before, becoming larger, becoming worse, becoming depressed, feeling worse than before, which is a sign of the reduction of afflictions and the exhaustion of bad karma. For example, in order to reveal the luster of gold by removing impurities, by burning black substances to evoke impurities, at first it looks like inferior gold, which is a sign of becoming good. If one does not obtain forbearance in the Dharma, one will be destroyed by the obstacles of the path, and regret, doubt, wrong views, and weariness of the Dharma will arise. That is to say, one becomes weary due to the asceticism and hardships on the reversed path, becomes tired of seclusion and hermitage, becomes frustrated because signs of realization and accomplishment do not appear in time, fears practice and cultivation, loses faith in the Dharma, doubts the oral instructions, and does not trust the lama, thinking, "Now the Dharma will not work." The 'Lelag' says: "Danger is greatest when views are wrong, enemies are harmful when vows are broken, obstacles are harmful when one's own mind is confused, and poison is greatest when clinging to self." When afflictions arise, reverse them with method and wisdom, realizing that emptiness and the method of transformation are the best antidotes. That is to say, reversal includes destroying afflictions with emptiness, transforming them into the path with method, and offering them with thought. The first is to control craving for enjoyment with emptiness, even if one eats food of faith, recites sutras and dedications, and does the yoga of food, if one enjoys it inwardly with a thought of craving, one will accumulate karmic results, because it is attachment. For craving for inner beings, one obtains supreme power, even if one can rely on them, one knows how to drip, take, return, and scatter, even if one wants to rely on them, if one does not abandon the thought of craving inwardly, one will accumulate karmic results, because the happiness of contaminated things is not the correct path, but the uncontaminated emptiness.